Карл Густав Нордин: Швеция тарихындағы саясаткер, тарихшы және дін қызметкері
Carl Gustaf Nordin
Карл Густав Нордин: швед саяхатшысы, тарихшы, дін қызметкері. Густав III-тің кеңесшісі, Швеция дипломатиялық корпусын құрастырушы. Өмірі мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Карл Густав Нордин (2 қаңтар 1749 жылы Стокгольмде туған, 14 наурыз 1812 жылы Хэрнёсандта қайтыс болған) – швед мемлекет қайраткері, тарихшы және дін қызметкері.
Carl Gustaf Nordin (born 2 January 1749 in Stockholm, died 14 March 1812 in Härnösand) was a Swedish statesman, historian and ecclesiastic.
Ерте өмір
1774 жылы ол «Monumenta svia gothica vetustioris aevi falso meritoque suspecta» атты еңбегінің нәтижесінде Уппсала университетінде готика ескерткіштерінің доценті аталды. 1782 жылы Швеция патшасы Густав III оны Стокгольмге шақырып, шведтің дипломатиялық жинағын (Corpus diplomaticum) редакциялауға бұйырғанда, жас дін қызметкерімен болған жарты сағаттық жеке әңгіме Густавты Нординнің саяси аренада өз орнын табуға лайық екеніне көндірді. Алайда, ол Нординді епископ әріптесі Олоф Валквистен мүлдем басқаша пайдаланды. Епископ патшалық шараларды ашық түрде қолдағанмен, Нордин патшаның жеке кеңесшісіне айналды. Саясатта Нордин патшашылдық көзқараста болды. Оның ойынша, парламент қара халықтан ешқандай артықшылығы жоқ. Ол 1789 жылғы қиын және қауіпті Риксдагтың құпия басқарушыларының бірі болды, бірақ сақтық танытуға кеңес берді және бір кезде әртүрлі топтар арасында тепе-теңдікті сақтаған дін қызметкерлерінің ордасын, үстінен жүруге болатын, бірақ айдап өтуге болмайтын мұзға теңеді. 1787 жылы Нордин шіркеуді реформалау жөніндегі шіркеу комиссиясының мүшесі болып тағайындалды, осы қызметінде ол іс жүзінде дін істері министрі болды. 1791 және 1792 жылдар аралығында ол Риксдагтың қаржы және жалпы комитеттерінің жетекші мүшесіне айналды.
In 1774, he was made docent of Gothic antiquities at Uppsala University in consequence of his treatise, "Monumenta svia gothica vetustioris aevi falso meritoque suspecta". When he was summoned to Stockholm in 1782 by Gustav III of Sweden to edit a Swedish Corpus diplomaticum, half an hour's private conversation with the young priest convinced Gustav that Nordin's proper place was in the political arena. But he employed Nordin quite differently from his episcopal colleague Olof Wallqvist. While the bishop publicly defended the royal measures, Nordin became the king's private adviser. In politics Nordin was a royalist. To him, a parliament seemed little better than a mob. He was one of the king's secret managers during the troublesome and dangerous Riksdag of 1789, but advised caution and compared the estate of clergy, which at one time held the balance between the jarring orders, to ice which might be walked upon but could not be driven over. Nordin was appointed a member of an ecclesiastical commission for reforming the church in 1787, in which capacity he was virtually minister of public worship. Between 1791 and 1792 he became a leading member of the financial and general committees of the Riksdag.
Епископ
Патшаның қайтысынан кейін Нордин Густавтардың жалпы беделсіздігін бөлісіп, Герносандтың шағын қаласында зейнетке шықты, онда гимназияда лектор болып жұмыс істеді. Алайда, ол 1800 жылғы Риксдагта саяси аренада қайта көзге түсті және 1805 жылы Герносанд епископы болып киеленді.
After the king's death Nordin shared in the general disgrace of the Gustavians and lived in retirement at the little town of Härnösand, where he held the post of lector at the gymnasium. But he reappeared prominently on the political scene during the Riksdag of 1800, and in 1805 was consecrated bishop of Härnösand.
Ғылымгер
Валквист сияқты көрнекті қасиеттері болмаса да, Нординде оның сияқты ептілік пен терең ойлау қабілеті болды, сонымен қатар ол тұрақтырақ және бей-жай көрінді. Заманының ең білімді адамдарының бірі болған ол бос уақытын тарихқа арнап, скандинавиялық ең көне және құнды қолжазбалардың көптегені шебер жасалған жалғандық екенін анықтады. Жан Хардуан сияқты, ол классикалық әдебиет деп аталатын көптеген шығармалар анонимді авторлар тарапынан кейінірек жинақталғанына сенді және Густав академиясының әріптестерін өзінің батыл парадокстарымен жиі таң қалдырды. Нордин өзінен кейін Nordinska Samlingarna деп аталатын үлкен қолжазбалар жинағын қалдырды, оны Карл XIV Джон сатып алып, Упсала университетіне сыйлады, бұл Scriptores rerum Suecicarum medii aevi-дің негізін құрады. Нордин өмірінде "Handlingar till upplysning af svenska krigshistorien" (Стокгольм, 1787–1788) атты еңбегін жариялады. Оның академиялық сөздері 1818 жылы Стокгольмде "Minnen öfver namnkunniga svenska män" деген атпен жарық көрді, ал оның "Dagbok" немесе күнделігі 1868 жылға дейін жарияланбады. Нордин швед академиясының алғашқы мүшелерінің бірі болды.
Though he lacked the brilliant qualities of his rival Wallqvist, Nordin had the same alertness and penetration, and was more stable and disinterested. One of the most learned men of his day, he devoted his spare time to history, and discovered that many of the oldest and most cherished Scandinavian manuscripts were clever forgeries. Like Jean Hardouin he got to believe that a great deal of what is called classical literature was compiled by anonymous authors at a much later date, and he used frequently to startle his colleagues, the Gustavian academicians, by his audacious paradoxes. Nordin left behind him a colossal collection of manuscripts, the so called Nordinska Samlingarna, which were purchased and presented to Upsala University by Charles XIV John and form the groundwork of the Scriptores rerum Suecicarum medii aevi. Nordin published during his lifetime Handlingar till uplysning af svenska krigshistorien (Stockholm, 1787–1788). His academical addresses came out at Stockholm in 1818 under the title Minnen öfver namnkunniga svenska män, His Dagbok or Diary did not appear until 1868. Nordin was one of the original members of the Swedish Academy.