Понтификат Формоза: Саяси Күрестер мен Әділетсіз Сот
Pope Formosus
Папа Формоз (816-896): Рим Папасы, билік күресіне қатысқан. Өлігі сотталып, келесі Папалар оның мұрасын сарапқа салды. Тарихы мен билігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
891 жылдан 896 жылға дейін католик шіркеуінің басшысы
Head of the Catholic Church from 891 to 896
Папа Формос (шамамен 816-896) – 6 қазан 891 жылдан 4 сәуір 896 жылы қайтыс болғанға дейін Рим епископы және Папа мемлекетінің билеушісі болды. Оның папалық дәуірі қиындықтарға толы болды, Константинополь патриархаты, Батыс Франкия Корольдігі және Киелі Рим империясы үшін билік күресіне араласты. Ол Каринтиялық Арнульфты Сполеттік Ламбертке қарсы қолдағандықтан, Формостың денесі эксгумацияланып, Мәйіттер синодында сотталды. Оның бірнеше тікелей ізбасарлары оның понтификатының даулы мұрасымен негізінен айналысты.
Pope Formosus (c. 816896) was the bishop of Rome and ruler of the Papal States from 6 October 891 until his death on 4 April 896. His reign as pope was troubled, marked by interventions in power struggles over the Patriarchate of Constantinople, the Kingdom of West Francia, and the Holy Roman Empire. Because he sided with Arnulf of Carinthia against Lambert of Spoleto, Formosus's remains were exhumed and put on trial in the Cadaver Synod. Several of his immediate successors were primarily preoccupied by the controversial legacy of his pontificate.
Ерте мансап
Формос шамамен 816 жылы Римде дүниеге келген. 864 жылы Портоның кардинал-епископы болды. Екі жылдан кейін папа Николай I оны Болгарияға (866) легат етіп тағайындады. Сондай-ақ, ол Францияға (869 және 872) дипломатиялық миссияларды орындады. 875 жылы Италияның Людовик II қайтыс болғаннан кейін, ақсүйектер оның інісі Карл Батылды жаңа император етіп сайлады. Формос Рим папасы Иоанн VIII-нің шақыруын жеткізді. Карл Павияда таққа отырды және 29 желтоқсанда Римде императорлық регалияларды алды. Луидің басқа інісі, неміс Людовик немесе Луидің жесірі Энгельберга таққа отырғызуға қарсы болды. Саяси қуғыннан қорқып, олардың көпшілігі Римнен құпия түрде қашып кетті. Формос Римдегі монастырларды тонағаннан кейін Турға қашып кетті. 19 сәуірде Иоанн VIII синод шақырды, ол Формоске және басқа да папалық шенеуніктерге Римге оралуға бұйрық берді. Формос бұл талапты орындамағандықтан, ол дін қызметкерлерінің қатарынан шығарылып, папаның рұқсатынсыз өз епархиясынан кеткені және Болгария архиепископы лауазымына таласқандығы үшін айыпталып, экскоммуникацияланды. Оған императорға қарсы шыққандығы, "кейбір зұлым ерлер мен әйелдермен бірге Папалық тақты құлату үшін сөз байласып" және Римдегі монастырларды тонағандығы да айып тағылды. Формос пен басқалардың айыпталуы 876 жылдың шілдесінде жарияланды. 878 жылы ол Римге қайта оралмаймын және діни қызметтерін атқармаймын деп уәде бергеннен кейін, экскоммуникация жазасы алынып тасталды. 867 жылы Формос Болгария патша сарайында легат қызметін атқарып жүрген кезде Борис I оны Болгария архиепископы етіп тағайындауды сұрады. Канондар епископқа епархияны өзгертуге тыйым салғандықтан, өтініш қабылданбады. 872 жылы ол папалыққа үміткер болды; Иоганн Петер Кирш папа кардиналды әлеуетті қарсылас ретінде қараған болуы мүмкін деп болжайды. 883 жылы Иоанн VIII-нің ізбасары Маринус I Формосты Порт епархиясына қайта орналастырды. Маринус, Адриан III (884–885) және Стефан V (885–891) билік еткеннен кейін Формос 891 жылдың 6 қазанында бірауыздан папа болып сайланды.
Probably a native of Rome, Formosus was born around 816. He became cardinal bishop of Porto in 864. Two years later, Pope Nicholas I appointed him a legate to Bulgaria (866). He also undertook diplomatic missions to France (869 and 872). Upon the death of Louis II of Italy in 875, the nobles elected his uncle Charles the Bald to be the new emperor. Formosus conveyed Pope John VIII's invitation for Charles to come to Rome to be crowned. Charles took the crown at Pavia and received the imperial insignia in Rome on 29 December. The supporters of Louis' other uncle, Louis the German, or Louis's widow, Engelberga, opposed the coronation. Fearing political retribution, many of them left Rome surreptitiously. Formosus fled to Tours after despoiling the cloisters in Rome. On April 19, John VIII called a synod which ordered Formosus and other papal officials to return to Rome. When Formosus did not comply, he was removed from the ranks of the clergy and excommunicated on the grounds that he had deserted his diocese without papal permission, and had aspired to the position of archbishop of Bulgaria. Additional charges included the accusations that he had opposed the emperor; "conspired with certain iniquitous men and women for the destruction of the Papal See"; and had despoiled the cloisters in Rome. The condemnation of Formosus and others was announced in July 876. In 878 the sentence of excommunication was withdrawn after he promised never to return to Rome or exercise his priestly functions. In 867, while Formosus was serving as legate to the Bulgarian court, Boris I requested that he be named archbishop of Bulgaria. Since the canons forbade a bishop to change sees, the request was denied. As early as 872 he was a candidate for the papacy; Johann Peter Kirsch suggests that the pope may have viewed the cardinal as a potential rival. In 883, John VIII's successor, Marinus I, restored Formosus to his suburbicarian diocese of Portus. Following the reigns of Marinus, Adrian III (884–885) and Stephen V (885–891), Formosus was unanimously elected pope on 6 October 891.
Папалық
Сайланғаннан кейін көп ұзамай Формостан Константинополь патриархиясына араласуды сұрады, онда Фотий I қуылды және император Василий I-нің ұлы Стефан I лауазымға ие болды. Формос Фотий тағайындағандарды қайтадан қызметке орнатудан бас тартты, өйткені оның алдыңғысы Стефан V, Фотийдің барлық тағайындауларын жойған еді. Дегенмен, Шығыс епископтары Фотийдің діни қызметін мойындауға бекінді. Формос сондай-ақ Париждік Одо мен Қарапайым Карл арасындағы француз тағы үшін болған дауға бірден араласты. Карлға жақтасқан Формос, Одоны тақтыны Карлға беруге ынталандырды, бірақ бұл әрекет сәтті болмады. Формос биліктегі император Гей III Сполетке сенімсіздікпен қарады және оған қарсы қолдау іздеуді бастады. Өзінің беделін нығайту үшін Гей, Формосты 892 жылғы сәуірде ұлы Ламбертті императордың серігі ретінде тағайындауға мәжбүр етті. Бірақ келесі жылы Формос Каринтиялық Арнульфті Римге шақырып, Италияны Гейдің билігінен босатуға көндірді. 894 жылы Арнульф әскері По өзенінің солтүстігіндегі барлық аймақты басып алды. Гей желтоқсанда қайтыс болды, ал оның ұлы Ламбертті анасы Агильтруда тәрбиеледі, ол Каролингтерге қарсы болған. 895 жылдың күзінде Арнульф екінші итальяндық жорығын бастады, ақпан айында Римге жетіп, 21 ақпанда Агильтрудадан қаланы күшпен басып алды. Келесі күні Формос Арнульфті Санкт-Петер базиликасында император етіп тағайындады. Жаңа император Сполетоға қарсы жорыққа шықты, бірақ жол жүрісінде салға ұшырап, жорығын жалғастыра алмады. Папалық қызметі кезінде Формос Лациоға шабуыл жасаған сарациндермен де күресуге мәжбүр болды. 896 жылғы 4 сәуірде Формос қайтыс болды. Оның орнын 15 күн билеген Бонифаций VI басты.
Shortly after his election, Formosus was asked to intervene in the Patriarchate of Constantinople, where Photius I had been ejected and Stephen I, the son of Emperor Basil I, had taken the office. Formosus refused to reinstate those who had been ordained by Photius, as his predecessor, Stephen V, had nullified all of Photius' ordinations. However, the Eastern bishops determined to recognize Photius' ordinations nonetheless. Formosus also immediately immersed himself in the dispute between Odo of Paris and Charles the Simple for the French throne. Siding with Charles, Formosus zealously exhorted Odo to cede the throne to Charles, to no avail. Formosus was deeply distrustful of Guy III of Spoleto, the reigning emperor, and began looking for support against him. To bolster his position, Guy forced Formosus to crown his son Lambert as co emperor in April 892. The following year, however, Formosus persuaded Arnulf of Carinthia to advance to Rome and liberate Italy from Guy's control. In 894, Arnulf's army occupied all the country north of the Po River. Guy died in December, leaving his son Lambert in the care of his mother, Agiltrude, an opponent of the Carolingians. In autumn 895 Arnulf undertook his second Italian campaign, progressing to Rome by February and seizing the city from Agiltrude by force on February 21. The following day, Formosus crowned Arnulf as emperor in St. Peter's Basilica. The new emperor moved against Spoleto but was struck with paralysis on the way and was unable to continue the campaign. During his papacy, Formosus also had to contend with the Saracens, who were attacking Lazio. On 4 April 896, Formosus died. He was succeeded by Boniface VI, whose papacy lasted 15 days.
Мұра
Ламберт пен Агильтруданың ықпалымен, Бонифаций VI-ның мұрагері Стефан VI 897 жылы Формостың ісін қарады, бұл "Мәйіттер синоды" деп белгілі болды. Мәйіті жерден қазылып алынып, папалық киім кигізіліп, таққа отырғызылды, ол VIII Иоанннан келген барлық айыптауларға жауап беруге тиіс болды. Сот шешімі бойынша, қайтыс болған адам понтификатқа лайық емес екені анықталды. Формоске damnatio memoriae жазасы қолданылды, оның барлық шаралары мен іс-әрекеттері жойылды, ал оның берген бұйрықтары жарамсыз деп жарияланды. Оның денесінен папалық киім жыртылып алынды, оң қолындағы бата беру үшін қолданған үш саусағы кесіліп тасталды, ал мәйіті Тибр өзеніне лақтырылды, кейін бір монах оны тауып алды. Стефан VI қайтыс болғаннан кейін Формостың денесі Санкт-Петер базиликасына қайта жерленді. Осы сияқты қайтыс болған адамдарға қарсы сот процестеріне тыйым салынды, бірақ Сергий III (904–911) Формоске қатысты шешімдерді қайта бекітті. Сергий Формоспен құдаланған епископтарды қайта құдалауды талап етті, ал Формос өз кезегінде көптеген басқа дін қызметкерлерін құдалады, бұл үлкен жаңылысқа әкелді. Кейіннен Формостың понтификаты қайта жаңартылды. Католик шіркеуі Сергийдің Формоске қатысты шешімін кейіннен толығымен қабылдамады, өйткені Формостың айыпталуы дінге емес, саясатқа байланысты болды.
Stephen VI, the successor of Boniface VI, influenced by Lambert and Agiltrude, sat in judgment of Formosus in 897, in what is known as the Cadaver Synod. The corpse was disinterred, clad in papal vestments, and seated on a throne to face all the charges from John VIII. The verdict was that the deceased had been unworthy of the pontificate. The damnatio memoriae was applied to Formosus, all his measures and acts were annulled, and the orders conferred by him were declared invalid. The papal vestments were torn from his body, the three fingers from his right hand he had used in blessings were cut off, and the corpse was thrown into the Tiber, later to be retrieved by a monk. Following the death of Stephen VI, Formosus' body was reinterred in St Peter's Basilica. Further trials of this nature against deceased persons were banned, but Sergius III (904–911) reapproved the decisions against Formosus. Sergius demanded the re ordination of the bishops consecrated by Formosus, who in turn had conferred orders on many other clerics, causing great confusion. Later, the validity of Formosus' pontificate was re reinstated. The decision of Sergius with respect to Formosus has subsequently been universally disregarded by the Catholic Church, since Formosus' condemnation had little to do with piety and more to do with politics.