1885 жылғы Солтүстік-Батыс көтерілісі және Луи Риель трагедиясы
North-West Rebellion
1885 ж. Métis және Cree халықтарының Канадаға қарсы қарсылығы. Батош шайқасы, көтеріліс жеңілісі, Рьель сотталуы, қаза болғандар мен тұтқындар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1885 жылы метистер мен крилер Канадаға қарсы қарсылық көрсетті.
1885 resistance by the Métis and Cree peoples against Canada
33 метис қаза тапты.
48 метис жараланды.
33 Métis dead
48 Métis wounded
Duck Lake, Fish Creek және Cut Knife шайқастарындағы айқын алғашқы жеңістерге қарамастан, жанжал үкімет күштерінің басымдығы мен жабдықтың жетіспеуі салдарынан метистер төрт күндік Батош шайқасында жеңіліске ұшырады. Қалған туысқан халықтар шашырап кетті. Бірнеше басшы тұтқындалды, ал кейбіреулері түрмеде жазасын өтеді. Әскери қақтығыстан тыс жасалған кісі өлтірулер үшін Канада тарихындағы ең ірі жаппай асылуға сегіз адам сотталды. Риел тұтқындалып, сотқа тартылып, мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталды. Канада бойынша кешірім сұраған көптеген тілектерге қарамастан, ол асылды. Риел франкофондық Канада үшін батыр шейітке айналды. Бұл этникалық шиеленістің күшеюіне себеп болды, ал оның салдары бүгінге дейін сезілуде. Жанжалды басу Прерия провинцияларының қазіргі ағылшын тілділер бақылауында болуына әкелді, олар француз тілділердің өте шектеулі болуына рұқсат берді және өз отандастарының қуғын-сүргініне ашуланған француз канадалықтарының шеттетілуіне себеп болды. Канадалық Тынық мұхиты темір жолының әскерлерді тасымалдауда атқарған маңызды рөлі консервативті үкіметке қолдаудың артуына әкелді, ал Парламент елдің алғашқы трансконтиненталдық темір жолын аяқтау үшін қаражат бөлді.
Despite some notable early victories at Duck Lake, Fish Creek, and Cut Knife, the conflict was quashed when overwhelming government forces and a critical shortage of supplies brought about the Métis' defeat in the four day Battle of Batoche. The remaining Aboriginal allies scattered. Several chiefs were captured, and some served prison time. Eight men were hanged in Canada's largest mass hanging, for murders performed outside the military conflict. Riel was captured, put on trial, and convicted of treason. Despite many pleas across Canada for clemency, he was hanged. Riel became a heroic martyr to Francophone Canada. That was one cause for the rise of ethnic tensions into a deep division, whose repercussions continue to be felt. The suppression of the conflict contributed to the present reality of the Prairie Provinces being controlled by English speakers, who allowed only a very limited francophone presence, and helped cause the alienation of French Canadians, who were embittered by the repression of their countrymen. The key role that the Canadian Pacific Railway played in transporting troops caused support by the Conservative government to increase, and Parliament authorized funds to complete the country's first transcontinental railway.
Номенклатура
Бұл қақтығыс бірнеше атаумен белгілі, оның ішінде Солтүстік-Батыс көтерілісі, Солтүстік-Батыс қарсыласы, 1885 жылғы қарсыласы, Солтүстік-Батыс көтерілісі, Саскачеван көтерілісі және Екінші Риль көтерілісі. Бұл қақтығыс, Қызыл өзен көтерілісімен бірге, жиі Риль көтерілісі деп аталады. Осы себепті, жергілікті халықтарды зерттейтін ғалымдар мен көптеген тарихшылар еуропалық отарлауға жауап ретіндегі жергілікті халықтардың көтерілісін қарсыластың бір түрі деп қарастырады, себебі көптеген жергілікті халықтар канадалық үкімет егемендігін орнатуға дейін жерді өздері басқарып келген. The Canadian Encyclopedia мәліметінше, 1882 жылы геодезистер жаңа құрылған Саскачеван округінің жерін Доминион жер кадастрының шаршы участақ жүйесі бойынша бөліп бастады. Метистердің жерлері олардың француз-канаддық мәдениетінде таныс болған, өзеннен басталатын жолақты жүйемен орналастырылды. Сауалнамадан бір жыл өткен соң, Сент-Луис округінің 36 отбасы өздерінің жерлері мен шіркеу және мектеп орналасқан ауылдық жердің (Доминион жер кадастрының 2-ші меридианының батысындағы 45-ші тауншип, 7-ші диапазон) Король Альберт отарлау компаниясына сатылғанын анықтады. Жерге құқығы болмағандықтан, метистер жерлерін жоғалтудан қорқып, себебі біфолдардың жоғалуынан кейін бұл олардың негізгі күнкөріс көзі болған еді. 1884 жылы метистер (англо-метистерді қоса) Луи Рильге АҚШ-тан оралып, үкіметке олардың атынан шара көруді сұрады. Сонымен қатар, жергілікті халықтардың қоныстануын бақылауға тырысқан федералды үкімет онжылдықтың соңында жасасқан шарттарының талаптарын жиі бұзды. 1885 жылдың көктемінде крилер зорлық-зомбылыққа қолданғанда, бұл Риль мен метистердің көтерілісімен (ол осы кезде жүріп жатқан) тікелей байланысты емес еді. Frog Lake қаны мен Battleford тонауында крилердің шағын топтары Үлкен Аю мен Паундмейкердің билігіне қарсы шықты. Риль мен метистер үшін Қызыл өзен көтерілісінен бері бірнеше жағдай өзгерді. Теміржол 1883 жылы далалар арқылы салынды, бірақ Superior көлінің солтүстігіндегі учаскелерде құрылыс жұмыстары жалғасты, бұл үкіметке аймаққа әскерлерді жеткізуді жеңілдетті. Сонымен қатар, Солтүстік-Батыс атты полициясы (NWMP) құрылды, жергілікті қарулы күштер дамыды. Риль аймақтағы ағылшын қоныс аударушыларынан және тайпалардың көп бөлігінен қолдау таппады. Рильдің Құдай оны Канадаға пайғамбар ретінде жіберді деген мәлімдемесі католик шенеуніктерінің (оларды еретик деп есептеді) оның қолдауын азайтуға тырысуына себеп болды. Католик дін қызметкері Альберт Лакомб Кроуфуттан оның қара аяқ жауынгерлері қақтығысқа қатыспауына кепілдік беру үшін жұмыс істеді.
The conflict is referred to by several names, including the North West Rebellion, the North West Resistance, the 1885 Resistance, the Northwest Uprising, the Saskatchewan Rebellion, and the Second Riel Rebellion. The conflict, in addition to the Red River Rebellion, was collectively referred to as the Riel Rebellions. As a result, Indigenous studies scholars and many historians refer to Indigenous uprisings in reaction to European colonization as resistances; owing to the fact that many Indigenous nations self governed the land before the Canadian government exerted their sovereignty over it. The Canadian Encyclopedia, In 1882, surveyors began dividing the land of the newly formed District of Saskatchewan in the Dominion Land Survey's square concession system. The Métis lands were laid out in the seigneurial system of strips reaching back from a river which the Métis were familiar with in their French Canadian culture. A year after the survey the 36 families of the parish of St. Louis found that their land and village site that included a church and a school (in Township 45, Range 7 west of the 2nd Meridian of the Dominion Land Survey) had been sold by the Crown to the Prince Albert Colonization Company. Not having clear title, the Métis feared losing their land which, now that the buffalo herds were gone, was their primary source of sustenance. In 1884, the Métis (including the Anglo Métis) asked Louis Riel to return from the United States, where he had fled after the Red River Rebellion to appeal to the government on their behalf. and, in an attempt to assert control over aboriginal settlement, the federal government often violated the terms of the treaties it had signed during the latter part of the decade. When the Cree initiated violence in the spring of 1885, it was almost certainly unrelated to the revolt of Riel and the Métis (which was already underway). In both the Frog Lake Massacre and the Looting of Battleford, small dissident groups of Cree men revolted against the authority of Big Bear and Poundmaker. For Riel and the Métis, several factors had changed since the Red River Rebellion. The railway had been completed across the prairies in 1883, though sections were still under construction north of Lake Superior, making it easier for the government to get troops into the area. In addition, the North West Mounted Police (NWMP) had been created, developing an armed local force. Riel lacked support from English settlers of the area as well as the great majority of tribes. Riel's claim that God had sent him back to Canada as a prophet caused Catholic officials (who saw it as heresy) to try to minimize his support. The Catholic priest, Albert Lacombe, worked to obtain assurances from Crowfoot that his Blackfoot warriors would not participate in a conflict.
Демография
1885 жылғы Ассинибоя, Саскачеван және Альберта халық санағы бойынша жалпы саны 48 362 адамды құрады. Олардың ішінде 20 170 адам (шамамен 40 пайызы) мәртебелі үндістер болды. 1885 жылы Солтүстік-Батыс территориясының бір бөлігі болған Саскачеван округі үш кіші округке бөлінді және халқы 10 595 адамды құрады. Шығыс жағындағы Кэрротт-Ривер кіші округінде 1770 адам тұрды және ол тыныш болды. Округтың орталығындағы Принс-Альберт кіші округінде 5373 адам тұрды, оның ішінде Оңтүстік тармағында шамамен 1300 адам болды. Оңтүстік тармағындағы елді мекен Луи Риелдің Саскачеван Уақытша үкіметінің орталығы болды. Батыстағы Батлфорд кіші округінде Паундмейкер мен Биг Беар басқарған топтардың крилері көтеріліс жасады, онда 3603 адам тұрды. Округтың ең ірі елді мекені және астанасы Принс-Альберт болды, онда шамамен 800 адам тұрды, одан кейін Батлфордта шамамен 500 адам тұрды, олар «француздар, метистер және ағылшындар арасында шамамен тең бөлінді». 1885 жылы Саскачевандағы метистердің саны шамамен 5400 адамды құрады. Көпшілігі дін қызметкерлерінің ұсынысы бойынша ұлттық үкіметпен болған дауға бейтарап қалуға тырысты. Шамамен 350 қарулы адам Риелді қолдады. Чарльз Нолин басқарған оған аз ғана қарсылық көрсетілді. Сонымен қатар, оған алғашқы ұлттардың аздаған өкілдері де қолдау көрсетті. Риелдің жақтастары арасында ескі, нашар ассимиляцияланған метистер болды, олар көбінесе алғашқы ұлттармен тығыз байланыста болды. Көптегендері алғашқы ұлттар қауымдастықтарына жиі көшіп, француз тілінен гөрі жергілікті тілдерде сөйлеуді ұнатты. Риелдің қарсыластары жас, жақсы білім алған метистер болды; олар Риел уәделегендей жекелеген аймақ құрудың орнына, Канада қоғамына толығырақ енуді қалады.
The 1885 census of Assiniboia, Saskatchewan and Alberta reported a total population of 48,362. Of this, 20,170 people (about 40 percent) were Status Indians. The District of Saskatchewan, part of the North West Territories in 1885, was divided into three sub districts and had a population of 10,595. To the east, the Carrot River sub district with 1,770 people remained quiet. The Prince Albert sub district in the centre of the district had a population of 5,373 which included the Southbranch settlements with about 1,300. The South branch settlement was the centre of Louis Riel's Provisional Government of Saskatchewan during the conflict. To the west, the Battleford sub district where the Cree uprising of people in bands led by Poundmaker and Big Bear occurred, had 3,603 people. The largest settlement and the capital of the district was Prince Albert with about 800 people followed by Battleford with about 500 people who were "divided about equally between French, Métis and English". The Métis population in Saskatchewan in 1885 was about 5,400. A majority tried to stay neutral in the dispute with the national government, as the priests recommended. About 350 armed men supported Riel. A smaller number opposed him, led by Charles Nolin. In addition, he had the support of a small number of members of First Nations. Riel's supporters included the older, less assimilated Métis, often with close associations with the First Nations population. Many moved back and forth into First Nations communities and preferred to speak Indigenous languages more than French. Riel's opponents were younger, better educated Métis; they wanted to be more integrated into Canadian society, not to set up a separate domain as Riel promised.
Соғыс барысы
Риел қозғалысты басқаруға шақырылған болатын, бірақ ол оны діни сипаттамасы күшті әскери әрекетке айналдырды, соның салдарынан католик шіркеу қызметкерлері, ақтар, дерлік барлық бірінші ұлт өкілдері және көптеген метистерден қолдауын жоғалтты. 1885 жылдың мамыр айында Батош жерінде бірнеше жүз метис және азырақ бірінші ұлт өкілдерінен тұратын күш 900 үкіметтік әскермен кездесті. Федералды үкімет Дак-Лейк шайқасынан аз уақыт бұрын генерал-майор Фредерик Миддлтонды батысқа жіберді. Соңында, бірнеше апта ішінде Миддлтон батысқа 3000 әскер жеткізіп, олардың қатарына тағы 2000, көбінесе ағылшын канадалық еріктілер мен 500 Солтүстік-Батыс атты полиция қызметкерлерін қосты. Сонымен қатар, 26 сәуірде Кри көтерілісшілері Ла-ла-Биш және Грин-Лейктегі Хадсон шығанағы компаниясының бекеттерін тонады. Бұл оқиға Канада үкіметін Солтүстік-Батыс аймақтарындағы наразылықтың күшеюіне назар аударуға итермеледі. Соғыс аяқталғаннан кейін үкімет Қаңқа көліндегі қырғынға жауапты соғыс басшысы – «Жолшы рухты» дарға асты. 15 сәуірде 200 кри жауынгері Питт фортына шабуыл жасады. Олар полицияның барлау тобын тоқтатып, бір констебльді өлтіріп, тағы біреуін жаралады, ал үшіншісін тұтқынға алды. Қоршауға алынып, қарсыластарынан кем күшті болған гарнизон командирі Фрэнсис Диккенс қарсылық көрсетпей, шабуылдаушылармен келіссөздер жүргізуге келісті. Үлкен Аю қалған полиция қызметкерлерін босатып, қала тұрғындарын кепілге алып, фортты қиратты. Алты күннен кейін инспектор Диккенс пен оның адамдары Батлфордқа қауіпсіз жетті.
Riel had been invited in to lead the movement but he turned it into a military action with a heavily religious tone, thereby alienating the Catholic clergy, the whites, nearly all of the First Nations, and most of the Métis. He had a force of a couple hundred Métis and a smaller number of First Nations at Batoche in May 1885, confronting 900 government troops. The federal government had, shortly before the battle at Duck Lake, sent Major General Frederick Middleton to the West. Eventually, over a period of many weeks, Middleton brought 3,000 troops to the West, and incorporated another 2,000, mostly English Canadian volunteers, and 500 North West Mounted Police into his force. As well, Cree insurgents looted Hudson's Bay Company posts at Lac la Biche and Green Lake on April 26. The massacre prompted the Canadian government to take notice of the growing unrest in the North West Territories. When the conflict was over, the government hanged Wandering Spirit, the war chief responsible for the Frog Lake Massacre. On April 15, 200 Cree warriors descended on Fort Pitt. They intercepted a police scouting party, killing a constable, wounding another, and captured a third. Surrounded and outnumbered, garrison commander Francis Dickens capitulated and agreed to negotiate with the attackers. Big Bear released the remaining police officers but kept the townspeople as hostages and destroyed the fort. Six days later, Inspector Dickens and his men reached safety at Battleford.
Апрель-мамыр метистердің жеңістері
24 сәуірде Фиш-Крикте 200 метис Миддлтон колоннасының 900 сарбаздан тұратын бөлімшелеріне қарсы маңызды жеңіс одіс етті. Бұл өзгеріс соғыстың барысын түбегейлі өзгерте қоймаса да, Миддлтон колоннасының Батошқа қарайғы жорылын уақытша тоқтатты. Екі аптадан кейін метистер сонда соңғы тұғырын жасады. 2 мамырда кри тайпасының соғыс басшысы Файн Дей Батлфорд маңындағы Cut Knife шайқасында подполковник Уильям Оттерге қарсы табысқа жетті. Гатлинг мылтығы қолданылғанына қарамастан, Оттердің жедел әскер колоннасы кері шегінуге мәжбүр болды. Файн Дей бас Паундмейкермен байланыста болды, ол сол айдың соңында үкімет әскерлеріне бағынды. Үлкен Аю шайқаста қатыспады және кри жауынгерлеріне кері шегініп бара жатқан канадалық әскерлерді мазаламауға жеке түрде кеңес берді.
On April 24, at Fish Creek, 200 Métis achieved a remarkable victory over units in Middleton's column numbering 900 soldiers. The reversal, though not decisive enough to alter the outcome of the war, temporarily halted the advance of Middleton's column toward Batoche. That was where the Métis made their final stand two weeks later. On May 2, the Cree war chief Fine Day successfully held off Lieutenant Colonel William Otter at the Battle of Cut Knife near Battleford. Despite its use of a gatling gun, Otter's flying column of militia was forced to retreat. Fine Day was affiliated with the chief Poundmaker, who surrendered to government troops later that same month. Big Bear did not fight in the battle and personally prevailed on the Cree fighters not to harass the retreating Canadian troops.
Метистердің көтерілісін тоқтату
12 мамырда Миддлтон әскері Батош қаласын басып алды. Көп есе кем болғанымен, жақсы бекінген метис жауынгерлері үш күнге созылған шайқас пен қоршаудан кейін оқ-дәрісі таусылды. Метистер қаруларынан өткір заттар мен кішкентай тастарды атып, соғысуға мәжбүр болды. Канадалық әскерлер алға жылжып, метис жауынгерлерін мылтық орнынан шабуылдап, оларды өлтірді немесе таратып жіберді. Риел 15 мамырда қарсылық көрсетпей ұсталды. Габриэль Дюмонт және көтеріліске қатысқан басқа да адамдар АҚШ-тың Монтана аймағына қашып кетті. Метистердің жеңілісі мен Риелдің тұтқындалуы Уақытша үкіметтің құлауына алып келді.
On May 12, Middleton's force captured Batoche itself. The greatly outnumbered but well entrenched Métis fighters ran out of ammunition after three days of battle and siege. The Métis resorted to firing sharp objects and small rocks from their guns. They were finally killed or dispersed when Canadian soldiers advanced on their own and overran the Métis fighters in their rifle pits. Riel surrendered on May 15. Gabriel Dumont and other participants in the uprising escaped across the border to the Montana Territory of the United States. The defeat of the Métis and Riel's capture led to the collapse of the Provisional Government.
Крилер көтерілісін тоқтату
Бірақ Батоштің құлдырауы Крилермен жеке қақтығысты аяқтамады. Паундмейкер және оған адал бірнеше басшылар Батлфордқа барып, 26 мамырда қарсыластарына бас иді. 28 мамырда генерал-майор Томас Блэнд Стрэндж өзінің қосымша күштерін – ополчениеліктерді және Альберта округінің Калгари қаласынан келген NWMP жасағын – Үлкен Аюдың тобымен, олар өздерін қуушылардан қашып бара жатқанда, кездестірді. Май айының соңында Френчменс-Бюттедегі шайқаста топтың жауынгерлері жеңіске жетті. Қақтығыстағы соңғы қарулы шайқас 3 маусымда Лун көлінде болды. Сол күні майор Сэм Стилдің басқаруындағы NWMP-нің шағын жасағы Френчменс-Бюттедегі шайқастан кейін солтүстікке қарай қашқан Үлкен Аюдың күштерін қуып жете алды. Үлкен Аюдың жауынгерлерінің оқ-дәрісі таусылып бара жатқан еді, олар қысқаша атыс-шайқастан кейін, тұтқындарын босатып, қашқанға шықты. Әлсіреген, қорғанышсыз және Паундмейкердің бас иегеннен кейін көмекке үмітсіз, Үлкен Аюдың жауынгерлерінің көпшілігі келесі бірнеше аптада бас иді. 2 шілдеде Үлкен Аю Форт Карлтонға жақын Саскачеван өзеніндегі аралда NWMP-ге бас иді. Үкімет Крилер мен Ассинибоиндердің азық-түлік тапшылығын азық-түлік және басқа да қажетті заттарды жіберу арқылы шешуге тырысты. Паундмейкер мен Үлкен Аю түрмеге кесілді. Алты адам Канада тарихындағы ең ірі жаппай жазалауда дарға асылды. Бұл адамдар, әскери қақтығыстан тыс жерде кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылды: Айналайын Рух (Капапамахчаквев), жазықтық Крилерінің соғыс басшысы, Кішкентай Аю (Апаскискос), Аспанда Жүруші (немесе Аспанды Айналушы), Жаман Жебе, Қайғылы Адам, Темір Дене, Ика (немесе Қисық Аяқ) және Қансыз Адам. Олардың қылмыстары Жәндік Көлінде және Батлфордта жасалды (Фермалық Оқытушы Пэйн мен Батлфорд фермері Барни Тремонттың өлтірілуі).
But the downfall of Batoche did not end the separate conflict with the Cree. Poundmaker and several of the chiefs loyal to him marched into Battleford and surrendered on May 26. By May 28, Major General Thomas Bland Strange brought his mixed force militia and a NWMP detachment from Calgary, District of Alberta into contact with Big Bear's band fleeing from its pursuers. Fighters in the band carried the day at Frenchman's Butte in a battle at the end of May. The last armed engagement in the conflict was the Battle of Loon Lake on June 3. That day a small detachment of NWMP under the command of Major Sam Steele caught up to Big Bear's force, which was fleeing northward after the battle at Frenchman's Butte. Big Bear's fighters were almost out of ammunition and fled after a short exchange of fire and the release of their hostages. Demoralized, defenceless, and with no hope of relief after Poundmaker's surrender, most of Big Bear's fighters surrendered over the next few weeks. On July 2 Big Bear surrendered to the NWMP on an island in the Saskatchewan River near Fort Carlton. The government addressed the critical food shortage of the Cree and Assiniboine by sending food and other supplies. Poundmaker and Big Bear were sentenced to prison. Eight others were hanged in the largest mass hanging in Canadian history. These men, found guilty of killing outside of the military conflict, were Wandering Spirit, (Kapapamahchakwew) a Plains Cree war chief, Little Bear (Apaschiskoos), Walking the Sky (AKA Round the Sky), Bad Arrow, Miserable Man, Iron Body, Ika (AKA Crooked Leg) and Man Without Blood, for murders committed at Frog Lake and at Battleford (the murders of Farm Instructor Payne and Battleford farmer Barney Tremont).
Салдары
Луи Риелдің соты қақтығыстан кейін көп ұзамай өтті, онда ол мемлекетке қарсы сатқындық жасады деп танылып, дарға асылды. Оның соты ағылшын және француз Канадасы арасында ұлттық пікір қақтығысын тудырды. Бұл қақтығыс Канаданың тәуелсіз әскери әрекеттерінің алғашқысы болды. Ол шамамен 5 миллион долларға түсті және Квебектегі Консервативтік партияның көп бөлігінің қолдауын жоғалтты. Ол дала аймағында ағылшын тілінде сөйлейтіндердің бақылауын қамтамасыз етті және ұлттық үкіметтің шешуші қадамдарға қабілетті екенін көрсетті.
The trial of Louis Riel occurred shortly after the conflict, where he was found guilty of high treason, and hanged. His trial sparked a national controversy between English and French Canada. The conflict was Canada's first independent military action. It cost about $5 million, and lost the Conservative Party most of their support in Quebec. It guaranteed Anglophone control of the Prairies, and demonstrated the national government was capable of decisive action.
Халықаралық реакция
Қақтығыс жүріп жатқанда, американдық және британдық баспасөз метистер мен Канада үкіметінің әрекеттерін бақылады. Кейбір газеттер, мысалы, "Таймс" және "Гардиан", Канада үкіметінің жасаған іс-қимылдарын жақсы бағалады.
While the conflict was ongoing, the American and British press took note of the actions of both the Métis and the Canadian Government. Some newspapers, such as the Times and Guardian, wrote approvingly of the actions taken by the Canadian government.
Ұзақ мерзімді салдарлары
Саскачеван метистері жер беруді сұрады; үкімет 1887 жылдың соңына дейін барлығына оны берді. Үкімет метистердің тілегіне сәйкес, бұрыннан бар өзен бойындағы жер учаскелерін сақтау үшін ресми карталарды қайта зерттеді. Дегенмен, метистер жаңа жерлерінің ұзақ мерзімді құнын түсінбеді және оның көп бөлігін кейін фермерлерге қайта сатқан спекулянттарға сатты. Француз тілі мен католик діні Саскачеван және Манитобада маргинализацияға ұшырады, бұл Манитоба мектептері мәселесіне байланысты туындаған даудан көрініс тапты. Көптеген метистер қаламайтын жерлерде, уақытша жерлерде, мысалы, жол бойындағы учаскелерде немесе үндістердің резервацияларының жанында тұруға мәжбүр болды (Метистердің келісімшарт бойынша үндістер сияқты мәртебесі болмағандықтан, жерге ресми құқығы болмады). Риелдің соты және Макдональдтың оның жазасын жеңілдетуден бас тартуы Квебекте ұзаққа созылған наразылықты тудырды және франкофондардың ағылшын тілді саясаткерлерге деген сенімсіздігіне әкелді. Француз Канадасы өзін әділетсіздікке ұшыратқан деп есептеді.
The Saskatchewan Métis requested land grants; the government granted these to all by the end of 1887. The government resurveyed the official surveys to allow pre existing Métis riverlots in accordance with their wishes. The Métis did not understand the long term value of their new land, however, and sold much of it to speculators who later resold it to farmers. The French language and Catholic religion faced increasing marginalisation in both Saskatchewan and Manitoba, as exemplified by the emerging controversy surrounding the Manitoba Schools Question. Many Métis were forced to live on undesirable land, or in temporary locations such as road allowances, or in the shadow of Indian reserves (The Métis did not have treaty status, like Treaty Indians did, so di not have any official right to land). Riel's trial and Macdonald's refusal to commute his sentence caused lasting upset in Quebec, and led to a fundamental francophone distrust of Anglophone politicians. French Canada felt it had been unfairly targeted.
Жады
2008 жылдың көктемінде Туризм, парктер, мәдениет және спорт министрі Кристин Телл Дак-Лейкте "1885 жылғы Солтүстік-Батыс көтерілісінің 125 жылдығын атап өту – бұл далалық метистер мен бірінші ұлт өкілдерінің үкіметтік күштермен күресі және оның бүгінгі Канаданы қалыптастыруы туралы әңгіме айтуға тамаша мүмкіндік" деп мәлімдеді. Метіс Уақытша үкіметі құрылған Батош Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Батоште Габриэль Дюмонның қабірі, Альберт Каронның үйі, Батош мектебі, Батош зираты, Летендре дүкені, Думонт өзенінің арқауы, Гариэпидің арқауы, Батош арқауы, Сент-Антуан де Падуэ шіркеуі, метистердің мылтық орналасқан жерлері және RNWMP әскерінің лагері орналасқан. Регинадағы Корольдік Канадалық атты полициясының оқу орталығы 1874 жылы құрылып, бүгінге дейін сақталған. 1885 жылы салынған RCMP шіркеуі әлі де тұр және бұрын үнді тұтқындарын ұстау үшін пайдаланылған. Реджина қаласындағы Дьюдни даңғылында сақталған үш аумақтық үкімет ғимаратының бірі Луи Риелдің соты өткен орын және осы жерде Луи Риелдің соты бойынша драма әлі де қойылады. Мамырдағы соттан кейін Луи Риел 1885 жылдың 16 қарашасында дарға асылды. Реджинадағы RCMP мұра орталығы 2007 жылдың мамырында ашылды. Метістер оның денесін анасының үйіне, қазір Риел үйі Ұлттық тарихи ескерткішіне, Сент-Виталға алып келді, содан кейін туған жері Манитобадағы Сент-Бонифаций базиликасына жерледі. 11-ші тас жол, Регинадан Принс-Альбертке дейін созылып, провинция Луи Риел жолы деп атады; бұл жол қақтығыс болған жерлерге жақын өтеді. Форт Карлтон провинциялық тарихи ескерткіші үш өрттен кейін қайта жаңартылды. Үлкен Аю (Мистахимасква) осы жерді шамамен 1884 жылы Алтыншы келісімге қатысты алғашқы келіссөздер үшін пайдаланды және келесі жылы Стил-Нэроуздағы шайқастан кейін осы жерде бас берді. Принс Альберт бекінісі Солтүстік-Батыс атты полициясы бірінші өрттен кейін Карлтон фортынан эвакуацияланған кезде қолданылды. Дак-Лейк тарихи мұражайы мен Дак-Лейк аймақтық түсіндіру орталығы және аймақтағы қақтығыстың тарихын көрсететін қабырғалық суреттерге үйі болып табылады. Дак-Лейк шайқасы, Дак-Лейк қырғыны және бұқа секіруінің барлығы осы жерде орналасқан. "First Shots Cairn" Саскачеван тас жолының 212-ші жолында Дак-Лейк шайқасындағы алғашқы оқтар атылған оқиғаны еске түсіретін ескерткіш ретінде орнатылды. Дак-Лейктің солтүстігіндегі Сент-Лоранттағы Лурдтың біздің әйелінің жері жергілікті паломничество орталығы болып табылады. Балық сағасы Ұлттық тарихи ескерткіші, 1885 жылдың 24 сәуіріндегі шайқас алаңын сақтау үшін Tourond's Coulee / Fish Creek National Historic Site деп аталды. Марр резиденциясы – Саскатунның муниципалды мұрасы, ол қақтығыс кезінде жарақат алған сарбаздар үшін далалық аурухана ретінде қызмет етті. Форт-Оттер Солтүстік-Батыс территориясының астанасы Батлфордтағы үкімет үйінде салынды. Паундмейкер Форт-Бэтлфордта тұтқындалып, түрмеге қамалды. Сегіз бірінші ұлт өкілі асылды, бесеуі Жабайы көлдегі қырғын кезінде, екеуі Батлфорд аймағындағы кісі өлтіру үшін және біреуі 15 сәуірде Форт-Питте атқышты өлтіргені үшін. Форт Питт шайқасы болған Форт Питт провинциялық паркі және Ұлттық тарихи ескерткіш, онда Ұлттық тарихи орындар мен ескерткіштер тақтасы Алтыншы келісімге қол қойылған жерді көрсетеді. Frog Lake Massacre National Historic Site of Canada, Frog Lake, Альберта, Солтүстік-Батыс территорияларындағы Саскачеван округінде болған Кри көтерілісінің орны. Франц Бут, Канаданың Ұлттық тарихи ескерткіші, 1885 жылы Кри және Канада әскерлері арасындағы Стрейндждің Альберта дала күштері арасындағы шайқастың орны. Cutknife-де әлемдегі ең үлкен томахок, Poundmaker тарихи орталығы және Канаданың тарихи орындары мен ескерткіштер кеңесі орнатқан Үлкен Аю ескерткіші/жартасы бар. Сондай-ақ, қазір дұрыс орналасқан, Cut Knife Hill-де орнатылған, бұл Poundmaker шайқасы орны мен Battle River аңғарының көрінісі. Маква көлінің және Сандерсон шығанағының арасындағы Маква көлінің провинциялық паркіндегі Тар жерлер қақтығыстың соңғы кездесуі болған. Стил-Нэроуз провинциялық тарихи паркі крилердің зираты орналасқан жерді сақтайды. Эдмонтонға қарай солтүстікке қарай өрлеп бара жатқан Стрейндждің Альберта далалық күштері салған екі қабатты бүркеме блокты Этиер форты әлі де Ветскивиннің жанында тұр. Канадалық милицияның мүшелері Канададағы бірқатар ескерткіштер арқылы еске алынады, соның ішінде Торонтодағы (Онтарио) Квинс Парктегі Солтүстік-Батыс бүлік монументі және Виннипегтегі (Манитоба) Волонтер монументі. Wm үшін мүсін. Cutknife Hill-де соғыста қаза болған B. Osgoode және John Rogers, сондай-ақ Оттавадағы (Онтарио) Cartier Square Drill Hall-да орнатылған.
In the spring of 2008, Tourism, Parks, Culture and Sport Minister Christine Tell proclaimed in Duck Lake, that "the 125th commemoration, in 2010, of the 1885 Northwest Rebellion is an excellent opportunity to tell the story of the prairie Métis and First Nations peoples' struggle with Government forces and how it has shaped Canada today." Batoche, where the Métis Provisional Government had been formed, has been declared a National Historic Site. Batoche marks the site of Gabriel Dumont's grave site, Albert Caron's House, Batoche school, Batoche cemetery, Letendre store, Dumont's river crossing, Gariépy's crossing, Batoche crossing, St. Antoine de Padoue Church, Métis rifle pits, and RNWMP battle camp. The Royal Canadian Mounted Police training depot at Regina was established in 1874, and still survives. The RCMP chapel, a frame building built in 1885, is still standing. It was used to jail Indian prisoners. One of three Territorial Government Buildings still stands on Dewdney Avenue in the city of Regina. It was the site of the Trial of Louis Riel, where the drama the Trial of Louis Riel is still performed. Following the May trial, Louis Riel was hanged November 16, 1885. The RCMP Heritage Centre, in Regina, opened in May 2007. The Métis brought his body to Saint Vital, his mother's home, now the Riel House National Historic Site, and then interred it at the Saint Boniface Basilica in Manitoba, his birthplace, for burial. Highway 11, stretching from Regina to just south of Prince Albert, has been named Louis Riel Trail by the province; the roadway passes near locations of the conflict. Fort Carlton Provincial Historic Site has been rebuilt as it had been ravaged by three separate fires. Big Bear (Mistahimaskwa) used the site in his initial negotiations for Treaty Six in about 1884, and finally, the following year he surrendered here after his engagement at Steele Narrows. The Prince Albert blockhouse was employed by the North West Mounted Police on evacuating from Fort Carlton after the first fire. Duck Lake is home to the Duck Lake Historical Museum and the Duck Lake Regional Interpretive Centre, and murals that present the history of the conflict in the area. The Battle of Duck Lake, the Duck Lake Massacre, and a buffalo jump are all located here. The "First Shots Cairn" was erected on Saskatchewan Highway 212 as a landmark commemorating the scene of the first shots in the Battle of Duck Lake. Our Lady of Lourdes Shrine at St. Laurent north of Duck Lake is a local pilgrimage site. The Battle of Fish Creek National Historic Site, the name has been changed to Tourond's Coulee / Fish Creek National Historic Site to preserve the battlefield of April 24, 1885, at la coulée des Tourond, Madame Tourond's home, early Red River cart Fish Creek Trail and the site of Middleton's camp and graveyard. The Marr Residence is a municipal heritage property of Saskatoon which served as a field hospital for wounded soldiers during the conflict. Fort Otter was constructed at Battleford's government house at the capital of the North West Territories. Poundmaker was arrested at Fort Battleford and sentenced to a prison term. Eight First Nations men were hanged, five for murders in the Frog Lake Massacre, two for murders in the Battleford area, and one for the killing of a Mountie at Fort Pitt on April 15. Fort Pitt, the scene of the Battle of Fort Pitt, is a provincial park and national historic site where a National Historic Sites and Monuments plaque designates where Treaty Six was signed. Frog Lake Massacre National Historic Site of Canada, at Frog Lake, Alberta, is the location of a Cree uprising that occurred in the District of Saskatchewan, North West Territories. Frenchman Butte, a national historic site of Canada, is the location of the 1885 battle between Cree and Canadian troops of Strange's Alberta Field Force. At Cutknife is the world's largest tomahawk, the Poundmaker Historical Centre and Big Bear monument/cairn erected by the Historic Sites and Monuments Board of Canada. There is also now, correctly located, a cairn erected upon Cut Knife Hill, which is the viewing site of the Poundmaker Battle site and Battle River valley. The Narrows between Makwa Lake and Sanderson Bay, in the Makwa Lake Provincial Park, was the site of the last engagement of the conflict. Steele Narrows Provincial Historic Park conserves the lookout point of a Cree burial ground. Fort Ethier, a two story log blockhouse built by Strange's Alberta Field Force in its march north to Edmonton, still stands near Wetaskiwin. The members of the Canadian Militia are commemorated through a number of memorials in Canada, including the North West Rebellion Monument in Queen's Park, in Toronto, Ontario, and The Volunteer Monument in Winnipeg, Manitoba. A statue for Wm. B. Osgoode and John Rogers, who fell in action at Cutknife Hill, also stands at the Cartier Square Drill Hall, in Ottawa, Ontario.