Кіріспе
Барбара Эренрайхтың "Никель және диме: Америкада тіршілік табу мүмкін емес пе?" кітабы. Бұл кітап жасырын журналист ретінде жазылған, және АҚШ-тағы жұмыс істейтін кедейлерге 1996 жылғы әлеуметтік қамсыздандыру реформасының әсерін зерттейді. Кітаптағы оқиғалар 1998 жылдың көктемі мен 2000 жылдың жазы аралығында болған. Кітап алғаш рет 2001 жылы Metropolitan Books баспасында жарық көрді. Ол 1999 жылғы қаңтарда Harper's Magazine журналында жарияланған мақаласынан дамытылған. Кейін Эренрайх "Байт энд Свич" (2005 жылдың қыркүйегінде жарық көрді) атты қосымша кітап жазды, онда кеңсе жұмысын табуға жасаған әрекеттері туралы айтылады. 2019 жылы кітап The Guardian журналының 21-ғасырдың 100 ең жақсы кітабының тізімінде 13-орынға ие болды.
Nickel and Dimed: On (Not) Getting By in America is a book written by Barbara Ehrenreich. Written from her perspective as an undercover journalist, it sets out to investigate the impact of the 1996 welfare reform act on the working poor in the United States. The events related in the book took place between spring 1998 and summer 2000. The book was first published in 2001 by Metropolitan Books. It was expanded from an article she wrote from a January 1999 issue of Harper's Magazine. Ehrenreich later wrote a companion book, Bait and Switch (published September 2005), about her attempt to find a white collar job. In 2019, the book was ranked 13th on The Guardians list of the 100 best books of the 21st century.
Әлеуметтік және экономикалық мәселелер
Эренрайх төмен жалақы алатындардың көптеген қиындықтарын, соның ішінде баспана сияқты қажеттіліктерге байланысты жасырын шығындарды зерттейді (кедейлер көбінесе қонақүйге күн сайынғы төлемдерге, егер кепілдік депозит пен бірінші және соңғы айлық ақыны төлей алса, пәтер жалдауға жұмсалатын ақшадан әлдеқайда көп ақша жұмсайды) және тағам (мысалы, кедейлер суытқыш пен пісіруге қажетті құралдарға қол жеткізе алмағандықтан, қымбат әрі денсаулығына зиянды тағам сатып алуға мәжбүр). Эренрайх ең алдымен төмен жалақыға тек білікті емес жұмыс күші қажет деген пікірге қарсы тұрады. Клеткалық биологиядан докторлық дәрежесі бар журналист ретінде, ол қолмен жұмыс істеуге жоғары деңгейде шыдамдылық, назар, жад, жылдам ойлау және үйрену қабілеті қажет екенін анықтады. Ұзақ және қайталамалы қозғалыс қайталамалы стресс жарақаттарының қаупін тудырады; тұрақты айналыммен сипатталатын нарықта жұмыс істеу үшін көбінесе ауырсынуға қарамастан жұмыс істеуге тура келеді; ал күндері адамды төмендететін және қызықты емес жұмыстармен (мысалы, дәретхана тазалау және сүрту) толтырылады. Ол сондай-ақ басқарушылық қызметтердегі бірнеше адамды сипаттайды, олардың негізгі міндеті жұмысшылардың өнімділігіне кедергі келтіру, қызметкерлерді мағынасыз тапсырмаларға мәжбүр ету және төмен жалақымен жұмыс тәжірибесін одан да жағымсыз ету болып табылады. Сонымен қатар, ол өз менеджерлерінің ешбір хабарламасыз апта сайынғы жұмыс кестесін өзгертетінін айтады. Эренрайх тұлғалық тесттерге, үйлесімсіз потенциалды қызметкерлерді іріктеуге арналған сауалнамаларға және төмен жалақылы нарықта жиі кездесетін несептегі есірткі сынақтарына тоқталады, олар потенциалды үміткерлерді қорқытады және жеке бостандыққа қол сұғады, ал жұмыс өнімділігіне айқын әсері шамалы. Ол сондай-ақ, бұл жұмыс берушінің қызметкерге қалай мінез-құлық ету керектігін түсіндіру тәсілі деп санайды. Оның пікірінше, "жұмысқа адам керек" деген жарнамалар міндетті түрде бос орынды білдірмейді, көбінесе олардың мақсаты - жұмысшылардың тез алмасуымен сипатталатын салаларда үміткерлерді жинау. Ол сондай-ақ, бір адамның (тіпті отбасы үшін емес) бір ғана төмен жалақылы жұмысы өмір сүруге жеткіліксіз екенін айтады; тұрғын үй бағасының өсуі және жалақының тоқырауы бұл жағдайды сақтауды қиындатады. Кітапта кездесетін көптеген жұмысшылар туыстарымен немесе басқа да осындай жағдайдағы адамдармен бірге тұрып, тіпті көліктерінде өмір сүру арқылы күнекөріс қамдап жатады. Эренрайх төмен жалақы алатындардың, мемлекеттік немесе қайырымдылық көмегіне ие болғандардың (әлеуметтік жәрдемақы, азық-түлік, денсаулық сақтау сияқты) тек басқалардың жомарттығына сүйенбейтінін қорытындылайды. Оның орнына, ол біздің олардың жомарттығынан өмір сүретінімізді ұсынады: егер біреу өмір сүруге жеткіліксіз жалақы алса, ол сіз үшін үлкен құрбандық жасады. "Төмен жалақылы жұмыс істейтіндер" шын мәнінде біздің қоғамның ірі қайырымдастарындары. Олар өз балаларын басқалардың балаларына қамқорлық жасалсын деп, қарапайым өмір сүреді, басқалардың үйлері жылтыр және әдемі болсын деп, олар қиындықтарға төзуде, инфляция төмен болсын және акция бағасы жоғары болсын деп. Төмен жалақылы жұмыс істеу – анонимді донор болу, аты-жөні белгісіз қайырымдылық жасау. Автордың қорытындысы бойынша, бір күні төмен жалақылы жұмыс істейтіндер көтеріліп, әділдік талап етеді, және сол күн келгенде барлығы жақсырақ болады.
When someone works for less pay than she can live on she has made a great sacrifice for you The "working poor" are in fact the major philanthropists of our society. They neglect their own children so that the children of others will be cared for; they live in substandard housing so that other homes will be shiny and perfect; they endure privation so that inflation will be low and stock prices high. To be a member of the working poor is to be an anonymous donor, a nameless benefactor, to everyone. The author concludes that someday, low wage workers will rise up and demand to be treated fairly, and when that day comes everyone will be better off.
Мақсат
Барбара Эренрайх өзінің кітабында өзінің мақсаты "күнделікті кедей адамдардың жасауға тырысатынындай, мен де табысымды шығындарыммен салыстыра аламын ба, жоқ па, соны анықтау" екенін айтады.
Бейімделулер
Эренрайх 2007 жылы "Американдық билеуші тап" деректі фильмінде пайда болады. Ол официант болып жұмыс істеген кездегі жасырын өмірін көрсетеді, бұл оқиға "Nickeled and Dimed" атты музыкалық қосымшамен сүйемелденеді.