Қасиетті Рим Папасы III Ұрбан: Өмір және билік кезеңі

Кіріспе

1185 жылдан 1187 жылға дейін Католик шіркеуінің басшысы Папа Урбан III (Урбан III; 20 қазан 1187 жылы қайтыс болды), Уберто Кривелли туған, 1185 жылдың 25 қарашасынан өліміне дейін билік етті.

Ерте мансап

Кривели Италияның Куджионо қаласында Гуала Кривелидің ұлы болып дүниеге келді және төрт бауыры болды: Пьетро, Доменико, Пасторе және Гуала. Болашақ Папа Селестин IV – Урбанның сіңлісінің ұлы деген қағида жиі айтылады, бірақ бұл мәлімдемеге ешқандай негіз жоқ. Ол Болоньяда білім алған. 1173 жылы Кривелиді Папа Александр III кардинал қылып тағайындады. Оның алғашқы лауазымы белгісіз, бірақ 1182 жылы ол Луцинадағы Сан-Лоренцо шіркеуінің кардинал діни қызметкері болуды қалаған. 1185 жылы Луций оны Милан архиепископы етіп тағайындады. Луций III 1185 жылғы 25 қарашада қайтыс болды; Кардинал Кривели сол күні сайланды. Бұл асығушылықтың себебі, әлде империяның араласуынан қауіптенгендіктен болуы мүмкін.

Паптық билігі

Урбан III өзінің алдыңғысының Киелі Рим императоры Фредерик I Барбароссамен болған дауларын, оның ішінде Тоскана графинясы Матильданың иеліктерінің тағдырына қатысты ұзаққа созылған дауды белсенді түрде қайта көтерді. Бұл дау жеке өшпенділікпен күшейді, себебі 1162 жылы Миланды басып алғанда император папаның бірнеше туыстарын жазалауға немесе мүкіс етуге бұйрық берген. Папалық таққа көтерілгеннен кейін де Урбан III Милан архиепископы қызметін сақтап, осы ресми лауазымында Фредерик I-нің ұлы Генрихті Италия королі етіп тағайындаудан бас тартты. Генрих Сицилия патшалығының мұрагері Констанцияға үйленген болатын. Осы одақ арқылы папалық императормен болған күресінде көп жылдар бойы сенген нормандық қолдауын жоғалтты. Урбан Англия мен Франция арасында бейбітшілік орнатуға күш салды, және 1187 жылдың 23 маусымында оның легаттары арыз-шағым жасау қаупімен Шатору қаласының жанындағы қарсыласушы патшалардың әскерлері арасындағы толыққанды шайқастың алдын алды, нәтижесінде екі жылдық бітімге келісім жасалды. Генрих оңтүстікте Рим Сенатының бүлікшілерімен ынтымақтасқанда, оның әкесі Фредерик Альп тауларының жолдары мен өткелдерін жауып, сол кезде Веронада тұратын Папа мен оның неміс жақтастары арасындағы барлық байланысты үзіп тастады. Урбан III енді Фредерик I-ді қауымнан шығаруға шешім қабылдады, бірақ Верона тұрғындары мұндай шараның олардың қаласының ішінде қолданылуына қарсылық білдірді. Сондықтан ол Феррараға көшті, бірақ ниетін орындамас бұрын қайтыс болды. Оның орнын Григорий VIII басты. Тарихшылар Ерноул мен Питерборолық Бенедикттің айтуынша, Урбан III Тир архиепискобы Иосий Хаттин шайқасында христиандардың жеңіліске ұшырағанын хабарлағаннан кейін шоктан және қайғыдан қайтыс болды. Сонымен қатар, Урбанның өлімі Иерусалимнің құлауы туралы жаңалықтан туындады деп жиі айтылады, бірақ Уильям Ньюбургтік Хаттин апаты туралы хабар (3-4 шілде) Григорий VIII сайланғаннан кейін ғана Папалыққа жеткенін мәлімдейді. Сондықтан Урбан III-нің 2 қазанда болған Киелі қаланың тапсырылуы туралы естігені күмәнді.

Urban III vigorously took up his predecessor's quarrels with Holy Roman Emperor Frederick I Barbarossa, including the standing dispute about the disposal of the territories of the countess Matilda of Tuscany. This was embittered by personal enmity, for at the sack of Milan in 1162 the emperor had caused several of the pope's relatives to be proscribed or mutilated. Even after his elevation to the papacy, Urban III continued to hold the archbishopric of Milan, and in this capacity refused to crown as King of Italy Frederick I's son Henry, who had married Constance, the heiress of the kingdom of Sicily. By this marriage/bond the papacy lost that Norman support on which it had so long relied in its contests with the emperor. Urban exerted himself to bring about peace between England and France, and on 23 June 1187, his legates by threats of excommunication prevented a pitched battle between the armies of the rival kings near Châteauroux, and brought about a two years' truce. While Henry in the south cooperated with the rebel Senate of Rome, his father Frederick blocked the passes of the Alps and cut off all communication between the Pope, then living in Verona, and his German adherents. Urban III now resolved on excommunicating Frederick I, but the Veronese protested against such a proceeding being resorted to within their walls. He accordingly withdrew to Ferrara, but died before he could give effect to his intentions. He was succeeded by Gregory VIII. According to the chroniclers Ernoul and Benedict of Peterborough, Urban III died of shock and grief after Joscius, Archbishop of Tyre brought him news of the Christian defeat at the Battle of Hattin. It is also commonly stated that Urban's death was caused by the news of the fall of Jerusalem, but William of Newburgh assures us that the report of the disaster of Hattin (3 4 July) did not even reach the Holy See till after the election of Gregory VIII, so it is hardly probable that Urban III ever heard of the surrender of the Holy City, which took place on 2 October.