Джеймс МакКорд: ОАКБ офицері және Уотергейт дауының кейіпкері
James W. McCord Jr.
Джеймс МакКорд: Бұрынғы ЦАҚ офицері, Уотергейт дағдарысының кілті. Ричард Никсонның қауіпсіздік жетекшісі, 2-ші дүйн. соғысына қатысқан. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ЦРУ офицері (1924–2017 жж.)
American CIA officer (1924–2017)
Джеймс Уолтер Маккорд-кіші (26 қаңтар 1924 ж. – 15 маусым 2017 ж.) – американдық ЦРУ офицері, кейін президент Ричард Никсонның 1972 жылғы қайта сайлану науқанының қауіпсіздік жетекшісі. Ол Уотергейт дауының бастауы болған ұрлықтарға электроника саласындағы сарапшы ретінде қатысты.
James Walter McCord Jr. (January 26, 1924 – June 15, 2017) was an American CIA officer, later head of security for President Richard Nixon's 1972 reelection campaign. He was involved as an electronics expert in the burglaries which precipitated the Watergate scandal.
Мансап
МакКорд Оклахома штатының Уорика қаласында дүниеге келген. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери әуе күшінде екінші лейтенант шенімен бомбалаушы болып қызмет етті. 1965 жылы Джордж Вашингтон университетінен халықаралық қатынастар бойынша магистр дәрежесін алды. Карьерасын Федералдық тергеу бюросында (ФБР) бастағаннан кейін, Маккорд Орталық барлау агенттігінде (ЦРУ) жұмыс істеді, соңында Агенттіктің Қауіпсіздік кеңсесінің GS 15 директоры болды. Бір кезде ол Агенттіктің Лэнгли штаб-пәтерінде физикалық қауіпсіздікке жауапты болды. АҚШ Әуе күштерінің бұрынғы полковнигі Л. Флетчер Прути, сол кездегі Орталық барлау директоры Аллен Даллес Маккордты өзіне "менің ең сенімді адамым" деп таныстырды. 1961 жылы оның басшылығымен Кубаны қолдау комитетіне қарсы контрбарлау бағдарламасы іске қосылды. Ол сондай-ақ АҚШ Әуе күштерінің резервінде подполковник шеніне ие болды. Джон М. Ньюманның 2022 жылғы "Поповтың тыңшысын ашу" кітабында Брюс Соли мен Маккордтың ЦРУ-ның Қауіпсіздік кеңсесінде КГБ-ның "тыңшылары" болғаны, ал Маккорд Солиді және тағы бір "тыңшыны" – Пётр Семенович Поповты, КГБ-ның өлі жәшіктер арқылы байланыс жасаушысы Эдвард Эллис Смиттің тартып алғанын және оларды АҚШ барлау қызметінен қорғағаны мүмкін екені айтылады.
McCord was born in Waurika, Oklahoma. He served as a bombardier with the rank of second lieutenant in the Army Air Forces during World War II. In 1965, he received an M. S. in international affairs from George Washington University. After beginning his career at the Federal Bureau of Investigation (FBI), McCord worked for the Central Intelligence Agency (CIA), ultimately ascending to the GS 15 directorship of the Agency's Office of Security. For a period of time, he was in charge of physical security at the Agency's Langley headquarters. L. Fletcher Prouty, a former colonel in the United States Air Force, claimed then Director of Central Intelligence Allen Dulles introduced McCord to him as "my top man.". In 1961, under his direction, a counter intelligence program was launched against the Fair Play for Cuba Committee. He also held the rank of lieutenant colonel in the United States Air Force Reserve. John M. Newman says in his 2022 book, Uncovering Popov's Mole, that Bruce Solie and McCord were probably KGB "moles" in the CIA's Office of Security, and that McCord very likely protected Solie and another "mole," Pyotr Semyonovich Popov's honey trapped and recruited by KGB dead drop arranger, Edward Ellis Smith, from being uncovered by U. S. Intelligence.
Уотергейт қақтығысы
ЦРУ-дан кеткеннен кейін көп ұзамай Маккорд сұхбаттасып, содан кейін 1972 жылдың қаңтарында Джек Коулфилд оны "Республикалық ұлттық комитетінде (РҰК) және Президентті қайта сайлау жөніндегі комитетте (CRP) қатаң, тек қорғанысқа бағытталған қауіпсіздік жұмысына" жұмысқа алды. Бұл келісімшарттан түскен ақшаның бір бөлігі РҰК-тан келді, оны "Никсонның доберман шұңқыры" деп аталатын және Республикалық партияның мәселелерін шешуші Боб Доул басқарды, және ол Уотергейт скандалы кезінде пайдаланылды. Маккорд және тағы төрт серіктесі 1972 жылдың 17 маусымында Уотергейт кешеніндегі Демократиялық ұлттық комитеттің штаб-пәтеріне екінші рет енген кезде тұтқындалды. Бұл тұтқындаулар Уотергейт скандалына және Никсонның отставкасына әкелді. Маккорд Ақ үйдің бұзушылық туралы білгенін және оны мақұлдағанын, содан кейін оқиғаны жасыруға тырысқанын мәлімдеді. Маккордың мәлімдемелері Уотергейт ісі бойынша тергеушілерге көптеген жаңа бағыттарды іздеуге мүмкіндік берді. 23 наурызда, сот үкімін оқыған күні, Сирика басқа айыпталушыларды шартты түрде жазалады, соңғы үкімді шығару үшін қажетті ақпаратты іздеу үшін бірнеше онжылдық мерзімге соттау мүмкіндігін қарастырды. Бұл айыпталушыларды ұрлық туралы көбірек мәлімет беруге мәжбүрлеудің бір жолы болды. Маккордың үкімі маусымға дейін кейінге шегерілді, содан кейін тағы да кейінге шегерілді. Ақырында, 1973 жылдың қарашасында Маккорд бір жылдан бес жылға дейін сотталды және 1975 жылдың наурыз айында жазасын өтеуге кірісті, бірақ Уотергейт ісі бойынша көмектескені үшін төрт айдан кейін босатылды.
Shortly after resigning from the CIA, McCord was interviewed and then hired by Jack Caulfield in January 1972 "for strict, solely defensive security work at the Republican National Committee (RNC) and the Committee to Re Elect the President (CRP)." Some of the money from this contract came from the RNC, which was led by Bob Dole who was called "Nixon's Doberman pinscher" and a Republican Party fixer, and was used during the Watergate scandal. McCord and four other accomplices were arrested during the second break in to the Democratic National Committee's headquarters at the Watergate complex on June 17, 1972. The arrests led to the Watergate scandal and Nixon's resignation. McCord asserted that the White House knew of and approved the break ins, and proceeded to cover up the incident. Because of McCord's statements, the Watergate investigators pursued many more leads. On March 23, the day of the sentencing, Sirica sentenced the other defendants provisionally, citing a statute that allowed for maximum sentences of several decades as a means to "research" more information needed for the final sentencing. This was a means to pressure the defendants into revealing more information about the burglary. McCord's sentencing was postponed until June and then postponed again. Finally, in November 1973, McCord was sentenced to one to five years and began serving his sentence in March 1975, but was released after only four months because of his cooperation in the Watergate investigation.
Уотергейттен кейінгі кезең
Төрт ай түрмеде отырғаннан кейін, Маккорд Роквиллде орналасқан өзінің қауіпсіздік фирмасы McCord Associates-пен жұмысын жалғастырды, соңынан Пенсильванияға зейнетке шықты. Маккорд 2017 жылдың 15 маусымында 93 жасында панкреатит рагынан Пенсильвания штатының Дугласвилл қаласындағы үйінде қайтыс болды. Оның өлімі туралы жергілікті және ұлттық жаңалықтарда 2019 жылға дейін хабарланбады.
After serving four months in prison, McCord continued with McCord Associates, which was his own security firm located in Rockville, retiring later to Pennsylvania. McCord died at the age of 93 from pancreatic cancer on June 15, 2017, at his home in Douglassville, Pennsylvania. His death was not reported in local and national news outlets until 2019.
Танымал мәдениетте
Маккорд 1976 жылғы "Барлық президенттің адамдары" фильмінде Ричард Хердтің ойнауымен, Уотергейт дағдарысының оқиғаларын бейнеледі. 2022 жылы Крис Бауэрдің "Slow Burn" подкастының телевизиялық нұсқасы "Gaslit" сериалында оны ойнаған актер – Тоби Хасс, ал "Ақ үйдің сантехниктері" телесериалында оның рөлін Тоби Хасс сомдады.
McCord was portrayed in All the President's Men, the 1976 film retelling the events of the Watergate scandal, by Richard Herd. McCord was portrayed in Gaslit, the 2022 television adaptation of the podcast Slow Burn by Chris Bauer, and in the TV series White House Plumbers he was portrayed by Toby Huss.