Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1924–1961)
American actress (1924–1961)
Гейл Расселл (туған Бетти Гейл Расселл; 21 қыркүйек 1924 – 26 тамыз 1961) – американдық кино және теледидар актрисасы.
Gail Russell (born Betty Gale Russell; September 21, 1924 – August 26, 1961) was an American film and television actress.
Алғашқы жылдар
Гейл Расселл Чикагода Джордж пен Глэдис (Барнет) Расселл отбасында дүниеге келді, содан кейін жасөспірім шағында Лос-Анджелес аймағына көшіп келді. Оның әкесі бастапқыда музыкант болған, бірақ кейін Lockheed Corporation компаниясында жұмыс істеді. Актерлік мансабына қадам баспас бұрын, Расселл коммерциялық суретші болуды жоспарлаған. Оның әдемілігі үшін оны "Санта-Мониканың Хеди Ламарры" деп атаған.
Gail Russell was born to George and Gladys (Barnet) Russell in Chicago and then moved to the Los Angeles area when she was a teenager. Her father was initially a musician but later worked for Lockheed Corporation. Before she ventured into acting, Russell had planned to be a commercial artist. Her beauty saw her dubbed "the Hedy Lamarr of Santa Monica."
Еңбек жолы мен өмірі
Расселлдің сұлулығы 1942 жылы Paramount Pictures студиясының назарына ілікті және ол 18 жасында осы студиямен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды. Расселл кейінірек: «Кенеттен өте көп жұмыс пайда болды, өзіме уақыт қалмады. Он жыл бойы осылай болды» деді. 19 жасында Расселл 1943 жылы «Генри Олдрич сәнге құмар болады» фильмінде кинодағы дебютін жасады. Ол сондай-ақ «Қараңғыдағы әйел» (1943) фильмінде шағын рөл орындады және «Генри Олдрич үйді қоршайды» фильмінде рөл ойнауға жоспарланған болатын, бірақ 1943 жылдың наурыз айында Рей Милландпен бірге «Шақырылмаған қонақтар» (1944) фильмінде маңызды рөлге ие болды. Джоан Мортимер Генри Олдричте Расселдің рөлін ойнады.
Russell's beauty brought her to the attention of Paramount Pictures in 1942, and she signed a long term contract with that studio when she was 18. Russell later said, "suddenly there was this terrific amount of work for myself and no time to myself. It was that way for ten years." At the age of 19, Russell made her film debut in the 1943 film Henry Aldrich Gets Glamour. She also had a small part in Lady in the Dark (1943) and was meant to play a role in Henry Aldrich Haunts a House when, in March 1943, she was cast in a key role in The Uninvited (1944) with Ray Milland. Joan Mortimer played Russell's role in Henry Aldrich instead.
Жұлдыздық атақ
"Жақырылмағандар" фильмін Льюис Аллен режиссерлік етті және ол үлкен сәттілікке ие болды. Продюсер Чарльз Брэкет Расселмен жұмыс істеу қиын болғанын айтты; ол Расселдің анасымен бірге түсірілім алаңында жилап отыратынын, алғашқыда ол жұтқыншасы ауырғанын айтқан, бірақ шындығында Рассел режиссер Льюис Алленнің оған кигісі келмейтін бір сахна үшін шляпа кигізгеніне ренжіді. Аллен Рей Милланд Расселді жеке алып, оның репликаларын үнемі жаттығуға көмектесетін болды. Алленнің айтуынша: "Ол шамамен бес-алты сөзді ғана айта алатын, содан кейін жылап кететін". Алленнің сөзіне қарағанда, бұрын ішпеген Рассел түсірілім алаңындағы гримердің кеңесімен өзін тыныштандыру үшін ішімдік ішуге көшкен. "Парамоунт" студиясы Расселдің "Жүрегі мен қарындасы" және Эдди Брэкенмен бірге түсірілген "Теңізшілерге адал" фильмдеріне қатысқанын қуана жариялады. Аллен Расселді "Біздің жас және көңілді жүректер" (1944) фильмінде режиссерлік етті, онда ол Диана Линнмен бірге ойнады. Бұл тағы да сәттілік болды. Рассел Алан Лэддпен бірге ат жарысы туралы "Салтты О'Рурк" (1945) драмасында түсті. "Жүрегі мен қарындасы" Расселдің Алленмен бірлескен үшінші фильмі болды, ал "Көрінбейтін" (1945) фильмі "Жақырылмағандар" фильмінің ресми емес жалғасы еді. "Теңізшілерге адал" фильмі "Қыздарды шақыру" болып өзгерді, бірақ Рассел бұл фильмде қатыспады. Содан кейін ол Линнмен бірге "Біздің жас және көңілді жүректер" (1946) фильмінің жалғасы "Жүрегіміз өсіп келеді" фильмінде ойнады. "Парамоунт" студиясы оны "Вирджиниялық" (1946) фильміндегі басты рөлге шақырды, бірақ ол соңғы нұсқада пайда болған жоқ. "Republic Pictures" студиясы оны Джон Уэйннің продюсерлік еткен "Пәктік және жаман жігіт" (1947) фильмінде басты рөлде ойнау үшін шақырды. Сондай-ақ, ол "Republic" студиясында Франк Борзаж үшін "Айшық" (1948) фильміне түсті. Рассел Джон Фарроудың режиссерлік еткен "Түнде мың көз" (1948) фильмі үшін "Парамоунтқа" оралды, Фарроу бұрын "Калкутта" фильмін түсірген еді. Ол Уэйнмен бірге "Republic" студиясында "Қызыл сиқыршының оянуы" (1948) фильміне түсті, бұл фильм үлкен сәттілікке ие болды. Ол Джон Пейнмен бірге "Пайн Томас Продакшнс" үшін "Эль-Пасо" (1949) вестерніне түсті, бұл студия "Парамоунт" арқылы фильмдерді шығарды. Рассел "Колумбия" студиясы үшін "Индия әні" (1949) және "United Artists" студиясы үшін "Ұлы Дэн Патч" (1949) фильмдеріне түсті. Рассел актер Гай Мэдисонға 1 тамыз күні 1949 жылы үйленді. Олар алты айдан кейін ажырасып, кейін қайта қосылды, бірақ 1953 жылы тағы ажырасып, 1954 жылы ресми түрде ажырасты. Ол "Пайн Томас" студиясы үшін тағы бірнеше фильм түсірді: Пейнмен бірге "Капитан Қытай" (1950) және Джозеф Лози режиссерлік еткен Макдональд Кэримен бірге "Заңсыз" (1951) фильмдері. 1950 жылға қарай ол алкоголизмге ұшырағаны белгілі болды. Ивон де Карлоның айтуынша, актриса Хелен Уокер Расселді "өз қанатына алып, оған водканың тыныштандыратын әсерін таныстырды", олар бірге "Парамоунт" студиясының келісім шартында болған кезде. Рассел 1944 жылы түсірілген үшінші фильмі "Жақырылмағандар" фильміне дейін түсірілім алаңында ішіп, өзінің сахналық қорқынышын және өзіне сенімсіздігін жеңілдетуге тырысты. "Парамоунт" студиясы оның келісім шартын жаңартпады. Ол "Universal" студиясы үшін "Air Cadet" (1951) фильміне түсті.
The Uninvited was directed by Lewis Allen and was a big success. Producer Charles Brackett wrote that filming with Russell proved difficult; he said that she would cry on set with her mother, claiming she had a sore throat, but in fact, Russell was crying because Director Lewis Allen had made her wear a hat for a scene which she did not want to wear. Allen said that Ray Milland would take Russell aside and continuously practice her lines with her. Allen also said, "She could only do about five or six lines, and then she'd burst into tears." According to Allen, Russell, who had not drunk alcohol before, began drinking it to calm herself at the suggestion of the head of make up on set. A delighted Paramount announced Russell for Her Heart in Her Throat and True to the Navy with Eddie Bracken. Allen directed Russell in Our Hearts Were Young and Gay (1944), in which she co starred with Diana Lynn. It was another success. Russell co starred opposite Alan Ladd in Salty O'Rourke (1945), a horse racing drama. Her Heart in Her Throat became the third film Russell made with Allen, The Unseen (1945), an unofficial follow up to The Uninvited. True to the Navy became Bring On the Girls; Russell did not appear in that film. Then she and Lynn were in Our Hearts Were Growing Up (1946), a sequel to Our Hearts Were Young and Gay. Paramount announced her as the female lead in The Virginian (1946) but she did not appear in the final movie. Republic Pictures borrowed her to be John Wayne's leading lady in a film Wayne was producing, Angel and the Badman (1947). Also at Republic she did Moonrise (1948) for Frank Borzage. Russell returned to Paramount for Night Has a Thousand Eyes (1948), directed by John Farrow, who had made Calcutta. She reteamed with Wayne at Republic for Wake of the Red Witch (1948), which was a hit. She appeared in a Western, El Paso (1949), with John Payne for Pine Thomas Productions, a production outfit who released through Paramount. Russell did Song of India (1949) for Columbia and The Great Dan Patch (1949) for United Artists. Russell married actor Guy Madison on 1 August 1949. They separated in less than six months but later reunited, then separated in 1953, and divorced in 1954. She made some more Pine Thomas films: Captain China (1950) with Payne, and The Lawless (1951) with Macdonald Carey directed by Joseph Losey. By 1950 it was well known that she had become a victim of alcoholism. According to Yvonne de Carlo, actress Helen Walker took Russell "under her wing and introduced her to the tranquilizing benefits of vodka" when they were Paramount contractees together. Russell was already drinking on set by her third film, 1944's The Uninvited, to ease her paralyzing stage fright and lack of confidence. Paramount did not renew her contract. She made Air Cadet (1951) for Universal.
Құқықтық қиындықтар
1953 жылы Джон Уэйннің сол кездегі әйелі ажырасу процесінде Уэйн мен Расселл түнді бірге өткізгенін мәлімдеді. Уэйн мен Расселл мұны жоққа шығарды. 1953 жылдың қараша айында ол мас күйінде көлік жүргізгені үшін тұтқындалып, бір түн түрмеде қалды. Келесі айда ол Мэдисоннан мүшелігін тоқтатты. 1954 жылдың қаңтар айында Санта-Моника (Калифорния штаты) сотында Расселл мас болу айыбын мойындады, оған 150 доллар айыппұл салынды (1954 жылы 150 доллар қазіргі кезде шамамен <есептелген сомаға> тең). Айыппұл түрме жазасының орнына, екі жыл бойы маскүнемдік ішімдіктерді пайдаланбау және түнгі клубтарға бармау шартымен салынды. Сол сот отырысында ол мас күйінде көлік жүргізу айыбы бойынша ісі кейінге қалдырылды. 1954 жылдың мамыр айында ол Мэдисонға ажырасуға талап ашты. Ажырасу 1954 жылдың қазан айында ресімделді. Сот барысында Мэдисон Расселлтің ешқашан шаруашылық жұмысын істемейтінін, үйге қонақтарды немесе қызметшілерді кіргізбейтінін айтты. 1954 жылдың қазан айында ол гепатиттен соң комада ауруханаға түсті. 1955 жылдың ақпан айында ол көлік жүргізіп бара жатқанда, бір жұп пен олардың баласы отырған машинаға соқтығысты. Оған 50 доллар айыппұл салынды. Кейін жұп сот арқылы одан 30 000 доллар (1955 жылы 30 000 доллар қазіргі кезде шамамен <есептелген сома>) талап етіп, соттан тыс келісімге келді.
In 1953 John Wayne's then wife claimed during her divorce proceedings that Wayne and Russell had spent the night together. Wayne and Russell denied this. In November 1953 she was held in jail overnight after being arrested for drunk driving. The following month she and Madison separated permanently. In January 1954, in a court in Santa Monica, California, Russell pleaded guilty to a charge of drunkenness, receiving a $150 fine (150.0 in 1954 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). The fine was in lieu of a jail sentence, with the provision that she not use intoxicants or attend night spots for two years. In the same court session, she received a continuance on a charge of driving while drunk. She sued Madison for divorce in May 1954. The divorce was finalized in October 1954. During the court proceedings Madison claimed that Russell would never do any housework and would not allow visitors or servants in the house. In October 1954 she was admitted to a hospital in a coma after an attack of hepatitis. In February 1955 she hit another car containing a couple and their baby while driving. She was fined $50. The couple later sued her for $30,000 (30000.0 in 1955 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) and settled out of court.
Қайта оралу
Расселл өзінің досы Уэйн өндірген және Бадд Боеттичер режиссерлік еткен "Қазіргі жеті адам" (1956) батыс фильмінде Рэндольф Скоттпен бірге түскен рөлімен жұмысына оралды. Фильм және Расселдің ойыны жоғары бағаланды, ол қайта оралуға дайын сияқты көрінді. Бірақ Рассел "57-ші студия" эпизодында ойнады және "Жыртылған көйлек" (1957) фильмінде маңызды рөл алды. 1957 жылдың сәуір айында ол үйінде есінен танып қалған күйде табылды. 1957 жылдың 5 шілдесінде Лос-Анджелес Таймс газетінің фотографы оны 8424 Беверли бульвары, Янның кофеханасының алдына көлігімен соғылғаннан кейін суретке түсірді, нәтижесінде тазалаушы жарақат алды. Ішкілік тексеруден өткеннен кейін Рассел тұтқындалды және мас күйде көлік жүргізу айыбы тағылды. Тазалаушы одан 75 000 доллар талап етті. Сотқа келмегендіктен, ол үйінде мас күйде есінен танып қалған күйде табылған. Оған 420 доллар айып салынды, 30 күндік мерзімге соттан босатылды және үш жылға сынаққа қойылды. Ол Republic компаниясы үшін "Қонуға орын жоқ" (1958) фильмінде ойнады. Сондай-ақ "Жауынгер" және "Аң аулау" сериалдарында рөлдерді ойнады. "Менің ойымша, маған қатысты әлі де көп күмән бар", - деді ол 1960 жылдың сәуір айында. "Сондықтан мен кино бизнесіне оралып, адамдарға мен фильм түсіре алатынымды дәлелдегім келеді. Мен қазір күштімін. Болашақ жақсы көрінеді". 1960 жылдың қараша айында Марк Стивенс пен Джордж Рафтпен бірге түсетін "Өлім себебі" атты фильмге қатысатыны жарияланды, бірақ ол түсірілмеген сияқты. Ол өзінің соңғы фильмінде, төмен бюджетті "Үнсіз шақыру" (1961) фильмінде басты рөлде ойнады.
Russell returned to work in a co starring role with Randolph Scott in the western Seven Men from Now (1956), produced by her friend Wayne and directed by Budd Boetticher. The film and Russell's performance were lauded and she seemed poised to make a comeback. Instead Russell appeared in an episode of Studio 57 and had a substantial role in The Tattered Dress (1957). In April 1957 she was found unconscious on the floor at her home. On July 5, 1957, she was photographed by a Los Angeles Times photographer after she drove her convertible into the front of Jan's Coffee Shop at 8424 Beverly Boulevard, injuring a janitor. After failing a sobriety test, Russell was arrested and charged with driving under the influence. The janitor sued her for $75,000. She failed to appear at a court appearance and was discovered at home passed out due to drinking. She was fined $420, given a 30 day suspended sentence and put on three years' probation. She appeared in No Place to Land (1958) for Republic. She had roles in episodes of The Rebel and Manhunt. "I guess there are still a lot of doubts about me", she said in April 1960. "And this is one of the reasons why I want to get back to the business to prove to people I can do a picture. I'm stronger now. The future looks pretty good." In November 1960 she was announced for a film with Mark Stevens and George Raft called Cause of Death but it appears to have not been made. She was top billed in her last film, the low budget The Silent Call (1961).
Өлім
Расселл кішкентай үйге көшіп, жалғыз тұрды. Ол уақыт-уақыт арақ ішуді тоқтатып, қайта бастауға тырысып жататын. Бірде Расселл ауруханаға түсті. 1961 жылғы 26 тамызда ол 36 жасында Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласындағы Брентвудтағы үйінде қайтыс болған күйі табылды. Оны бірнеше күннен бері көрмеген көршілері тапты. Расселлдің қасында бос арақ бөтелкесі болды, ал үйде бос бөтелкелер көп еді. Расселл бауыр зақымдануынан қайтыс болды, себебі "жедел және созылмалы алкоголизм", сонымен қатар асқазан мазмұнының тыныс жолдарына түсуі қосымша себеп болды. Ол қайтыс болған кезде нашар тамақтанудан да зардап шеккені анықталды.
Russell moved to a small house where she lived alone. She would periodically try to stop drinking then start again. On one occasion, Russell was hospitalized. On August 26, 1961, she was found dead at her residence in Brentwood, Los Angeles, California, at the age of 36. She was found by two neighbors who were concerned they had not seen her for several days. An empty vodka bottle was by Russell's side, and the house was full of empty bottles. Russell died from liver damage attributed to "acute and chronic alcoholism" with aspiration of stomach contents as an additional cause. She was also found to have been suffering from malnutrition at the time of her death.