Кіріспе
Британдық ханзада; Георг III-нің төртінші ұлы, Кент және Стратерн герцогы Эдуард (Эдуард Август; 2 қараша 1767 – 23 қаңтар 1820) – король Георг III және королева Шарлоттаның төртінші ұлы және бесінші баласы. Оның жалғыз қызы Виктория, оның қайтыс болғаннан кейін 17 жыл өткен соң Ұлыбританияның патшайымы болды. Принц Эдуард 1799 жылдың 23 сәуірінде Кент және Стратерн герцогы және Дублин графы титулына ие болды, ал бірнеше аптадан кейін Солтүстік Американың теңіз провинцияларындағы британдық күштердің генералы және бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1802 жылдың 23 наурызында ол Гибралтар губернаторы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Герцог 1805 жылдың 3 қыркүйегінде әскердің фельдмаршалы болып тағайындалды. Эдуард Солтүстік Америкада қысқа сапардан (1791–1800) артық уақыт тұрған патша отбасының алғашқы өкілі болды, ал 1794 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін Америка Құрама Штаттарына кірген алғашқы ханзада болды (Төменгі Канададан Бостонға жаяу сапармен). 1792 жылдың 27 маусымында ол «канадалық» терминін алғаш рет қолданды, ол Жоғарғы және Төменгі Канададағы француз және ағылшын қоныс жайлаушыларын білдірді. Эдуард бұл терминді Төменгі Канаданың Шарльсбург қаласындағы сайлау учаскесінде екі топ арасындағы тәртіпсіздікті басу үшін пайдаланды. XXI ғасырда ол Канаданың дамуына қосқан үлесі үшін «Канадалық тәждің әкесі» деп аталды.
Prince Edward, Duke of Kent and Strathearn (Edward Augustus; 2 November 1767 – 23 January 1820) was the fourth son and fifth child of King George III and Queen Charlotte. His only child, Victoria, became Queen of the United Kingdom 17 years after his death. Prince Edward was created Duke of Kent and Strathearn and Earl of Dublin on 23 April 1799 and, a few weeks later, appointed a General and commander in chief of British forces in the Maritime Provinces of North America. On 23 March 1802, he was appointed Governor of Gibraltar and nominally retained that post until his death. The Duke was appointed Field Marshal of the Forces on 3 September 1805. Edward was the first member of the royal family to live in North America for more than a short visit (1791–1800) and, in 1794, the first prince to enter the United States (travelling to Boston on foot from Lower Canada) after independence. He is credited with the first use, on 27 June 1792, of the term Canadian to mean both French and English settlers in Upper and Lower Canada. Edward used the term in an effort to quell a riot between the two groups at a polling station in Charlesbourg, Lower Canada. In the 21st century, he has been styled the "Father of the Canadian Crown" for his contribution to the development of Canada.
Ерте өмір
Принц Эдуард 1767 жылғы 2 қарашада король Георг III және королева Шарлотта отбасында дүниеге келді. Ол Ұлыбритания тағына мұрагерлік құқығы бойынша төртінші болды. Ол бірнеше апта бұрын қайтыс болған және Эдуардтың тууына бір күн бұрын Вестминстер аббаттығында жерленген әйелінің інісі, Йорк және Олбани герцогы Эдуардтың құрметіне аталды. Эдуард 1767 жылғы 30 қарашада крещение рәсімінен өтті. Оның крест атасы/шешесі Брауншвейг-Люнебургтің мұрагерлік князі (оның әкесінің некедегі ағасы, оның орнына Гертфорд графы, Лорд Чемберлен қатысты), Мекленбург-Стрелиц герцогы Чарльз (оның анасының ағасы, оның орнына Хантингдон графы, Столдың күзетшісі қатысты), Брауншвейг-Вольфенбюттельдің мұрагерлік ханшайымы (оның әкесінің әпкесі, оның орнына өкіл қатысты) және Гессен-Кассельдің ландграфинясы (оның әкесінің әкесінің қарындасы, королеваның қызметкері, Лорнның маркизасы Елизавета оның орнына қатысты) болды.
Әскер
Принц әскери дайындығын 1785 жылы Ганноверде бастады. Георг III патша оны Геттинген университетіне жіберуді жоспарлаған, бірақ Йорк герцогының кеңесімен одан бас тарды. Оның орнына Эдуард неміс тәлімгері, подполковник Джордж фон Вангенхайм, барон Вангенхайммен бірге Люнебургке, содан кейін Ганноверге барды. 1786 жылдың 30 мамырында ол Ұлыбритания армиясында полковник шенін алды. 1788-1789 жылдары білімін Женевада аяқтады. 1789 жылы 7-ші жаяу полкінің (Royal Fusiliers) полковнигі болып тағайындалды. 1790 жылы ол рұқсатсыз үйіне оралды және ұятқа ұшырап, Гибралтарға қатардағы офицер ретінде жіберілді. Марсель қаласынан оған мадам де Сен-Лоран қосылды. Эдуард 1791 жылғы Конституциялық актінің жариялануын көру үшін Канадаға келді, Корольдік отбасының Жоғарғы Канаданы аралаған алғашқы мүшесі болды және Британдық Солтүстік Америка қоғамының белгілі бір адамына айналды. Эдуард пен оның сүйіктісі Джули Сент-Лоран француз-канадтық Игнас Мишель Луи Антуан д'Ирумберри де Салаберри отбасымен жақын дос болды; Принц отбасының барлық ұлдарына әскери мансабында көмектесті. Эдуард Шарль де Салаберриге оның мансабы бойында басшылық етті және атақты қолбасшы Шатоге шайқасындағы басшылығы үшін лайықты құрметке ие болды. 1793 жылдың қазанында ханзада генерал-майор шеніне көтерілді. Ол келесі жылы Батыс Үндістан кампаниясында сәтті қызмет етті және Мартиника шайқасы кезінде Ла Косттегі британдық лагердің командирі болды, осыған байланысты генерал Чарльз Грей оның "үлкен рухы мен белсенділігі" туралы баяндамада атады. Одан кейін ол Парламенттен алғыс алды.
Жаңа Шотландия
1794 жылдан кейін Принц Эдуард Корольдік теңіз флотының Солтүстік Америка станциясының штаб-пәтерінде, Галифакс, Нова-Скотияда тұрды. Ол осы елді мекеннің әскери қорғанысын қалыптастыруда, оның маңызды Корольдік теңіз базасын қорғауда, сондай-ақ қаланың және отардың әлеуметтік-саяси және экономикалық институттарына ықпал етуде маңызды рөл атқарды. Эдуард Галифакстың әйгілі Гарризон сағатын, сондай-ақ көптеген басқа да азаматтық жобаларды, мысалы, Сент-Джордждың дөңгелек шіркеуін салуға жауапты болды. Вице-губернатор сэр Джон Уэнтуорт пен леди Фрэнсис Уэнтуорт өздерінің елдік резиденциясын Принц Эдуард пен Джули Сент-Лоранттың пайдалануына ұсынды. Көлемді жөндеуден өткен үй-жай "Принц ложасы" деп аталды, және бұл жерде ерлі-зайыптылар көптеген мәртебелі қонақтарды, соның ішінде Луи Филипп Орлеандықты (болашақтағы Франция королі) қабылдады. Тұрғын үйден бүгінге дейін тек Эдуардтың әскери оркестрі үшін салған кішкентай ротондасы ғана сақталған. 1798 жылдың соңында аттан құлағаннан кейін ол Англияға қайтуға рұқсат алды және Галифаксқа қайта оралды. Бір жылдан сәл кейін ол Галифакстен шығып, 1800 жылдың 31 тамызында Англияға келді, онда оның келесі тағайындалуы Ирландияның лорд-лейтенанты болатыны күтілуде.
Гибралтар
Соғыс кеңсесі Гибралтар губернаторы етіп тағайындаған герцог 1802 жылғы 23 наурызда ресми жарияланды. Ол 24 мамырда үкіметтен мас солдаттардың тәртібін қалпына келтіру жөнінде нақты тапсырмамен лауазымына кірісті. Герцогтың қатал тәртіп сақтауы Рождество қарсаңында оның және 25-ші полктің солдаттарының бүлік көтеруіне әкеп соқты. Оның інісі Фредерик, Йорк герцогы, сол кезде Әскерлердің Бас қолбасшысы, 1803 жылдың мамырында бүлік туралы хабар алғаннан кейін оны қайтартып алды, бірақ осы тікелей бұйрыққа қарамастан, ол мұрагері келгенше Англияға оралудан бас тартты. Оған тергеу үшін Гибралтарға оралуға рұқсат берілмеді, және ол Гибралтар губернаторы қызметін өмірінің соңына дейін атқаруға рұқсат алғанмен, қайта оралуына тыйым салынды. Осы лауазым оған қазір "Павильон" деп аталатын резиденцияны ұсынды. (Оның теңізші ағасы Уильям, күтіп отырған балалары болғандықтан, 1797 жылы Буши паркінің рейнджері болып тағайындалды.) Герцог өмірінің соңына дейін 1-ші жаяу полкінің (Royal Scots) құрметті полковнигі ретінде қызметін жалғастырды. Патшаның бар қыздары баласыз және бала тууға қабілетті жасынан өткен. Патшаның үйленбеген ұлдары – Кларенс герцогы (кейіннен король Уильям IV), Эдуард, Кент герцогы, және Кембридж герцогы, принц Адольф, барлығы заңды некеге тұрып, таққа мұрагер табуға асықты.
Фри-масондық - Англияның Біріккен Ұлы Ложасы
1813 жылдың қаңтар айында Принц Эдуардтың ағасы, Принц Август Фредерик, Сассекс герцогы (Патша Георг III-нің алтыншы ұлы), ағасы, Принц Регент отставкаға кеткеннен кейін Англияның Басты Ұлы Ложасының (әлде "Жаңашылдар" деп те аталады) Ұлы шебері болды; және сол жылдың желтоқсан айында Принц Эдуард Англияның Ежелгі Ұлы Ложасының (әлде "Ежелгілер" деп те аталады) Ұлы шебері болды. 1811 жылы екі Ұлы Ложа да Комиссарларды тағайындады; ал келесі екі жыл бойы Бірігу шарты келісілді де, бекітілді. 1813 жылдың 27 желтоқсанында осы келіссөздердің нәтижесінде құрылған Англияның Біріккен Ұлы Ложасы Лондон қаласындағы Франкмасон залында кіші Сассекс герцогының Ұлы шебері ретінде құрылды. Екі бұрынғы Ұлы Ложаның тәжірибесінде қолданылған рәсімдерді үйлестіру үшін бірнеше апта бұрын Татуластыру Ложасы құрылды.
Қарулар
Патшаның ұлы ретінде Кент герцогы 1801 жылдан өмірінің соңына дейін мемлекеттік елтаңбаны пайдаланды, ол үш тік тізбекшенің күміс белгісімен ерекшеленді, ортаңғы тік тізбекшеде қызыл крест, ал сыртқы тік тізбекшелерде көк әрқайсынан лилия бейнеленген.