Кіріспе

1816 жылғы Пеммикан соғысы шайқасы

Өмірбаян

Майлз МакДоналл 1814 жылы Манитоба штатының Виннипег қаласы маңындағы Ред-Ривер колониясының губернаторы болды. Ол келесі жылға колониядан пеммикан экспортын тыйым салатын Пеммикан жарлығын шығарды. Бұл Гудзон шығанағы колониясына жеткілікті қойманы қамтамасыз ету мақсатында жасалды, бірақ Солтүстік-Батыс компаниясы оны Селькирк графының осы тауарды монополиялауға жасаған әрекеті деп қарады, ал бұл тауар Солтүстік-Батыс компаниясы үшін өте маңызды болды. Метистер Ред-Ривер қонысының билігін мойындамады, ал Пеммикан жарлығы метистер мен Солтүстік-Батыс компаниясы үшін ауыр соққы болды. Солтүстік-Батыс компаниясы HBC-ді тері саудасын әділетсіз түрде монополиялаған деп айыптады. МакДоналл бірнеше қақтығыстан кейін және "ауыр эмоционалдық тұрақсыздықтан" зардап шеккеннен кейін 1815 жылы Ред-Ривер колониясының губернаторы лауазымынан кетті. Оның орнына бұрын тері саудасында тәжірибесі жоқ американдық кәсіпкер Роберт Семпл тағайындалды.

Шайқас

Кэтберт Грант 1816 жылы Солтүстік-Батыс компаниясының қызметкерлерінің бір тобын басқарды, олар метистерден ұрланған Хадсон шығанағы компаниясынан пеммиканды қайтарып алды. Грант тобы Семпл мен HBC қызметкерлерінің және қоныс аударушылардың тобымен Қызыл өзен бойындағы Форт-Дугластың солтүстігінде, «Жеті емен» деп аталатын жерде кездесті, ал метистер оны «ла Гренуиллиер» (Бақа жазығы) деп атады. Солтүстік-Батыс компаниясы Франсуа Фирмин Бушеді Семплдің адамдарымен келіссөздер жүргізу үшін жіберді. Олар Семплмен дауласты, ал қоныс аударушылар Бушені тұтқындауға және оның атын тартып алуға тырысқанда атыс басталды. Алғашқы хабарламалар метистердің бірінші оқ атқандығын және қақтығысты бастағандығын көрсетті, бірақ Корольдік комиссар Уильям Бачалор Колтман «күмәндан тыс» Семплдің адамдарының бірі бірінші оқ атқандығын анықтады. Метистер шебер мергендер еді және олардың саны Семплдің күштерінен шамамен 3 есе көп болды. Метистер 21 адамды, оның ішінде губернатор Семплді өлтірді, ал өздері бір адамды жоғалтты.

Салдары

Қоныс аударушылар жеңіліске ұшырағандықтан, олар шайқастан кейінгі күні заттарын жинап, солтүстікке қарай кемемен жүзіп, қонысты метистерге қалдырды. Патшалық комиссары В. Б. Колтман оқиғаны тергеді және метистерді кінәсіз деп тапты. Лорд Селкирк Солтүстік-Батыс компаниясының бірнеше мүшелерін кісі өлтіргені үшін соттауға тырысты және Бушерді нақты айыптаусыз екі жылға жуық түрмеде ұстады. Барлық сот процестері ақталып, қалған айыптамалар алынып тасталды. Солтүстік-Батыс компаниясының мүшелері Селкиркті қарсы сотқа берді, оның денсаулығы мен ықпалы кейіннен төмендеді. Селкирк 1820 жылы қайтыс болды, ал екі компания 1821 жылы бірікті. Гудзон шығанағы компаниясы Кэтберт Грантқа 1828 жылы жыл сайынғы жалақысын және "Қызыл өзен жазығының күзетшісі" лауазымын берді. Манитоба тарихи қоғамы 1891 жылы Майн-стрит пен Рупертсленд бульварының қиылысында, Виннипег ауданындағы Батыс Кильдонан шайқасының шамамен ортасындағы жерде соғысты еске алу үшін обелиск монументін орнатты. 1920 жылы бұл орын Канаданың Ұлттық тарихи орны деп жарияланды. Канада парктері метистермен келісімді жақсарту аясында жаңа түсіндіру тақталарын орнатты және Seven Oaks паркі жаңадан жоспарланды. Орын 2016 жылдың 19 маусымында шайқастың 200 жылдығын атап өту үшін ресми түрде қайта ашылды.