Кіріспе

Валентин (Валентин; 10 қазан 827 жылы қайтыс болды) – 827 жылы екі ай бойы Рим епископы және Папа мемлекетінің басшысы болды. Ол өзінің ізашары Евгений II-ге ерекше жақын болды, оның ұлы немесе жақыны екендігі туралы әңгімелер тарады, және дін қызметкеріне бекітілмес бұрын Папа болды. Ол ақсүйек тегінен шыққан және ақсүйектер тарапынан сайланды, бұл кейіннен қалыпты жағдайға айналды.

Мансап

Римде, Via Lata аймағында дүниеге келген Валентин, Леонтий атты римдік ақсүйектің ұлы еді. Оның оқуға бейімділігі ерте білініп, Латеран сарайына қарасты мектептен ауыстырылды. Liber Pontificalis бойынша, Папа Паскаль I (817–824) оны диакон қызметіне бекітті. Liber Pontificalis-те оның өмірбаянын жазған автор оның құлшынысын және моральдық тазалығын мақтайды, бұл Папа Паскаль I-нің оған деген құрметіне ие болуына себеп болды, ол оны архидиакон дәрежесіне көтерді. Сондай-ақ, Валентин Евгений II-нің ұлы деген қауесет тарады. Луи Мари ДеКормениннің сөзіне сүйенсек, тағы бір қауесет Валентин мен Евгенийдің заңсыз қарым-қатынаста болғанын айтты. Евгений II қайтыс болғаннан кейін, Валентин Рим дін қызметкерлері, ақсүйектері және халқы тарапынан папа ретінде жарияланды. Олар оны Санта-Мария-Маджоре базиликасынан алып, Латеран сарайына орналастырды, оның қарсылығына немқұрайлы қарады. Асығысқандықтан, оны дін қызметкері болып тағайындалмас бұрын таққа отырғызды. Бұл әдеттегі тәртіптің ерекше өзгеруі болды және шындығында, паптық тарихында алғаш рет болды, бірақ Бенедикт III-тің понтификаты кезінде қайталанды. Келесі жексенбіде ол Әулие Петр базиликасында епископ ретінде ресми түрде тағайындалды. Сайлау кезінде императорлық өкілдер болған жоқ, және Валентиннің сайлауын Каролинг императорымен бекіту мүмкіндігі болмады, өйткені ол бес апта ішінде, 827 жылдың 10 қазанында қайтыс болды.

Мұра

Валентиннің сайлануы Рим ақсүйектерінің папа сайлау процесіне күшейіп бара жатқан ықпалының тағы бір белгісі болды. Олар өздерінен біреуін сайлатып қана қоймады, сонымен қатар сайлаудың өзіне де қатысты. 769 жылы Стефан III басқарған Латеран кеңесі папа сайлаудың жауапкершілігі тек Рим дін қызметкерлеріне жүктелуі керек екенін және ақсүйектер папа сайланғаннан және таққа отырғаннан кейін ғана құрметтерін білдіре алатынын қатаң бұйырған. Алайда, бұл кеңестің жарлығы 817 жылғы Ludowicianum арқылы жойылды, ол Римдік бейақсүйектердің папа сайлауына қатысуын қарастырды. Папа сайлау процесіне бірте-бірте араласу оныншы ғасырда ең төменгі шегіне жетті, сол кезде папалық Рим аристократиясының ойыншығына айналды.