Кіріспе
Француз анатомы (1478 – 1555) әдебиет профессоры Жак Дюбуа (латын тілінде Jacobus Sylvius; 1478 – 14 қаңтар 1555) – француз анатомы. Дюбуа алғаш рет веноздық клапандарды сипаттады, бірақ олардың функциясын кейін Уильям Харви ашты. Ол Франсиск Сильвий Амбианның (Франсуа Дюбуа; шамамен 1483 – 1536), Париждегі Турнай колледжіндегі гуманитарлық ғылымдар профессорының ағасы болды. Амиен қаласына жақын шағын қалашықта, он бес балалы отбасының жетіншісі болып дүниеге келді. Әкесі тоқымашы болған. Жастық шағында ол Спарталық Гермонимус пен Янус Ласкаристен ежегі грек тілін оқыды. Оның лекцияларының сәттілігі соншалықты ерекше болды, Париж университетінің оқытушылары оның әлі жоғары білім алмағанына наразылық білдірді. Осы себепті Сильвий Монпелье университетіне барып, 1529 жылдың қараша айында тіркелді. 1529 жылы медицина бакалавры, ал 1530 жылы Монпельеден медицина докторы дәрежесін алды. Оның (күмән келтіретін) шәкірті Андреас Везалий оның оқыту әдісі ғылымды дамытуға немесе алдыңғы буынның қателіктерін түзетуге бағытталмағанын айтады. Дюбуаның анатомиялық театрында адам денесі ешқашан көрінбеген. Иттер мен басқа да жануарлардың денелері оның оқыту материалдары болды. Адам сүйектерін алу соншалықты қиын болғандықтан, Везалий және оның студенттері оларды өздері Cimetière des Innocents және басқа зираттардан жинауға мәжбүр болды. Әйтпесе, олар алғашқы қағидаларды меңгеруде көптеген қателіктер жасаған болар еді. Жан Риолан (1577–1657) бұл пікірге қарсы шығып, Везалийді алғыссыздыққа айыптаса да, Везалийдің басынан өткен қиындықтар оның кейіннен Падуаға саяхаттауына және өзінің атақты анатомы болуына себеп болғаны анық. Тек Италияда ғана адам денесін зерттеу мүмкіндігі ғылымды оқытуды жеңілдететіндей жиі кездесетін. Шарль Этьен де оның бұрынғы ұстазына шабуыл жасап, Сильвийдің ашкөз екенін мәлімдеді. Сильвийдің басқа да шәкірттері оның оқытуын және жұмысын қорғады, әсіресе Луи Васс және Мишель де Вильнёв, соңғысы Иоганн Винтер фон Андернах (Сильвийдің әріптесі және досы) Париждің ең жақсы галенисті және Везалийден кейінгі екінші анатомигі деп санайтын. Луи Васс Везалий мен Этьеннің шабуылдарын айыптап, олардың барлық білгендерін Сильвийдің сабақтарынан алғанын растады. Васс Сильвийдің тыңдаушыларына тигізген әсерін былай түсіндіреді: "Бұл оның латын тілін шебер қолдануына емес, ойларының ерекше айқындығына байланысты болды. Ол сондай-ақ оқытудан ешқашан жалықпады, сондықтан оның ешбір студенті оқудан жалыққан емес. Ол бір сәт бұрын түсініксіз болып көрінген нәрсені түсінуге және анық көруге оларға көмектесетін таңғаларлық қабілетке ие болды." Бұл кезең галенистер мен анатомия бойынша жаңа ойлар арасындағы қызу пікірталас кезеңі болды. Консервативті Риолан Уильям Харвиге де дәл осындай ықыласпен шабуыл жасады.
the professor of literature
Jacques Dubois (Latinised as Jacobus Sylvius; 1478 – 14 January 1555) was a French anatomist. Dubois was the first to describe venous valves, although their function was later discovered by William Harvey. He was the brother of Franciscus Sylvius Ambianus (François Dubois; c. 1483 – 1536), professor of humanities at the Collège de Tournai, Paris. a small town near Amiens, the seventh in a family of fifteen. His father had been a weaver. At a young age he studied Ancient Greek with Hermonymus of Sparta and Janus Lascaris, The success of his lectures turned out to be so remarkable that the faculty of the University of Paris protested that he had not yet obtained a college degree. For this reason Sylvius went to the University of Montpellier, where he enrolled in November 1529. He received his M. B. in 1529 and his M. D. from Montpellier in 1530. Andreas Vesalius, who was his (frustrated) pupil, states that his manner of teaching was calculated neither to advance the science nor to rectify the mistakes of his predecessors. A human body was never seen in Dubois' anatomical theatre. The carcasses of dogs and other animals were the materials from which he taught. It was so difficult to obtain human bones, that Vesalius and his fellow students had to collect them themselves from the Cimetière des Innocents and other cemeteries. Without these, they must have committed numerous errors in acquiring the first principles. Though Jean Riolan (1577–1657) contradicted these comments and accused Vesalius of ingratitude, it is certain that the frustrations that Vesalius experienced were the basis for which he later traveled to Padua and became a famous anatomist himself. Only in Italy were the opportunities of inspecting the human body frequent enough as to facilitate the study of the science. Charles Estienne also attacked his old teacher and assured that Sylvius was greedy. Some other pupils of Sylvius defended his teaching and work, specially Louis Vasse and Michel de Villeneuve, the latter being considered by Johann Winter von Andernach (colleague and friend of Sylvius) the best galenist of Paris and second anatomist after Vesalius. Louis Vassé denounced the attacks of Vesalius and Estienne, and affirmed they had learnt all they knew by Sylvius' lessons. Vasse explains the nature of Sylvius' influence over his unruly audience this way:
"This depended not so much on his splendid use of the Latin tongue as upon the exceptional clarity of his thought. He was, moreover, never tired of teaching and so taught that none of his students ever tired of learning. He had an astonishing power of enabling them to grasp and see quite clearly that which a moment before had seemed impenetrable and terribly involved." This period was a time of fierce debate between Galenists and the new body of thought on anatomy. The conservative Riolan attacked William Harvey with equal fervour.
Анатомияға қосқан үлесі
Сильвий бұлшық еттерге ат қою арқылы маңызды қызмет атқарды, оған дейін бұлшық еттерді жай ғана нөмірлермен атаған. Бұл нөмірлерді әртүрлі авторлар кездейсоқ тағайындаған. Ол қанаттық өсіндіні (птеригоидтық процесті) және көселек сүйегі мен клиноидтық сүйектің жарылымын толық сипаттаған алғашқы анатомист болды. Ересектердегі көселек қуысын (сфеноидтық синусты) жақсы сипаттады, бірақ балаларда оның бар екенін жоққа шығарды. Сильвий омыртқалар туралы да жазған, бірақ кеуде сүйегін дұрыс сипаттамаған. Мидың су құбыры (Сильвий су құбыры) және Сильвий (латеральды) ойысы оның анатомияға қосқан үлесі деп есептелсе де, су құбырын Гален шамамен 1300 жыл бұрын сипаттаған, алайда осы контексте «су құбыры» деген атауды алғаш рет басқа Сильвий (Франциск Сильвий, 1614–1672) қолданған. Ол сондай-ақ оның атымен аталатын ойысты да сипаттаған болып есептеледі.