Лейла Нашашиби: Палестина-Англия суретшісінің шығармашылығы

Кіріспе

(1973 жылы туған) ағылшын суретшісі Лейла Розалинд Нашашиби (1973 жылы туған) – Лондон қаласында тұратын палестиналық ағылшын суретшісі. Оның туындылары көбінесе күнделікті тұрмыстан алынған көріністер мен мифологиялық элементтердің үйлесімінен құралған.

Ерте өмір және білім

Нашашиби 1973 жылы Оңтүстік Лондонның үлкен қаласы Кройдонда палестиналық әкесі мен ирландтық анасынан дүниеге келді. 1995 жылы Ұлыбританияның Оңтүстік Йоркширдегі Шеффилд Халлам университетінде көркем өнер бакалавры дәрежесін алды. 2000 жылы Глазго өнер мектебінде көркем өнер магистрі дәрежесін аяқтады. Осы кезеңде ол магистрлік алмасу бағдарламасы аясында үш айды Калифорниядағы КалАртс қаласында өткізді.

Жұмыс

Нашашибидің көптеген туындылары қалалық ортадағы күнделікті өмір туралы фильмдерден тұрады. Ол негізінен 16 мм фильм, сондай-ақ фотосуретке түсіру, басып шығару және сурет салумен айналысады. «Abbeys» (2006) – төрт қара-ақ фотосуреттен тұратын серия, олардың әрқайсысы аббатхана аркасының төңкерілген бейнесін көрсетеді, ал оны түзу қалпына келтіргенде антропоморфты бет пайда болады. Бұл ерекше суреттер Нашашиби ескі фотоальбомда тапқан фотосуреттерге негізделген. «Жұмыс жағдайы» – Гласгоудағы «Құтқару армиясы» жеңілдетілген саудасында египеттік әнші Умм Култумның махаббат әні саундтрек ретінде қолданылған қарт әйелдер туралы қара-ақ фильм. Фильмнің нақты орны белгісіз, және Нашашибидің айтуынша, көптеген адамдар алғаш рет бұл зерді кадрларды көргенде, әйелдердің британдық емес мәдениеттен немесе ертерек заманнан екенін ойлайды. Олар Глазгода кездесіп, 2005 жылы Гонконгтағы британдық бас консулы туралы «The Ambassador» атты алғашқы бірлескен жұмысын жасағанда бірге жұмыс істей бастады, ол екі экранды бейнефильм. Олар жеке тәжірибелерімен қатар, көбінесе 16 мм фильмдер түсіріп, әйелдер бейнесі және әлемдік мәдениеттерді қоса алғанда, фильмдер мен көрмелер арқылы ортақ қызығушылықтарды зерттеу үшін ынтымақтастықты жалғастырды. Олардың бірлескен жұмыстары халықаралық деңгейде кеңінен көрсетілді. Бір жылдық резиденция галереяның студиясында жұмыс істеуді, оның жұмысын қаржыландыруға арналған сыйлықты алуды, галерея коллекциялары мен зерттеулеріне қол жеткізуді және жұмыстың көрмесі мен жариялануын қамтиды. 2017 жылы ол «Тернер» сыйлығына үміткер болып, Халл қаласындағы Ференс галереясындағы «Тернер» сыйлығының көрмесіне қатысты, онда тағы үш үміткердің туындылары көрсетілді. Ол өзінің үміткер болған екі фильмін көрсетті: «Вивианның бағы» (2017) және «Электрлік Газа» (2015). «Вивианның бағы» шығармасы бұрын «Documenta 14» көрмесінде ұсынылған, ол ана мен қыз суретшілер Вивиан Сутер мен Элизабет Уайлдтың Гватемаладағы үйлеріндегі қарым-қатынасы мен күнделікті өміріне назар аударады. «Электрлік Газа» Императорлық соғыс мұражайының тапсырысы бойынша түсірілді және Газадағы күнделікті өмір мен оның күрделі, шиеленісті атмосферасын бейнелеу үшін нақты фильм кадрларын анимациямен үйлестіреді. 2022 жылы ол премьер-министр тарапынан төрт жылдық мерзімге Тейт мұражайының суретші-мүшесі болып тағайындалды.

Much of Nashashibi's work consists of films of everyday life in urban environments. She works mainly with 16 mm film as well as photography, print and painting. Abbeys (2006) comprises a series of four black and white photographs that each depicts an upside down view of an abbey's archway that when flipped as such reveals an anthropomorphic face. The uncanny images are based on photos Nashashibi found in an old photograph album. The State of Things is a black and white film of old ladies at a Salvation Army jumble sale in Glasgow with a love song by the Egyptian singer Umm Kulthum on the soundtrack. The exact location of the film is unclear, and Nashashibi has said that many people, when first seeing the grainy footage, assume the women to be from some non British culture or from an earlier time. Meeting in Glasgow, they began working together in 2005 when they made their first joint work called The Ambassador, a two screen video about the British Consul General in Hong Kong. They have continued to collaborate alongside their individual practices, most often making 16mm films together, to explore shared interests through film and exhibition making including female representation and global cultures. Their joint work has been exhibited widely internationally. The year long residency includes working in the gallery's onsite studio, receipt of an award to fund her work for the year, access to the gallery's collections and research, and culminates in an exhibition and publication of work. In 2017 she was nominated for the Turner Prize, exhibiting work in the Turner prize exhibition in the Ferens Gallery in Hull alongside the three other nominees. She exhibited the two films she was nominated for; Vivian's Garden (2017) and Electrical Gaza (2015). The work Vivian's Garden was previously presented at Documenta 14, which focuses on the relationship between and daily life of mother and daughter artists Vivian Suter and Elisabeth Wild at their home in Guatemala. Electrical Gaza was commissioned by the Imperial War Museum, and combines real film footage with animation to depict the mixing of daily life in Gaza and the complex charged atmosphere of the place. In 2022 she was appointed as an artist trustee of Tate by the prime minister for a four year term.

Марапаттар

2003: "Нәрселердің жағдайы" үшін Бектің болашақ сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлықты алған әйелдердің біріншісі. 2006: Децибел сыйлығының иегері. 2013: Солтүстік өнер сыйлығына іріктеліп алынған суретші. 2014: Пол Хамлин қоры сыйлығы. 2017: қызы Паулин Манакордамен бірлесіп жасаған туындысы үшін Тернер сыйлығына үміткер болды.