Кіріспе

Американдық джаз музыканты (1920–2013)

Юсеф Абдул Латиф (туған Уильям Эммануэль Хаддлстон; 9 қазан 1920 – 23 желтоқсан 2013) – американдық джаздың көп аспапты орындаушысы, композитор және АҚШ-тағы Ахмадия қауымының көрнекті өкілі. Латифтің негізгі аспаптары – тенор саксофон және флейта болғанмен, ол гобой мен фаготты да ойнаған, бұл аспаптар джазда сирек кездеседі, сондай-ақ бамбук флейтасы, шанай, шофар, хун, аргуль және кото сияқты батыс емес аспаптарды да тарту еткен. Ол джаз бен «шығыс» музыкасын үйлестірудегі инновациясымен танымал. Питер Кипнюс Нью-Йорк Таймс газетінде Латифтің некрологында музыканттың «әлемдік музыка атау алмас бұрын-ақ әлемдік музыканы орындағанын» жазды. Латифтің кітаптарына «Махаббат бағындағы бір түн» және «Тағы бір даңғыл» атты екі повесть, «Сфералар» және «Жаңбыр пішіндері» атты әңгімелер жинақтары, сондай-ақ Герб Бойдпен бірлесіп жазған «Жайлы алып» атты автобиографиясы кіреді. Латиф өзінің YAL Records лейблімен қатар Fana Music музыка баспасының да иесі болды. Ол өзінің туындыларын, соның ішінде Юсеф Латифтің «Флейтаның блюз кітабы» және көптеген оркестрлік шығармаларын Fana арқылы жариялады.

Ерте өмір және мансап

Латиф Теннесси штатының Чаттануга қаласында Уильям Эммануэль Хаддлстон ретінде дүниеге келді. Оның отбасы 1923 жылы Огайо штатының Лорейн қаласына, ал 1925 жылы Мичиган штатының Детройт қаласына көшті, онда оның әкесі отбасының тегін Эванс деп өзгертті. Латиф өмірінің басында Детройт қаласындағы көптеген танымал джаз музыканттарымен, оның ішінде вибрафоншы Милт Джексон, басист Пол Чемберс, барабаншы Элвин Джонс және гитарист Кенни Берреллмен байланыс жасады. Латиф 18 жасқа келгенде, орта мектепті бітірген кезде саксофонда шебер болды, кәсіби мансабын бастап, бірнеше свинг-топтарымен гастрольдік сапарларға шықты. Ол алғашқы аспабы ретінде альт-саксофон сатып алды, бірақ бір жылдан кейін Лестер Янгтың ойнау стиліне әсерленіп, тенорлық саксофонға ауысты. 1949 жылы Диззи Гиллеспи оны өз оркестрімен гастрольдеуге шақырды. 1950 жылы Латиф Детройтке оралып, Уэйн штаттық университетінде композиция және флейта пәндерін оқуға түсті. Осы кезеңде ол Ахмадия мұсылман қауымының мүшесі ретінде ислам дінін қабылдап, атын өзгертті. Ол Меккеге екі рет қажылық сапар жасады.

Белгілілігі

Латиф 1957 жылы Savoy Records үшін жетекші ретінде жазуды бастады, бұл эксклюзивті емес қауымдастық 1959 жылға дейін жалғасты. Латифтің Prestige еншілес компаниясы New Jazz үшін шығарған алғашқы альбомдары осымен бірге пайда болды. Осы кезеңде Уилбур Харден (труба, флюгельхорн), басист Герман Райт, барабаншы Фрэнк Гант және пианист Хью Лоусон сияқты музыканттар оның серіктестері болды. 1960 жылы олар Детройттегі Декстер және Берлингэмдегі алкогольсіз клуб Minor Key-де ұзақ концерт берді. 1961 жылы "Into Something" және "Eastern Sounds" жазғаннан кейін, Латифтің топ ішіндегі басымдылығы айқын болды. Оның "шығыс" ықпалы барлық жазбаларда анық естіледі, рахаб, шанай, аргул, кото сияқты аспаптар, сондай-ақ қытай ағаш флейталары мен қоңыраулар, оның тенор және флейтасымен бірге қолданылды. Тіпті оның батыс обойының қолданылуы да осы контексте ерекше болып көрінеді; ол стандартты джаз аспабы емес. Шындығында, әндердің өзі джаз стандарттары, блюз және кино музыкасының қоспасынан тұрады, көбінесе пианино/бас/барабан ырғақ секциясымен сүйемелденеді. Латиф басқалардың альбомдарына көптеген үлес қосты, соның ішінде 1962-1964 жылдары саксофонист Кэннонбол Аддерлидің квинтетінің мүшесі болған кезеңінде. 1960 жылдардың соңында ол қазіргі заманғы соул және госпел әуендерін өзінің музыкасына енгізе бастады (күшті блюз негізінде болса да), "Detroit" және "Hush 'N' Thunder" сияқты альбомдарда джаз фьюжнның пайда болуын болжады. Латиф "джаз" және "джаз музыканты" терминдерін музыкалық жалпылама ретінде ұнатпайтынын айтты. Мұндай жалпыламалар көбінесе болатындай, осы терминдерді қолдану оның дыбысының кеңдігін азайтады. 1980 жылдары Латиф жаңа дәуір және рухани элементтермен тәжірибе жасады. 1960 жылы Латиф Нью-Йорктегі Манхэттен музыка мектебіне оқуға қайтып, флейта мамандығын меңгерді. 1969 жылы ол музыка бойынша бакалавр, ал 1970 жылы музыка білімі бойынша магистр дәрежесін алды. 1971 жылдан бастап Манхэттен музыка мектебінде "автофизиопсихикалық музыка" курстарын оқытты және 1972 жылы Манхэттен қауымдастық колледжінде доцент болды. 1975 жылы Латиф Массачусетс Амхерст университетінен докторлық диссертациясын қорғады (Ed. D.); оның диссертациясы батыс және ислам білімінің салыстырмалы зерттеуіне арналған. Содан кейін ол 1980 жылдардың басында Ахмаду Белло университетінің Нигерия мәдениетін зерттеу орталығында аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. 1986 жылы АҚШ-қа оралғаннан кейін, ол Массачусетс Амхерст университеті мен Гэмпшир колледжінде бірлескен факультетке тағайындалды.

Жеке өмір

Латиф балалық шағынан есте қалған ең бастысы – "Табиғатқа деген құштарлығым" екенін айтты. 1980 жылы Латиф алкогольді ішімдіктер сатылатын немесе ішілетін орындарда өнер көрсетпейтінін жариялады. 1999 жылы ол: "Осы музыканы жасауға тым көп қан, тер мен жас төгілді, оны адамдар темекі шегіп, ішімдік ішіп, әңгімелесіп отырған жерде ойнатуға болмайды" деді. Латифтің бірінші әйелі Тахира, сондай-ақ бір ұлы мен бір қызы одан бұрын қайтыс болды.