Кіріспе

Кастрацияланған жылқы немесе басқа еркек жылқы түлкісі.

Жылқыны, пониді, есекті немесе қашырды қоса алғанда, кастрацияланған еркек жылқы – бұл жылқының түлкісі. Бұл термин үй жануарлары сияқты басқа да жануарлар мен малға да қолданылады, мысалы, үйретілген түйелерге. Салыстыратын болсақ, кастрацияланған еркек бұқаны "өгіз" (немесе "өгіздер") деп, ал қошқарлар мен ешкілерді "тері" деп атайды. Кастрация еркек жануардың көбірек тыныш, жақсы мінезді, жыныстық агрессиядан аз және оқытуға жауапты болуына мүмкіндік береді. Бұдан өзге, бұл жануарды тыныш, мейірімді және жалпы алғанда күнделікті жұмыс істейтін жануар ретінде, тіпті үй жануарлары ретінде (үйретілген жануарлар үшін) ұстауға қолайлы етеді. "Gelding" сөзінің этикалық түрі мен "to geld" сөзінің инфинитивы кастрация процедурасының өзін білдіреді.

Этимология

"Geld" етістігі ескі норвеж тілінен келген "gelda" сөзінен, ал "geldr" деген сөз 'бейсіз' мағынасын береді. "Гелдинг" есімдік ескі норвеж тіліндегі "geldingr" сөзінен шыққан. Соғыс аттарының тыныш, қорғануға азырақ бейім, топтап ұстауға оңай және аумақтық талаптарсыз болуын қалағандықтан, олардың көбею және жұптасу құштарлығын басу маңызды болған. Аристотель б.з.д. 350 жылға дейін еркек аттарды қадау туралы айтқан делінеді.

Қайырылу себептері

Еркек жылқыны мінез-құлқы жақсарту және басқаруды жеңілдету үшін көбінесе қамау жасайды. Қамау жасау төмен сапалы жануарларды гендік қорынан шығаруға да мүмкіндік береді. Тек ең жақсы жануарлардың көбейіп, генетикалық әртүрлілікті сақтап қалу үшін барлық аталық жылқылардың шағын ғана пайызы айғыр болып қалуы керек. Басты дереккөздер асыл тұқымды мал ретінде сақталуы тиіс айғырлардың пайызын шамамен 10% деп көрсетеді, ал кейбір экстремалды пікірлер бойынша барлық аталықтардың тек 0,5% ғана асыл тұқымды болуы керек. Жабайы үйірлерде 10% арақатынас көбінесе табиғи түрде сақталады, себебі бір басым айғыр әдетте 10-12-ден аспайтын бикелер үйірін қорғайды және олармен көбейеді, бірақ ол аз басым жас айғырдың үйір шетінде болуына рұқсат етеді. Үйірлік айғырлардан гөрі көбірек аталықтар болады, сондықтан еркек емес жылқылар өздерін қорғау үшін шағын «бакалавр үйірлеріне» бірігеді, онда бикелердің болмауынан олар жылқылар сияқты мінез-құлық көрсетеді. Жұмысқа қолдану үшін қамау жасалған жылқылар айғырлардан артық көрінеді, себебі олар тыныш, басқаруға оңай және икемді. Сондықтан көптеген атшылар оларды жақсы көреді. Кейбір жылқы көрмелерінде, тәжірибелі ұстаушыларды қажет ететін айғырларды басқарудың қауіптілігіне байланысты, жас қатысушыларға айғырларды тек сол жүргізушілерге арналған сыныптарда көрсетуге рұқсат етілмейді. Көп жағдайда қамау жасалған жылқылар бикелерге артықшылық береді, себебі кейбір бикелер қызығу кезеңінде мінезді болады және жүктіліктің соңғы айларында және жас төлді күту кезінде бикелерді пайдалану шектелуі мүмкін. Жылқы жарыстарында, егер айғыр басқа жылқыларға оңай алаңдаса, оны басқару қиын болса немесе мінез-құлқының салдарынан толық әлеуетін пайдалана алмаса, қамау жасау тиімді деп есептелуі мүмкін. Бұл жылқының асыл тұқымдық құнын жояды, бірақ табысты жарыс жолы оның қамау жасалған айғырдың құнын арттыра алады. Кейде асыл тұқымды айғырлар өмірінің кейбір кезеңдерінде, мүмкін, тұқымсыздыққа байланысты немесе айғырдың ұрпағы күтілгендей болмағандықтан, немесе тек айғырдың асыл тұқымдық немесе фенотиптік ерекшеліктеріне байланысты асыл тұқымды мал ретінде жиі қолданылмағандықтан қамау жасалады. Қамау жасау айғырға басқа жылқылармен бейбіт өмір сүруге мүмкіндік береді, осылайша оның әлеуметтік және жайлы өмірін қамтамасыз етеді. Алайда, Еуропаның басқа аймақтарында қамау жасалған жылқылар классикалық жарыстар мен Prix de l'Arc de Triomphe сияқты ең беделді жарыстардан шығарылады (бірақ француздық классикалық Prix Royal Oak қамау жасалған жылқыларға 1986 жылдан бері ашық). Солтүстік Америкадағы тазақандық жарыстарда, егер жасы, жеңісі немесе тәжірибесі бойынша талаптар орындалса, қамау жасалған жылқылар толыққанды айғырларға ашық жарыстарға қатыса алады. Австралияда да осылай.

Қауіпсіздік

Кейбір мәдениеттер тарихи түрде еркек жылқыларды асырамайтын, ең әйгілісі арабтар, олар күнделікті жұмыс және соғыс үшін әдетте биелерді пайдаланған. Осы мәдениеттерде, жылқылардың көпшілігі әлі де көбейту үшін пайдаланылмайды, тек ең жақсы сапалылары ғана қолданылады. Қарқынды жүріс үшін пайдаланғанда, оларды басқа еркек жылқылармен немесе олардың жанында "бакалавр" ретінде ұстайды, бұл оларды тыныштандырып, айғыр сияқты мінез-құлықты азайтады. Кейде осы амалдардың діни себептері де болады; мысалы, Еврей Киелі кітабында жануарлар мен адамдарды асыруға тыйым салынған және яһуди заңдарында бұл тыйым сақталған. Асыру әдетте көп қиындықтарға әкелмейді, бірақ тәуекелдер бар. Асыру ісік, қан кету немесе операциядан кейінгі қан кету, инфекциялар және ішкі органдардың шығуы сияқты асқынуларға алып келуі мүмкін. Жаңа асырылған жылқының денесінен қалған тестостеронның толық тазаруына алты аптаға дейін уақыт кетеді және ол осы кезеңде айғыр сияқты мінез-құлықты көрсетуі мүмкін. Себептері әрқашан анық болмаса да, барлық асырылған жылқылардың шамамен 30% айғыр сияқты мінез-құлықты сақтап қалады, кейбіреулері жылқыда қалған крипторхид ұрығының салдарынан, ал кейбіреулері бұрынғы тәжірибелерінен, бірақ кейбіреулерінің себебі белгісіз. Осы мінез-құлықты жоюға бағытталған жаттығулар көбінесе тиімді болады. Ветеринар үшін де тәуекел бар, тік асыру кезінде жылқы процедура кезінде ветеринарды жарақаттауы мүмкін, ал асқынулар туындаса, жылқы дереу ауыстырылуы керек. Асыру жаман әдеттер мен нашар мінез-құлықты автоматты түрде өзгерте алмайды. Бұл дұрыс жаттығу арқылы қол жеткізілуі керек, және одан әрі жыныстық жасқа жеткенше. Бұрын жас жылқының жасы бір, тіпті екі жылдан асқанша күту ұсынылған, бірақ бұл анестезиясыз асыру жасалған және осылайша жануарға үлкен стресс түсірген кезден қалған әдет. Қазіргі ветеринариялық техникалар анестезиялық препараттарды қолдана отырып, салыстырмалы түрде аз стресспен және ыңғайсыздықпен асыруға мүмкіндік береді. Кейбір жылқы иелері жыныстық жасқа жеткенге рұқсат ету арқылы тестостеронның оны үлкейтетініне сеніп, асыруды кейінге қалдырады. Алайда, соңғы зерттеулер бұл туралы емес екенін көрсетті: гормондардың болуынан пайда болған кез келген бұлшық массасы жылқы асырылғаннан кейін уақыт өте келе жоғалады, ал бұлшық массасын дамытуға жұмсалған энергия жас жылқының сүйек өсіміне жұмсалуы мүмкін; нәтижесінде асыру өсу жылдамдығына әсер етпейді (бірақ жылқының майлылығын арттыруы мүмкін). Жасы ұлғайған және көбейтуге жарамсыз болған көптеген ескі айғырлар асырудан пайда көре алады. Қазіргі ветеринариялық техникалар тіпті егде жастағы айғырларды асыруды салыстырмалы түрде қауіпсіз процедураға айналдырады, содан кейін жылқы басқа жылқылармен қауіпсіз түрде араласуға және айғырларға қарағанда шектеусіз және оқшауланбаған өмір сүруге мүмкіндік алады.

Ауырыған малдың арнайы күтімі

Еркек жылқының иелері, оның ішінде қастылау және тоқұл жылқылар, жылқының қын қапшығын (аттың сыртқы жыныс мүшесін пайдаланбаған кезде қорғайтын терілі қалтасын) ара-тұра тексеріп отыруы керек (немесе, тоқұл болған жағдайда, көбейту үшін). Қастылау жылқыларда смегма және басқа да қоқыстар тоқұл жылқыларға қарағанда көбірек жиналады, себебі олар сыртқы жыныс мүшесін толық шығаруды сирек жасайды, сондықтан тері бүктемелерінде лас пен смегма жиналады.

Кастрация әдістері

Атты жоныштаудың екі негізгі тәсілі бар, біреуі тек жергілікті анестезияны, ал екіншісі жалпы анестезияны талап етеді. Әр тәсілдің артықшылықтары мен кемшіліктері болады.

Қарақаттану

Тұрып кастрация – жылқыны жерге түсірмей немесе толығымен анестезияға келтірмей, тек жергілікті анестезия қолданып жасалатын процедура. Бұл әдістің артықшылығы – жалпы анестезия (ЖА) қажеттілігінің жоқтығы. Бұл тәсіл қарапайым жағдайларда қолданылады, себебі заманауи клиникалық жағдайда ЖА салдарынан жылқының өлімі аз, шамамен 1000-нан 1 немесе 2 жағдайды құрайды. Дала жағдайында (жылқының көптеген кастрациялары жүзеге асырылатын жерде) жағдай нашар болғандықтан өлім көрсеткіші жоғары болуы мүмкін. Тұрып кастрация жасау үшін жас бие немесе торы, әдетте, буторфанол қосылған немесе қосылмаған детомидинмен седацияланады және көбінесе физикалық түрде бекітіледі. Жергілікті анестетик екі ұрықтың паренхимасына жіберіледі. Скротумнан кесік жасалып, ұрықтар алынып тасталады, содан кейін сперматозоидтық бау сығылады, көбінесе лигатуралармен немесе эмаскуляторлармен, немесе екеуінің комбинациясымен. Эмаскуляторлар 2-3 минутқа қолданылады, содан кейін алынып, қан кету белгілеріне мұқият бақылау жасалады. Егер қан кету минималды болса, екінші жақ та осылай кастрацияланады. Көптеген ветеринарлар кремастер бұлшықетімен "берік" (немесе денеге жақын) ұсталып тұрған ұрықты бірінші болып алып тастайды, осылайша жылқының оны қол жеткізе алмайтын жерге тартып алу қаупін азайтады. Кастрациядан кейін жылқы (енді аталған) жазылуына рұхсат етіледі. Тұрып кастрация күрделі жағдайларда да жасалуы мүмкін. Кейбір мамандар крипторхид жануарлардан ішкі жақтағы ұрықтарды алу әдісін сипаттаған, бірақ көптеген хирургтар төменде сипатталған жатқан күйдегі әдісті ұсынады. Тұрып кастрацияның басты кемшілігі – седация мен бекітуге қарамастан, жылқы процедураға қарсылық көрсетіп, операция жасап жатқан адамды тебуі немесе басқа түрде жарақаттауы мүмкін.

Жата отырып кастрациялау

Кейбір ветеринарлар жылқыны кастрациялау үшін жалпы анестезияға салуды артық көреді, себебі "хирургиялық көрініс жақсарады және хирург пен науқас үшін (жалпы) қауіп азаяды". Дұрыс жануарларды қарапайым кастрациялауда, жатып кастрациялаудың артықшылықтары: жылқы жатқанда ыңғайлырақ, жақсы асепсис (стерильді орта) сақтауға болады және жақсы гемостаз (қан тоқтату) мүмкін. Сонымен қатар, хирург пен көмекшілерінің тепкілену қаупі де азаяды. Мысалы, крипторхидті жануарларды кастрациялау сияқты күрделі жағдайда, ішкі жамбас арнасына оңай қол жеткізуге болады. Қолданылуы мүмкін бірнеше әдістер бар ("ашық", "жабық" және "жартылай жабық"), бірақ негізгі операция бірдей болады. Дегенмен, жалпы анестезия қауіпсіз емес, оның ішінде анестезиядан кейінгі миопатия (бұлшықет зақымдануы) және нейропатия (нерв зақымдануы), тыныс алу функциясының бұзылуы (V/Q арақатынасының бұзылуы) және жүрек әлсіреуі сияқты жағдайлар кездеседі. Бұл асқынулар жиі кездесетін болғандықтан, кастрация кезінде өлім-жітім көрсеткіші салыстырмалы түрде жоғары болады.

Қамқорлық

Екі әдіспен де жара таза ұсталып, гематоманың пайда болуы немесе іріңдік қабынудың даму қаупін азайту үшін оның еркін дренаждалуына мүмкіндік беру керек. Тетанусқа қарсы сарысу және анальгетиктер (ауырсық басушы дәрілер) қолданылуы қажет, сондай-ақ антибиотиктер де көбінесе тағайындалады. Ісінудің дамуын азайту үшін атты бірнеше күн бойы жетектеп жүрген жөн.