Америкалық үйрек (Anas carolinensis) – Солтүстік Америкада кең таралған, жасыл қанатты үйрек түрі. Таксономиялық мәселелер, сипаттамасы және латынша атауы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Америкалық қаз (Anas carolinensis) немесе жасыл қанатты қаз – Солтүстік Американың солтүстік аймақтарында, Алеут аралдарынан басқа жерлерде кең таралған, көптеп кездесетін қаз. Бұл қаз бұрынғыда Еуразиялық көк қазбен (A. crecca) бір түрге жатады деп есептелген, бірақ кейіннен жеке түрге бөлінді. Америкалық орнитологиялық қоғам осы шешімді әлі де талқылауда, алайда, көптеген басқа мамандар мінез-құлқы бойынша ерекшелігін мойындайды. Гмелин өзінің сипаттамасын 1785 жылы Джон Латэмнің "Құстардың жалпы шолуы" және сол жылы Томас Пеннанттың "Арктикалық зоологиясы" еңбегінде сипатталған "Америкалық көк қазға" сүйене отырып жасады. "Anas" атауы латын тілінде "қаз" деген мағынаны білдіреді. "carolinensis" деген сөз "Каролинаға тән" дегенді көрсетеді. Бұл түр монотипті, яғни, ішкі түрлері жоқ. Кейбір мамандар жасыл қанатты қазды Еуразиялық көк қаздың (Anas crecca) ішкі түрі деп санайды.
The American teal (Anas carolinensis) or green winged teal is a common and widespread duck that breeds in the northern areas of North America except on the Aleutian Islands. It was considered conspecific with the Eurasian teal (A. crecca) for some time, but has since been split into its own species. The American Ornithological Society continues to debate this determination; however, nearly all other authorities consider it distinct based on behavioral, Gmelin based his description on the "American teal" that had been described in 1785 by John Latham in his A General Synopsis of Birds and in the same year by Thomas Pennant in his Arctic Zoology The genus name Anas is Latin for "duck". The specific epithet carolinensis means "of Carolina". The species is monotypic: no subspecies are recognised. Some authorities treat the green winged teal as a subspecies of the Eurasian teal (Anas crecca).
Таралуы және мекендейтін ортасы
Америкалық жасыл қанатты үйрек Алеут аралдарынан, Солтүстік Аляскадан, Маккензи өзенінің дельтасынан, Солтүстік Саскачеваннан, Манитобадан, Онтариодан, Квебек пен Лабрадордан оңтүстікке қарай Калифорнияның орталық бөлігіне, Небрасканың орталық бөлігіне, Канзастың орталық бөлігіне, Оңтүстік Миннесотаға, Висконсинге, Онтариоға, Квебекке, Ньюфаундлендке және теңіз жағалау провинцияларына дейін көбейеді. Америкалық таралымның себебі – бұрынғы қара үйректерден таралуы, негізін қалаушы эффект / генетикалық дрейф және/немесе гибридтік интрогрессия құбылыстары жоғарыда айтылғандай, тек алдыңғы екеуі үшін кері бағытта қолданылады. Дегенмен, бұл дақты үйректің ата-бабаларында жыныстық диморфизмнің жоғалуын қажет етеді, бірақ бұл қаздар арасында өте сирек болса да, мүмкін емес емес. Митохондриялық ДНК деректерімен ұсынылған дақты және жасыл қанатты үйректердің тығыз байланысы, әрине, жалпы алғанда, тек бірнеше жеке үйректердің аналық мұрагерлік гендеріндегі екі тізбекке ғана емес, сонымен қатар Джонсон мен Соренсонның гибридтенуді тиісінше ескермеуі, олардың шағын үлгілерінің көлемі және Үнді мұхитының биогеографиясы туралы ескірген түсініктер мәселені шешуге көмектеспейді. Бірақ 1999 жылы әдістеме мен түсіндіру жеткілікті дәрежеде болды және шын мәнінде, бұл зерттеу таксономдық деңгейдегі тығыз үлгілеуге байланысты көптеген жағынан алға басты және әлі де туыстың филогенезін түсіндіру үшін негізгі анықтама болып табылады. Жұптасқаннан кейінгі мінез-құлық қара үйрек пен жасыл қанатты үйректерде бірдей, бірақ дақты үйректерде қосымша элементтер бар.
The American green winged teal breeds from the Aleutian Islands, northern Alaska, Mackenzie River delta, northern Saskatchewan, Manitoba, Ontario, Quebec, and Labrador south to central California, central Nebraska, central Kansas, southern Minnesota, Wisconsin, Ontario, Quebec, Newfoundland, and the Maritime Provinces. is that the American lineage is derived from stray common teals, with the founder effect/genetic drift and/or hybrid introgression phenomena applying as above, only in the reverse direction for the former two. Still, this would require loss of sexual dimorphism in the ancestors of the speckled teal, but while extremely rare in dabbling ducks, it is not per se impossible. The close relationship of speckled and green winged teals suggested by mtDNA data could of course still apply to the taxa in general, not just to sequences in two maternally inherited genes in a few individual ducks (for which it without doubt does apply), but the overall failure of Johnson & Sorenson to seriously take hybridization into account and their small sample sizes and obsolete conceptions of Indian Ocean biogeography do not help at all to resolve the issue, but in 1999, the methodology and interpretation were reasonable enough and in fact, the study was pioneering in many respects due to dense taxon level sampling and still represents one of the default references for interpreting the phylogeny of the genus. The post copulatory displays of the common and green winged teal are identical, but those of the speckled teal have some additional elements.