Кіріспе
Сакстар 6 ғасырда қоныс орнатып, осы кезде Шоубери атауы – англосаксон тілінде Scobrih, ал дания тілінде Scabivig деп алғаш рет тіркелген. 894 жылы даниялық Хастейн лагерь салған, бірақ артиллерия казармаларының құрылысы салдарынан оның көп бөлігі жойылды. Оңтүстік Шоубери шіркеуі, Сент-Эндрю, алғашқыда 12 ғасырда Приттлвелл аббаттығының бақылауында салынды, 15 ғасырда батыс мұнарасы, ал 16 ғасырда оңтүстік кіреберісі қосылды. 19 ғасырда атақты сәулетші сэр Чарльз Николсон шіркеуді қайта жаңартуға қатысты. Оңтүстік Шубери залы деп белгілі үй – 18 ғасырдағы кірпіш қасбеті мен басқа да өзгерістері бар ортағасырлық ағаштан жасалған үй. Оңтүстік Шубери сонымен қатар, Шоубери Магна (латын тілінде Magna Shoberi) немесе Үлкен Шоубери деп те аталады. Оңтүстік Шубери су тасқыны мен батпақ ауруларына жиі ұшырады, сондықтан 1530 жылы шіркеу теңіз қорғанысын жөндеу үшін Сент-Эндрю шіркеуінің қоңырауларын сатуға мәжбүр болды. 1899 жылы жер иесі полковник Берджес бұл жерді Оңтүстік Шоубери тұрғындары мен басқалардың демалуы мен игілігі үшін Шоубери қалалық округтік кеңесіне тапсырды. 1851 жылы Оңтүстік Шубери халқының саны 151 адамды құрады, бірақ он жылдан кейін халық санағы халық санының 1502-ге жеткенін көрсетті. Халық санының өсуіне Фраппингтер отбасының жақын маңдағы кірпіш зауыттарын ашуы және Шоубери гарнизонының бастауы болған Артиллерия казармаларын салуы себеп болды. Гарнизон келгенге дейін бұл жерде бірнеше қоян фермалары болған, себебі нормандар аймаққа қояндарды әкелген. Салыстыру үшін, 1894 жылы Солтүстік Шубери халқының саны 184 адамды құрады. Оңтүстік Шубери ауылы Хай-стрит және Рампарт-стрит көшелерінің маңында салынды, бірақ қала 1920 және 1930 жылдарда ғана өсіп, Кембридж Таун деп аталатын жаңа аудан құрылды. Бұл аудан жергілікті пабтың, Кембридж герцогының атымен аталды. Қаланы әскери тарихшы Патрик Барри былай сипаттады. 1930 жылдары Британ аралдарында жергілікті безгекке шағудың соңғы жағдайы осы қалада тіркелді. Кеңес 1894 жылы құрылды, ол приходтың азаматтық және шіркеулік бөлімдерін бөліп, 1933 жылы Саутхенд қалалық округіне қосылғанға дейін, бұрынғы Солтүстік Шубери еншісін де сіңіріп алды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында Шоуберинесс танымал демалыс орнына айналды, 1930 жылға дейін жағажайдың жанында отырған теміршілер көңіл көтерудің әдеттегі көзі болды. 1939 жылдың 23 қарашасында HMS Vernon кемесінен лейтенант-коммандерлер Ouvry және Lewis-тің зардапсыз минаны табысымен, Әскери-теңіз күштері оны зерттеп, оны бейтараптандыру үшін шаралар жасауға мүмкіндік алды. Олардың арасында одақтас және британдық флоттағы сауда кемелеріне орнатылған демагнетизация кабельдері және, әрине, ағаш мина сығушылар болды. Шығыс жағажайы – 1944 жылы Темез өзеніне жау кемелері мен су асты кемелерінің кіруін болдырмау үшін салынған қорғаныс бумының орны. Бұл бұрынғы, осыған ұқсас бумның орнын басты. Соғыстан кейін артиллерия және басқа да полктер 1976 жылға дейін Шоубериде гарнизон штабы жабылғанға дейін гарнизондықта болды. Кез келген дамудан бұрын, Эссекс округі кеңесінің жоспарлау бөлімінің археология секциясы және Саутхенд мұражайы 1980 жылы Джон Уаймердің басшылығымен Солтүстік Шоубери жобасын бастады. Оның қазбалары аймақта мезолит кезеңінен бері адамдар тұрғанын анықтады. Жоспарланған дүкен 1981 жылы ашылған ASDA супермаркетіне айналды, ал бұрынғы ферма сарайларының бірі Парсонс Барн пабына айналды. Оған 1981-1988 жылдар аралығында аяқталған Бишопстейнтон тұрғын үй кешені қосылды. Бұл жер 1919 жылы Саутхенд Эстейтс компаниясына сатылған, бұрын мұражайға айналған ғимараттың фермасы болған. 1998 жылы "Олд Ранджс" жабылып, ескі гарнизон жері мен ғимараттары сатылды, ал 2000 жылы тұрғын үйлер салу жұмыстары басталды.
The Saxons re established a settlement in the 6th century, which at this point that the name Shoebury, or in Anglo Saxon Scobrih, or in Danish, Scabivig was first documented. A Camp was built by the Dane Hastein in circa 894, but little remains as the Artillery Barracks were built over part of the site. The parish church of South Shoebury, St. Andrew was originally constructed in the 12th century under the control of Prittlewell Priory, with the West Tower being added in the 15th century and the South porch in the 16th century. The church was restored during the 19th century by renown architect Sir Charles Nicholson. The manor house, known as South Shoebury Hall, is a medieval timber framed house with an 18th century brick frontage and other alterations. South Shoebury has also been called under is parish name of Shoebury Magna (in Latin Magna Shoberi) or Greater Shoebury. South Shoebury was prone to flooding and Marsh fever, and in 1530 the parish had to sell St Andrew's bells to pay for repairs to the sea defences. and in 1899 the land owner, Colonel Burges handed the Common to the Shoeburyness Urban District Council for the recreation and benefit of the inhabitants of South Shoebury and others. By 1851, the population of South Shoebury stood at 151, but just ten years later the census had shown the population had grown to 1,502. The growth in population was caused by the opening of nearby brickfields by the Frapping family, and the construction of the Artillery Barracks that was the start of Shoebury Garrison. Prior to the Garrison's arrival the land had been home to several warrens, after the Normans had introduced rabbits to the area. In comparison, North Shoebury's population in 1894 was just 184. The village of South Shoebury had been built up around the High Street and Rampart Street, but it was not until the 1920s and 1930s that the town grew, with the area known as Cambridge Town being established. The area was named after a local public house called the Duke of Cambridge. The town was described by the military historian Patrick Barry as
It was home to the last recorded case of indigenous malaria in the British Isles during the 1930s. The council was created in 1894, separating the civil and ecclesiastical side of the parish, until it was absorbed into Southend Borough in 1933 which also absorbed the former North Shoebury parish. In between the two World Wars, Shoeburyness became a popular holiday resort, with a blacksmiths sitting next to the beach until the 1930s being a regular source of entertainment. The heroic recovery of an intact mine on 23 November 1939, by Lieutenant Commanders Ouvry and Lewis from HMS Vernon made it possible for the Navy to study it and devise countermeasures to neutralise it; among these were the degaussing cables installed in merchant ships in Allied and British fleets, and, of course, wooden minesweepers. East Beach is the site of a defence boom, built in 1944, to prevent enemy shipping and submarines from accessing the River Thames. This replaced an earlier, similar boom built east. After the war, artillery and other regiments continued to be garrisoned at Shoebury until 1976 when the garrison headquarters closed. Before any development took place, Essex County Council Archaeology Section of the Planning Department and Southend Museum started the North Shoebury Project in 1980 under the guidance of John Wymer, whose digs
established that the area had continuous human habitation from the Mesolithic period. The planned store became the ASDA supermarket, which opened in 1981, while one of the former farm barns became the Parsons Barn public house. This was joined by the Bishopsteignton housing development, that was completed between 1981 and 1988. The site was the former farm of listed building, the White House, which had been sold in 1919 to Southend Estates Company. Following the closure of the Old Ranges in 1998 the old garrison land and buildings were sold, and in 2000 redevelopment of the site to housing started.
Көлік
Лондон, Тилбери және Саутхенд желісінің (c2c желісі) шығыс соңғы станциясы Шоуберинесс теміржол станциясы, онда қызметтер Лондон қаласындағы Лондон Фенчерч-стритке қатынайды. Шоуберинесс депосы – c2c желісіндегі ең шығысқа орналасқан депо. A13 тас жолының шығыс ұшы Шоуберинесте орналасқан және қаладағы жалғыз A класты тас жол. Шоуберинесске Arriva және Stephensons of Essex автобус компаниялары қызмет көрсетеді.
Білім
Шоуберинесс орта мектебі қаладағы жалғыз орта мектеп болып табылады және үстіңгі сыныптарды (алтыншы сынып) қамтиды, ал бастауыш білімді Сент-Джордж католик бастауыш мектебі, Friars бастауыш мектебі, Хингуар қауымдастығының бастауыш мектебі, Ричмонд даңғылы бастауыш және балабақша мектебі, сондай-ақ Торпедин бастауыш мектебі мен балабақшасы ұсынады.
Бос уақыт
Делавэр жолындағы Шоуберинесс демалыс орталығы бассейні, спорт залы және жабық корттарды ұсынады. Шоуберинесс бұрын Несс жолындағы «Сарай» кинотеатрына ие болған, ол 1913 жылы ашылып, 1955 жылы жабылды. Гуннерс паркі мен Шоубери полигоны – Эссекс жабайы табиғат қоры (EWT) басқаратын 25 гектарлық табиғат қорығы. Басқа да саябақтарға Шоуберинесс паркі, Фриарс паркі, Бишопстейнтон паркі, Шоубери Комон және Сент-Мэри табиғи қорығы кіреді. Ансон Чейсте скейт-парк орналасқан.
Қорғау
Шоубери гарнизоны Саутсендтің 14 тізімделген ескерткіштерді сақтау аймағының бірі болып табылады, ол алғаш рет 1981 жылы белгіленді, ал 2004 жылы одан әрі кеңейтілді. Historic England ІІ және ІІ* дәрежелі барлығы 44 нысанды тізімге енгізді, олардың ішінде екі шіркеу де бар. Тізімдегі көптеген нысандар бұрынғы гарнизон аумағында орналасқан, соның ішінде тарихи және қоғамдық орталық болып табылатын Арба және Вагон қоймасы да бар.
Шошқа шығанағы
Свигс-Бэй – Шоуберинесс қаласының шығысындағы жағалау аймағы. Объектіге басты кіреберіс Блэкгейт жолы, Шоуберинесс арқылы. Бұл сондай-ақ Англия жағалауындағы үшінші ірі арал – Фолнес аралына қақпа. Бұл шығанақта 1849 жылы құрылған және қазірге дейін оқ ату полигоны ретінде қолданылатын әскери орналасқан жер. Шығанақта Екінші дүниежүзілік соғыс және Ұлы Суық соғыс кезеңдеріндегі қорғаныс құрылысы – Shoeburyness Boom орналасқан, ол ескерткіш ретінде тіркелген. Объектінің тағы бір мақсаты – ескі теміржол көліктерін сақтау және бөлшектеу. Оның шамамен алты мильге созылатын жеке теміржол желісі бар, ол Network Rail-дің Шоуберинесс c2c электрлік пойыз депосындағы екі қараусыз теміржол өткелі арқылы Шоуберинесс Жоғары көшесі және Блэкгейт жолымен байланысады. 1997 жылғы Саутхолл теміржол апатына қатысқан жолаушылар пойызының локомотиві – InterCity 125 пойзы жүк пойызымен соқтығысып, жеті адамның қаза болуына себеп болған – оқиғадан үш жыл өткен соң, тергеу аяқталғаннан кейін Serco компаниясы оны мұнда бөлшектеді.
Танымал мәдениетте
Ағылшын суретшісі Дж. М. В. Тернер өзінің «Shoeburyness Fishermen Hailing a Whitstable Hoy» атты суретінде Шоуберинес балықшыларын бейнелеген. Сурет 1809 жылы көрмеге қойылды және 1808-1810 жылдар аралығында Темза сағасынан жасалған Тернердің суреттер сериясының бір бөлігі болды. Сурет 1939 жылдан бері Канаданың Ұлттық галереясының қорында сақталуда. Наоми Новиктің «Бүркіттердің жеңісі» (2008) атты бесінші «Темерэр» романында Шоуберинес 1808 жылдың басында Уэлсли мен Нельсонның Наполеонды Англиядан қууы туралы қиял арқауындағы шайқастың орын алатын жері болып табылады. Шоуберинес – Ceephax Acid Crew тобының аттас әні мен музыкалық бейнебаянындағы «The Commuter» кейіпкерінің туған жері. Шоуберинес «Porridge» телесериалының «The Harder They Fall» (S2 E6) атты эпизодында шамамен 6 минут 10 секундта еске алынады. Шоуберинес – Дуглас Адамс пен Джон Ллойдтың 1990 жылғы пародиалық сөздігі «Liff»-тегі ең танымал жазбалардың бірі. Ол «біреудің отырған жерінен қалған жылу сезімінен туындайтын беймәлім ыңғайсыздық» деп сипатталады. Шоуберинес Билли Брэггтің «A13 Trunk Road to the Sea» және Иан Дьюридің «Billericay Dickie» әндерінде айтылады. Шоуберинес Universal Pictures компаниясының 2022 жылғы американдық ғылыми-фантастикалық әрекет фильмінің жалғасы «Jurassic World Dominion» үшін жасалған вирусқа таралатын жарнамада пайда болды, ал DinoTracker веб-сайтындағы көптеген бейнелер әлемнің әртүрлі жерлерінде түсірілген.