Кіріспе
Британдық суретші Уильям Холли Джонсон (9 ақпан 1960 жылы туған) – ағылшын суретшісі, музыкант және жазушы, 1980-ші жылдардың ортасында үлкен коммерциялық табысқа жеткен Frankie Goes to Hollywood тобының жетекші вокалисі ретінде белгілі. Одан бұрын, 1970-ші жылдардың соңында ол Big in Japan тобының бас гитаристі болды. 1989 жылы Джонсонның тұңғыш жеке альбомы "Blast" Ұлыбритания альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты. Альбомнан шыққан "Love Train" және "Americanos" атты екі сингл Ұлыбритания синглдер тізіміндегі алғашқы 5-тікке енді. 1990-шы жылдары ол жазу, сурет салу және гравюрамен шұғылдануға көшті.
William Holly Johnson (born 9 February 1960) is an English artist, musician, and writer, best known as the lead vocalist of Frankie Goes to Hollywood, who achieved huge commercial success in the mid 1980s. Prior to that, in the late 1970s he was a bassist for the band Big in Japan. In 1989, Johnson's debut solo album, Blast, reached number one in the UK albums chart. Two singles from the album – "Love Train" and "Americanos" – reached the top 5 of the UK Singles Chart. In the 1990s, he also embarked on writing, painting, and printmaking careers.
Өмірбаян
Джонсон 1960 жылдың 9 ақпанында Англияның Ливерпуль қаласында Эрик пен Пэт (құрметті аты МакГлухлин) Джонсонтардың отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі Патрик ирланд, ал анасының әкесі Патрик МакГлучлин үштен төрт бөлігі үнді тегінен шыққан. Джонсон төрт баланың үшіншісі болды және бала кезінде оны Билли деп лақаптап атады. Ол Ливерпульдегі St Mary's Church of England бастауыш мектебінде оқуын бастады, ал он бір жасында Эвертон қаласындағы Ливерпуль колледжіне оқуға түсті. Он төрт жасында Джонсон Энди Уорхолдың досы, актриса Холли Вудлонның есімімен шабыттандырылып, Холли есімін қабылдады. Ливерпуль колледжінде оқыған екінші жылы Джонсон мен оның досын "Қуанышты Джонсон" және "Асыл ағаш" деп атады. Екеуі де Марк Болан мен Дэвид Боуиге қызығушылық танытты. Ливерпуль колледжінде оқыған кезінде Джонсон 1970-ші жылдардың соңындағы қаланың панк-рок/жаңа толқын музыкалық өміріне белсенді қатысты. Джонсон жергілікті Big in Japan тобында бас-гитарада ойнады және Eric's лейблінде екі жеке сингл шығарды. Алайда, "Yankee Rose" және "Hobo Joe" ешқайсысы да хитке ілікпеді. Джонсон өзінің серіктесі Вольфганг Кюлемен 1980-ші жылдардың басында танысты. Кюле, Джонсонның жеке менеджері, сәтті өнер сатушыға айналды және Дункан Грант пен Ванесса Беллтің картиналарын жинады. 1982 жылы Джонсон Frankie Goes to Hollywood тобына қосылды, кейіннен ол топтың жетекші әншісі және лирик ретінде танымал болды. 1987 жылы Джонсон мен оның тобының қалған мүшелері арасында шиеленіс күшейді. Ол сондай-ақ өзінің жазбалар компаниясымен дауласып, сауданы шектеу туралы сотта жеңіске жетті. Джонсон Frankie Goes to Hollywood тобынан кетті, ал топтың қалған мүшелері ZTT және Perfect Songs v Holly Johnson сот ісінен кейін лейбл тарапынан босатылды.
Франки Голливудқа барады
Big In Japan тобының мүшесі ретінде белгілі бір дәрежеде жергілікті даңққа ие болғаннан кейін Джонсон, Frankie Goes to Hollywood тобының ядросын құрайтын жас музыканттар тобымен байланысқа түсті. Джонсон жаңа топқа Франк Синатра туралы мақаланың тақырыбын көргеннен кейін ат қойды. Бұл жаңа топ өте күшті садизмдік мән-мағынасы бар сахналық қойылымдарымен жылдам танымал болды. Осы кезеңде гитарист Брайан Нэш және вокалшы Пол Рутерфорд топтың толыққанды құрамын қалыптастырды.
Коммерциялық табыстар мен атақ
Топтың беделі рекордтық компаниялардың қызығушылығын тудыратын деңгейге жеткен соң, олар ақыры ZTT атты жаңа рекордтық компаниямен келісім шарт жасасты. Джонсон 1984 жылы үлкен сәттілік пен дау тудырған "Relax" дебюттік синглі арқылы көпшілікке танылды. Топтың алғашқы үш синглі – "Relax" (1983), "Two Tribes" (1984) және "The Power of Love" (1984) – Ұлыбританияның сингл тізімінде бірінші орынға көтерілді; ал төртінші синглі "Welcome to the Pleasuredome" (1985) екінші орынды иеленді. Frankie Goes to Hollywood-дың тұңғыш альбомы Welcome to the Pleasuredome, 1984 жылдың қазан айында жарық көрді, алғашқы аптада шамамен 250 мың дана сатылып, Ұлыбританияның альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты және халықаралық сатылымдар бойынша топ-10-ға кірді. 1984 жылғы осындай сәттілікке ие болғаннан кейін, топ төрт айға жуық уақыт бойы синглдер тізімінде көш бастады, соның арқасында Джонсон елге танымал атанды. Бірақ 1986 жылдың күзіне қарай оның жұлдызы сөніп қалды. Frankie Goes to Hollywood 1985 жылдың басынан бері жаңа материал шығармады және сол жылғы Live Aid шарасына қатыспады. Сонымен қатар, Джонсон 1984 жылдың желтоқсанында Band Aid ұйымның "Do They Know It's Christmas?" атты қайырымдылық сингліне қатыспады. 1986 жылдың наурыз-шілде айларында жазылған Frankie Goes to Hollywood-дың екінші альбомы Liverpool келесі қазанда жарық көрді. Liverpool Ұлыбританияның альбомдар тізімінде бесінші орынға ие болды және үш сингл шығарды: "Rage Hard" (1986), "Warriors of the Wasteland" (1986) және "Watching the Wildlife" (1987). "Rage Hard" Ұлыбританияның сингл тізімінде топ-5-ке кірді, төртінші орынды иеленді, бірақ "Warriors of the Wasteland" және "Watching the Wildlife" тиісінше 19-шы және 28-ші орындарда тоқтады, бұл Frankie Goes to Hollywood-тың танымалдылығы төмендеп бара жатқанын көрсетті. Сонымен қатар, топ ішіндегі келіспеушіліктер күшейді; 1987 жылға қарай Джонсонның топ мүшелерімен қарым-қатынасы толығымен нашарлады, оған оның топтың атын пайдалануға заңдық құқық алуы, басқа мүшелермен ақылдаспай, себеп болды.
Жеке шығармашылық жолы және кейінгі жобалары
Джонсон 1987 жылы Frankie Goes to Hollywood тобынан кетті, себебі олардың музыкалық бағытына қатысты келіспеушіліктер болды. Ол топтың жазба компаниясы ZTT Records және оның серіктес баспа компаниясы Perfect Songs-тан тыйым салуға ұшырады, олар оның бұрынғы жазба және баспа келісімшарттарын бұзғанын айтты, осылайша оған басқа жаңа лейблмен жеке мансабын жалғастыруға тыйым салды. Ол ZTT-мен екі жылдық сот таласына кірісті, бұл іс 1988 жылдың 10 ақпанында Джонсонның пайдасына шешілді. Сот алғашқы келісімшарттар сауданы орынсыз шектеді деген шешім шығарды, сондай-ақ «Мырза Джонсон 70 жаста болса да, бұл келісімшартқа одан әрі байланысты болады» деді. Бұл құқықтық жағдайдың маңызды нәтижесі болды, заманауи баспасөз бұл шешім «музыкалық бизнесті дүрліктірген құқықтық прецедент болды» деп хабарлады, сонымен қатар ZTT сол кезде көптеген әртістерін бастапқы келісімшарттарынан босатты. 1990 жылы шыққан Hollelujah ремикс-альбомынан кейін Джонсон 1991 жылы екінші жеке альбомын шығарды. Dreams That Money Can't Buy коммерциялық сәтсіздікке ұшырады және Ұлыбритания хит-парадына ілесе алмады, ал «Where Has Love Gone?» және «Across the Universe» синглдары Ұлыбританияда жақсы нәтиже көрсетпеді. 1991 жылдың қарашасында Джонсон өзінің ВИЧ-инфекциясы бар екенін білді. Оның ВИЧ-статусы 1993 жылдың сәуір айында The Times газетімен берген сұхбатында жарияланды. Сол жылы ол «Legendary Children (All of Them Queer)» атты жаңа синглді жазды, оның мәтіні тарих бойындағы белгілі ЛГБТ тұлғаларына сілтеме жасады. 1994 жылы ол Лондонның Гей Прайд шоуында «Relax», «Legendary Children» және «The Power of Love» әндерін орындады. Сол айда Джонсон Рюичи Сакамотоның «Sweet Revenge» альбомы үшін «Love and Hate» синглын жазды. 1998 жылдың сәуірінде ол «The Power of Love» әнін Германияның Крефелд қаласындағы Клуб Кенигсбургте өткен Пасхалық гей-шарасында орындады. 1990 жылдардың ортасынан бастап Джонсон негізінен суретші ретінде жұмыс істеді. Оның туындылары Tate Liverpool және Корольдік академияда көрмеге қойылды. Ол Modern Painters журналына және Пол Смит демеушілігімен жарық көрген Carlos журналына үлес қосты. Ол 1999 жылы Soulstream атты жеке альбомымен музыкаға оралды, ал оған 1998 жылы «Hallelujah!» промо-синглі ілгерілетілді. «Disco Heaven» әнінің клипінде Boy George эпизодтық рөлде ойнады. Алайда, альбом көп назарсыз қалды және хит-парадқа ілесе алмады. Soulstream альбомынан хит-парадқа ілескен жалғыз ән «The Power of Love» әнінің жаңа нұсқасы болды. Soulstream альбомының жарық көргеніне орай Джонсон «The Power of Love» әнін орындап, Jools Holland Show-да пайда болды және 2004 жылы ZDF Love Songs үшін әнді қайта орындады. 2009 жылдың тамызында Джонсон BBC Radio 2 арнасында The Beatles туралы «In the Beginning» атты бір сағаттық шоуды ұсынды, сонымен қатар Frankie Goes to Hollywood тобының «Relax» әнінің жаңа клипінде диджей ретінде пайда болды. Содан бері ол Германияда «The Power of Love» әнін екі рет орындады, сондай-ақ 2011 жылы Венада өткен Life Ball фестивалінің ашылуында әнді орындады. Q Awards-та берген сұхбатында Джонсон жаңа материалдан тұратын альбомды шығару жоспарларын жариялады. 2010 жылы Джонсон неміс теледидарында «Americanos» және француз теледидарында «Relax» әндерін орындады. 2011 жылдың ақпан айында Джонсон Джоулс Холланд пен оның тобымен бірге Animals тобының «The House of the Rising Sun» әнінің нұсқасын орындады, бұл ән Джонсонның Soulstream альбомында қамтылған. 2011 жылдың тамызында ол Rewind фестивалінде Frankie Goes to Hollywood әндерінің қоспасын, сонымен қатар «Americanos», «Heaven's Here» және «Love Train» синглдарымен бірге толық жиынтықты орындады. 2013 жылдың 5 желтоқсанында Джонсон Лондонның Юнион-Чапелінде Save The Children’s Christmas Tree Sessions-да өнер көрсетті. Ол кешті Газ Кумбс гитарамен сүйемелдеп «The Power Of Love» әнімен аяқтады. 2014 жылдың мамырында Джонсон өзінің алғашқы Ұлыбританиядағы жеке турнесін жариялады, ол «Бейіспей билеу» деп аталды. Жеті күндік турне алдында 15 қыркүйекте шыққан жаңа жеке альбомы болды. «Еуропа» деп аталатын альбомның алдында «Follow Your Heart» синглы жарық көрді. Europa альбомынан шыққан екінші сингл «In And Out Of Love» 2014 жылдың 4 қыркүйегінде Крис Шепардтың режиссерлігімен арнайы поп-промомен шығарылды. 2014 жылдың желтоқсанында Джонсон концерттік альбом шығарды, ол тур кезінде және оның Unleashed From the Pleasuredome деп аталатын веб-сайтында ғана сатылады. 2015 жылдың соңында Джонсон Гари Барлоумен бірге «Эдди бүркіт» фильміне ән жазды. «Ascension» әні 2016 жылдың наурызында Fly альбомының негізгі тректері ретінде жарық көрді («Эдди The Eagle» фильмінен шабыт алған әндер) және фильмнің соңғы титрлерінде пайда болды. 2018 жылы Джонсон британдық «Бенидорм» телесериалының соңғы сериясында қонақ ретінде ойнады. 2021 жылы ол британдық «Never Mind the Buzzcocks» телесериалында пайда болды және «Махаббат құдіреті» әнін орындады. 2022 жылы ол «Greatest Hits Radio» арнасында «Pride Not Prejudice» бағдарламасын жүргізді. 2023 жылдың мамырында Джонсон және Frankie Goes to Hollywood тобының басқа мүшелері туған қалалары Ливерпульде өткен Eurovision ашылу кешінде бір реттік өнер көрсету үшін қайта бірікті. Олар «Welcome to the Pleasuredome» әнін орындады, ол олардың алғашқы альбомынан алынған. 2023 жылдың мамырында Working Title Films компаниясы Holly Johnson-ның «A Bone in My Flute» (1994) автобиографиялық кітабына негізделген Frankie Goes to Hollywood туралы «Relax» атты музыкалық биофильмді түсіретінін хабарлады, ал Джонсон рөлін Callum Scott Howells ойнайды. Фильмді түсіруші және режиссері – топтың «Relax» (1983) және «Welcome to the Pleasuredome» (1985) әндерінің түпнұсқалық музыкалық бейнефильмдерін түсірген Bernard Rose.
Жеке өмір
Джонсон "монументалды ЛГБТҚ+ иконасы" деп аталады. 1991 жылы Джонсонға ВИЧ диагнозы қойылды және ол "A Bone In My Flute" атты өмірбаян жазды; ол көп ұзамай қайтысамын деп ойлады. Джонсонның бір картинасы Кёрсти Макколлдың "Ангел" синглының обложкасында пайда болады.