Кіріспе
1974 жылы Мартин Скорсезе режиссерлік еткен фильмде Бурстин өзінің Скорсеземен алғашқы Голливуд студиясы түсірген ынтымақтастығын "өмірімдегі ең жақсы тәжірибелердің бірі" деп сипаттады. Ол фильмнің мазмұны болуы керек екенімен келісті. "Бұл эмоциялар, сезімдер, қарым-қатынастар және хаостағы адамдар туралы фильм", - деді ол. "Біз осының бәрін көрсетейік, айырмашылықтарды ашып, адамдардың өмірін қирататын қателіктерін, содан кейін олардың оны түсініп, бәрі құлап жатқанда жағдайды өзгертуге тырысатынын көрсетуді қаладық – бұл жағдайды мелодрамаға айналдырмай. Біз көптеген тәжірибелерге ашық болдық". Ол бұл ұсыныстан бас тартқан. 2005 жылы берген сұхбатында ол бұл шешіміне өкінгенін айтты. Скорсезедің кастинг директоры Томми рөліне 300 жігітті сынақтан өткізді, олар Альфред Латтерді тапқанға дейін. "Мен баламен қонақүйімдегі бөлмеде кездестім, ол тыныш және ұялшақ еді", - деді Скорсезе. Бірақ оны Бурстинмен жұптастырып, сценарийден ауытқуды ұсынғанда, ол өзін ұстады. "Көбінесе балалармен импровизация жасағанда, олар тоңып, төмен қарап немесе дереу сценарийге оралып кететін. Бірақ бұл баланы тоқтату мүмкін емес еді". Кони-Айленд фильмінің фрагментінде Бетти Грейбл Отто А. Харбах пен Карл Хошнаның "Cuddle Up a Little Closer, Lovey Mine" әнін орындайды; ал Hello Frisco, Hello фильмінің фрагментінде Элис Фэй Гарри Уоррен мен Мак Гордонның "You'll Never Know" әнін шырқайды.
the film
Burstyn described her collaboration with Scorsese, making his first Hollywood studio production, as "one of the best experiences I've ever had". He agreed with her that the film should have a message. "It's a picture about emotions and feelings and relationships and people in chaos," he said. "We felt like charting all that and showing the differences and showing people making terrible mistakes ruining their lives and then realizing it and trying to push back when everything is crumbling – without getting into soap opera. We opened ourselves up to a lot of experimentation." who turned it down. In a 2005 interview, she said she regretted that decision. Scorsese's casting director auditioned 300 boys for the role of Tommy before they discovered Alfred Lutter. "I met the kid in my hotel room and he was kind of quiet and shy," Scorsese said. But when he paired him with Burstyn and suggested she deviate from the script, he held his own. "Usually, when we were improvising with the kids, they would either freeze and look down or go right back to the script. But this kid, you couldn't shut him up." In a film clip from Coney Island, Betty Grable is heard singing "Cuddle Up a Little Closer, Lovey Mine" by Otto A. Harbach and Karl Hoschna; and in a film clip from Hello Frisco, Hello, Alice Faye performs "You'll Never Know" by Harry Warren and Mack Gordon.
Қабылдау
Винсент Канби из The New York Times назвал фильм "прекрасной, трогательной и часто забавной историей" и написал, что "в центре фильма и придающей ему выразительную чувственность находится мисс Бурстин, одна из немногих актрис, работающих сегодня, способная казаться привлекательной, сильной, умной, смешной и потерянной примерно одновременно". Особо отмечены выступления Дианы Лэдд и Валери Кертин. Их замечательный вклад в небольшие роли является мерой качества фильма и полностью реализованного таланта мистера Скорсезе как одного из лучших новых американских режиссеров. Роджер Эберт из Chicago Sun Times назвал фильм "одним из самых проницательных, смешных и порой болезненных портретов американской женщины, которые я видел". Он писал: "Фильм подвергался как критике, так и защите с феминистских позиций, но я думаю, что он находится где-то за пределами идеологии, возможно, в области современного мифа и романтики". Эберт поместил фильм на третье место в своем списке лучших фильмов 1975 года (хотя он вышел в декабре 1974 года). Джудит Крист похвалила Бурстин за "то, что она заставляет нас заботиться о ней во всей ее невероятности, обнажая характер до его сущностной теплоты как женщины, забот как матери, зависимостей как жены и стремлений как личности". Но она раскритиковала режиссуру Скорсезе, написав, что он "устраивает собственное камерное шоу, где ручная работа с камерой придает изнурительный лихорадочный темп и без того мелодраматичному сюжету". Полин Каэл из The New Yorker написала: "Алиса чрезвычайно увлекательна: смешная, захватывающая, умная, даже когда вы не верите в происходящее - когда поднятые ею вопросы становятся запутанными". TV Guide оценил фильм в три из четырех звезд, назвав его "эффективным, но неравномерным", с выступлениями, "которые не могут скрыть недостатки сюжета". Артур Д. Мерфи из Variety назвал фильм "затянувшимся скучным", добавив, что он "берет группу хорошо подобранных актеров и в основном тратит их впустую на фильм, меньший, чем жизнь - одну из тех драм о "маленьких людях", которая заставляет презирать маленьких людей". Джин Сискел из Chicago Tribune поставил фильму две звезды из четырех, написав: "[п]ерсонажи нереальны, ситуации, в которых они находятся, нереальны и, следовательно, мало кто заботится о том, как развиваются предполагаемые отношения". Чарльз Чамплин из Los Angeles Times назвал игру Бурстин "насыщенной и сочувствующей", а Лэдд - "великолепной". Но он почувствовал, что фильм "кажется неуверенным, быть ли стилизованной и обновленной переработкой романтических комедий конца 30-х годов или грубым и бурным произведением социального реализма с привкусом горькой комедии". Аналогично, Молли Хаскелл из The Village Voice почувствовала, что фильм непоследователен в своей попытке "создать 'женскую картину', которая удовлетворит современную жажду аудитории к героине с определенным статусом и значимостью, в то же время позволяя Скорсезе отдать ироническую дань уважения слезливым и энергичным сагам шоу-бизнеса прошлого и таким полубогиням, как Элис Фэй и Бетти Грейбл". В целом, по ее мнению, "вина в основном в том, что слишком многим поварам было разрешено вносить свои ингредиенты (их называют 'моментами жизни', и результат - неорганический суп), без руководящего интеллекта". На Rotten Tomatoes фильм имеет рейтинг одобрения 92% на основе 83 отзывов, со средним рейтингом 7,5/10. Консенсус сайта гласит: "Алиса больше не живет здесь Мартин Скорсезе использует несколько более мягкую палитру, чем обычно, с в целом захватывающими результатами". На Metacritic фильм имеет средневзвешенный балл 78 из 100 на основе 11 критиков, что указывает на "в целом благоприятные отзывы".
Теледидарлық бейімдеу
Фильм 1976 жылдан 1985 жылға дейін CBS телеарнасында көрсетілген "Алиса" комедиялық сериалына түрткі болды. Фильм актерлерінен рөлін қайта ойнаған жалғыз актер – Вик Тайбек (бірақ оның кафесі Финикске көшірілді). Латтер пилоттық эпизодта Томми рөлін сомдады, бірақ сериал үшін оны Филип МакКин ауыстырды. Лэдд сериалға кейінірек қосылды, алайда ол фильмдегі рөлінен өзгеше рөлде ойнады. Линда Лавин Берстин телевизияда түсуден бас тартқаннан кейін сериалда Алиса рөлін алды. Фло кейіпкері кейіннен тағы бір сериалға – "Фло" сериалына бөлініп шықты.
Үй медиасы
Warner Home Video 2004 жылғы 17 тамызда 1-аймақтық DVD форматында фильмді жарыққа шығарды. Ол анаморфты кең экранды форматта, ағылшын және француз тілдерінде дыбыс жолдарымен, ал ағылшын, француз және испан тілдерінде субтитрлермен ұсынылған. Бонус материалдарына Скорсезе, Бурстин және Кристоферсонның түсіндірулері, сондай-ақ фильмнің түсірілу тарихына шолу жасайтын «Екінші мүмкіндіктер» кіреді.
Кітап
2019 жылы BearManor Media Alice: Mel's Greasy Spoon (Толық метражды фильм, телесериал және басқаларына арналған нұсқаулық) атты кітабын жариялады, бұл кітап фильмнің және одан тараған телесериалдың даму тарихын баяндайды.