1261-1264 жылдардағы Рим Папасы Урбан IV тарихы

Кіріспе

Католик шіркеуінің басшысы 1261-1264 жылдар аралығында. Папа Урбан IV (Urbanus IV; шамамен 1195 – 2 қазан 1264), туған аты Жаки Панталеон, 29 тамыз 1261 жылдан өліміне дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Ол кардинал болмай-ақ папа сайланды; осындай жолмен сайланған алғашқы папа ол болды, кейіннен тағы үш папа үшін ғана осы жағдай қайталанды (Грегорий X, Урбан V және Урбан VI).

Ерте мансап

Панталеон Францияның Троя қаласындағы аяқ киім шеберінің ұлы еді. Георгий Пахимер Урбанның Михаилдың бірінші елшісін тірідей терісінен жарақаттағанын хабарлайды. 1262 жылы Урбан Троядағы Сент-Урбен базиликасының құрылысын бастады. Ол 1264 жылдың 11 тамызында «Транситурус» паптық бұйрығын жариялап, Корпус Кристи («Христос денесі») мерекесін орнатып, жариялады. Урбан Доминикан теологы Томас Аквиннен мерекеге арналған мисса және қызмет мәтіндерін жазуын сұрады. Бұл «Pange lingua», «Tantum ergo» және «Panis angelicus» сияқты әйгілі әндерді қамтыды. Урбан Дания ісіне қатысты. Лунд архиепископы Якоб Эрландсен Дания шіркеуін корольдік биліктен тәуелсіз етуді қалады, бұл оны Дания королі Эрик V-нің регенті ретінде әрекет ететін жесір королева Маргарет Самбириямен тікелей қақтығысқа түсірді. Королева архиепископты түрмеге қамады, ол жауап ретінде интердикт шығарды. Екі тарап та Папаның қолдауын іздеді. Папа королеваның бірнеше өтініштерін қабылдады. Ол Дания тағына әйелдердің мұрагерлік құқығын қамтамасыз ету үшін Дания мұрагерлік шарттарын өзгертуге рұхсат берді. Алайда, Урбанның өлімімен қақтығыстың негізгі себептері шешілмеді, ал іс Римдегі паптық сотта жалғасты. Шығарылған архиепископ Эрландсен шешім табу үшін жеке Италияға келді. Алайда, Данияның күрделі мәселелері Папаға көп уайымдаған жоқ. Оның назары итальяндық мәселелерге аударылды. Алдыңғы паптық кезеңде Папа мен марқұм Гогенштауфен неміс императоры Фридрих II арасындағы ұзақ созылған қақтығыс, императорлық Гвибеллиндер мен паптық Гуэлфтер басымдығымен басылатын қалалар арасындағы қақтығыстарды күшейтті. Фридрих II-нің мұрагері Манфред осы қақтығыстарға белсенді қатысты. Урбанның әскери басшысы кондотьер Аццо д’Эсте болды, ол Мантуя мен Феррараны қоса алғанда, қалалардың бейресми лигасын басқарды. Сицилиядағы Гогенштауфендер Ломбардия қалаларына талап етуге құқылы болды. Манфредтің ықпалына қарсы тұру үшін Урбан Анжулық Карлдың Сицилия патшалығын басып алуына қолдау көрсетті, өйткені ол паптық бақылауға бойұсынуға дайын болды. Карл неке арқылы Прованс графы болды және өте күшті болды. Урбан екі жылдан астам уақыт бойы Манфредпен келіссөздер жүргізіп, оның қолдауын Константинопольді қайтару үшін сұрады, ал Папа оның патшалығын мойындады. Сонымен қатар, Папа Карлға крестонос ондығы арқылы кемелер мен адамдар беруге уәде берді. Ал, Карл солтүстік Италиядағы императорлық жерлерге немесе Паптық мемлекеттерге талап етуге уәде берді. Карл сондай-ақ Папаға тиіс жылдық салықты немесе феодалдық алымды қалпына келтіруге уәде берді, шамамен 10 000 унция алтын келісілді, ал Папа Конрадиннің неміс патшасы болып сайлануына кедергі келтіруге тырысады. Урбан IV 1264 жылдың 2 қазанында, Карл Италияға келгенге дейін Перуджада қайтыс болды. Оның орнын басушысы, Папа Климент IV, оның келісімдерін сақтап қалды.

Pantaléon was the son of a cobbler of Troyes, France. Georgius Pachymeres reports that Urban flayed one of Michael's envoys alive. Urban initiated the construction of the Basilica of St. Urbain, Troyes, in 1262. He instituted the festival of Corpus Christi ("the Body of Christ") on 11 August 1264, with the publication of the papal bull Transiturus. Urban asked Thomas Aquinas, the Dominican theologian, to write the texts for the Mass and Office of the feast. This included such famous hymns as the Pange lingua, Tantum ergo, and Panis angelicus. Urban became involved in the affairs of Denmark. Jakob Erlandsen, Archbishop of Lund, wanted to make the Danish Church independent of the Royal power – which put him in direct confrontation with the Dowager Queen Margaret Sambiria, acting as regent for her son, King Eric V of Denmark. The Queen imprisoned the Archbishop, who responded by issuing an interdict. Both sides sought the Pope's support. The Pope agreed to several requests from the Queen. He issued a dispensation to alter the terms of the Danish succession to allow women to inherit the Danish throne. However, the main reasons of the conflict remained unsolved by Urban's death, with the case continuing at the papal court in Rome. The exiled Archbishop Erlandsen come personally to Italy seeking a solution. However, the convoluted affairs of Denmark were a minor concern to the Pope. His attention was focussed on Italian affairs. During the previous pontificate, the long confrontation between the pope and the late Hohenstaufen German Emperor Frederick II had fed clashes between cities dominated by pro Imperial Ghibellines and those dominated by pro papal Guelf factions. Frederick II's heir Manfred was absorbed in these confrontations. Urban's military captain was the condottiere Azzo d'Este, who led a loose league of cities including Mantua and Ferrara. The Hohenstaufen in Sicily had claims over the cities of Lombardy. To counter the influence of Manfred, Urban supported Charles of Anjou in seizing the Kingdom of Sicily, because he was amenable to papal control. Charles was Count of Provence due to marriage and was very powerful. Urban negotiated with Manfred over two years to seek his support to regain Constantinople in exchange for the papal recognition of his Kingdom. At the same time, the pope promised ships and men to Charles through a crusading tithe. In exchange, Charles's promised not to lay claims on Imperial lands in northern Italy, nor in the Papal States. Charles also promised to restore the annual census or feudal tribute due the Pope as overlord, some 10,000 ounces of gold being agreed upon, while the Pope would work to block Conradin's election to King of the Germans. Urban IV died in Perugia on 2 October 1264, before Charles' arrival in Italy. His successor, Pope Clement IV, provided continuity to his agreements.

Таннхаузер туралы аңыз

Таннхаузер, көрнекті неміс миннесэнгері және ақыны, Урбанның замандасы болды. Екі ғасырдан кейін Папа Урбан IV миннесэнгер туралы аңыздың маңызды кейіпкеріне айналды, бұл аңыз 1430 жылы алғаш рет тіркелді және 1450 жылдан бастап балладаларда бекітілді. Осы әңгімеге сәйкес, Таннхаузер Венераның жер асты мекені Венусбергті ашып, онда бір жыл бойы құдайға табынды. Венусбергтен қайтқаннан кейін Таннхаузер өкінішпен Римге сапар шегіп, Папа Урбан IV-тен күнәларының кешірілуін сұрады. Урбан оны кешірудің, Папа таяғына жапырақ шығудан да қиын екенін айтты. Таннхаузер кеткеннен үш күн өткен соң Урбанның таяғы жапырақ шығара бастады. Папа елшілерді рыцарьды іздеуге жіберді, бірақ ол Венусбергке қайтып оралды және одан кейін ешқашан көрінбеді.