1869 жылғы Ред-Ривер көтерілісі және Манитоба құрылуы

Кіріспе

1869 жылғы Манитоба құрылу оқиғалары

Қызыл өзен көтерілісі, сондай-ақ Қызыл өзен қарсыласы, Қызыл өзен көтерілісі немесе Бірінші Риел көтерілісі деп белгілі, 1869 жылы метис көшбасшысы Луи Риел мен оның ізбасарларының қазіргі Канаданың Манитоба провинциясын құрудың бастапқы кезеңдерінде уақытша үкімет құруына әкелген оқиғалар тізбегі болды. Бұл жер бұрын Руперт жері деп аталған және сатылмас бұрын Гудзон шығанағы компаниясының бақылауында болған. Бұл оқиға 1867 жылы Канада Конфедерациясынан кейін жаңа федералды үкімет алғаш рет тап болған дағдарыс еді. Канада үкіметі 1869 жылы Гудзон шығанағы компаниясынан Руперт жерін сатып алып, ағылшын тілінде сөйлейтін губернатор Уильям Макдугаллды тағайындады. Оған француз тілінде сөйлейтін, көбінесе метис тұрғындары қарсылық көрсетті. Жер Канадаға ресми түрде берілместен бұрын, Макдугалл мемлекеттік жерді зерттеу жүйесінде қолданылатын шаршылы қалашықтар жүйесі бойынша жерді сызу үшін жерді өлшеушілерді жіберді. Риел бастаған метистер Макдугаллдың аумаққа кіруіне кедергі келтірді. Макдугалл Гудзон шығанағы компаниясының енді аумақты басқара алмайтынын және Канада егемендікті беруді кейінге қалдыруды сұрағанын мәлімдеді. Метистер уақытша үкімет құрды, оған олар ағылшын тілінде сөйлейтін өкілдердің тең санын шақырды. Риел Манитобаны Канада провинциясы ретінде құру үшін Канада үкіметімен тікелей келіссөздер жүргізді. Осы арада Риелдің адамдары уақытша үкіметке қарсылық көрсеткен Канада жақтасы фракциясының мүшелерін тұтқындады. Олардың арасында оранжист, Томас Скотт болды. Риелдің үкіметі Скотты соттап, кінәлі деп танып, оған бағынбағаны үшін жазасын орындады. Канада мен Ассинибоияның уақытша үкіметі көп ұзамай келісімге келді. 1870 жылы Канада Парламенті Манитоба заңын қабылдады, бұл Ред-Ривер колониясына Манитоба провинциясы ретінде Конфедерацияға кіруге мүмкіндік берді. Бұл заң сондай-ақ Риелдің кейбір талаптарын, мысалы, метис балалары үшін жеке француз мектептерін ашу және католицизмді қорғауды қамтыды. Келісімге қол жеткізілгеннен кейін Канада федералды билікті күшейту үшін Манитобаға әскери экспедиция жіберді. Қазір ол Уолсли экспедициясы немесе Қызыл өзен экспедициясы деп аталады, ол полковник Гарнет Уолсли басқаратын канадалық милиция және британдық тұрақты әскерлерінен тұрды. Онтариода Скотттың өлім жазасына кесілгеніне наразылық күшейді, көптеген адамдар Вулслидің экспедициясын Риелді кісі өлтіргені үшін тұтқындап, олар көтеріліс деп санайтын нәрсені басуды қалады. 1763 жылы Джордж III Париж шартында Людовик XV патшаның Солтүстік Америкадағы барлық колонияларын тартып алған кезде, бұл туралы қосымша ескерту жасалды. Тарихи тұрғыдан алғанда, халық негізінен франкофондық метистерден тұрды, олар алғашқы халықтар мен француз ұрпақтарынан шыққан аралас этникалық топ және тері саудасының ондаған жылдарында ерекше мәдениетті дамытты. 18 және 19 ғасырларда олар аралас некелерге тұрды, ер адамдар тері саудагерлеріне бағдаршы, аудармашы және аң аулаушы болып жұмыс істеді, сондай-ақ фермалар құрды. Метис әйелдері кейде саудада белсенді қатысты, ал Саулт-Сте. Маридегі бірнеше ықпалды отбасыларда 19 ғасырдың басында күйеулері еуропалықтар болды. Метис мәдениеті француз тілі мен католик дініне негізделген. 18 ғасырдың соңында ағылшын және шотланд еркектері тері саудасына кіріп, ожибве және осы аймақтағы басқа да алғашқы халықтармен некелесті. Олардың аралас нәсілді ұрпақтары көбінесе ағылшын тілінде сөйледі және кейде "елде туған" (сондай-ақ англо-метис) деп аталды. Аймаққа қоныс аударушылардың үшінші тобы - шотландтық пресвитериандық қоныс аударушылардың шағын тобы болды. 19 ғасырда Онтариодан ағылшын тілді протестанттар көбірек қоныстана бастады. Жаңа қоныс аударушылар көбінесе метис мәдениетіне немқұрайлы және римдік католицизмге жаулы болды, сондай-ақ көптеген адамдар Канаданың экспансионизмін жақтады. Осы аралықта көптеген американдықтар көшіп келді, олардың кейбіреулері аумақты АҚШ-қа қосуды жақтады. Діни, ұлтшылдық және этникалық шиеленістердің аясында саяси белгісіздік жоғары болды. АҚШ экспансионизмін тоқтату және заң мен тәртіпті орнату үшін британдық және канадалық үкіметтер біраз уақыттан бері Гудзон шығанағы компаниясынан Канадаға Руперт жерін беру туралы келіссөздер жүргізіп келді. Руперт жері туралы 1868 жылғы заң трансферге рұқсат берді. 1869 жылдың 1 желтоқсанында Канада бұл аумақты сатып алды. Трансферді күтіп, Джордж Этьен Картьемен бірге Руперт жерін Канада үшін қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарған қоғамдық жұмыс министрі Уильям Макдугалл Ред-Ривер колониясына зерттеу тобын жіберді. Католик епископы Александр Антонин Таше, Руперт жерінің Англикан епископы Роберт Махрей және Ассинибоияның Гудзон шығанағы компаниясының губернаторы Уильям Мактавиш федералды үкіметке мұндай зерттеулер наразылық тудыратыны туралы ескертті. Полковник Джон Стаутон Деннис басқаратын зерттеу тобы 1869 жылдың 20 тамызында Форт Гарриге келді. Метистер зерттеуге алаңдады, өйткені олар жерлеріне нақты құқықтарына ие болмаған, бірақ тек жерді пайдалану құқығына ие болды. Сонымен қатар, учаскелер француз колониялық феодалдық жүйесіне сәйкес, өзенге қарап тұрған ұзын, тар учаскелерге бөлінген, ал ағылшындар қалаған шаршы учаскелер емес. Метистер зерттеуді аумаққа канадалықтардың көбірек қоныс аударуының алғы күресі деп қарады, бұл олардың өмір салтына қауіп төндіреді деп санады. Нақтырақ айтқанда, олар Канада үкіметі өздерінің жерлерін тартып алады деп қорқыды. Ред-Риверде бастапқыда екі қарсыласу тобы болды. Біреуін Риел, екіншісін Уильям Диз атты метис басқарды, ол қарсылығында метис құндылықтарын білдірді. Олар ұзақ уақыт бойы символдық деңгейде билік үшін күресті, екі тарап та метис бірлігіне қатысты әртүрлі көзқарастарды ұсынды. Риел соңында Дизді қарсыласудың көшбасшылығынан жеңіп, француз метис қауымдастығы ішінде қолдауын нығайтты. Одан кейін ол 1869 жылғы қазан айының басындағы бұзушылықты бастауға жеткілікті күшті екенін сезінді. Ассинибоия Кеңесінің Гудзон шығанағы компаниясының әлі де аумаққа билігі болғандықтан, оның өкілдері 25 қазан күні Риелді комитеттің әрекеттерін түсіндіру үшін шақырды. Сол күні Риел маусымдық жұмыстан оралған тері бригадаларынан шамамен 400 адамды жинап, қан төгілмей Форт Гарриді басып алды. Бұл Риелдің ең керемет қадамдарының бірі болып саналды, өйткені фортты бақылауда ұстау қонысқа және Солтүстік-Батысқа кіруге бақылауды ұстауды білдірді. Ред-Ривер колониясының тұрғындары Канадамен қалай келіссөздер жүргізу керектігі туралы келіспеді. Атап айтқанда, француз және ағылшын тілінде сөйлейтін тұрғындар қалай әрекет ету керектігі туралы келісе алмады. Келісімдік қадам ретінде Риел 6 қарашада ағылшын тілінде сөйлейтін адамдарды өздерінің приходтарынан метис өкілдерімен бірге конвенцияға қатысу үшін делегаттарды таңдауды сұрады. Бірінші кездесуде көп нәтижеге қол жеткізілмегеннен кейін Джеймс Росс Макдугаллға Риелдің қатысынан наразылық білдірді. Риел бұған ашуланып, оның американдық араласуды шақыру ниеті жоқ екенін мәлімдеді. Оның орнына, ол бүкіл қарсыласу кезеңінде өзінің және метистердің королева Викторияның адал поддандылары екенін мәлімдеді. 16 қарашада Ассинибоия Кеңесі өзінің билігін растауға соңғы әрекет жасады, губернатор Мактавиш метистерге қаруларын тастау туралы жарлық шығарды. Оның орнына 23 қарашада Риел Ассинибоия Кеңесін алмастыру үшін Канадамен тікелей келіссөздер жүргізу үшін уақытша үкімет құруды ұсынды. Ағылшын тілінде сөйлейтін делегаттар мәселені талқылау үшін кешіктіруді сұрады. Олар ағылшын тілінде сөйлейтін приходтарды осы қадамға біріктіре алмады және бастапқыда 1 желтоқсанда конвенцияға ұсынылған "Құқықтар тізімін" мақұлдамады. Метистерге деген симпатиясына қарамастан, губернатор Мактавиш жанжалды аяқтау үшін жеткілікті жұмыс істемеді және одан кейін Риелмен түрмеге қамалды. Сондай-ақ о...

The Red River Rebellion , also known as the Red River Resistance, Red River uprising, or First Riel Rebellion, was the sequence of events that led up to the 1869 establishment of a provisional government by Métis leader Louis Riel and his followers at the Red River Colony, in the early stages of establishing today's Canadian province of Manitoba. It had earlier been a territory called Rupert's Land and been under control of the Hudson's Bay Company before it was sold. The event was the first crisis the new federal government faced after Canadian Confederation in 1867. The Canadian government had bought Rupert's Land from the Hudson's Bay Company in 1869 and appointed an English speaking governor, William McDougall. He was opposed by the French speaking mostly Métis inhabitants of the settlement. Before the land was officially transferred to Canada, McDougall had sent out surveyors to plot the land according to the square township system used in the Public Land Survey System. The Métis, led by Riel, prevented McDougall from entering the territory. McDougall declared that the Hudson's Bay Company was no longer in control of the territory and that Canada had asked for the transfer of sovereignty to be postponed. The Métis created a provisional government to which they invited an equal number of Anglophone representatives. Riel negotiated directly with the Canadian government to establish Manitoba as a Canadian province. Meanwhile, Riel's men arrested members of a pro Canadian faction who had resisted the provisional government. They included an Orangeman, Thomas Scott. Riel's government tried and convicted Scott and executed him for insubordination. Canada and the Assiniboia provisional government soon negotiated an agreement. In 1870, the Parliament of Canada passed the Manitoba Act, allowing the Red River Colony to enter Confederation as the province of Manitoba. The act also incorporated some of Riel's demands, such as the provision of separate French schools for Métis children and the protection of Catholicism. After reaching an agreement, Canada sent a military expedition to Manitoba to enforce federal authority. Now known as the Wolseley Expedition, or the Red River Expedition, it consisted of Canadian militia and British regular soldiers, led by Colonel Garnet Wolseley. Outrage grew in Ontario over Scott's execution, and many there wanted Wolseley's expedition to arrest Riel for murder and to suppress what they considered to be rebellion. Further notice was given in 1763, when King George III dispossessed King Louis XV of nearly all his colonies of North America at the Treaty of Paris. Historically, the population was mainly francophone Métis, who developed a mixed ethnicity descended of First Nations and French descent and a unique culture during the decades of the fur trade. In the 18th and the 19th centuries, they intermarried; established a tradition of men working as trappers, guides, and interpreters to fur traders; and developed farms. Métis women also were sometimes active in the trade, and among several influential families in Sault Ste. Marie in the early 19th century, the husbands were European. The Métis culture was based on the French language and Roman Catholic religion. In the late 18th century, English and Scottish men entered the fur trade and also married into the Ojibwe people and other First Nations in this region. Their mixed race descendants generally spoke English and were sometimes known as the "country born" (also as Anglo Métis). The third group of settlers to the region was a small number of Presbyterian Scottish settlers. More anglophone Protestants began to settle there from Ontario in the 19th century. The newer settlers were generally insensitive to Métis culture and hostile to Roman Catholicism, and many advocated Canadian expansionism. Meanwhile, many Americans migrated there, some of whom favouring annexation of the territory by the United States. Against the backdrop of religious, nationalistic, and ethnic tensions, political uncertainty was high. To forestall US expansionism and to bring law and order to the wild, the British and Canadian governments had been for some time negotiating the transfer of Rupert's Land from the Hudson's Bay Company to Canada. The Rupert's Land Act 1868 authorized the transfer. On December 1, 1869, Canada purchased the territory. In anticipation of the transfer, Public Works Minister William McDougall, who with George Étienne Cartier had been instrumental in securing Rupert's Land for Canada, ordered a survey party to the Red River Colony. A Catholic bishop, Alexandre Antonin Taché; the Anglican bishop of Rupert's Land, Robert Machray; and the HBC governor of Assiniboia, William Mactavish, all warned the federal government that such surveys would precipitate unrest. Headed by Colonel John Stoughton Dennis, the survey party arrived at Fort Garry on August 20, 1869. The Métis were anxious about the survey since they did not possess clear title to their lands but held a tenuous right of occupancy. In addition, the lots had been laid out according to the French seigneurial colonial system, with long narrow lots fronting the river, rather than the square lots that were preferred by the English. The Métis considered the survey to be a forerunner of increased Canadian migration to the territory, which they perceived as a threat to their way of life. More specifically, they feared
a possible confiscation of their farmland by the Canadian government. There were originally two resistance groups in Red River. One was led by Riel, and the other was led by a Métis named William Dease, who expressed Métis values in his opposition. For a long time they were locked in a power struggle on a symbolic level, both sides offering different perspectives on Métis unity. Riel finally defeated Dease for the leadership of the resistance and consolidated his support system within the French Métis community. He then felt strong enough to initiate the breach of October 1869. Because the Hudson's Bay Company's Council of Assiniboia still had authority over the area, its representatives summoned Riel on October 25 to explain the actions of the committee. On the same day Riel led roughly 400 men recruited from fur brigades recently returned to the settlement for the season to seize Fort Garry without bloodshed. That would come to be known as one of Riel's most brilliant moves, as control of the fort symbolized control of all access to the settlement and the Northwest. Residents of the Red River Colony disagreed on how to negotiate with Canada. In particular, the French and English speaking inhabitants did not agree on how to proceed. In a conciliatory gesture, Riel on November 6 asked the anglophones to select delegates from each of their parishes to attend a convention with the Métis representatives. After little was accomplished at the first meeting, James Ross expressed displeasure at Riel's treatment of McDougall. Riel angrily denied that and stated that he had no intentions of invoking American interventions. Instead, throughout the entire resistance, he insisted that he and the Métis were loyal subjects of Queen Victoria. On November 16, the Council of Assiniboia made a final attempt to assert its authority when Governor Mactavish issued a proclamation ordering the Métis to lay down their arms. Instead, on November 23, Riel proposed the formation of a provisional government to replace the Council of Assiniboia to enter into direct negotiations with Canada. The anglophone delegates requested an adjournment to discuss matters. They neither succeeded in rallying the English speaking parishes behind that move nor originally approved of the "List of Rights," which was presented to the convention on December 1. Despite his Métis sympathies, Governor Mactavish did not do enough to end the conflict and was imprisoned by Riel shortly afterward. Also on December 1, McDougall had proclaimed that the HBC was no longer in control of Rupert's Land and that he was the new lieutenant governor. The proclamation was to later prove problematic, as it effectively ended the authority of the council but failed to establish Canadian authority. McDougall did not know that the transfer had been postponed once news of the unrest had reached Ottawa. Around mid December 1869, Riel presented the convention with a list of 14 rights as a condition of union. They included representation in Parliament, a bilingual legislature and chief justice, and recognition of certain land claims. The convention did not adopt the list at the time, but once the list of rights was generally known, most anglophones accepted the majority of the demands as reasonable. Much of the settlement was moving toward the Métis point of view, but a passionately pro Canadian minority became more resistant. It was loosely organized as the Canadian Party and was led by Dr. John Christian Schultz and Charles Mair. Colonel Dennis and Major Charles Boulton also supported it. McDougall appointed Dennis to raise a militia to arrest the Métis, who were occupying Upper Fort Garry. The anglophone settlers largely ignored the call to arms, and Dennis withdrew to Lower Fort Garry. Schultz, however, was emboldened to fortify his house and his store and attracted around 50 recruits. Riel took the threat seriously and ordered for Schultz's home to be surrounded. The resisters surrendered on December 7 and were imprisoned in Fort Garry. The unrest and the absence of a clear authority made the Métis National Committee declare a provisional government on December 8. Having received notification of the delay in the union until the British government of the HBC could guarantee a peaceful transfer, McDougall and Dennis departed for Ontario on December 18. Major Boulton fled to Portage la Prairie.

Уақытша үкімет

Оттавада генерал-губернатор лорд Лизгар премьер-министр Джон А. Макдональдтың өтінішімен 6 желтоқсанда Қызыл өзен аймағындағы қаруларын түсіретіндердің бәріне кешірім жариялады. Ол Жан Батист Тибо мен Шарль Рене д'Ирумберри де Салаберриді келісу миссиясына жіберді, бірақ оларға үкімет атынан келіссөздер жүргізуге уәкілеттік бермеді. Макдональд HBC өкілі Дональд Александр Смитті, келіссөздер жүргізуге кеңірек өкілеттікпен арнайы комиссар етіп тағайындады. 27 желтоқсанда Джон Брюс Уақытша үкіметтің президенті лауазымынан қанағаттанды, ал Риел президент болып сайланды. Сол күні қонысқа Дональд Смит келді, одан кейін де Салаберри келді, ол Тибоға қосылды, ол Рождество күні келген болатын. Олар 1870 жылғы 5 қаңтарда Риелмен кездесті, бірақ ешқандай қорытындыға келмеді. Келесі күні Риел мен Смит тағы да кездесті. Смит комитетпен келіссөздердің нәтижесіз болатынына көз жеткізді. Ол оны айналып өтіп, Канаданың позициясын қоғамдық жиынға ұсынды. 19 және 20 қаңтарда жиналыстар өтті. Риел аудармашы ретінде қызмет еткен Смит, үлкен аудиторияға Канада үкіметінің ізгі ниеті, өкілдік беру ниеті және жер дауына қатысты жеңілдіктер беруге дайындығы туралы сендірді. Қоныс енді оның толық қолдауына ие болғандықтан, Риел Смит ұсынған нұсқауларды қарастыру үшін француз және ағылшын тілінде сөйлейтін қоныс аударушылар арасында тең бөлінген 40 өкілден тұратын жаңа конвенция құруды ұсынды, бұл ұсыныс қабылданды. Алты адамнан тұратын комитет құқықтардың кеңейтілген тізімін жасады, ол конвенция 3 ақпанда қабылдады. 7 ақпандағы жиналыстардан кейін Тибо, Салаберри және Смитке жаңа құқықтар тізімі ұсынылды, содан кейін Смит Канадамен тікелей келіссөздер жүргізу үшін Оттаваға делегация жіберуді ұсынды, бұл ұсынысты Риел ынтамен қабылдады. Скотт 1870 жылғы 4 наурызда оққа ұшты. Тарихшылар Риелдің өлім жазасын санкциялау себептерін талқылады, оны оның саяси қателігі деп есептейді. Оның өзінің түсіндірмесі, ол канадалықтарға метистерді қастерлеу керектігін көрсету қажет деп санады. Үкімет бітімге келер алдында бірнеше мәселені шешуі керек болды. Бақытыға орай, үкімет келісімге келді. Манитоба құрылғаннан кейін Канада үкіметі жаңа аумақты бақылауға ие болады және метистердің наразылығына қатысты алаңдамайды, өйткені олар жерді де бақылауға алады. 1870 жылғы 12 мамырда метистерге Манитоба провинциясын құрайтын 200 000 гектар жер берілді. Бұл метистерге өздерінің жерлерінде еркін аң аулауға және провинцияны басқаруға және метистердің құқықтарын қорғауға заңды өкілеттіктермен үкімет құруға мүмкіндік береді. Үкімет Манитоба провинциясын метистер үшін құрғанмен, ол провинциядағы оқиғаларға жауапкершілік алмай, провинцияны бақылауға мүмкіндік берді. Манитоба Солтүстік-Батыс территорияларынан құрылған алғашқы провинция болды. Бірақ Ритшот генерал-губернатордың кешіріміне қатысты нақтылыққа қол жеткізе алмады. Скотттың өлім жазасына кесілгеніне қатысты наразылық Онтариода жылдам өсті, сондықтан мұндай кепілдік саяси жағынан тиімді болмады. Делегаттар Манитобаға тек кешірім туралы уәдемен оралды.

In Ottawa, Governor General Lord Lisgar had, at the behest of Prime Minister John A. Macdonald, proclaimed an amnesty on December 6 for all in the Red River area who would lay down their arms. He dispatched Abbé Jean Baptiste Thibault and Charles René d'Irumberry de Salaberry on a mission of reconciliation but failed to give them the authority to negotiate on behalf of the government. Macdonald appointed the HBC representative, Donald Alexander Smith, as special commissioner with a greater authority to negotiate. On December 27, John Bruce resigned as president of the provisional government, and Riel was elected president. The same day, Donald Smith arrived in the settlement, followed shortly by de Salaberry, who joined Thibault, who had arrived on Christmas Day. They met with Riel on January 5, 1870, but reached no conclusions. The next day, Riel and Smith had another meeting. Smith then concluded that negotiation with the committee would be fruitless. He maneuvered to bypass it and to present the Canadian position at a public meeting. Meetings were held on January 19 and January 20. With Riel acting as translator, Smith assured the large audiences of the Canadian government's goodwill, intention to grant representation, and willingness to extend concessions with respect to land claims. With the settlement now solidly behind him, Riel proposed the formation of a new convention of 40 representatives, divided evenly between French and English speaking settlers, to consider Smith's instructions, which was accepted. A committee of six outlined a more comprehensive list of rights, which the convention accepted on February 3. After meetings on February 7 in which the new list of rights were presented to Thibault, Salaberry, and Smith, Smith proposed for a delegation to be sent to Ottawa to engage in direct negotiations with Canada, a suggestion that was eagerly accepted by Riel. Scott was executed by a firing squad on March 4, 1870. Historians have debated Riel's motivations for allowing the execution, as they have considered it his one great political blunder. His own justification was that he felt it necessary to demonstrate to the Canadians that the Métis must be taken seriously. The government had to deal with several issues before peace could be made. Fortunately for the government, an agreement was reached. With the creation of Manitoba, the Canadian government would gain control over a new area and not have to worry about the Métis being upset, as they would also be gaining control over the land. On May 12, 1870, the Métis had been given 200,000 hectares of land, which would make up the Province of Manitoba. That would allow for the Métis to hunt freely in their land and have some form of government with legitimate powers to run the province and protect Métis rights. Even though the government had created the Province of Manitoba for the Métis, it also allowed the government to have control over the province without being responsible for any events that occurred in it. Manitoba would be the first province created from the Northwest Territories. Significantly, however, Ritchot could not secure a clarification of the governor general's amnesty. Anger over Scott's execution was growing rapidly in Ontario, and any such guarantee was not politically expedient. The delegates returned to Manitoba with only a promise of a forthcoming amnesty.

Вулсли экспедициясы

Кез келген жағдайда, Ред-Ривер қонысында Канада билігін жүзеге асыру және Миннесота экспансионистерін тоқтату мақсатымен әскери экспедиция шешілген еді. Ол май айында полковник Гарнет Вулсли басшылығымен кемеге мініп, Ұлы көлдерге қарай жол тартты. Онтариолықтар Вулсли экспедициясының көтерілісті басуға бағытталғанына ерекше сенді, бірақ үкімет оны «бейбітшілік миссиясы» деп сипаттады. Өзінің тұтқындалып, қылмыстық құқық бұзушылықтарымен айыпталуы мүмкін екенін, сондай-ақ экспедицияға қатысқан канадалық милиция мүшелері оны дарға асуға ниеттенгенін білген Риел және оның ізбасарлары 24 тамызда Форт-Гарриге күтпеген жерден, жаңбыр жауып тұрғанда, асығыс түрде қашып кетті. Экспедицияның Форт-Гарриге келгені Ред-Ривер көтерілісінің тиімді аяқталуын білдірді. 1875 жылы Риел бес жылға Канададан ресми түрде жер аударылды. Квебектің қысымымен сэр Джон А. Макдональд үкіметі одан әрі қатаң шаралар қолданбады. Риел жер аударылған кезде үш рет Канада Парламентіне сайланды, бірақ ешқашан өзінің орнына отырмады. Ол 1885 жылы Канадаға оралып, тақсырған Солтүстік-Батыс көтерілісін басқарды. Кейіннен ол мемлекеттік қасақаналық жасады деген айыппен сотталып, асылып өлтірілді. Франсис Конканның 2020 жылғы «Жүн саудасының әйелдері» пьесасы Ред-Ривердегі бекіністе өтеді және үш әйел төңіректегі оқиғаларды талқылайды.