Кіріспе

Rubiaceae тұқымдасына жататын гүлді өсімдіктер туысы.

Rubia – Rubiaceae гүлді өсімдіктер тұқымдасының типтік туысы, оған кофе де кіреді. Онда Ескі әлемге тән 80-ге жуық көпжылдық, өрмелегіш немесе көтерілетін шөптер мен жартылай бұталар бар. Туыс және оның ең белгілі түрлері көбінесе маддер деп аталады, мысалы Rubia tinctorum (жалпы маддер), Rubia peregrina (жабайы маддер) және Rubia cordifolia (үнді маддері).

Қолданылуы

Рубия Азия, Еуропа және Африканың көптеген аймақтарында қызыл пигменттің экономикалық тұрғыдан маңызды көзі болды. Рубия туысының атауы латын тіліндегі "қызыл" деген мағына беретін *ruber* сөзінен шыққан. Өсімдіктің тамырында ализарин деп аталатын антрацен қосылысы бар, ол Rose madder деп белгілі тоқыма бояуына қызыл түс береді. Ол сонымен қатар бояу ретінде, әсіресе Madder көлі деп аталатын бояу үшін де қолданылды. Ализариннің синтезі табиғи қосылысқа деген сұранысты күрт азайтты. Грузияда рубиядан Пасха жұмыртқаларын қызыл түске бояу үшін пайдаланады.

Тарих

Еуропадағы Rubia tinctorum, Үндістандағы Rubia cordifolia және Шығыс Азиядағы Rubia argyi сияқты бірнеше түрлер ежелгі заманнан бастап он тоғызыншы ғасырдың ортасына дейін қызыл бояу үшін кеңінен өсірілді, бұл бояу көбінесе маддер деп аталады. Осы бояумен боялған маталар Мысыр мумияларында табылған. Бұл Геродот заманында Ливия әйелдерінің плащтарын бояу үшін қолданылған ерутеданон (ἐρευθέδανον) болды. Бұл Педаний Диоскоридтің эритроданоны (ἐρυθρόδανον) – ол Карияда оның өсірілуі туралы, сондай-ақ Гиппократ пен Плинийдің Рубиясы туралы жазған. R. tinctorum Оңтүстік Еуропа, Франция (онда ол garance деп аталады) және Нидерландыда, сондай-ақ АҚШ-та аз көлемде кеңінен өсірілді. Англияға Смирна, Триест, Ливорно және басқа қалалардан көп мөлшерде импортталды. Алайда, ализарин жасанды түрде алынғаннан кейін оның өсірілуі азайды. Маддер ежелгі цивилизацияларда және орта ғасырларда емдік мақсатта қолданылған. Плиний өзінің "Табиғи тарих" еңбегінде оны диуретик ретінде сипаттап, сарқыншаны және жалпақ қышық (lichen planus) ауруларын емдеуге қабілетті деп жазған. Бірақ маддердің қандай да бір фармакологиялық немесе терапиялық әсері анықталған жоқ. Оның ең таңғажайып физиологиялық әсері – оны жеген жануарлардың сүйектерін, сондай-ақ құстардың тырнақтары мен мүсіктерін қызыл түске бояуы болды. Бұл кальций фосфатының бояғыш заттарға химиялық тартымдылығына байланысты. Осы қасиет физиологтарға сүйектердің қалай дамығанын және өсетін сүйектегі әртүрлі жасушалардың қызметін анықтауға көмектесті.