Кіріспе
Жаз дәуірінде танымал болған әнші триосы – Босвелл әпкелері, американдық жақындасқан гармониялы әншілер тобы. Олар – Марта Босвелл (9 маусым 1905 – 2 шілде 1958), Конни Босвелл (кейін «Конни» деп аталды, 3 желтоқсан 1907 – 11 қазан 1976) және Хелветия «Вет» Босвелл (20 мамыр 1911 – 12 қараша 1988). Нью-Орлеан қаласының жоғарғы ауданынан шыққан бұл топ күрделі гармонияларды және әндердегі әсерлі элементтерді үйлестірді: скет әні, аспаптардың дыбысын еліктеу, «Boswellese» тіліндегі дөңгелек сөздер, темп пен метрдің өзгеруі, мажорлық және минорлық кезеңдердің қатар қолданылуы, тональдық өзгерістер, сондай-ақ басқа әндерден алынған бөлімдерді қосу. Олар 1930 жылдары, жаз дәуірінің аяқталуы мен Ұлы депрессияның басталуы кезінде АҚШ-та ұлттық деңгейде танымал болды. 1936 жылы трио тарағаннан кейін Конни радиода, кинода және кейін теледидарда жеке әнші ретінде тағы ширек ғасыр бойы жұмыс істеді. Трионның «ерекше ән салу стилі мен жаңашылдығы музыкадағы «қаралық» пен «ақ» мәдениетін біріктірді», ал олардың «өздерінің заманының ең көрнекті ақ түсті свинг музыканттарымен – Дорси ағайындылары, Гленн Миллер, Бенни Гудман, Джо Венути және Эдди Ланг, Арти Шоу, Виктор Янг, Бэнни Берриган» бірлескен жұмысы 1930 жылдары биг-бенд дыбысының дамуына зор ықпал етті. Олардың мұрасын бағалауда ғалымдар Босвелл әпкелерінің «жазды коммерциялық тұрғыдан тиімді етіп, оның стигмасын жойып, американдық жұртшылықтың кең қауымына жақын еткенін» айтады. Хелветия әсіресе үй шаруасымен айналысқан Рэйа есімді қызметшісінің ұйықтар алдында оған афроамерикандық дәстүрлі жұбажанды әндер айтқанын есіне алатын. Сұхбаттарында әпкелер Нью-Орлеан қаласының көшелерімен жүріп, жаңа және қызықты дыбыстарды іздегендерін айтты, олар көбінесе француз кварталының афроамерикандық шіркеулері мен барларының сыртында немесе француз базарында көше музыканттарын тыңдағанда кездесетін. Коннидің вокалдық ықпалының тағы бір маңызды көзі – Нью-Орлеандағы Афинеумда өнер көрсеткен итальяндық опера теноры Энрико Карузо болды: «Мен отырып тыңдайтынмын және оның тыныс алуына таң қалатынмын. Содан кейін мен оның істегенін істеуге тырыстым. Терең дем алып, көптеген ноталарды орындауға ұмтылдым». Олардың үлкен ағасы Клайди классикалық музыкадан жазды оқып үйренуге көшкен кезде, ол әпкелерін синкоп стилімен және Нью-Орлеандағы жас джаз ойнаушылармен таныстырды. Леон Ропполо (кларнет, гитара), Монк Хейзел (барабан, корнет), Пинки Видакович (кларнет, саксофон), Нэппи Ламаре (гитара, банджо), Рэй Бадук (туба, вокал), Дэн ЛеБланк (туба), Леон Прима (труба), Луи Прима (труба, вокал), Винги Манон (труба, вокал), Аллодоро (кларнет, саксофон), Чинк Мартин (бас, туба, гитара), Санто Пекора (тромбон), Раймонд Бёрк (кларнет, саксофон) және Тони Паренти (кларнет, саксофон) Босвелл үйіне жиі қонаққа келетін. Норман Браунли мен оның тобы да Босвелл үйіндегі музыкалық кештерге үнемі қатысатын. Әкесі А. К. Босвелл осы сапарларды аптасына бір күнмен шектеуге тырысқан деген аңыз бар, бірақ ол көп ұзаққа соқпады. Әпкелер әсіресе Браунлидің корнетисі Эммет Луис Хардидің ықпалына ұшырады, ол Клайдидің де досы болды. Оның таланты мен шеберлігі әпкелердің джаз гармониясы, синкопация және импровизация туралы білімдерін қалыптастыруға көмектесті. Харди мен Клайди екеуі де жас күнінде қайтыс болды және олардың есімдері тарихқа енбеді. Харди 22 жасында туберкулезден, ал Клайди 18 жасында испан тұмауынан қайтыс болды. Джазға қызығушылық танытқаннан кейін Вет банджо мен гитараны, ал Конни саксофон мен тромбонды үйренді. Марта фортепианода ойнауды жалғастырды, бірақ регтайм мен ыстық джаздың ырғақтары мен ерекшеліктеріне назар аударды.
The Boswell Sisters were an American close harmony singing trio of the jazz and swing eras, consisting of three sisters: Martha Boswell (June 9, 1905 – July 2, 1958), Connie Boswell (later spelled "Connee", December 3, 1907 – October 11, 1976), and Helvetia "Vet" Boswell (May 20, 1911 – November 12, 1988). Hailing from uptown New Orleans, the group blended intricate harmonies and song arrangements featuring effects such as scat, instrumental imitation, ‘Boswellese’ gibberish, tempo and meter changes, major/minor juxtaposition, key changes, and incorporation of sections from other songs. They attained national prominence in the United States in the 1930s during the twilight of the Jazz Age and the onset of the Great Depression. After the trio split in 1936, Connie continued as a solo vocalist in radio, film, and later television for an additional quarter century. The trio's "unique singing style and ground breaking arrangements fused 'blackness' and 'whiteness' in music," and their collaborations with "the preeminent white swing musicians of their day—the Dorsey Brothers, Glenn Miller, Benny Goodman, Joe Venuti and Eddie Lang, Artie Shaw, Victor Young, Bunny Berigan—had a profound effect on the development of the big band sound in the 1930s." When assessing their legacy, scholars claim the Boswell Sisters "made 'real' jazz commercially viable, destigmatizing the music and opening its appreciation to the wider American public." Helvetia in particular remembered that their housekeeper, named Aunt Rhea, sang traditional African American lullabies to her at bedtime. In interviews, the sisters recalled driving around New Orleans listening for new and interesting sounds, which they often found when being outside African–American churches and barrooms of the French Quarter or when listening to street musicians at the French Market. Connie's other primary vocal influence was the legendary Italian opera tenor Enrico Caruso, whom she saw perform at the Athenaeum in New Orleans: "I used to sit and listen and be amazed by his breathing. Then I’d try and do what he was doing. I’d take a long breath and hit a lot of notes." As their older brother Clydie began breaking away from classical music to study jazz, he introduced his sisters to the syncopated style and to many of the young jazz players in New Orleans. Leon Roppolo (clarinet, guitar), Monk Hazel (drums, cornet), Pinky Vidacovich (clarinet, saxophone), Nappy Lamare (guitar, banjo), Ray Bauduc (tuba, vocals), Dan LeBlanc (tuba), Leon Prima (trumpet), Louis Prima (trumpet, vocals), Wingy Manone (trumpet, vocals), Al Gallodoro (clarinet, saxophone), Chink Martin (bass, tuba, guitar), Santo Pecora (trombone), Raymond Burke (clarinet, saxophone), and Tony Parenti (clarinet, saxophone) were regular guests at the Boswell home. Norman Brownlee and his band were also regular participants in musical evenings at the Boswell home. Reportedly, father A. C. Boswell tried unsuccessfully to limit these visits to just one night per week—with little success. The sisters were particularly influenced by Brownlee's cornetist Emmett Louis Hardy, another friend of Clydie, whose well documented talent and skill helped shape the sisters' knowledge of jazz harmony, syncopation, and improvisation. Hardy and Clydie both died young and unrecorded, Hardy of tuberculosis at age 22 and Clydie of Spanish flu related complications at the age of 18. After becoming interested in jazz, Vet took up the banjo and guitar, and Connie the saxophone and trombone. Martha continued playing the piano but focused on the rhythms and idioms of ragtime and hot jazz.
Жаңа Орлеан
Апалы-сіңлілі қыздар Нью-Орлеанда жасөспірім шақтарында танымал болды, жергілікті театрларда және жаңадан пайда болған радиода өнер көрсетіп. 1920-шы жылдардың басында олар классикалық, жартылай классикалық және джаз стильдерін біріктіретін қойылымдармен жергілікті водевиль театрларында үнемі өнер көрсетті, бірақ олардың танымалдылығы артқан сайын классикалық өнер екінші планға түсті. Апалы-сіңлілер өмірінің басынан соңына дейін орындағандай орындады: Марта мен Конни фортепианода отырып, Вет олардың жанында болды. Бұл композиция Коннидің ұзақ уақыт жүре алмауы немесе тұра алмауының себебін жасыруға мүмкіндік берді, оның себебі толыққанды анықталған жоқ. Балалық шақтағы полиомиелит және атпен тартылған арбадағы апат – бұл екі негізгі гипотеза, және Конни оларды әртүрлі медиада растады. Бір теория бойынша, Мельдания қызын ауруға байланысты болатын айыптаулардан сақтау үшін апат туралы әңгімені құрастырған. 1925 жылдың наурыз айында олар Victor Records үшін мобильді жазба құрылғысымен алғашқы жазбаларын жасады. Сессияда бес ән болды, оның үшеуі Мартаның туындылары еді. Victor үш жазбаны қабылдамады, ал "I'm Gonna Cry (Crying Blues)" және "Nights When I Am Lonely" (екеуі де Мартаға тиесілі) әндерін шығаруға қабылдады. Бұл сессияда қолданылған жазба жабдығы дыбысты жазудың алғашқы акустикалық мүйіз стилі болды, ол вокалды жұқа және металл дыбысты етуге бейім болды (сондықтан әншілер көбінесе мүйізге толық дыбыспен ән айту арқылы бұған түзету жасауға мәжбүр болды). Бұл алғашқы жазба кезінде Марта 19 жаста, Конни 17 жаста, ал Вет 13 жаста болды. Босвеллдер 1930 жылға дейін қайтадан жазба жасаған жоқ, оның орнына Орта Батыста және кейінірек Калифорниядағы водевиль айналымдарында өнер көрсетті.
Шығыс жағалау
Босвеллдер 1931 жылдың қаңтарында KGO-дан – NBC Pacific Coast желісінің флагман стансасынан Нью-Йоркке сапар шекті, онда NBC арнасымен 52 апталық келісімшарт жасасты. Олар бірнеше арнайы хабарларда пайда болуы тиіс еді, демеушісі – Chesterfield емес (бұл Босвеллдер үшін келесі жылы болды және олардың ең ұзақ коммерциялық бағдарламасы, 10 айға созылды), ал Camel темекісі. – Дэвид В. Маккейн, The King Sisters: A Chapter From the History of Harmony. 1931 жылы Нью-Йоркке көшкеннен кейін Босвелл әпкелері көп ұзамай ұлттық назарға ілігіп, ұлттық радио хабарларын таратуды бастады. Үштік 1931 жылдан 1933 жылға дейін CBS арнасында бағдарламалар жүргізді. Көп ұзамай олар Brunswick Records компаниясымен келісімшартқа қол қойып, 1931 жылдан 1935 жылға дейін продюсер Джек Капптың қолдауымен жазбалар жасады. Бұл Brunswick жазбалары вокалды джаздың маңызды туындылары ретінде танымал. Brunswick жазбаларында «Босвеллдер стильді, темпті, модальды, ән мәтінін, уақыт өлшемдерін және дауыстарды (инструментальдық және вокалдық) үнемі өзгертіп, күтпеген эффекттер мен текстуралар жасауға еркіндік берді». Әпкелердің танымал әндердің мелодияларын және ырғақтарын қайта өңдеуі, сондай-ақ Нью-Йорктің ең жақсы джаз музыканттарының қатысуы (оның ішінде Дорси ағайындылары, Бенни Гудман, Банни Бериган, Фултон Макграт, Джо Венути, Артур Шутт, Эдди Ланг, Джо Тарто, Мэнни Клейн, Чонси Морхаус, Дик Макдоноу және Карл Кресс) осы жазбаларды ерекшелендірді. Дорси ағайындыларының музыканттарымен өткен сеанстардың кейбіреулерінде жас Гленн Миллер Коннидің диктанты бойынша өзінің тобындастары үшін аспаптық аранжировкалар жасады. Мелодиялар қайта ұйымдастырылып, баяулатылды, мажор тональдықтары минор тональдықтарына ауыстырылды (кейде әннің ортасында), ал күтпеген ырғақты өзгерістер жиі кездесетін жағдай болды. Босвеллдер сол кездегі танымал әндерге өзгерістер енгізуге рұқсат алған санаулы орындаушылардың бірі болды, себебі сол дәуірде музыка баспалары мен жазба компаниялары орындаушыларды қазіргі танымал әндердің аранжировкаларын өзгертпеуге қысым жасады. Конни сонымен қатар сол кезеңде Brunswick үшін бірнеше дәстүрлі жеке жазбалар жасады. CBS Records және Sony Music продюсері және архивисті Майкл Брукстің сұхбатында Конни Босвелл 1930-жылдардың басында Нью-Йорктегі джаз жазба сессияларының көбінесе хаостық сипатта болғанын айтты. Бірақ жылдар өткен соң Конни мен Вет үштіктің Нью-Йорктегі ең жақсы студиялық музыканттарымен алғашқы сеансы туралы мақтанышпен еске алды, содан кейін музыканттар қол соғысып, ықылас білдірді. «Олар тұрып қол шапалақтаса, одан артық мақтаудың қажеті жоқ».
After moving to New York City in 1931, the Boswell Sisters soon attained national attention and began making national radio broadcasts. The trio had a program on CBS from 1931 to 1933. They soon signed a contract with Brunswick Records and made recordings from 1931 to 1935 under the aegis of producer Jack Kapp. These Brunswick recordings are widely regarded as milestone recordings of vocal jazz. For their Brunswick recordings, "the Boswells took greater liberties, regularly changing style, tempi, modality, lyrics, time signatures and voicings (both instrumental and vocal) to create unexpected textures and effects." The sisters' reworking of melodies and rhythms of popular songs, and the participation of top New York jazz musicians (including the Dorsey Brothers, Benny Goodman, Bunny Berigan, Fulton McGrath, Joe Venuti, Arthur Schutt, Eddie Lang, Joe Tarto, Mannie Klein, Chauncey Morehouse, Dick McDonough, and Carl Kress), made these recordings unlike any others. Some of the sessions with Dorsey Brothers' band musicians were notable in having the young Glenn Miller writing instrumental arrangements for his bandmates from Connie’s dictation. Melodies were rearranged and slowed down, major keys were changed to minor keys (sometimes in mid song), and unexpected rhythmic changes were par for the course. The Boswells were among the few performers who were allowed to make changes to current popular tunes since, during this era, music publishers and record companies pressured performers not to alter current popular song arrangements. Connie also recorded a series of more conventional solo records for Brunswick during the same period. In an interview with CBS Records and Sony Music producer and archivist Michael Brooks, Connie Boswell revealed the often chaotic nature of the New York jazz recording sessions in the early 1930s. But years later, both Connie and Vet spoke with pride about the trio's first session with top flight New York studio accompanists, after which the musicians stood up to applaud and cheer. "That's a real compliment when those boys stand."
Халықтық табыстар
Босвелл әпкелері осы кезеңде киноға түскен. Олар 1932 жылы «The Big Broadcast» фильмінде Кларенс Уильямс жазған «Shout, Sister, Shout» (1931) әнін орындады, онда Бинг Кросби мен Кэб Каллоуэй де өнер көрсеткен. Ән – әпкелердің ерекше әндерінің бірі – 2011 жылғы қарашада жарық көрген «Mojo» музыка журналында «жасына қарағанда ескі емес» деп сипатталған. Олар 1934 жылы «Rock and Roll» әнін «Transatlantic Merry Go Round» фильмінде орындап, әнге «теңіздің құлдираған толқындарының ырғағы» деген сөздерді қосып, «рок-н-ролл» фразасын ерте пайдаланды. Босвелл әпкелері 1930-жылдары 20 хитке ие болды, соның ішінде «The Object of My Affection» (1935) әні бірінші орынды иеленді. (Олардың Ред Николс, Виктор Янг және Дон Редманмен жасаған 12 дюймдік попурри/концерттік жазбаларына қатысқандары және 1934 жылы жазылған «Darktown Strutters' Ball» әнінің тек Австралияда ғана жарық көргені ерекше атап өтуге лайық.) Олар Еуропаға екі табысты гастрольді аяқтады, CBS телеарнасының алғашқы телехабарында және «Hello, Europe» халықаралық радиобағдарламасында өнер көрсетті. Босвелл әпкелері радионың алғашқы жұлдыздарының бірі болды, осылайша бұқаралық ойын-сауық дәуірінің алғашқы хиттерінің қатарына енді. 1934 жылы әпкелер CBS телеарнасындағы «Bing Crosby Entertains» радиошоуында 13 рет пайда болды. Олар әуесқойлар журналдарында жарияланды және олардың суреттері сұлулық пен тұрмыстық тауарлардың жарнамаларында қолданылды. 1930-жылдардың басында Босвелл, Үш Х және Пикенс әпкелері радиодағы әйелдердің үйлесімді ән айтуы туралы көп әңгіме болды. Эндрюс әпкелері Босвелл әпкелерін үлгі етіп алды. Жас Элла Фицджеральд Босвелл әпкелерін жақсы көріп, әсіресе Конниге табынды, алғашқыда оның ән айту стиліне еліктеді. 1936 жылы топ американдық Decca компаниясымен келісім шарт жасады, енді оның продюсері Джек Капп болды, бірақ тек алты сингл жазғаннан кейін тарап кетті. Соңғы жазба 1936 жылдың 12 ақпанында жасалды (Ирвинг Берлиннің «Let Yourself Go» және «I'm Putting All My Eggs In One Basket» әндері). Бір ай бұрын Марта Босвелл Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің майоры Джордж Л. Ллойдқа үйленген болатын. Конни оның қарындасының үйлену тойында жалғыз куәгер болды, ал Гарольд Дж. Уорнер олардың куәсі болды. Ллойд Нью-Йорктегі «Aero Insurance Underwriters» компаниясының бас директоры болды және Ұлы соғыстың үздік ұшқыштарының бірі еді. Конни Босвелл Decca компаниясы үшін жеке әнші ретінде табысты мансабын жалғастырды. 1940 жылдары ол өзінің есімін Конниден Конниге өзгертті, өйткені бұл автографтарға қол қоюды жеңілдетті деген қауесет бар. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол шетелдегі USO турларына қатысуға тырысқанда, денсаулығына байланысты шетелге саяхаттауға рұқсат алмады, сондықтан ол АҚШ-тағы ауруханада жатқан солдаттар мен теңізшілерді аралап, «Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде елдің әр жеріндегі Армия мен Әскери-теңіз күштерінің гарнизондарында көптеген концерттер берді». Конни және әнші Эдди Кантор «Марш оф Даймстың негізін қалаушылардың бірі болды және 1960 жылдан бастап оның өнер көрсетулері ауруханалар мен мүгедектерге көмектесетін басқа да мекемелерге арналған қайырымдылық шараларымен шектелді». Бұл идеяны Ветер Босвеллдің кейінгі сөзі де қолдайды: «қайсысы дауысқа жақсырақ сәйкес келсе, біз оны сол күйінде қалдыратынбыз. Бізде ешқашан белгілі тенор немесе альт болған емес». Бір-біріне әртүрлі биіктікте ән айтуға мүмкіндік беру, бір сәтте орын ауыстыру, олардың үйлесімді стилінің ерекшелігіне айналды. Босвеллдің үзіліс гармониясы / айқас дауыс беру техникасының жарқын мысалы – 1934 жылы жазылған «The Lonesome Road» әніндегі трионың орындауы.
"Босуэлл" сөзінің қисық сөздері
Босвелл әпкелері 1925 жылы Victor лейблы үшін "Nights When I Am Lonely" әнін жазған. Бұл, олардың әкесі А.С. Босвелл ойлап тапқан, бірақ қыздары шеберлік деңгейге көтерген "Boswellese" деп аталатын тілдің алғашқы жазылған үлгісі болды. Бұл эффект сөздің дауыстысынан кейін "ggled" (айтылуы "guhl d") қосымшасын енгізу арқылы қол жеткізілді, ал таңдалған ырғақ акценттің қай жерге түсуін анықтады. Осы техниканың ең нақты мысалы – трионың 1932 жылғы "Everybody Loves My Baby" нұсқасында кездеседі. Ақиқатында, Босвелл әніндегі хор күтілген аспаптық бөлікті алмастырады. "Олардың дауысының ерекшелігімен қатар, әпкелердің музыкалық стиліне қараңғылық, блюз және хот-джаз сияқты көптеген элементтер кірген. "Boswellese" тілі, бастысы, әнді ритмикалық тұрғыдан күрделендірудің тиімді тәсілі болғанымен, тыңдаушыға жат және түсініксіз сезім тудырып, scat ән салу мен афроамерикандық джаз қауымдастығында пайда болған "jive talk" еске салады."
Мұра
Кейінгі топтар, мысалы, Pfister Sisters, Stolen Sweets, Boswellmania, Puppini Sisters, YazooZazz, испандық O Sister! тобы, итальяндық Sorelle Marinetti триосы және израильдік Hazelnuts тобы сестердің жазбаларын үлгі етіп алды. Канаданың Company B Jazz Band тобы өз репертуарында Boswell Sisters-тің көптеген аранжировкаларын қамтиды және тіпті олардың екінші альбомы Rock & Roll-дың обложкасы үшін Transatlantic Merry Go Round-тағы Boswells-тің өнерін құттықтаған жиынтық жасады. The Ditty Bops концерттерде Boswell Sisters әндерін орындады. Бразилиялық Caffeine Trio да олардың ықпалында болғанын мәлімдейді. Сонымен қатар, Австралияда, Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласында орналасқан Boswell Project деп аталатын австралиялық топ бар. Лондондық The Haywood Sisters гармониялық триосы да Boswell Sisters хиттерін жазды және олардың стиліне зор ықпал етті. 2001 жылы Сан-Диегодағы Old Globe Theatre-да олардың өміріне негізделген "The Boswell Sisters" мюзиклі қойылды. Бұл пьесада Мишель Даффи, Элизабет Уорд Лэнд және Эми Питц ойнады, ал оны Forever Plaid командасы продюсерлік етті. Шоу көрермендердің және сыншылардың жоғары бағасын алды, бірақ Бродвейде кеңінен көрсетілу жоспары іске аспады. Boswell Sisters 1998 жылы Vocal Group Hall of Fame-ге енгізілді. 2008 жылы Pfister Sisters қатысқан салтанатты шарада Boswells Луизиана Музыкалық Даңқ залына енгізілді. 2014 жылы Vet-тің қызы мен немересі "The Boswell Legacy" кітабын жариялады, бұл ықпалды трионың өмірі мен заманына арналған алғашқы толыққанды зерттеу. Сол жылы Retrospective Records лейблы 52 тректен тұратын "Shout, Sister, Shout!" жинақ дискісін шығарды. Альбом туралы сын айтқан Роберт Кристагау сестер туралы былай деп жазды: "Олар өте өнімді және ерекше болды, Билли [Холидей] мен олардың жанкүйері Элладан басқа, олар онжылдықтың ең жақсы джаз әншілері ғана емес, әуендерді қалауынша өзгертіп, сонымен қатар оннан астам топ-10 синглы бар поп жұлдыздары болды. Boswells тек қана аспаптарды еліктемей, олар аспаптар сияқты ән айтты, 30-шы жылдардағы бәсекелестерін және Ламберт, Хендрикс және Росс сияқты ізбасарларын озып кетті."
Хит әндері
Жылдың сингл-парадындағы орындары АҚШ1931"Мен шайыма қант қосып ішкенде"6"Жұмырла, Миссисипи, жұмырла"7"Мен миллион долларлық сүйкімдіні таптым"3"Ол қыз"9"(Сені ойлағанда) Мен сөздерді жаза алмаймын"20"Джордж Уайттың скандалдарынан таңдаулылар"3"Кэролайндегі кеш"121932"Осылай жасау адамдық бола ма?"7"Күнді тоқтат, Айды тоқтат (Жарымкешім кетті)"14"Ібіліс пен терең көк мұхиттың арасында"131934"Таңертеңгі кофе (Түнгі сүйіспеншілік)"13"Сіз фильмдерде болуыңыз керек (Жұлдыздарымның жұлдызы)"17"Рок-н-ролл"71935"Менің сүйікті адамым"1"Дина"3"Александрдың регтайм тобы"9"Сент-Луис блюзі"15"Cheek to Cheek"101936"Мен отырып, өзіме хат жазамын"31938"Александрдың регтайм тобы" (қайта шығарылған)4