Кіріспе

Солтүстік Американың батысындағы үлкен депрессия

Ұлы Бассейн (lang es) – Солтүстік Америкадағы мұхитқа ағысы жоқ, ішкі суайдындардың ең ірі аймағы. Ол Невада штатының дерлік барлық бөлігін, Юта штатының көп бөлігін, сондай-ақ Калифорния, Айдахо, Орегон, Вайоминг және Баха Калифорнияның аймақтарын қамтиды. Бұл аймақ құрғақ климатымен және Бассейн мен Жота топографиясымен ерекшеленеді, ол Өлім саласындағы Бадвотер бассейніндегі Солтүстік Американың ең төмен нүктесінен басталып, 100 миль (161 км) қашықтықтағы Уитни тауының шыңындағы құрлықтың АҚШ-тың ең биік нүктесіне дейін созылады. Аймақ бірнеше физиографиялық бөлімдерге, биомдарға, экожөңірлерге және шөлдерге жатады.

Экология

Гидрографиялық Ұлы бассейнде әрқайсысының өзіне тән флорасы мен фаунасы бар көптеген шөлдер мен экожүйелер орналасқан. Ұлы бассейн төрт түрлі шөлдің аумағын қамтиды: оңтүстіктегі ыстық Мохаве және Колорадо (Сонора шөлінің құрамындағы аймақ) шөлдерінің бөліктері, ал солтүстікте – суық Ұлы бассейн және Орегонның жоғары биіктіктегі шөлдері. Шөлдерді өсімдік жамылғысы бойынша ажыратуға болады: Джошуа ағашы мен креозот бұтасы ыстық шөлдерде өседі, ал суық шөлдерде кездеспейді. Суық шөлдер әдетте ыстық шөлдерге қарағанда биік жатады және жыл бойына жауын-шашын тегіс таралады. Ұлы бассейннің климаты мен флорасы биіктікке тікелей байланысты; биіктік артқан сайын температура төмендеп, жауын-шашын мөлшері артады. Осы себепті, жоғары биіктіктерде орман тоғайлары кездесе алады. Ютаның қарағайы/бір жапырақты пинион (оңтүстік аймақтарда) және тау махоганы (солтүстік аймақтарда) көптеген тау тізбектерінің беткейлерінде ашық пинион-қарағай орманын құрайды. Кейбір жоғарырақ жатқан аймақтарда елеулі қарағайлар мен Ұлы бассейннің қылқан жапырақты қарағайы (Pinus longaeva) табады. Су арналарында, су жеткілікті болса, Populus fremontii және Populus tremuloides туысына жататын ағаштардан құралған тоғайлар өседі. Орман экожүйесі әдеттегі шөлден ерекшеленетіндіктен, Дүниежүзілік жабайы табиғат қоры сияқты кейбір ұйымдар Ұлы бассейн шөлінің тауларын жеке экожүйе ретінде қарастырады: Ұлы бассейннің таулы орманды аймақтары. Бұл экожүйеде көптеген сирек және эндемикалық түрлер кездеседі, себебі жеке тау тізбектері бір-бірінен оқшауланған. Соңғы мұз дәуірінде Ұлы бассейн ылғалдырақ болған. Холоцен дәуірінде кеуіп қалған кезде, кейбір түрлер жоғарыдағы оқшауланған тауларға қоныс аударып, жоғары генетикалық әртүрлілікке ие болды. Аза тұяқты көгершін, батыс далалық көгершін, қарақұйрықты көгершін және қара қарға – бұл аймақта кең таралған құстардың түрлері. Пирамида көлінде екі құрып бара жатқан балық түрі мекендейді: Куй-уи сорғыш балығы (1967 жылдан құрып бара жатқан) және Лахонтанның қатал форелі (1970 жылдан қатерлі). Ірі омыртқасыз жануарларға тарантулдар (Aphonopelma туысы) және Мормон саңырауқұлақтары жатады. Чукар, сұрқұс және Гималай қарлы құсы сияқты экзотикалық түрлер Ұлы бассейнге сәтті әкелінді, бірақ соңғысы тек Руби тауларында ғана жақсы өркендеді. Бұл түрлердің тамақтануының маңызды бөлігін бейсалысты түрде енгізілген инвазивті шөп – бейқамдықпен әкелінген жусан құрайды. Жабайы жылқылар (мустангтар) және жабайы есектер өте жоғары репродуктивтік қабілетке ие және экожүйе үшін даулы, бөтен түрлер болып саналады. Ұлы бассейннің көп бөлігі ашық жайылым болып табылады және мал мен қой кең таралған.

Геология

Ұлы бассейнге Бассейн және Жота аймағының аңғарлары, ойпаздары, көлдері және тау тізбектері кіреді. Бассейн мен Жота топографиясы – қыртыс пен жоғарғы мантиядан тұратын литосфераның созылуы мен жұқаруының нәтижесі. Бассейн мен Жота сияқты созылу орталары листрикалық қалыпты жарылымдармен сипатталады, яғни тереңдеген сайын жазыңдайтын жарылымдармен. Қарсы қалыпты жарылымдар тереңде байланысып, хорст және грабен геометриясын құрайды, мұнда хорст – жоғары көтерілген жарылым блогын, ал грабен – төмен түскен жарылым блогын білдіреді. Мыңдаған жылдар бойы шөгінділердің жиналуы тау тізбектері арасындағы төмендетілген ойпаздарды толтырып, Ұлы бассейннің плейстоцендік көлдерінің түбінен салыстырмалы түрде тегіс көлді жазықтарды жасады. Мысалы, Бонневилл көлі шамамен 32 000 жыл бұрын пайда болғаннан кейін, 14 500 жыл бұрын Бонневилл су тасқыны кезінде Ред-Рок өткелі арқылы асып, "Прово көлі" деңгейіне дейін төмендеді (Ұлы Тұзды көл, Юта көлі, Севьер көлі, Раш көлі және Кішкентай Тұзды көл қалды). Лахотан, Мэнли және Мохаве көлдері плейстоцен дәуіріндегі ұқсас көлдер болды.

Ұлы бассейннің физиографиялық бөлімі

Бассейн және Жота аймағының Ұлы Бассейн физиографиялық бөлігі Ұлы Бассейнды қамтиды, бірақ шығыс Орегон, оңтүстік Айдахо, Колорадо өзенінің су алабы және Аризонаның солтүстік-батыс бұрышына дейін созылады. Бассейн мен Жота аймағы – Жер қыртысын созуға түрткіс берген геологиялық күштердің нәтижесінде пайда болған, солтүстік-оңтүстік бағыттағы көптеген тау тізбектерінен тұрады. Бұл тізбектер жазық аңғарлар немесе бассейндермен бөлінеді. Осы жүздеген тау тізбектері Неваданы елдегі ең таулы штатқа айналдырады. Невада штатының 375-ші тас жолы "Көшбасшылар жолы" деп белгіленген. Ұлы Бассейн арқылы бірнеше теміржол желілері өтеді, оның ішінде Рино және Огден қалалары арқылы өтетін Юнион Пасифик теміржолының (Union Pacific Railroad) басты жолы, Федер өзені жолы, Орталық дәліз және Лос-Анджелес және Солтүстік Лейк теміржолы бар.

Жергілікті халықтар

Ұлы алап аймағында бірнеше жергілікті халықтар кезекпен орныққан. Ұлы бассейн тайпаларының палеоиндіандық қоныстануы б.з.д. 10 000 жылға дейін жетеді. Лахонтан көлінің жағасындағы қоныс орындарының археологиялық дәлелдері мұз дәуірінің соңына, көлдің жағасы айналасындағы таулардың бойында шамамен 152 метрге (500 фут) жоғары болған кезге дейін қарайды. Палеоиндіандар негізінен аңшылар болды және бизон, жойылып кеткен мамонттар мен жер жалқояларын аулады. Олар аулаған жануарлардың қозғалысын ұстанғандықтан, тұрақты елді мекендері болмады. Бұл аймақтағы басқа тайпалардың ішінде юта, моно және солтүстік пайют тайпалары бар еді. Барлық тайпалар нумик тілдер тобына жататын тілде сөйлейді. 1951 жылғы Үндістердің талаптары жөніндегі комиссияның ісін аяқтау мақсатында 2004 жылғы Батыс Шошоне талаптарын бөлу туралы заң 39 000 шаршы миль (101 010 км²) жерді сатып алу үшін Ұлы алап тайпасына 117 миллион доллар төлеуді белгіледі.

Еуропалықтар

Еуропалықтардың Ұлы бассейнді зерттеуі 18 ғасырда Американы испандықтардың отарлау кезінде жүрді. 1827 жылы Сьерра-Невададан Ұлы бассейнді кесіп өткен алғашқы иммигрант америкалық Джедедая Стронг Смит болды. Британдық Гудзон шығанағы компаниясының Питер Скене Огден 1820 жылдардың соңында Ұлы тұзды көл және Гумбольдт өзені аймақтарын зерттеді, ол Сьерра-Неваданың шығыс жағымен Калифорния шығанағына дейін барды. Бенджамин Бонневилл 1832 жылғы экспедиция кезінде солтүстік-шығыс бөлігін зерттеді. Америка Құрама Штаттары Испаниямен 1819 жылғы Адамс-Онис келісімі және Ұлыбританиямен 1846 жылғы Орегон келісімі арқылы 42-ші параллельдің солтүстігіндегі аумаққа құқықтар алды. АҚШ 1848 жылғы Мексикалық сессия арқылы Ұлы бассейннің қалған бөлігінің көп бөлігіне ие болды. 1847 жылы Ұлы тұзды көл аңғарында алғашқы түпкілікті емес қоныс пайда болды, бұл 1849 жылы қазіргі Юта және Солтүстік Невадада Мормонның уақытша Дезрет штатының алғашқы американдық діни қоныстануына әкелді. Кейінгі қоныстар 1848 жылғы Калифорния алтын ірілісінің шығыс аймақтарымен байланысты болды, оның иммигранттары Неваданың Гумбольдт өзені бойымен Калифорния жолымен Ұлы бассейнді кесіп өтіп, Сиерралардағы Карсон өткеліне жетті. Орегон территориясы 1848 жылы, ал Юта территориясы 1850 жылы құрылды. 1869 жылы Ұлы бассейніндегі Промонтори Саммитте алғашқы құрлықтық темір жол аяқталды. 1902 жыл шамасында Сан-Педро, Лос-Анджелес және Солт-Лейк темір жолы төменгі бассейнде және Мохаве шөлінде Калифорния-Невада темір жолы үшін Лас-Вегас, Невадаға салынды.