Кіріспе

Барбара Эренрайхтың "Никель және диме: Америкада тіршілік табу мүмкін емес пе?" кітабы. Бұл кітап жасырын журналист ретінде жазылған, және АҚШ-тағы жұмыс істейтін кедейлерге 1996 жылғы әлеуметтік қамсыздандыру реформасының әсерін зерттейді. Кітаптағы оқиғалар 1998 жылдың көктемі мен 2000 жылдың жазы аралығында болған. Кітап алғаш рет 2001 жылы Metropolitan Books баспасында жарық көрді. Ол 1999 жылғы қаңтарда Harper's Magazine журналында жарияланған мақаласынан дамытылған. Кейін Эренрайх "Байт энд Свич" (2005 жылдың қыркүйегінде жарық көрді) атты қосымша кітап жазды, онда кеңсе жұмысын табуға жасаған әрекеттері туралы айтылады. 2019 жылы кітап The Guardian журналының 21-ғасырдың 100 ең жақсы кітабының тізімінде 13-орынға ие болды.

Әлеуметтік және экономикалық мәселелер

Эренрайх төмен жалақы алатындардың көптеген қиындықтарын, соның ішінде баспана сияқты қажеттіліктерге байланысты жасырын шығындарды зерттейді (кедейлер көбінесе қонақүйге күн сайынғы төлемдерге, егер кепілдік депозит пен бірінші және соңғы айлық ақыны төлей алса, пәтер жалдауға жұмсалатын ақшадан әлдеқайда көп ақша жұмсайды) және тағам (мысалы, кедейлер суытқыш пен пісіруге қажетті құралдарға қол жеткізе алмағандықтан, қымбат әрі денсаулығына зиянды тағам сатып алуға мәжбүр). Эренрайх ең алдымен төмен жалақыға тек білікті емес жұмыс күші қажет деген пікірге қарсы тұрады. Клеткалық биологиядан докторлық дәрежесі бар журналист ретінде, ол қолмен жұмыс істеуге жоғары деңгейде шыдамдылық, назар, жад, жылдам ойлау және үйрену қабілеті қажет екенін анықтады. Ұзақ және қайталамалы қозғалыс қайталамалы стресс жарақаттарының қаупін тудырады; тұрақты айналыммен сипатталатын нарықта жұмыс істеу үшін көбінесе ауырсынуға қарамастан жұмыс істеуге тура келеді; ал күндері адамды төмендететін және қызықты емес жұмыстармен (мысалы, дәретхана тазалау және сүрту) толтырылады. Ол сондай-ақ басқарушылық қызметтердегі бірнеше адамды сипаттайды, олардың негізгі міндеті жұмысшылардың өнімділігіне кедергі келтіру, қызметкерлерді мағынасыз тапсырмаларға мәжбүр ету және төмен жалақымен жұмыс тәжірибесін одан да жағымсыз ету болып табылады. Сонымен қатар, ол өз менеджерлерінің ешбір хабарламасыз апта сайынғы жұмыс кестесін өзгертетінін айтады. Эренрайх тұлғалық тесттерге, үйлесімсіз потенциалды қызметкерлерді іріктеуге арналған сауалнамаларға және төмен жалақылы нарықта жиі кездесетін несептегі есірткі сынақтарына тоқталады, олар потенциалды үміткерлерді қорқытады және жеке бостандыққа қол сұғады, ал жұмыс өнімділігіне айқын әсері шамалы. Ол сондай-ақ, бұл жұмыс берушінің қызметкерге қалай мінез-құлық ету керектігін түсіндіру тәсілі деп санайды. Оның пікірінше, "жұмысқа адам керек" деген жарнамалар міндетті түрде бос орынды білдірмейді, көбінесе олардың мақсаты - жұмысшылардың тез алмасуымен сипатталатын салаларда үміткерлерді жинау. Ол сондай-ақ, бір адамның (тіпті отбасы үшін емес) бір ғана төмен жалақылы жұмысы өмір сүруге жеткіліксіз екенін айтады; тұрғын үй бағасының өсуі және жалақының тоқырауы бұл жағдайды сақтауды қиындатады. Кітапта кездесетін көптеген жұмысшылар туыстарымен немесе басқа да осындай жағдайдағы адамдармен бірге тұрып, тіпті көліктерінде өмір сүру арқылы күнекөріс қамдап жатады. Эренрайх төмен жалақы алатындардың, мемлекеттік немесе қайырымдылық көмегіне ие болғандардың (әлеуметтік жәрдемақы, азық-түлік, денсаулық сақтау сияқты) тек басқалардың жомарттығына сүйенбейтінін қорытындылайды. Оның орнына, ол біздің олардың жомарттығынан өмір сүретінімізді ұсынады: егер біреу өмір сүруге жеткіліксіз жалақы алса, ол сіз үшін үлкен құрбандық жасады. "Төмен жалақылы жұмыс істейтіндер" шын мәнінде біздің қоғамның ірі қайырымдастарындары. Олар өз балаларын басқалардың балаларына қамқорлық жасалсын деп, қарапайым өмір сүреді, басқалардың үйлері жылтыр және әдемі болсын деп, олар қиындықтарға төзуде, инфляция төмен болсын және акция бағасы жоғары болсын деп. Төмен жалақылы жұмыс істеу – анонимді донор болу, аты-жөні белгісіз қайырымдылық жасау. Автордың қорытындысы бойынша, бір күні төмен жалақылы жұмыс істейтіндер көтеріліп, әділдік талап етеді, және сол күн келгенде барлығы жақсырақ болады.

Мақсат

Барбара Эренрайх өзінің кітабында өзінің мақсаты "күнделікті кедей адамдардың жасауға тырысатынындай, мен де табысымды шығындарыммен салыстыра аламын ба, жоқ па, соны анықтау" екенін айтады.

Бейімделулер

Эренрайх 2007 жылы "Американдық билеуші тап" деректі фильмінде пайда болады. Ол официант болып жұмыс істеген кездегі жасырын өмірін көрсетеді, бұл оқиға "Nickeled and Dimed" атты музыкалық қосымшамен сүйемелденеді.