1968 жылғы Қара мәдени қауымдастығы: Түрме ішіндегі радикализмнің тууы
Black Cultural Association
1968 ж. құрылған Афроамерикандық тұтқындардың «Қара мәдени қауымдастығы» (BCA) білім беруге көмектесіп, түрмедегілерге оқу сабақтарын ұсынды. Түрмедегі тұтқындар санының өсуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қара мәдениет қауымдастығы (БКА) 1968 жылы Калифорния штатының Вакавиллдегі Калифорния медициналық мекемесінде құрылған, ал 1969 жылы түрме әкімшілігі ресми түрде мойындаған афроамерикалық тұтқындардың тобы болды. БКА-ның басты мақсаты – тұтқындарға білім беру сабақтарын өткізу еді, оны Сан-Франциско аймағындағы жақын маңдағы колледж студенттерімен бірлесіп жүзеге асырды. БКА отырыстарына сырттан келушілерге қатысуға рұқсат етілді, ал оқытушылар математика, оқу, жазу, өнер, тарих, саясаттану және әлеуметтану пәндерінен қосымша және жоғары деңгейдегі курстарды ұсынды. Окленд қаласында тұтқындаулардың саны күрт өсіп, түрмелердегі тұтқындар санының артуына әкелді. Калифорния штатының түрмедегілер статистикасы бойынша, 1960 жылдың 31 желтоқсанында түрмеде 21 660 адам отырған. 8 жыл өткен соң, 1968 жылдың 31 желтоқсанында бұл көрсеткіш 28 462 адамға жетті. Әлеуметтік реформа талап еткен адамдар өзінің кезегінде түрмедегі қара нәсілділерге қатысты түрме реформаларын талап етіп отырды. Осы қара тұтқындардың санының өсуінен Қара мәдениет қауымдастығы, яки БКА құрылды. Олардың мақсаты – қара нәсілді тұтқындарға негізгі білім беру дағдыларын үйрету және қара нәсілділердің өзін-өзі құқықпен қамтамасыз ету ортасын қалыптастыру болды.
The Black Cultural Association (BCA) was an African American inmate group founded in 1968 at the California Medical Facility at Vacaville, a California state prison, and formally recognized by prison officials in 1969. The primary purpose of the BCA was to provide educational tutoring to inmates, which it did in conjunction with graduate college students from the nearby San Francisco Bay Area. Outsiders were allowed to attend meetings of the BCA, and tutors provided remedial and advanced courses in mathematics, reading, writing, art, history, political science, and sociology. In Oakland, the number of arrests dramatically increased, which led to an increase in prison populations. In the State of California's prisoners statistics it states that the populations of inmates on December 31, 1960, was 21,660 persons. 8 years later on December 31, 1968 the population had increased to a high of 28,462. The same people who were demanding social reforms found themselves in jail demanding prison reforms for those of color. From this rise in black inmate population came the Black Cultural Association, or the BCA. Their goal was to educate black inmates on basic educational skills as well as foster an environment for black empowerment.
Дональд Дефриз
БСА-ның ең белгілі мүшесі Дональд Дефриз есімді қара нәсілді тұтқын болды. Дефриз Уэстбрукпен жақын қарым-қатынасқа түсіп, БСА-да қалыптасқан революциялық қиялға тез бой алдырды. Соңында Дефриз Соледад мемлекеттік түрмесіне ауыстырылды, кейін қашып кетті. Қашқаннан кейін ол БСА мүшелері Рассел Литтл мен Уильям Вулф, сондай-ақ Билл мен Эмили Харрис және Анжела Этвудпен бірігіп, Симбиондық Азаттық Армиясын құрды. Түрмедегілер сыртқы әлемнен оқшауланып, ақпаратты тек радикалды оқытушылардан алғандықтан, кейбір адамдар бұл топ революция және әлеуметтік өзгерістердің басқа да радикалды жолдарын жоспарлаған деп санайды. Сан-Квентин түрмесінің бастығы Луис Нельсон хабарламасында былай деді:
One notable member of the BCA was a black prisoner named Donald DeFreeze. Defreeze became close with Westbrook and quickly embraced the revolutionary fantasy that was fostered in the BCA. Eventually, DeFreeze was transferred to Soledad State Prison where he then escaped. Following his escape he teamed up with fellow BCA members Russell Little and William Wolfe, as well as Bill and Emily Harris and Angela Atwood, to create the Symbionese Liberation Army. With inmates cut off from the outside world and their only information being fed to them by the radical tutors, it is believed by some that the group plotted revolution and other drastic means for social change. Louis Nelson, warden at San Quentin stated in a memo:
Біз баспасөзден оқып, теледидар мен радиодан естиміз, неореволюционерлерді өсіру және/немесе жұмысқа алу үшін түрме жүйесі ең қолайлы орын. Мен Сан-Квентиндегі біздің адамдардың білімін жақсартуға арналған этникалық ұйымдарымыздың құлдырауын көріп отырмын, олар революциялық сипаттағы жартылай әскери ұйымдарға айналып барады. Мен мұны революциялық әрекеттерді немесе материалды тарату деп есеппеймін. Шындығында, мен мұны өз міндетіммен қайшы деп санаймын. Мен революциялық білім беруге шек қоюға ниеттімін. Күдіктер шындыққа айналды, өйткені революцияға шақыратын радикалды топтар, мысалы, СЛА, БСА-дан бөлініп, ақырында оны басып алды. Олар білім беруді мақсат ретінде тастап, саяси революцияға көшті.
We are reading in the public press, and hearing via television and radio, that the best breeding and/or recruiting ground for neo revolutionaries is in the prison system I am witnessing the deterioration of our ethnic organizations, which were once dedicated to the educational improvement of our men inside San Quentin, to para military organizations with revolutionary overtones I do not believe that as the propagation of revolutionary acts or material. In fact, I believe it to be the exact opposite of my duty I intend to draw the line at revolutionary education. Suspicions gained truth when radical groups calling for revolution such as the SLA branched off from and eventually took over the BCA. It abandoned education as its purpose and focused instead on political revolution.