Кіріспе
Австралиялық рок-н-ролл стилі. Паб-рок – 1970 және 1980 жылдары ең үлкен танымалдылыққа ие болған, және 21-ші ғасырда австралиялық музыкаға әсерін тигізіп келе жатқан Австралиялық рок-н-ролл стилі. Оның аты осы стильдегі топтар музыкалық өнерін дамытқан тікелей музыка ортасына байланысты: қаланың орталық және қала маңындағы пабтар. Көбінесе шулы, ыстық, кішкентай және көп адамға толы болған бұл орындар күшті, риф негізіндегі ауыр рокқа басымдық берді. Австралиялық паб-рок хард-рок пен блюз-рокты, сондай-ақ кейде прогрессивтік рок пен психоделикалық рок элементтерін қамтиды. Бұл стиль 1970 жылдардың басында пайда болды, Buffalo, Blackfeather және Billy Thorpe & The Aztecs сияқты топтар осы дыбыстың негізін қалады. Кейін Rose Tattoo, AC/DC және Hunters & Collectors сияқты топтар жанрды одан әрі дамытып, кең танымалдылыққа ие болды. Австралияның кейбір қалаларында, әсіресе Мельбурнда, паб-рок Sharpies жастар субмәдениетімен байланысты болды.
Pub rock is a style of Australian rock and roll that peaked in popularity throughout the 1970s and 1980s, and that continues to influence Australian music into the 21st century. It is named after the live music circuit in which most associated bands developed their sound: inner city and suburban pubs. These often noisy, hot, small and crowded venues favoured loud, riff based heavy rock. Australian pub rock incorporates hard rock and blues rock, and occasionally elements of progressive rock and psychedelic rock. It emerged in the early 1970s, with bands such as Buffalo, Blackfeather, and Billy Thorpe & The Aztecs pioneering the sound. Later acts such as Rose Tattoo, AC/DC and Hunters & Collectors expanded the genre further and achieved mainstream success. In a few Australian cities, particularly Melbourne, pub rock was associated with the Sharpies youth subculture.
Өмірбаян
Австралиялық паб-рок жанрының пайда болуы және оған байланысты паб-айналымы бірнеше өзара байланысты факторлардың нәтижесі болды. 1950-1970 жылдар аралығында, негізінен шектеуші штаттық алкогольдік лицензиялау заңдарының салдарынан, Австралиядағы поп және рок музыкасының аз бөлігі ғана лицензияланған жайларда (көбінесе жеке клубтарда немесе дискотекаларда) орындалды; көптеген концерттер лицензиясы жоқ жерлерде, мысалы, қоғамдық, шіркеу немесе қалалық залдарда өткізілді. Бұл концерттер мен билер «барлық жастағыларға» арналған шаралар болып табылды – көбінесе ересектердің қадағалауымен, және алкоголь ұсынылмайтын. Алайда, 1960 жылдары Австралия штаттары лицензиялау заңдарын жеңілдетуді бастады. Жексенбі күнгі тыныштық заңдары жойылды, пабтардың жұмыс уақыты ұзартылды, әйелдердің қоғамдық барларға кіруіне немесе ішімдік ішуіне тыйым салатын кемсітушілік ережелер алынып тасталды, ал 1970 жылдары толыққанды жас 21-ден 18-ге төмендетілді. Сонымен қатар, поп және рок музыкасының негізгі тыңдаушылары болған «бейби-бумер» ұрпағының өкілдері жасөспірім шағы мен жиырма жасқа дейінгі кезеңге жетіп, осылайша лицензияланған жайларға кіруге мүмкіндік алды. Паб иелері көп ұзамай тікелей музыка ұсынудың (көбінесе тегін) көптеген жастарды пабтарға тартатынын түсінді, сондықтан көптеген пабтарда тұрақты рок-концерттер енгізілді.