Кіріспе

Хеллен Келлердің кітабы «Менің дінім» – Хелен Келлердің (1880–1968) 47 жасында 1927 жылы жазған кітабы. Бұл кітап Емануэль Шведенборгқа деген құрмет ретінде жазылған, оны Хелен «нағыз христиандықтың ең асыл жақтаушыларының бірі» деп есептеген. Бұл кітап Келлердің рухани өмірбаяндық туындысы саналады, онда ол «Эмануэль Шведенборгтің үйретіктері менің нұрым болды, қолымдағы демеуім, ал оның керемет көре білуімен мен жолымда қолдау таптым» деді. Алғашқы басылым Doubleday, Page & Company компаниясымен асығыс және дұрыс емес жиналып, басылды. Дегенмен, 1927 жылы жақсы сатылып, содан бері басылып келеді. 1994 жылы шведенборгтық пастор және әдебиеттанушы Рей Сильверман «Менің дінім» кітабын мұқият қайта қарап, бірінші басылымның ауыр, жинақы сегіз бөлімін он екі жеке тарауға бөліп, мазмұнын түсіндіру үшін кіші тақырыптармен жабдықтады. Сонымен қатар, түпнұсқа мәтінді түсіндіру және кеңейту үшін алғашқы басылымда болмаған маңызды материалдар қосылды. Басқа түзетулерге бірнеше сөз бен тіркестерді жаңарту, қажет болған жағдайда инклюзивті тілді қолдану, орфографиялық және типографиялық қателерді түзету, заманауи стандарттарға сәйкес келетін тыныш белгілерді өзгерту және бірнеше тарихи қателерді түзеу кірді. Сонымен қатар, негізгі ойдан алаңдататын бірнеше абзацтар мұқият қысқартылды.

2000 жылы жарық көрген Light in My Darkness

2000 жылы «Менің дінім» атты басылым Swedenborg Foundation Publishers баспасынан жарық көрді. Оған 1956 жылы Guideposts журналында жарияланған «…» деген мақала қоса тіркелді. Бұл еңбек «Қараңғылығымдағы жарық» деген атаумен бірге жарық көрді. Келлер 76 жасында жазған қосымша мақала, 1995 жылы Guideposts басылымы қайта басып шығарған. Бұл мақаланың маңыздылығы Келлердің өмір бойы Swedenborg ілімін ұстанғанын дәлелдеуінде. Ол осы мақалада былай деп жазады: «Мен он жеті жасымнан бастап Эммануэль Сведенборгтың ілімі бойынша өмір сүруге тырыстым. Ол «шіркеу» деп діни ұйымды емес, адамзатқа қызмет етуді өмірлік мақсат тұтқан, ойлы ерлер мен әйелдердің рухани бірлестігін айтқан. Ол оны жақсы ниет, өзара түсіністік пен догма мен рәсімге қарамастан, әркімнің барлығына қызмет ету арқылы дүниеге келетін өркениет деп атады». Сондай-ақ 2000 жылғы басылымда Келлердің соңғы жарық көрген кітабы «Мұғалім» (1955) кітабынан үзінді енгізілген. Онда ол Сведенборг іліміне деген ынтасының сарқылмағанын айтады. Бұл үшін ол алдымен американдық ақын Уолт Уитменнің мына шумағын келтіреді: «О, рух, желді күні шабармандағандай / Салмақтың бәрін тастап / Сенді мазалаған нәрседен арыл / Инабатпен бой көтер / Және жел бетіңде зор қуатпен шаба». Келлер осыған қоса: «Осы шаттыққа толы күйде мен Эммануэль Сведенборгтың ілімін қабылдадым, оның Киелі кітапқа берген түсіндірмесіне тойып, қорқынышсыз, құрметпен, бірақ күн, бұлттар, теңіздей шексіздікке ұмтылдым» дейді. «Менің дінім» деген атаудың «Қараңғылығымдағы жарық» деп өзгеруі маңызды. Жаңа атау Келлердің поэзиялық мәлімдемесінен алынған, онда ол: «Мен өмірдің бізге сүйіспеншілікке толы өсу үшін берілгенін білемін. Құдай менде гүлдің түсі мен хош иісіндегі күндей, менің қараңғылығымдағы жарық, менің үнсіздігімдегі дауыс сияқты» деп жазады.

Қабылдау

Оқырмандар оның иманына риза болғандар мен белгілі саңырау және соқыр белсендісі "негізгі" дін емес, шведборгиандыққа ұмтылуына көңілі қалғандар деп екі топқа бөлінді.