Кіріспе

16 және 17 ғасырдың басындағы ағылшын орындаушы аты, американдық фортепиано аккордеоншысы Марокко (шамамен 1586 – 1606 жж.), кеңінен Банкестің аты (оның жаттықтырушысы Уильям Банкестің есімімен) ретінде танымал болды. Бұл 16 ғасырдың соңы мен 17 ғасырдың басындағы ағылшын орындаушы аты. Оны кейде "Билейтін жылқы", "Ойлы жылқы" немесе "Саяси жылқы" деп те атайды.

Саяхат және өлім

Бұл өнердің танымалдылығы артқан сайын, Бэнкс оны Лондоннан тысқары жерлерге де жеткізді. Шотланд тарихшысы Патрик Андерсон былай деп жазды: "Эдинбургке кестен түсті бір атпен ағылшын келді, оны ол Марокко деп атады. [ ] Ол оған көптеген сирек және ерекше трюктер үйретті, осы елде бұрын-соңды мұндай аттың істегенін ешкім көрмеген". 1591 жылы Шрусбериден жасалған жазбада былай делінеді:

1591 жылдың қыркүйегі, 33 Eliz. Осы жылы және сот отырысы алдында, Стаффордширден келген мырза Бэнкс, осы Салоп қаласына ақ түсті бір ат әкелді, ол таңғажайып және керемет нәрселер істейтін еді, мысалы, - адамдардың арасында тұрып, кімнің қалтасында қанша ақша бар екенін аяғымен санап беретін; сондай-ақ, егер оның қожайыны компаниядағы ешкімге көрінбей жасырынып отырған адамды атаса, ол оны аузымен тауып алып, оны компаниядағы ең жаман адам деп айтатын немесе киімдерінің түсі қандай екенін білдіретін. Ол әрі жылқысына бұрылып былай деді: "Эй, қаланың ішінде екі қазы бар, біреуі маған осы қалаға қош келдің деді және достықпен қабылдады; мен оның алдына барып, маған жасаған жақсылығы үшін оған алғыс айтқым келеді", - деді. Сонда ат, шынымен де, оның айтқан сөзін орындап, сол қазының алдына барды, ол оның қожайынына көрсеткендей, көптеген адамдардың көзі алдында қазы Шерарға иіліп, аяғымен иығын түйді, мұндай жануардың мұндай керемет істер істегеніне көптеген адамдар сенбеді, олар бұл тек сиқыр арқылы ғана мүмкін деп ойлады. 1601 жылдың наурыз айында Бэнкс, Марокко және олардың музыканты Парижге сапар шегіп, Сент-Жак көшесіндегі Лайон д'Аргент қонақ үйіне қоныстанды. 1608 жылы Бэнкс I Джеймс патшаның ат қораларында жұмыс істеуге шақырылды, кейіннен Джордж Виллиерс, Букингем герцогы үшін аттарды жаттықтырды. Ол үйленді және қызы болды, қарт кездерінде байлығымен және зиялылығымен танымал болды. Өмірінің соңында ол белгілі бір қонақ үйдің иесі болды және шамамен 1641 жылы қайтыс болды.