Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон манга сериясы
Japanese manga series
Rurouni Kenshin: Meiji Swordsman Romantic Story (るろうに剣心 明治剣客浪漫譚) – Нобухиро Уатсуки жазған және суреттеген жапон манга сериясы. Оқиға Жапониядағы Мейдзи дәуірінің 11-ші жылында (1878) басталады және Бакуматсу кезеңінен шыққан бұрынғы қатыл кісі, Хитокири Баттосай тарихымен жүреді. Ол Химура Кеншинге айналады, жапон халқын қорғайтын, ешқашан өмір құрбан етуге ант берген саяхатшы қылышкер. Уатсуки осы сериалды сол кездегі басқа мангалардан ерекшеленетін туынды жасау ниетімен жазды, Кеншиннің бұрынғы қатыл болғандығы және оқиғаның даму барысында мазмұнының күрделенуі осының нәтижесі. Манга 1994 жылдың сәуірінен 1999 жылдың қыркүйегіне дейін Shueisha Weekly Shōnen Jump журналында жарияланды. Толық жинақ 28 томнан тұрады, ал кейін жылдар өткен соң 22 томдық нұсқасы қайта басылды. Studio Gallop, Studio Deen және SPE Visual Works оны 1996 жылдың қаңтарынан 1998 жылдың қыркүйегіне дейін көрсетілген аниме телесериалына бейімдеді. Анимациялық фильмнен бөлек, екі түпнұсқа бейне анимациясы (OVA) да жасалды. Біріншісі анимеде көрсетілмеген мангадан алынған оқиғаларды, ал екіншісі манганың жалғасын көрсетеді. Rurouni Kenshin туралы бірнеше суреттер мен нұсқаулықтар жарық көрді, ал жазушы Каору Шидзука Shueisha баспасынан үш ресми жеңіл роман жазды. PlayStation, PlayStation 2 және PlayStation Portable консольдары үшін көптеген бейне ойындар шығарылды. 2012 жылдан 2021 жылға дейін бес толық метражды фильм көрсетілді. Liden Films студиясы жасаған екінші аниме телесериалы 2023 жылдың шілдесінде тұсаукесер өткізді. Манга, сондай-ақ алғашқы жеңіл роман мен нұсқаулық Viz Media компаниясымен Солтүстік Америкада толыққанды жарық көрді. Rurouni Kenshin кейбір ағылшын тіліндегі нұсқаларында "Саяхатшы самурай" деп аталды. 2019 жылғы мәліметтер бойынша Rurouni Kenshin мангасының таралымы 72 миллионнан асты, осылайша ол барлық уақыттағы ең көп сатылған манга серияларының біріне айналды. Сериал манга, аниме және басқа да медиа салаларындағы әртүрлі басылымдардан мақтау алды, кейіпкерлердің дизайны мен тарихи тұрғысынан жақсы бағаланды. 2017 жылы Уатсуки Jump Square журналында "Rurouni Kenshin: Хоккайдо Аркасы" атты тікелей жалғасын жариялады.
Rurouni Kenshin: Meiji Swordsman Romantic Story (るろうに剣心 明治剣客浪漫譚 ) is a Japanese manga series written and illustrated by Nobuhiro Watsuki. The story begins during the 11th year of the Meiji era in Japan (1878) and follows a former assassin from the Bakumatsu, known as Hitokiri Battosai. After his work against the , he becomes Himura Kenshin, a wandering swordsman who protects the people of Japan with a vow never to take another life. Watsuki wrote the series upon his desire to make a manga different from others published at the time, with Kenshin being a former assassin and the story taking a more serious tone as it continued. The manga was serialized in Shueisha's Weekly Shōnen Jump magazine from April 1994 to September 1999. The complete work consists of 28 volumes, while years later it was reprinted into 22 volumes. Studio Gallop, Studio Deen, and SPE Visual Works adapted it into an anime television series, which aired from January 1996 to September 1998. Besides an animated feature film, two series of original video animations (OVAs) were also produced. The first adapted stories from the manga that were not featured in the anime, while the second was a sequel to the manga. Several art and guidebooks for Rurouni Kenshin have been published, and writer Kaoru Shizuka has authored three official light novels, which were published by Shueisha. Many video games have also been released for the PlayStation, PlayStation 2, and PlayStation Portable consoles. A series of five live action theatrical film adaptations were released from 2012 to 2021. A second anime television series adaptation by Liden Films premiered in July 2023. The manga, as well as the first light novel and first guidebook, have received a complete North American release by Viz Media. Rurouni Kenshin is subtitled "Wandering Samurai" in some English versions. The Rurouni Kenshin manga has over 72 million copies in circulation as of 2019, making it one of the best selling manga series of all time. The series has received praise from various publications for manga, anime, and other media, with both receiving good responses for the characters' designs and historical setting. In 2017, Watsuki began a direct sequel titled Rurouni Kenshin: The Hokkaido Arc in Jump Square.
Сюжет
Сериал 1878 жылы, Мейдзи дәуірінің басталғанына он бір жыл өткеннен кейін өтеді. Бошин соғысына қатысқаннан кейін Химура Кеншин қастандықшы ретінде кері қақтығысты катанамен Жапонияның ауылдарында жүрді. Ол мұқтаждарға қорғаныс пен көмек ұсынып, бұрын жасаған кісі өлтіру үшін күнәларын өтеп жатыр. Мейдзидің 11-ші жылы Токиоға келген кезде (1878) ол Камия Каору есімді жас әйелмен кездеседі, ол Хитокири Баттосай деп мәлімделген кісі өлтірушімен күрестің ортасында, ол оқытатын семсерлеу мектебінің атын бүлдіреді. Кеншин оған көмектесуге шешім қабылдап, жалған Батосайды жеңеді. Кеншиннің нағыз атақты өлтіруші екенін білгеннен кейін, Каору оған өзінің додзосында тұруды ұсынады, ол бейбітшілікке сүйіспеншілік танытады және оның абыройынан көрінетіндей, суық жүректі емес. Кеншин көптеген адамдармен өмір бойы қарым-қатынас орнатуды қабылдайды, мысалы, Секихо армиясының бұрынғы мүшесі Сагара Саносуке; Самурай отбасынан жетім қалған Миожин Яхико, ол Каорумен бірге оның оқушысы ретінде өмір сүреді; және опиум саудасында ұсталған Такани Мегуми есімді дәрігер. Алайда, ол сондай-ақ жаңа және ескі жаулармен де, соның ішінде Онивабаншуның бұрынғы басшысы Шиномори Аошимен де айналысады. Бірнеше ай бойы додзода өмір сүргеннен кейін Кеншин Бакуматсудан полиция қызметкері болған Саито Хадзимеге қарсы шығады. Бұл сынақ оның мұрагері Шисио Макото үшін сынақ болып табылады, ол Киотодан бастап Мейдзи үкіметін жойып, Жапонияны жаулап алуды жоспарлайды. Шишионың тобы достарына шабуыл жасауы мүмкін деп ойлап, Кеншин Шишиомен жалғыз кездеседі. Алайда, оның көптеген достары, оның ішінде саяхатта кездескен Макимачи Мисао есімді жас Онивабаншу оған күресте көмектесуді шешеді. Кеншин онымен алғашқы кездесуден кейін, Шишионы бұрынғы суық кісі өлтірушіге айналып кетпей жеңу үшін күштірек болу керектігін түсінеді және мектептің соңғы техникасын үйрену үшін оны кенийцуға үйреткен адам Хико Сейджуроға қайта оралады. Ақыры ол достарының көмегін қабыл алып, Шисионы жеңеді. Содан кейін Шишио өзінің қалыпты емес дене жағдайының шегінен өткеннен кейін күлге айналып, өледі. Қайта құрылған Шиномори Киотода аман қалған Онивабаншумен бірге тұрады. Кеншин және оның достары Токиоға оралғанда, ол Ениши Юкисироны табады, ол кек алуды жоспарлайды. Осы кезде Бакуматсу кезінде Кеншиннің Томе Юкиширо есімді әйелге үйленетіндігі туралы хабарланады. Ол бастапқыда Кеншин өлтірген алғашқы күйеуінің өлімі үшін кек алмақшы болды, бірақ оның орнына ол мен Кеншин ғашық болып, ол ұсыныс жасады. Ақырында Томоэ Кеншинді өлтіргісі келген Эдо күзетшілерімен туысқаны анықталады. Олар Томоедің алдағанын білгеннен кейін оны тұтқындап, жем ретінде қолданды. Кеншин құтқаруға асықты. Кеншинге шабуыл жасағандар оны қатты жарақаттаса да, олардың бәрін өлтіріп, өз жолын жалғастыра алады. Топ жетекшісімен соңғы жекпе-жекте Кеншин Томоеді қасақана өлтіреді, ол соңғы сәтте Кеншинге шайқасты жеңуге мүмкіндік береді. Қарындасының өлімі үшін кек алуды қалаған Ениши Каоруны ұрлап, Кеншинге тап болуы және сәл уақыт қайғыруы үшін оған ұқсайтын өлік қуыршағын қалдырады. Кеншин мен оның достары Каоруның тірі екенін білген соң, оны құтқару үшін жолға шығады. Кеншин мен Эниши арасындағы соңғы шайқас басталады, ал бұрынғы өлтіруші жеңімпаз болып шығады. Мисао Томое күнделігін Енишиге әкеледі, ол оны жоғалған әкесімен бірге жасыру үшін ауылда сақтайды. Төрт жылдан кейін Кеншин Каоруға үйленеді және Химура Кенджи есімді ұлы болады. Енді өзімен тату болған Кеншин өзінің кері пышақты семсерін Яхикоға салтанатты сыйлық ретінде береді.
The series takes place in 1878, eleven years after the beginning of the Meiji era. After participating in the Boshin War as the assassin , Himura Kenshin wanders the countryside of Japan with a reverse bladed katana. He is offering protection and aid to those in need as atonement for the murders he once committed. When arriving in Tokyo in the 11th year of Meiji (1878), he meets a young woman named Kamiya Kaoru, who is in the middle of a fight with a murderer who claims to be the Hitokiri Battōsai, tarnishing the name of the swordsmanship school that she teaches. Kenshin decides to help her and defeats the fake Battōsai. After discovering that Kenshin is the real infamous assassin, Kaoru offers him a place to stay at her dojo, noting that he is peace loving and not cold hearted, as his reputation implies. Kenshin accepts and begins to establish lifelong relationships with many people, such as Sagara Sanosuke, a former Sekihō Army member; Myōjin Yahiko, an orphan from a samurai family who is also living with Kaoru as her student; and a doctor named Takani Megumi, caught in the opium trade. However, he also deals with his fair share of enemies, new and old, including the former leader of the Oniwabanshū, Shinomori Aoshi. After several months of living in the dojo, Kenshin faces a rival from Bakumatsu turned police officer, Saitō Hajime. This challenge turns out to be a test to face his successor, Shishio Makoto, who plans to conquer Japan by destroying the Meiji Government, starting with Kyoto. Feeling that Shishio's faction may attack his friends, Kenshin meets Shishio alone to defeat him. However, many of his friends, including a young Oniwabanshū named Makimachi Misao, whom he meets in his travels, decide to help him in his fight. After his first meeting with him, Kenshin realizes he needs to get stronger to defeat Shishio without becoming the cold assassin he was in the past and returns to the man who taught him kenjutsu, Hiko Seijūrō, to learn the school's final technique. He finally accepts his friends' help and defeats Shishio in a close fight. After that, Shishio dies, burning to ashes, after passing the limit of his abnormal body condition. A reformed Shinomori stays in Kyoto with the surviving Oniwabanshū. When Kenshin and his friends return to Tokyo, he finds Yukishiro Enishi, who plans to enact revenge. At this point, it is revealed that, during the Bakumatsu, Kenshin was to be married to a woman named Yukishiro Tomoe. She initially wanted to avenge the death of her first fiancé, whom Kenshin had assassinated, but instead she and Kenshin fell in love, and he proposed. It is eventually revealed that Tomoe was related to the Edo guards who wanted to kill Kenshin. They outwitted Tomoe after realizing her deception first and captured her to use as bait. Kenshin rushed to the rescue. Although the ambushers severely injured him, Kenshin managed to kill almost all of them and move on. In the final fight against the group leader Kenshin accidentally kills Tomoe, who jumps in at the last moment creating an opening for Kenshin to win the battle. Wanting revenge for the death of his sister, Enishi kidnaps Kaoru and leaves behind a corpse doll bearing a stunning resemblance to her for Kenshin to find and momentarily grieve over. Discovering that Kaoru was alive, Kenshin and his friends set out to rescue her. A final battle between Kenshin and Enishi follows, and the former assassin emerges as the victor. Misao brings Tomoe's diary to Enishi, who keeps it in a village to hide alongside his missing father. Four years later, Kenshin has married Kaoru and has a son named Himura Kenji. Now at peace with himself, Kenshin gives his reverse blade sword to Yahiko as a ceremonial gift.
Бір рет жасалатын
Руруни: Мейдзи семсершісі Романтикалық оқиғасы атты прототип сериясы 1992 және 1993 жылдары жарық көрген екі жеке әңгіме ретінде пайда болды. 1993 жылы сәуір айында Weekly Shōnen Jump 21–22 санында жарияланған екінші Руруни әңгімесінде Кеншин Райкодзи Чизуру есімді бай қызға көмектеседі. Уатсуки бұл әңгімені 31 бетке сығымдап, "барлығын" қорытудың қиын болғанын еске алады. Ол "барлық күшін салғанын" айтты, бірақ бірінші том жарық көргеннен кейін оған қарағанда көңілі толмайды. Ватсуки екінші "Руруни: Мейдзи семсершісі Романтикалық оқиғасы" орташа сын-пікірлер мен шамамен 200 хат алғанын айтты. Ол оны "қосымша оқиға" деп атады. Ватсукидің дебюттік жұмысында "көрнекі" қару-жарақпен биік, қара шашты ер адам болғандықтан, ол дебюттік кейіпкерге "толыққанды қарсы" кейіпкер жасағысы келді; жаңа кейіпкер "қыздай" болып шықты. Ватсукидің сөзіне göre, ол Кеншинді жасағанда "ешқандай нақты себепті" пайдаланбады және "басқа не істеу керектігін білмей" жүзіне крест тәрізді шрам салды. Кеншинге де басқа кейіпкерлер сияқты Шинсенгуми әсер етті, Кеншинге Окита Соджи мен Сайто Хадзиме әсер етіп, оған құпиялылық сыйлады.
A prototype series titled Rurouni: Meiji Swordsman Romantic Story appeared as a pair of separate short stories published in 1992 and 1993. The second Rurouni story, published in April 1993 in the Weekly Shōnen Jump 21–22 double issue of that year, featured Kenshin helping a wealthy girl named Raikōji Chizuru. Watsuki recalled experiencing difficulty when condensing "everything" into 31 pages for that story. He said that he "put all [his] soul into it," but sighs when looking at it from his perspective after the publication of the first Rurouni Kenshin volume. Watsuki said that the second Rurouni: Meiji Swordsman Romantic Story received mediocre reviews and about 200 letters. He referred to it as a "side story." Since Watsuki's debut work contained a tall, black haired man in "showy" armor, he wanted to make a character "completely opposite" to the debut character; the new character ended up "coming out like a girl". According to Watsuki, he used "no real motif" when creating Kenshin and placed a cross shaped scar on his face "not knowing what else to do". Like several characters, Kenshin was influenced by the Shinsengumi, with Kenshin being affected by Okita Sōji and Saitō Hajime in order to give him an air of mystery.
Жарияланымдар мен ықпалдар
Балалық шағында Уатсуки кендомен айналысқан, бұл серияның жасалуына әсер етті. Уатсуки серияның ресми жариялануына дейін түрлі бір бөлімдер жасағанмен, кейіпкерлерді атағанда, олардың кейбіреулерінің аттарын өзі тұрған жерлерге негіздеген, мысалы Макимачи Мисаостың "Макимачи" есімі және Ниигатадағы жерлермен байланысты Сандзё Цубаме. Манга сериясы Weekly Shōnen Jump журналында жариялана бастағанда, Уатсуки серияның дамуына үмітсіз болды. Ол оқиғаны шамамен 30 тарауда аяқтауды жоспарлаған, 7-томындағыдай Кеншиннің Токиодан кетуімен аяқталады. Кеншиннің жаулары Киотодан келген адамдар болар еді, олар Кеншинды өлтіру үшін жалдамалы кісі жіберетін. Сериалдастыру кезінде Онивабаншу таныстырылғанда, Уатсуки серия ұзақ болуы мүмкін екенін айтты, себебі ол көптеген басты кейіпкерлерді жасаған. Сол кезде сауалнама жүргізіліп, серия өте танымал болды. Жетінші том үшін Уатсукидің редакторы оған ұзақ сюжеттік желі жасаудың уақыты келді деп кеңес берді, нәтижесінде Кеншин мен Шисио Макото арасындағы шайқастар пайда болды. Бұл сюжеттік желі бір жылға ғана созылуы тиіс еді, бірақ бір жарым жылға созылды. Бұл сюжеттік желі Кеншиннің мінезін дамыту үшін де жасалды, өйткені ол оның әлсіз жағы жоқ деп есептеді. Уатсуки өзінің сурет салу шеберлігі осы сюжеттік желіде жетілдірілгенін, себебі ол қалаған нәрсені суретке түсіре алды деді. Манганың соңғы бөлімі қысқа болуы керек еді, бірақ ол өте ұзақ болды, себебі оны қарапайым түрде бейнелеуге ол мүмкіндік таппады. Уатсуки бұл бөлімді серияның басталғанға дейін жасаған, Кеншиннің қалай жараланғанын ойлаған. Шинсенгумиге қызығушылық танытқан Уатсуки кейіпкерлерді нақты Шинсенгуми мүшелерінің сипаттамаларына негіздеп, сондай-ақ олардың және Бакумацу кезеңінің басқа да тарихи тұлғаларының ойдан шығарылған бейнелерін пайдаланды. Уатсуки тарихи тұлғаларды бейнелеу қиын міндет деп санайды. Сагара Содзоның мінезін бейнелеуде қиындықтар туындағандықтан, Уатсуки Саито Хадзимені тарихи тұлғадан аулақ болып, өзінің стилінде суреттеуге шешім қабылдады. Ол Саитоның мінезіне өте риза болды, себебі ол мангаға өте жақсы үйлесетінін айтты. Сонымен қатар, Кеншиннің Каорудың додзёсына оралуының соңғы кадры Джуди мен Мэридің "Рурони Кеншин" анимесінің бірінші ашылу тақырыбы "Собакасу" финалдық кадрынан шабыттанды. Манганың соңғы бөлімінде Уатсуки осы оқиғадағы бес серікті мүмкіндігінше "нашар" көрсетуді қалады. Бірақ ол идеалдары мен сенімдері жоқ жауларды жасағандықтан, оларды оқырмандарға ұнайтындай бейнелеу қиын болды. Оқиға қараңғы түс алды, себебі кейіпкерлердің көпшілігі Каоруды Юкиширо Эниши өлтірді деп сенді, бұл Кеншиннің өмірлік жолын сұраққа түсіріп, ол адасқандардың ауылына қашуына себеп болды. Уатсуки Кеншиннің қайғысын ұнатпады, сондықтан оның досы Миожин Яхико Кеншин сауығып кеткенше серияның басты кейіпкері болды. Соңғы жаулар, Су-шин, жеке тұлғалық моделі болмады және "сандарды толықтыру" үшін ғана жасалды. Оқиға Кеншиннің соңғы шайқасына қарай дамығанда, Уатсуки басқа кейіпкерлердің "көркемдігі" болмайтынын түсінді және Су-шинды сол жерде жасады.
During his childhood, Watsuki used to practice kendo, which influenced the making of the series. Although Watsuki developed various one shots before the official serialization of the series, while naming the characters, he based some of their names on places he used to live, such as Makimachi Misaos's "Makimachi" and Sanjō Tsubame, who are named after places in Niigata. When the manga series started to be published in Weekly Shōnen Jump, Watsuki had little hope in the development of the series. He planned to finish the story in approximately 30 chapters, ending with Kenshin's departure from Tokyo similarly to the one from volume 7. Kenshin's enemies would have been people from Kyoto who would send an assassin to kill Kenshin. When the Oniwabanshū were introduced during the serialization, Watsuki noted that the series could be longer as he had created various main characters. At that time, there was a survey, and the series had become very popular. For its seventh volume, Watsuki's boss suggested to him that it was time to make a longer story arc, which resulted in the creation of the fights between Kenshin and Shishio Makoto. The arc was only meant to be serialized for one year, but it ended up being one year and a half long. This arc was also done to develop Kenshin's character, as he considered him not to have a weak point. Watsuki commented that his artistic skills were honed with this arc, as he could draw everything he wanted to. The last arc from the manga was meant to be much shorter, but it turned out to be a fairly long one as he could not present it simplistically. Watsuki originally made this arc prior to the series' start, having already thought about how Kenshin's scar would have been made. Being fascinated by the Shinsengumi, Watsuki designed the characters by basing their characteristics on those of the real Shinsengumi members and also using fictional representations of them and other historical characters from the Bakumatsu period of Japan. The historical characters were considered a hard task by Watsuki. Due to problems with the characterization of Sagara Sōzō, Watsuki decided to illustrate Saitō Hajime in his own style, avoiding the historical figure. He felt very good about Saitō's character, having noted that he fit very well in the manga. Additionally, the final shot of Kenshin returning to Kaoru's dojo was inspired by the final shot of the Rurouni Kenshin anime's first opening theme, "Sobakasu", by Judy and Mary. In the final arc of the manga, Watsuki wanted to make the five comrades in this storyline as "scum like" as possible. But because he created villains with no ideals or beliefs, it was difficult to portray them as an enjoyable read. The story took on a darker tone as most of the characters believed Kaoru was killed by Yukishiro Enishi, which made Kenshin question his own way of living and escape to a village of wanderers. Watsuki did not enjoy the angst in Kenshin, so his friend Myōjin Yahiko took over as the series' protagonist until Kenshin recovered. The final villains, the Sū shin, had no personality models and were created simply to "fill out the numbers". As the story advanced towards Kenshin's final battle, Watsuki realized that the other characters would have no "glamour" and created the Sū shin on the spot.
Аяқталуы
Ватсукидің "Хоккайдо эпизоды, жалғасы" жасау туралы идеясы болды, бірақ ол жаңа манга бастағысы келді, сондықтан Руруни Кеншинді соңғы аркасымен аяқтады. Кеншиннің өмірінің қараңғылығына байланысты, Ватсуки манганы Жинчу аркасында аяқтады, себебі жазуды жалғастырса, серия манга аудиториясына сай келмейді деп қорқыды. 2012 жылы Ватсуки сериалдың соңында редакциялық топпен келіспеген кезде, оның редакторы Хисаши Сасаки оның ниеттерін түсінді, физикалық мүмкіндіктерінің шегіне жеткенін көрді және оны қолдады. Ол оқырмандарға деген құрметі мен алғысынан, танымал серияны әлі де танымал болғанда аяқтағанын айтты. Дегенмен, Ватсуки Руруни Кеншинді аяқтаған тәсіліне риза болды. Ол бұл оқиғаны аяқтау үшін дұрыс орын деп ойлады. Көптеген сериялар танымалдылығын жоғалтып, тоқтатылғанға дейін созылады. Ватсуки Руруни Кеншиннің осылай аяқталғанына қуанды. Серияның соңы үшін Ватсуки болашақта жалғастыруға мүмкіндік беретін жаңа дизайнды ойлап тапты. Бастапқыда Ватсуки Кеншиннің шашын қысқартуды жоспарлаған еді, бірақ бұл "To Heart" мангасындағы Мулти кейіпкеріне ұқсас екенін анықтады. Сонымен қатар, финалда Химура Кенджи Кеншин мен Каорудың ұлы ретінде таныстырылды; кейіпкер "клише" болғанымен, Ватсуки Кенджидің пайда болуы қажет деп ойлады. Ватсуки манганың финалында көріну үшін егде Саносуке суретін жасады, бірақ бұл идеядан бас тартылды. Манганың соңғы сюжеттік аркасында бұл сурет Саносуке әкесі Хигасидани Камисимоэмон үшін қолданылды. Автор Енишиге деген сезімін білдіріп, болашақта оны басқа жұмыстарында пайдалануды қалайтынын айтты. Тағы бір жалғастыру идеясы – Яхиконың жасөспірім шағындағы өмірін көрсету болды. Ватсуки оның сыртқы түрін қайта жасады. Ол Яхиконың манга оқырмандарына әсерлі болуын және болашақ серияның басты кейіпкері болуын қалады. Ол бұл мақсаттың Яхиконы Кеншиннің сыртқы келбетімен және Саносуке мінезімен суреттеуіне әсер еткенін айтты. Ол киімдеріне Саносукенің "жамандық" (惡) белгісін қосты және көптеген оқырмандар оны танығанына қуанды. Жалғастыру жоспары жоқ екенін айтса да, басты кейіпкерлер Яхико, Сандзё Цубаме және Цукаяма Ютаро болады деді. Ватсуки Яхико мен Цубамедің ұлы, Мыоджин Синъя туралы әңгіме жазуды ойлады, ол шебер қылышкер болар еді.
Watsuki also had ideas to create a "Hokkaido episode, a sequel," but wanted to start a new manga, so he ended Rurouni Kenshin with the last arc he made. Due to the dark nature of Kenshin's life, Watsuki ended the manga in the Jinchu arc, afraid that if he continued writing, the series would not fit the manga demography. In 2012, Watsuki revealed that when he clashed with the editorial staff at the end of the series, his editor, Hisashi Sasaki, understood his intentions, saw that he was at his physical limit, and backed him up. He said it was out of respect and appreciation for the readers that he ended the popular series while it was still popular. Nevertheless, Watsuki was happy with how he ended Rurouni Kenshin. He felt it was a good place to end the narrative. In contrast, most series keep being pushed and pushed until they lose popularity and are cancelled. Watsuki was glad Rurouni Kenshin did not end like this. For the series' ending, Watsuki conceived new designs with the potential for a sequel in the future. Initially, Watsuki had planned to make Kenshin's hair shorter before the end; however, he found this to be similar to the character Multi in To Heart. Additionally, Himura Kenji was introduced in the finale as the son of Kenshin and Kaoru; even though the character was "cliché", Watsuki felt that Kenji had to appear. An elder Sanosuke was drafted by Watsuki to appear in the manga's finale, but this idea was scrapped. In the manga's final story arc, the design was used for Sanosuke's father, Higashidani Kamishimoemon. The author added that he felt attachment towards Enishi and that he would someday like to use Enishi in a future work. Another idea explored for a sequel was the handling of Yahiko as a teenager. Watsuki had redesigned his appearance. He wanted Yahiko to impress manga readers so that he could be the protagonist of a possible series sequel. He said this goal influenced his design of Yahiko with Kenshin's physical appearance as well as Sanosuke's personality. He added Sanosuke's kanji for "evil" (惡) to the back of his clothes and was pleased that various readers recognized it. Although he suggested he was not going to make a sequel, he said the main characters would be Yahiko, Sanjō Tsubame, and Tsukayama Yutarō. Watsuki thought about writing a story in which Yahiko and Tsubame would have a son, Myōjin Shin'ya, who would become a skilled swordsman.
Тақырыптар
Сериалдың басты тақырыбы – жауапкершілік, ол Кеншиннің іс-әрекеттері арқылы көрінеді, себебі ол Бакуматсу кезінде өлтірген адамдардың барлығы үшін өш алуды қалайды. Ол жазықсыз адамдарға көмектесу арқылы, қару ретінде жарақатсыз қылыш қолдану арқылы осы іске атсалысады. Бұл тақырып бұрынғы есірткі сатушы Такани Мегумиді Кеншиннің өткені мен іс-әрекеттерін білгеннен кейін дәрігер болуға шабысқандай әсер етеді. Тағы бір маңызды тақырып – күш, ол көбінесе Сагара Саносуке мен Мёдзин Яхиконың іс-әрекеттерінде көрінеді. Алайда, Мегуми сияқты, осы екі кейіпкерге де басты кейіпкер әсер етеді, олар Кеншинге сюжет бойынша көмектесу үшін күшті болуды қалайды. Сонымен қатар, сериал кек алуға қарсы тұрады, соңғы аркада Юкиширо Ениши Кеншиннен кек алғанын ойласа да, қайтыс болған қарындасының қайғылы бейнесін көріп, көңіліне жетеді. Вацукидің кендодағы сезімдерін бейнелеу ретінде Яхико "Химура Кеншин мен Сагара Саносуке сияқты батырлар ешқашан білмейтін ауырлықты сезінеді". Осы себепті Яхико демографиялық жағдайға байланыстырып, біртіндеп күшті кейіпкерге айналды, бұл Киото аркасында оқырмандарды таң қалдырды. Сериалдың тақырыбы Кеншиннің өзін-өзі кешіруіне байланысты екенін сұрағанда, Вацуки жас кезінде манга оқығанын және оның "Руруни Кеншин" жазуына оның әсер еткенін айтты. Ол басқа комикстерден ерекшеленгісі келгенін, себебі ол басты кейіпкер Кеншиннің жақсы немесе жаман емес екенін ескереді. 7-томнан бастап Вацуки сериалдың оқиғадағы түрлі қақтығыстарға байланысты ересектерге арналған тонға ие болғанын айтты, бірақ ол оқыған манганың да әсерін мойындады. Сериалдың даму барысында Вацуки Камия Каору кейіпкерінің соңына дейін өлімі туралы ойластырды. Алайда, кейіннен ол Каоруды тірі қалдыруды шешті, себебі манга жас оқырмандарға арналғанын және оқиғаның бақытты аяқталуын қалағанын түсінді. Вацуки өзінің "күшті сезімтал" емес, "күшті құштарлыққа" ие адам екенін айтты; сондықтан "Руруни Кеншин" – "Мейджи кезеніндегі махаббат оқиғасы" емес, "Мейджи кезеніндегі семсершінің оқиғасы". "Bringing Forth a World: Engaged Pedagogy in the Japanese University" кітабында манга 1990-шы жылдардың басындағы үлкен экономикалық дағдарыстан кейін жапон қоғамының шатасуын көрсетеді. Ол жапон білімі туралы бейнелеуді мектеп оқулықтарынан өзгеше көреді, әсіресе серияның жас оқырмандарына ерекше назар аударады. Манга реализмге баса назар аударғанымен, жас оқырмандарға арналғандықтан, серия самурайлардың бейнесін өзгертіп, оқиғалардың өмірдегі жағдайларымен салыстырғанда көбірек оптимизмдік көзқарас ұсынады. Кеншиннің ерекше мінез-құлқы мангаға "нео-шонен" концепциясын сыйлады, себебі ол бұрынғы "Weekly Shonen Jump" серияларынан ерекшеленеді.
The series' main theme is responsibility, as seen through Kenshin's actions, as he wants to atone for all the people he killed during the Bakumatsu by aiding innocent people by wielding a non lethal sword. This theme also encourages former drug dealer Takani Megumi to become a doctor upon learning of Kenshin's past and actions. Another theme is power, which is mostly seen by Sagara Sanosuke and Myojin Yahiko. However, like Megumi, these two characters are also influenced by the main character, as they wish to become stronger to assist Kenshin across the plot. Additionally, the series discourages revenge, as seen in the final arc when Yukishiro Enishi believes he succeeded in getting his revenge on Kenshin but starts having hallucinations of his late sister with a sad expression on her face. As an "outlet" for Watsuki's kendo emotions, Yahiko "knows a pain that hero types like Himura Kenshin and Sagara Sanosuke can never know". As a result, Yahiko was made a stronger character little by little to relate to the demography. eventually giving him a stronger characterization during the Kyoto arc, which surprised his readers. When questioned about the series' theme being Kenshin's self redemption, Watsuki mentioned that when he was young, he used to read manga and that it influenced his writing of Rurouni Kenshin. He added that he wanted to make the story different from other comics as he considers the main character, Kenshin, neither a good nor evil character. Since volume 7, Watsuki mentioned the series took on a more adult tone due to the various conflicts in the story, but commented it was influenced by the manga he read. Through the series' development, Watsuki was deciding if Kamiya Kaoru's character was going to die before the end. However, he later decided to keep Kaoru alive as he came to the conclusion that he wanted a happy ending and that the manga was aimed at young readers. Watsuki said he was an "infatuated" type of person rather than a "passionate" kind of person; therefore, Rurouni Kenshin is a "Meiji Swordsman Story" as opposed to a "Meiji Love Story". According to the book Bringing Forth a World: Engaged Pedagogy in the Japanese University, the manga reflects the confusion of Japanese society after the big economy disenchantment in the early 1990s. It confronts visualizations of Japanese education in a manner that contrasts school books, especially because of the series' young demography. Since the manga focuses on realism but is aimed at young readers, the series is notable for changing the portrayals of samurais in order to create a more optimistic take in comparison to real life events. The unique take on Kenshin's handling gave the manga the concept of "neo shonen" due to how different it was from previous Weekly Shonen Jump series.
Манга
Нобухиро Ватсуки жазған және суреттеген «Рурони Кеншин» 1994 жылдың 12 сәуірінен 1999 жылдың 21 қыркүйегіне дейін «Шюиша» баспасының «Weekly Shōnen Jump» манга журналында жарық көрді. 255 жеке тарау 28 томдық жинаққа біріктіріліп басылды. «Шюиша» алғашқы томды 1994 жылдың 9 қыркүйегінде, ал соңғысын 1999 жылдың 4 қарашасында шығарды. Олар серияны 2006 жылдың 4 шілдесі мен 2007 жылдың 2 мамыры аралығында 22 томдық басылымда қайта жариялады. «Shueisha» 2012 жылдың 18 қаңтары мен 18 шілдесі аралығында 14 томдық басылымды шығарды. Серия аяқталғаннан кейін 2000 жылы «Weekly Shōnen Jump» журналында Яхико Мёдзин кейіпкеріне арналған бір тараулық жалғасы – «Яхико но Сакабато» (弥彦の逆刃刀) жарияланды. Бастапқы томдарға енбеген бұл тарау соңғы басылымға қосымша ретінде қосылды және 2013 жылдың 4 маусымында, 2013 жылғы шілде нөмірінде аяқталды. Ребуты алғашқы фильмде көрсетілген шайқастарды бейнелейді. 2012 жылдың тамызында «Weekly Shōnen Jump» журналында «Rurouni Kenshin: Meiji Swordsman Romantic Story: Chapter 0» атты тағы бір арнайы шығарылым жарияланды, ол «Restoration» туындысының прологы болды және оның бірінші томына енгізілді. 2014 жылы Ватсуки «Jump SQ.» журналы үшін «Рурони Кеншин: Master of Flame» атты екі тараулық қосымша жазды, онда Шисио Юмимен қалай танысқандығы және «Джуппонатананы» қалай құрғандығы айтылады. Ватсуки мен оның әйелі Кавору Куросаки «Jump SQ.» журналының тоғызыншы жылдығына арналған «Рурони Кеншин Side Story: The Ex Con Ashitaro» атты екі тараулық қосымшаны бірлесіп жасады. Бұл туынды 2016 жылы жарық көрді және 2017 жылдың қыркүйегінде басталган «Rurouni Kenshin: The Hokkaido Arc» манга сериясының прологы болып табылады. 2021 жылы Ватсуки «Сакабато Шогеки» (逆刃刀 初撃) мангасын жасады, ол «Рурони Кеншиннің» 25 жылдығына арналған көрмеде эксклюзивті түрде көрсетілді. Бұл манганың 81-тарауының эпилогы болып табылады және Кеншиннің сакабатосын алғаш рет қолданған сәтін көрсетеді. «Rurouni Kenshin» мангасын Солтүстік Америкада ағылшын тіліне аудару құқығын «Viz Media» компаниясы алды. Серияның бірінші томы 2003 жылдың 7 қазанында жарық көрді. Алғашқы томдардың жарық көруі ретсіз болғанымен, 7-томнан бастап «Viz» компаниясы жақсы сату мен тұтынушылардың сұранысына байланысты ай сайын жариялай бастады. Соңғы том 2006 жылдың 5 шілдесінде жарық көрді. «Yahiko no Sakabatō» 2006 жылы «Shonen Jump» журналында ағылшын тілінде жарияланды. 2008 жылдың 29 қаңтары мен 2010 жылдың 16 наурызы аралығында «Viz» компаниясы манганы «Viz Big Edition» деп аталатын тоғыз томдық жинақта қайта жариялады, әрбір томда үш тараудан орын алды. Тоғызыншы және соңғы томға «Яхико но Сакабато» және «Көктемдегі шие гүлдері» кірді. «Viz» компаниясы түсініспеушілікті азайту және «Рурони Кеншин» тарихи туынды болғандықтан, сериядағы жапон есімдерін жапон тіліндегі ретімен – әуелі тегін, содан кейін есімін жазады.
Written and illustrated by Nobuhiro Watsuki, Rurouni Kenshin was serialized in Shueisha's manga magazine Weekly Shōnen Jump from April 12, 1994, to September 21, 1999. The 255 individual chapters were collected and published in 28 volumes by Shueisha, with the first volume released on September 9, 1994, and the last on November 4, 1999. They re released the series in a 22 volume edition between July 4, 2006, and May 2, 2007. Shueisha published a 14 volume edition between January 18 and July 18, 2012. A single chapter follow up to the series that follows the character of Yahiko Myōjin, Yahiko no Sakabato (弥彦の逆刃刀), was originally published in Weekly Shōnen Jump in 2000 after the conclusion of the series. Left out of the original volumes, it was added as an extra to the final release. and ended in the July 2013 issue on June 4, 2013. The reboot depicts the battles that were featured in the first live action film. Another special, titled Rurouni Kenshin: Meiji Swordsman Romantic Story: Chapter 0, was published in Weekly Shōnen Jump in August 2012 as a prologue to Restoration and included in its first volume. In 2014, Watsuki wrote a two chapter spin off titled Rurouni Kenshin: Master of Flame for Jump SQ., which tells how Shishio met Yumi and formed the Juppongatana. Watsuki and his wife, Kaworu Kurosaki, collaborated on a two chapter spin off titled Rurouni Kenshin Side Story: The Ex Con Ashitaro for the ninth anniversary of Jump SQ. in 2016. It acts as a prologue to Rurouni Kenshin: The Hokkaido Arc, which began in September 2017 as a sequel to the original manga series. In 2021, Watsuki created the manga "Sakabatō Shogeki" (逆刃刀 初撃) that was exclusively shown at an exhibition celebrating the 25th anniversary of Rurouni Kenshin. It serves as an epilogue to chapter 81 of the original manga and shows the first time Kenshin used his sakabatō. Rurouni Kenshin was licensed for an English language release in North America by Viz Media. The first volume of the series was released on October 7, 2003. Although the first volumes were published on an irregular basis, since volume 7, Viz has established a monthly basis due to good sales and consumer demands. Therefore, the following volumes were published until July 5, 2006, when the final volume was released. Yahiko no Sakabatō was also published in English in Shonen Jump during 2006. Between January 29, 2008, and March 16, 2010, Viz re released the manga in a nine volume omnibus format called "Viz Big Edition", which collects three volumes in one. The ninth and final volume includes Yahiko no Sakabato and Cherry Blossoms in Spring. Viz uses the actual ordering of Japanese names, with the family name or surname before the given name, within the series to reduce confusion and because Rurouni Kenshin is a historical series.
Аниме сериалдары
Руруни Кеншиннің аниме телесериалының адаптациясы, SPE Visual Works және Fuji TV өндірген, Studio Gallop (1–66 эпизод) және Studio Deen (67–95 эпизод) анимациялаған, ал режиссері Казухиро Фурухаши, 1996 жылдың 10 қаңтарынан 1998 жылдың 8 қыркүйегіне дейін Fuji TV арнасында көрсетілді. Liden Films компаниясының екінші аниме телесериалына бейімделуі 2021 жылдың желтоқсан айында Jump Festa '22-де жарияланды. Сериалдың бірінші маусымы 2023 жылдың 7 шілдесінен 15 желтоқсанына дейін Fuji TV-нің Noitamina бағдарламалық блогында көрсетілді. Екінші маусым, «Кёто қырқылысы» деген субтитрмен, 2023 жылдың желтоқсанында Jump Festa '24-те жарияланды және 2024 жылы эфирге шығады.
An anime television series adaptation of Rurouni Kenshin, produced by SPE Visual Works and Fuji TV, animated by Studio Gallop (episodes 1–66) and Studio Deen (episodes 67–95), and directed by Kazuhiro Furuhashi, was broadcast on Fuji TV from January 10, 1996, to September 8, 1998. A second anime television series adaptation by Liden Films was announced at Jump Festa '22 in December 2021. The series' first season was broadcast from July 7 to December 15, 2023, on Fuji TV's Noitamina programming block. A second season, subtitled Kyoto Disturbance, was announced at Jump Festa '24 in December 2023 and is set to air sometime in 2024.
Анимациялық фильм
1997 жылдың 20 желтоқсанында тұңғыш рет көрсетілген, түпнұсқа әңгімесі бар анимациялық фильм, сонымен қатар "Руруни Кеншин: Отаншылдарға реквием" деп белгілі, Солтүстік Америкада "Самурай Х: Фильм" деп шығарылды.
An anime film with an original story, titled , also known as Rurouni Kenshin: Requiem for Patriots, originally released in North America as Samurai X: The Motion Picture, premiered on December 20, 1997.
Оригиналды бейне анимациялары
1999 жылы алғашқы аниме телесериалға арналған шағын фильм (OVA) – «Rurouni Kenshin: Trust & Betrayal» 4 эпизодтан тұрады. 2001-2002 жылдары алғашқы аниме телесериалдың соңына түсірілген «Rurouni Kenshin: Reflection» атты екі эпизодтық шағын фильм (OVA) шықты. 2011-2012 жылдары серияның Киото аркасын жаңадан түсірген «Rurouni Kenshin: New Kyoto Arc» екі эпизодтық шағын фильмі (OVA) жарық көрді.
A 4 episode original video animation (OVA), titled Rurouni Kenshin: Trust & Betrayal, which served as a prequel to the first anime television series, was released in 1999. A two episode OVA titled Rurouni Kenshin: Reflection, which served as a sequel to the first anime television series, was released from 2001 to 2002. A two episode OVA, Rurouni Kenshin: New Kyoto Arc, which remade the series' Kyoto arc, was released from 2011 to 2012.
Тірі экшн фильмдер
Бес толық метражды фильмдер прокатқа шықты. Руруни Кеншиннің толық метражды фильмге бейімделуі 2011 жылдың 28 маусымында жарияланды. Warner Bros. компаниясымен өндірілген, бірақ Studio Swan студиясы түсірген фильмдерді Кииси Отомо режиссерлік етті, Кеншин рөлінде Такеру Сатох (Kamen Rider Den O фильмінен таныс), Сагара Саносуке рөлінде Мунетка Аоки және Каору рөлінде Эми Такеи ойнады. Бірінші фильм, "Руруни Кеншин" деп аталып, 2012 жылдың 25 тамызында көрсетілді. 2013 жылдың тамызында 2014 жылы екі жалғасы бірдей түсіріліп жатқаны хабарланды. "Руруни Кеншин: Киото тозағы" және "Руруни Кеншин: Аңыз аяқталады" манганың Киото аркасын бейімдейді. 2019 жылдың 12 сәуірінде Remembrance/Tenchu және Jinchu аркаларын бейімдейтін екі жаңа толық метражды фильм түсірілетіні жарияланды. "Руруни Кеншин: Финал" және "Руруни Кеншин: Бастауы" атты фильмдер 2021 жылы көрсетілді.
Five live action films have been released theatrically. The live action film adaptation of Rurouni Kenshin was announced on June 28, 2011. Produced by Warner Bros., with actual film production done by Studio Swan, the films were directed by Keishi Ōtomo and starred Takeru Satoh (of Kamen Rider Den O fame) as Kenshin, Munetaka Aoki as Sanosuke Sagara, and Emi Takei as Kaoru. The first film, titled Rurouni Kenshin, was released on August 25, 2012. In August 2013, it was announced that two sequels were being filmed simultaneously for release in 2014. Rurouni Kenshin: Kyoto Inferno and Rurouni Kenshin: The Legend Ends adapt the Kyoto arc of the manga. On April 12, 2019, it was announced that two new live action films will adapt the Remembrance/Tenchu and Jinchu arcs. The films, titled Rurouni Kenshin: The Final and Rurouni Kenshin: The Beginning, premiered in 2021.
Сахналық қойылымдар
2016 жылы Такарадзука ревюі «Руруни Кеншин: Мейджи қылышкерінің романтикалық тарихы» мангасының музыкалық бейімделуін қойды. Көрсетілім ақпаннан наурызға дейін жалғасты, Кеншин рөлін Сейна Сагири, ал Каору рөлін Мию Сакихи сомдады. Музыкалық пьесаның сценарийін және режиссурасын Шүичиро Койке жазды. 2018 жылы Токиодағы Шинбаши Энбуджо театрында және Осакадағы Шочикуза театрында сахналық қойылым көрсетілді. Сейна Сагири Кеншин рөліне қайта оралды, ал Мока Камишираиши Каору рөлін ойнады. Алдыңғы мюзиклде таныстырылған түпнұсқа кейіпкер Кано Созабуро Мицуру Мацуока ойнаған рөлінде қайта пайда болды. Шүичиро Койке қойылымның режиссері және сценарий авторы ретінде қайта келді. 2020 жылы манганың Киото аркасының сахналық музыкалық бейімделуі 2020 жылдың қараша-желтоқсан айларында Токио маңындағы IHI сахнасында өткізілуі жоспарланған. Теппей Койке Химура Кеншин рөлін, ал Марио Куроба қарсыласы Макото Шисио рөлін ойнады, Шүичиро Койке қойылымның режиссері және сценарий авторы ретінде қайта оралды. COVID-19 пандемиясының салдарынан бұл сахналық мюзикл жойылды.
In 2016, the Takarazuka Revue performed a musical adaptation of the manga called Rurouni Kenshin: Meiji Swordsman Romantic Story. The show ran from February to March and starred Seina Sagiri as Kenshin and Miyu Sakihi as Kaoru. The musical was written and directed by Shūichirō Koike. In 2018, a stage play adaptation was performed in the Shinbashi Enbujō theater in Tokyo and Shōchikuza theater in Osaka. Seina Sagiri returned to play Kenshin, while Moka Kamishiraishi played Kaoru. Kanō Sōzaburō, an original character introduced in the previous musical, made a return appearance, played by Mitsuru Matsuoka. Shūichirō Koike returned as the director and the script writer of the play. In 2020, a stage musical adaptation of the manga's Kyoto arc was scheduled to be held from November to December 2020 at IHI Stage Around Tokyo. Starring Teppei Koike as Himura Kenshin and Mario Kuroba as the antagonist Makoto Shishio, Shūichirō Koike returned as director and script writer of the play. This stage musical was cancelled due to the COVID 19 pandemic.
Өнер және жолдамалар
Руруни Кеншин мангасының екі энциклопедиясы жарық көрді; біріншісі – «Руруни Кеншин профильдері» – алғаш рет 1996 жылдың 4 шілдесінде Жапонияда Shueisha баспасынан, ал 2005 жылдың 1 қарашасында АҚШ-та Viz Media баспасынан шықты. 1999 жылдың 15 желтоқсанында жарық көрген «Кеншин Каден» барлық «Руруни Кеншин» кейіпкерлерінің тағдырын егжей-тегжейлі баяндайтын оқиғаны қамтиды. Оқиға манга аяқталғаннан кейін жылдар өткен соң, Кеншин мен Каору үйленіп, Кенджи есімді ұлдары болған кезде өтеді. Сериалдың көптеген маңызды кейіпкерлері Кеншинмен достық қарым-қатынаста болған немесе көктемгі пикникте олардың қазіргі орналасқан жерлерін ашады. Аниме үшін 1997-1998 жылдары үш «Кеншин Суши» сурет кітабы жарық көрді. Бірінші екеуі телесериалға негізделген, ал үшіншісі – фильмге. Фильмге арналған сурет кітабы «Ишин Шиши но Реквием» деп аталды және ол фильммен бірге жарық көрді. Сонымен қатар, OVA-лардан суреттер жинағы бар «Rurouni Art Book» басылымы да жарық көрді. Серияның баспасынан 2007 жылдың 4 маусымында нұсқаулық жарық көрді.
Two encyclopedias of the Rurouni Kenshin manga were released; the first one, Rurouni Kenshin Profiles, was released first in Japan on July 4, 1996, by Shueisha and in the United States by Viz Media on November 1, 2005. Kenshin Kaden, released on December 15, 1999, includes the story , which details the fates of all of the Rurouni Kenshin characters. The story takes place years after the manga's conclusion, when Kenshin and Kaoru have married and have a young son, Kenji. Many of the series' major characters who have befriended Kenshin reunite with him or otherwise reveal their current whereabouts at a spring picnic. For the anime, three Kenshin Soushi artbooks were published from 1997 to 1998. While the first two were based on the TV series, the third one was based on the film. The film one was named Ishin Shishi no Requiem Art Book and was released along with the movie. Also released was the Rurouni Art Book, which contained images from the OVAs. A guidebook from the imprint of the series was published on June 4, 2007.
Жеңіл романдар
Руруни Кеншиннің жеңіл романдары Shueisha Jump J Books желісімен жарық көрді және Каору Шидзукамен бірге жазылды. Олардың көп бөлігі кейін анимеге бейімделген түпнұсқа әңгімелер. Ал қалғандары манга мен аниме сюжеттерінің бейімделулері. Бірінші роман, «Руруни Кеншин: Айға саяхат», 1996 жылдың 10 қазанында Жапонияда және 2006 жылдың 17 қазанында Солтүстік Америкада жарық көрді. Онда Мэйдзи маусымының 3-ші бөліміндегі Бени Аой аркасының кейіпкерлері – Кайсу Катсу және Камия Доджоның үшінші шәкірті Дайгороның оралуына қатысты тағы бір оқиға баяндалады. Екінші роман, «Яхиконың шайқасы», 1997 жылдың 3 қазанында жарық көрді. Ол манга мен аниме серияларында көрсетілген әртүрлі оқиғаларды қайта баяндайды. Үшінші роман, «Аниме Шимабара Арк», 1999 жылдың 4 ақпанында жарық көрді. 2012 жылдың 4 қыркүйегінде жарық көрген «Руруни Кеншин: Кино нұсқасы» романының бейімделуі, «Руруни Кеншин: Күміс экранның жазбалары» (るろうに剣心 ―銀幕草紙変―) деп аталады және Ватсукидің әйелі Каору Куросаки жазған. Бұл Американың қалпына келтіруінің «Жаңа Курогаса» (Джин Е) аркасы мангасының жапондық жеңіл романы, онда Баншин мен басқа бір жас Гинь бейнеленген. Екеуі де негізгі сюжеттік манга сериясындағы Эниши сагасының Джинчу/Тенчу (Жер/Көк соты) бөлімдеріндегі Эниши командасының Ишин мүшелері болып табылады.
The Rurouni Kenshin light novels were published by Shueisha's Jump J Books line and co written by Kaoru Shizuka. Most of them are original stories that were later adapted into the anime. Others are adaptations of manga and anime stories. The very first novel, Rurouni Kenshin: Voyage to the Moon World, which was published in Japan on October 10, 1996, and in North America on October 17, 2006, details another adventure involving the return of Tales of the Meiji Season 3's Beni Aoi Arc characters like Kaishu Katsu and the Kamiya Dojo's third pupil, Daigoro. The second, Yahiko's Battle, was released on October 3, 1997. It retells various stories featured in the manga and anime series. The third novel, TV Anime Shimabara Arc, was published on February 4, 1999. A novel adaptation of Rurouni Kenshin Cinema ban, titled Rurouni Kenshin Ginmaku Sōshihen (るろうに剣心 ―銀幕草紙変―) and written by Watsuki's wife Kaoru Kurosaki, which was released on September 4, 2012, is a Japanese light novel version of America's Restoration's New Kurogasa (Jin E) Arc mangas featuring Banshin and a different younger Gein. Both are Ishin members of Enishi's team in the Jinchu/Tenchu (Judgment of Earth/Heaven) portions of the Enishi saga in the main plot manga series.
Бейне ойындар
PlayStation консольдерінің сериясы үшін бес Rurouni Kenshin бейне ойыны шығарылды. Біріншісі, Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Ishin Gekitōhen, 1996 жылдың 29 қарашасында жарық көрді. Оны ZOOM Inc. әзірледі және Sony Computer Entertainment баспасынан шығарды. Ойын – манганың алғашқы жеті томына негізделген сюжеті бар, тоғыз ойналатын кейіпкері бар 3D жекпе-жек ойыны. Екіншісі, Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Jūyūshi Inbō Hen, 1997 жылдың 18 желтоқсанында жарық көрді және 1998 жылдың 5 қарашасында PlayStation The Best жинағында қайта шығарылды. Ойын мангаға да, анимеге де қатысы жоқ, бірегей оқиғасы бар рөлдік бейне ойын. Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Enjō! Kyōto Rinne – PlayStation 2 консоліне арналған жалғыз бейне ойын. Оның жапондық шығарылымы 2006 жылдың 13 қыркүйегінде жоспарланған. Ойын Жапонияда 130 000 данадан астам сатылды. Ойынды Eighting әзірледі және Banpresto баспасынан шығарды. 2011 жылдың 10 наурызында PlayStation Portable үшін Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Saisen атты 2D жекпе-жек ойыны жарық көрді. 2012 жылдың 30 тамызында "Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Kansei" (るろうに剣心 明治剣客浪漫譚 完醒) атты жалғасы жарық көрді. Екі ойынды да Natsume Co., Ltd. әзірледі және Bandai Namco Games баспасынан шығарды. Химура Кеншин сондай-ақ 2005 және 2006 жылғы Nintendo DS ойындары Jump Super Stars және Jump Ultimate Stars-та өзінің сериясын білдіретін жалғыз шайқас кейіпкері ретінде пайда болады, ал қалғандары – көмекші кейіпкерлер. Кеншин мен Шисио 2014 жылғы PlayStation 3 және PlayStation Vita ойыны J Stars Victory VS және 2019 жылғы Windows, PlayStation 4 және Xbox One үшін Jump Force ойынында ойналатын кейіпкерлер ретінде пайда болды.
There have been five Rurouni Kenshin video games released for the PlayStation series of consoles. The first, Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Ishin Gekitōhen, was released on November 29, 1996. It was developed by ZOOM Inc. and published by Sony Computer Entertainment. The game is a 3D fighting game with nine playable characters, with the plot being based on the first seven volumes of the manga. The second one, Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Jūyūshi Inbō Hen, was released on December 18, 1997, and was re released in the PlayStation The Best lineup on November 5, 1998. The game is a role playing video game with an original story unrelated to either the manga or anime. Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Enjō! Kyōto Rinne is the only video game for the PlayStation 2 console. Its Japanese release was slated for September 13, 2006. The game has sold over 130,000 copies in Japan. The game was developed by Eighting and published by Banpresto. A 2D fighting game titled Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Saisen was released for the PlayStation Portable on March 10, 2011. On August 30, 2012, a sequel, Rurouni Kenshin: Meiji Kenkaku Romantan: Kansei (るろうに剣心 明治剣客浪漫譚 完醒), was released. Both games were developed by Natsume Co., Ltd. and published by Bandai Namco Games. Himura Kenshin also appears in the 2005 and 2006 Nintendo DS games Jump Super Stars and Jump Ultimate Stars as the sole battle character representing his series, while others are support characters and help characters. Kenshin and Shishio appeared as playable characters in the 2014 PlayStation 3 and PlayStation Vita game J Stars Victory VS and in the 2019 game Jump Force for Windows, PlayStation 4, and Xbox One.
Аудиодрамалар
Руруни Кеншин мангасынан оқиғаларды бейімдеген бірнеше драмалық дисктер жарық көрді. Оларда кейіннен аниме нұсқасын жасаған актерлерден өзге дауыс актерлері тартылды. Манганың 5-томында Ватсуки үшінші бөлімді күтіп отырғанын, ол Удо Цзиньэ аркасын бейімдейтінін айтты. Ол оның түпнұсқасына "өте жақын" болатынын күтті, бірақ Саносуке мен Яхикоға қосымша сөздер қосылатынын қосты.
Several drama CDs that adapt stories from the Rurouni Kenshin manga were released. They feature different voice actors than those that later worked on the anime adaptation. In Volume 5 of the manga, Watsuki stated that he was anticipating the third installment, which would adapt the Udō Jin e arc. He expected it to be "pretty close" to his original, but with additional lines for Sanosuke and Yahiko.
Тауарлар
Ватсуки жапондық нарыққа көптеген "Руруни Кеншин" тауарларының шығарылғанын атап өтті. Ол сатып алушыларға ақша төлемес бұрын тауардың сапасын қарастыруды және өздерінің қаржылық мүмкіндіктерін ескере отырып, "құнды" деп ойлаған нәрселерді ғана алуды кеңес берді. Ватсуки сондай-ақ, аркадалық ойын автоматтарындағы (UFO catcher) Кеншин жұмсақ қуыршағының прототипінің өзіне ұнағанын қосты.
Watsuki commented that there had been a lot of Rurouni Kenshin merchandise released for the Japanese market. He recommended that buyers consider quality before paying for merchandise items and that they consult their wallets and buy stuff that they feel is "worth it". Watsuki added that he liked the prototype for a stuffed Kenshin doll for the UFO catcher devices.
Сату және танымалдылығы
Руруни Кеншин өте танымал болды, 2012 жылдың ақпанына дейін тек Жапонияда ғана 55 миллионнан астам танкобон көшірмесі сатылды, бұл оны Shueisha-ның ең көп сатылған он манга сериясының біріне айналдырды. 2014 жылы серияның 70 миллион танкобон данасы таратылып жатқаны хабарланды. 2019 жылдың желтоқсанына дейін манганың 72 миллионнан астам данасы, соның ішінде цифрлық шығарылымдар да бар, таралымда болды. Манганың 27-томы 2006 жылдың маусым айында Viz Bookscan Топ-Тенінде екінші орынды иеленді, ал 21-ші және 20-шы томдар 2005 жылғы Viz-дің Топ-10 графикалық романдары арасында екінші және оныншы орынды иеленді. Руруни Кеншиннің 24-томы 2006 жылдың 26 ақпанында аяқталған аптада USA Today-дің ең көп сатылған кітаптар тізімінде 116-шы орынды иеленді. 2003 жылдың үшінші тоқсанында Руруни Кеншин ICv2 ең үздік 50 манга тізімінде бірінші орынды иеленді. Сол сауалнаманың 2005 жылғы нұсқасында, 2004 жылы ағылшын тіліндегі сатылымдар бойынша ол тағы да бірінші орында болды. 2006 жылғы сол сайттың "Топ-Тен Манга" тізімінде тоғызыншы орынды иеленді. 2014 жылдың қарашасында Da Vinci журналының оқырмандары Руруни Кеншинды Weekly Shōnen Jump-тың ең үздік манга сериясы деп таныды, ол тізімде 13-ші орынды иеленді. TV Asahi's Manga Sōsenkyo 2021 сауалнамасында, 150 000 адам ең үздік 100 манга сериясы үшін дауыс берді, Руруни Кеншин 31-ші орын алды.
Rurouni Kenshin has been highly popular, having sold over 55 million tankōbon copies in Japan alone up until February 2012, making it one of Shueisha's top ten best selling manga series. In 2014, it was reported that the series had 70 million tankōbon copies in circulation. By December 2019, the manga had over 72 million copies in circulation, including digital releases. Volume 27 of the manga ranked second in the Viz Bookscan Top Ten during June 2006, while volumes 21 and 20 ranked second and tenth, respectively, in the Top 10 Graphic Novels of Viz of 2005. Rurouni Kenshin volume 24 ranked 116th on USA Todays best selling book list for the week ending February 26, 2006. During the third quarter of 2003, Rurouni Kenshin ranked at the top of ICv2's Top 50 Manga Properties. In the same poll from 2005, it was featured at the top once again based on sales from English volumes during 2004. In the Top Ten Manga Properties from 2006 from the same site, it ranked ninth. In November 2014, readers of Da Vinci magazine voted Rurouni Kenshin as the thirteenth Weekly Shōnen Jumps greatest manga series of all time. On TV Asahi's Manga Sōsenkyo 2021 poll, in which 150,000 people voted for their top 100 manga series, Rurouni Kenshin ranked 31st.
Сыни жауап
Манга әртүрлі басылымдардан мақтау мен сынға ие болды. Mania Entertainment жазушысы Меган Лэви манганың кейіпкерлерді дамыту, комедия және экшн көріністері арасында жақсы тепе-теңдік бар екенін тапты. Уатсукидің суреттері серияның жалғасуымен жақсарды, кейіпкерлердің жекпе-жектер кезінде реакциялары да бар екенін атап өтті. Сурат сериалды "neo shōnen" сериясының үлгісі ретінде сипаттады, онда shōnen сериясы әйел аудиторияға да тартымды; Сурат мұндай сериалдарда кейіпкерлердің дизайны әйел аудитория үшін "жақсы", бірақ ерлер аудиториясы үшін "қыздай" емес екенін айтты. Сурат Шиномори Аоши мен Сета Сожироны атады, олар танымалдылық сауалнамаларында жоғары орын алған кейіпкерлер, бірақ Сураттың пікірінше, Аоши "мағыналы" шайқастарға қатыспайды, ал Сожиро "бала". Сурат Аошидің "Гамбиттің пальтосын киген Клемп кейіпкері сияқты көрінеді және Сожиро өзіне жасалған қорлықтарға қарамастан әрдайым күлімсірейді. Сурат аниме телесериалдарының кейіпкерлерінің дизайны "біршама қаталданған" деп айтты. Ол сондай-ақ, анимация мен музыкаға арналған бюджет "ең жоғары деңгейде" екенін, өйткені соны Sony өндіргенін айтты. Вацукидің романтикаға қатысты жазуы және Кеншиннің психологиялық жасырын әлсіз жерлері басқа сайттардан да оң жауап алды, AnimeNation оны серияның бірнеше элементтеріне негізделген Clamp's X-пен салыстырды. Жалпы, Mania Вацукидің өнеріне қызығушылық танытты, сондай-ақ оның жиырма сегіз томдағы эволюциясы, өйткені ол әйел кейіпкерлерін тартымды етіп, ер кейіпкерлерін қарапайым етіп, ертедегі әдемі көрінісін сақтап қалды. Бұл көбінесе "Киото аркасында" байқалады, онда Mania Entertainment жазушысы Меган Лави Химура Кеншин мен антибатыр Сайто Хажиме арасындағы жекпе-жекті мақтады, ол осындай әңгімеге кіріспе ретінде қызмет етеді. Mania Аоши, Сайто және басқа кейіпкерлердің сюжетке әкелгені туралы пікір айтады, өйткені олар бір аркада ұқсас мақсаттарды бөліседі, жаңа келген Мисао кейіпкермен көбірек күлкілі қарым-қатынас жасай отырып, стильді теңестіруге көмектеседі. Manga News сайты Сета Сожироның жекпе-жегін және оның Шисионың өткенімен қалай байланысқанын жақсы көргенімен, он алтыншы манганың ең жақсы бөлігі Кеншиннің Шисиоға қарсы жекпе-жегі болды, өйткені екі кейіпкердің арасындағы жағдай мен символизм бар. Ақыр соңында, ол Шишионың өзінің алдыңғы адамына қарсы шайқаста қаншалықты қауіпті екеніне байланысты одан әрі мақтауды әкелді, бірақ ол Кеншин өзінің бастапқы өлтіруші тұлғасын сақтап қалса, ол жоғары жау бола ма деп күмән келтірді. Сыншылар соңғы аркаға қатысты әр түрлі пікір білдірді. Anime News Network (ANN) сайтынан Zac Bertschy мангадағы оқиғаны мақтады, бірақ серияның 18-томы бойынша Ватсуки Кеншинді өлтіру үшін біріккен зұлымдардың бірдей түрін қайталай бастағанын атап өтті. Ол Ватсуки кейіпкерлерін мақтағанымен, олардың кейбіреулеріне әртүрлі "әзіл" антагонисттерге байланысты белгілі бір жүйелілік қажет екенін айтты. Каору, Кеншин және Саносукенің Джинчу аркасындағы соңғы аркадан жоғалуынан кейін, Manga News Аошиді серияның 24-ші томының жұлдызы деп сипаттады, өйткені ол Энишидің кек алуының сырларын және оны ерекшелендірген кейінгі әрекеттерін зерттеді, әсіресе ол бірнеше тарау үшін болмағандықтан. IGN сыншысы A. E. Sparrow манганың аяқталуын ұнатып, сюжет желілерінің қалай шешілгенін және қосалқы актерлердің көпшілігі қалай аяқталғанын мақтады. Ол сондай-ақ сериал кейіпкерлерін мақтап, Кеншиннің "манга кейіпкерлерінің ондығына кіретінін" айтты. Otaku USA сыншысы Дэрил Сурат манганың сапасы "Азаттық аркасына" дейін жақсы болды деп айтты, онда ол сюжет желісі мен жаңа кейіпкерлерді сынға алды. Карло Сантос сол сайттан Ениши мен Кеншиннің соңғы жекпе-жегін мақтады, бірақ аяғы алдын ала болжауға болады. Сонымен қатар, олардың соңғы жекпе-жегін ұнатып, Mania Entertainment компаниясының Меган Лэви шайқас біткеннен кейін көп ұзамай болатын бұрылыс Енишидің ұзақ өмірлік жарақаттарын және сонымен бірге Кеншиннің басқаларға деген жанашырлығын көрсетуге қызмет етеді деп ойлады. Жапон университетінің жетінші тарауындағы "Дүниеге жол ашамыз: педагогикаға қатысты" атты еңбегінде, "Заманауилықтың қайта келісуі" атты медиа зерттеулер профессоры Мария Градждианның еңбегінде Кеншиннің көшпелі адам ретінде ерлік сипаты Льюк Скайуокермен және Гарри Поттермен салыстырылды, өйткені ол әлсіз адамдарды қорғауды қалайды, мұндай қасиетте ешқандай бұрыс көрілмейді. Бұл сериалда жас Сетаның қарсы құндылықтары бар, мықты ерлер қалай әрекет ету керек деген мәселеде қатты зерттеледі. Бұл жұмсақ еркектік осылай көрініс табады. Кеншиннің үлкен әсеріне ие болған сыртқы түріндегі күші мен кішілігі арасындағы тепе-теңдік оның жағымдылығын арттырды. Оның кіріспесі қандай құндылықтарды ұстанатынын көрсетеді, бұл Каору, Яхико және Саносукеге де әсер етті. Осылайша, Rurouni Kenshin "жарты жылдан астам бұрын, жекелеушілік, бәсекелестік және тиімділікке қарсы, мейірімділік пен өзара қабылдауға негізделген жаңа адамзат парадигмасының негізін қалады".
The manga has received praise and criticism from various publications. Mania Entertainment writer Megan Lavey found that the manga had a good balance between character development, comedy, and action scenes. Watsuki's artwork was said to have improved as the series continued, noting that characters also had reactions during fights. Surat described the series as an example of a "neo shōnen" series, where a shōnen series also appeals to a female audience; Surat stated that in such series, character designs are "pretty" for female audiences but not too "girly" for male audiences. Surat cited Shinomori Aoshi and Seta Sōjirō, characters who ranked highly in popularity polls even though, in Surat's view, Aoshi does not engage in "meaningful" battles and Sōjirō is a "kid". Surat explained that Aoshi appears "like a Clamp character wearing Gambit's coat and Sōjirō always smiles despite the abuse inflicted upon him. Surat said that the character designs for the anime television series were "toughened up a bit". He added that the budget for animation and music was "top notch" because Sony produced the budget. Watsuki's writing involving romance and Kenshin's psychological hidden weakpoints also earned positive responses from other sites, with AnimeNation also comparing it to Clamp's X based on the multiple elements of the series. In general, Mania found Watsuki's art appealing as well as its evolution across the twenty eight volumes, as it made female characters more attractive while the male characters seemed simpler while retaining the early handsome looks. This is mostly noted in the "Kyoto arc", where Mania Entertainment writer Megan Lavey applauded the fight between Himura Kenshin and anti hero Saito Hajime, which acts as the prologue of such a narrative. Mania remarks on the buildup Aoshi, Saito, and other characters bring to the story due to how they share similar goals in the same arc, with newcomer Misao helping to balance the style by bringing more comical interactions with the protagonist. Although the site Manga News enjoyed Seta Sojiro's fight and how it connected with Shishio's past, they said the sixteenth manga's best part was Kenshin's fight against Shishio due to the buildup and symbolism the two characters have. The eventual climax led to further praise based on how menacing Shishio is shown in the battle against his predecessor, although he questioned if Kenshin had been a superior enemy if he had kept back his original killer persona. Critics expressed mixed opinions in regards to the final arc. Zac Bertschy from Anime News Network (ANN) praised the story from the manga but noted that by volume 18 of the series, Watsuki started to repeat the same type of villains who were united to kill Kenshin, similar to Trigun. Although he praised Watsuki's characters, he commented that some of them needed some consistency due to various "bizarre" antagonists. Due to Kaoru, Kenshin, and Sanosuke missing from the final arc during the Jinchu arc, Manga News described Aoshi as the star of the series' 24th volume due to how he explores the mysteries behind Enishi's revenge and his subsequent actions that made him stand out, most notably because he had been absent for multiple chapters. IGN reviewer A. E. Sparrow liked the manga's ending, praising how the storylines are resolved and how most of the supporting cast ends up. He also praised the series' characters, remarking that Kenshin "belongs in any top ten of manga heroes." Otaku USA reviewer Daryl Surat said that the manga's quality was good until the "Revenge Arc", where he criticized the storyline and the new characters. Carlo Santos from the same site praised Enishi and Kenshin's final fight despite finding the ending predictable. While also liking their final showdown, Megan Lavey from Mania Entertainment felt that the twist that happens shortly after the battle is over serves to show Enishi's long life trauma and, at the same time, Kenshin's compassion towards others. In Bringing Forth a World: Engaged Pedagogy in the Japanese Universitys seventh chapter, "The Renegotiation of Modernity", by media studies professor Maria Grajdian, Kenshin's heroic nature as a wanderer was compared to both Luke Skywalker and Harry Potter due to how he wishes to protect the weak people, seeing nothing wrong with such trait. This is heavily explored in the series when confronting the young Seta who had opposite values in terms how should the strong men act. This soft masculinity is exemplified as a result. There is also a balance between Kenshin's supernatural strength and small design, led a major impact in the audience due to how likable the protagonist is. His introduction marks his values with the sword which also affected Kaoru, Yahiko's and Sanosuke's values upon their meetings. In doing so, Rurouni Kenshin laid" more than twenty years ago the foundation of a fresh paradigm of humanity based on tenderness and mutual acceptance as a counter movement to the individualism, competition and efficiency that characterize the project of modernity".
Мәдени әсері
Манга авторы болу алдында, «Наруто» авторы Масаши Кисимото, Weekly Shōnen Jump осы жанрда туынды жарияламағанын ескеріп, манга жасауға тырысу керек деп шешті. Бірақ колледжде оқып жүргенде Кисимото Хироаки Самураның «Өлместің қылышы» және «Руруни Кеншин» кітаптарын оқып бастады. Кисимото «Акираны» оқығаннан кейін манга оны ешқашан таң қалдырмағанын және олармен бәсекелесе алмайтынын еске алады. Хидэаки Сорачи өзінің «Гинтама» манга сериясы үшін «Руруни Кеншин» үлкен шабыт көзі болғанын айтты. Ол сондай-ақ көптеген тарихи мангалардың «Руруни Кеншиннің» ықпалында болғанын, бүгінгі күні манга мен ойындарда тарихи оқиғалар талқыланып, жас ұрпақ оларды қолдауының себебінің сөзсіз «Рурокен» екенін және олардың барлығы «Рурокен» қан тамырының ұрпақтары екенін түсіндірді. 2021 жылғы қаңтарда серияның 25 жылдығына 15 манга авторы құттықтау жолдады: Ватсукидің бұрынғы үш көмекшісі, Эйичиро Ода («Бір бөлік»), Хироюки Такеи («Шаман король») және Шинья Судзуки («Мистер Фуллсвинг»); Нобуюки Анзай («Рекканың жалыны»); Риичиро Инагаки («Көз қалқаны 21»); Такеши Обата («Өлімнің жазбасы»); Масаши Кисимото («Наруто»); Мицутоши Шимабукуро («Торико»); Хидеаки Сорачи («Гинтама»); Ясухиро Найтов («Тригун»); Казухиро Фуджита («Ушио және Тора»); Юсей Мацуи («Қатысу класы»); және Кентаро Ябуки («Қара мысық»). Ода Ватсукиге берген сұхбатында «Руруни Кеншиннің» оның жанкүйерлеріне адалдығы үшін танымал екенін айтты. «Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba» мангасының басты кейіпкері Танжиро Камадо Кеншиннің дизайнынан әсер алды, себебі автор кейіпкердің андрогин дизайнын Кеншинге ұқсас жарақатпен біріктіріп, оны көрермен үшін дұрыс теңгерді. Ватсуки Кеншиннің кейіпкерлік типін «Король» деп санайды. Ватсуки сондай-ақ Кеншиннің бейбітшілікке ұмтылысын атап өтті, ол Weekly Shonen Jump-тағы басқа батырлар арасында, мысалы Луффи мен Наруто Узумаки сияқты, соғысса да жауларын өлтіруге қарсы болатын кең таралған үрдіске айналды, ал «Дракон шары» мангасында өлген кейіпкерлер көбінесе қайта тіріледі. Ол «Attack on Titan», «Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba» және «Jujutsu Kaisen» сияқты жаңа сериялар өлім туралы түсінікті терең зерттейді деп санайды. Дегенмен, Ватсуки Кеншиннің Хоккайдо аркасында жауларын кешіруін бейнелеуді жалғастырды.
Before becoming an official manga author, Narutos author, Masashi Kishimoto, decided that he should try creating a manga since Weekly Shōnen Jump had not published a title from that genre. However, during his years of college, Kishimoto started reading Hiroaki Samura's Blade of the Immortal and Rurouni Kenshin, which used the said genre. Kishimoto recalls having never been surprised by manga ever since reading Akira and finding that he was still not able to compete against them. Hideaki Sorachi cited Rurouni Kenshin as a major source of inspiration for his manga series, Gintama. He also said numerous other historical manga were influenced by Rurouni Kenshin, stating that the "reason why historical stories are being dealt with in all sorts of manga and game media today, and why they are being supported by the younger generation, is undoubtedly because of "Ruroken" and that they "are all children of the "Ruroken" bloodline." For the series 25th anniversary in January 2021, 15 manga authors sent congratulatory messages: three of Watsuki's former assistants, Eiichiro Oda (One Piece), Hiroyuki Takei (Shaman King), and Shinya Suzuki (Mr. Fullswing); Nobuyuki Anzai (Flame of Recca); Riichiro Inagaki (Eyeshield 21); Takeshi Obata (Death Note); Masashi Kishimoto (Naruto); Mitsutoshi Shimabukuro (Toriko); Hideaki Sorachi (Gintama); Yasuhiro Nightow (Trigun); Kazuhiro Fujita (Ushio & Tora); Yūsei Matsui (Assassination Classroom); and Kentaro Yabuki (Black Cat). In an interview for the event, Oda told Watsuki that Rurouni Kenshin is popular due to his loyalty to his fans. Demon Slayer: Kimetsu no Yaibas protagonist, Tanjiro Kamado, was influenced by Kenshin's design, as the author combined the character's androgynous design with a scar similar to Kenshin's in order to balance it properly for the audience. Watsuki felt that Kenshin was a "King Type" character similar to Monkey D. Luffy from Eiichiro Oda's One Piece as a result of how heroic they are. Watsuki also reflected on Kenshin's pacifism, which became a common trend among other heroes in Weekly Shonen Jump, like Luffy and Naruto Uzumaki, who fight but are against the idea of killing their enemies, while in the case of Dragon Ball, dead characters are often revived. He believes newer series like Attack on Titan, Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba, and Jujutsu Kaisen explore more of the concept of death. Nevertheless, Watsuki continued to depict Kenshin sparing his enemies in the Hokkaido Arc.