Карл Ғилленхильм: Швеция сардары мен саяхатшысы

Кіріспе

Швед әскери және саясаткері Карл Карлсон Гилленхиелм (4 наурыз 1574 – 17 наурыз 1650) – швед әскери және саясаткері. 1615 жылы барон (friherre) атағы берілді, 1616 жылы фельдмаршал, 1617 жылы жеке кеңесші, сондай-ақ Ингрияның генерал-губернаторы болып тағайындалды және 1620 жылдан өмірінің соңына дейін Лорд-адмирал қызметін атқарды.

Өмірбаян

Ол кейінірек Швеция королі Карл IX және Эстергётландтан келген дін қызметкерінің қызы Карин Нильсдоттердің некеден тыс ұлы болды. Ол Сёдерманландтағы Юлита аббаттығының (Julita gård) корольдік резиденциясында өсті. Осылайша ол Швеция патшасы Густав Адольфтің ағасы болды. Бұл кезеңде Швецияда некеден тыс туған асыл балаларды, егер олар зинадан тумаса, әкелері мойындаған. Карл Карлсон 1592 жылы Gyllenhielm тегімен дворян титулы алды және патшаның қызметіне әскер ретінде кірді. 1590 жылдары швед-поляк соғысы (1600-1611) кезінде әскерге ауысудан бұрын ол теңіз флотында қызмет етті. Ол 1601 жылы Польшада жауға түсіп, он екі жыл тұтқын болып қалды. Қашуға тырысқаннан кейін, ол соңғы алты жарым жыл бойы аяқтарына темір салуға мәжбүр болды. 1613 жылы босатылып, көп ұзамай барон және фельдмаршал шеніне көтерілді. 1617 жылдың 27 ақпанында Столбово шарты бойынша Швеция империясы мен Ресей арасындағы Ингрия соғысы (1610-1617) аяқталды. 1617 жылдан бастап Гилленхильм Ингрия провинциясының генерал-губернаторы болды, 1620 жылы Швецияға оралып, Лорд-адмирал болды. Бұл кезеңде адмиралдар теңіздегі флотты басқарумен қатар әкімшілік жұмыстармен де айналысуға тиіс болды, бірақ Гилленхильм көбінесе өзі басшылық етпеді. Ол флоттың күнделікті істерін Клас Флемингке жүктеді және флоттың қаржысын бақылауға күшін жұмсады. 1628 жылдың қыркүйегінде ол жаңа соғыс кемесі «Васа» кемесінің қазасын тергеу үшін шақырылған трибунал төрағасы болды. 1632 жылы Германияда Густав Адольф қайтыс болғаннан кейін Гилленхильм ағасының денесін Швецияға қайтару міндетін алды. Келесі жылы ол Швеция королевасы Кристинаның атынан 1644 жылға дейін билік еткен регенттік үкіметке тағайындалды. Ол Стокгольмнің солтүстік-батысында Карлберг сарайын салып, өмірінің соңғы жылдарын сонда өткізді. Ол 1650 жылы Карлбергте қайтыс болды және Стренгнес соборында жерленді. Карлберг ақырында Швеция әскерилерінің әкімшілік штабына айналды, бірақ бірнеше орталық қабылдау бөлмелері Гилленхильмнің өмірінде болған күйінде сақталды.

He was an illegitimate son of Duke Carl, later King Charles IX of Sweden, and Karin Nilsdotter, the daughter of a clergyman from Östergötland. He was raised at the royal estate of Julita Abbey (Julita gård) in Södermanland. He was thus the older half brother of King Gustavus Adolphus of Sweden. It was the tradition in Sweden in this period that noble children born out of wedlock were acknowledged by their fathers, as long as they were not the product of adultery. Carl Carlsson was ennobled in 1592 with the surname Gyllenhielm and entered the service of the crown as a soldier. He served with the navy in the 1590s before moving to the army during the Swedish Polish War (1600 11). He was captured by the enemy in Poland in 1601 and remained a prisoner of war for twelve years. After attempting to escape, he was forced to wear leg irons for the last six and a half years of his captivity. He was freed in 1613, and shortly after raised to the rank of baron and field marshal by his half brother, the king. On 27 February 1617 the Treaty of Stolbovo ended the Ingrian War (1610–1617), fought between the Swedish Empire and Russia. From 1617, Gyllenhielm was the governor general of the province of Ingria, until he returned to Sweden in 1620 to become Lord High Admiral. Admirals in this period were expected to lead the navy at sea as well as administrate, but Gyllenhielm did not often take command himself. He delegated much of the day to day business of the navy to Clas Fleming, and focused his naval efforts on overseeing the navy's finances. In September 1628, he served as the chairman of the tribunal convened to investigate the loss of the new warship Vasa. After the death of Gustavus Adolphus in Germany during 1632, Gyllenhielm was responsible for returning his half brother's body to Sweden. In the following year, he was appointed to the regency government which ruled in the name of Queen Christina of Sweden during her minority, until 1644. He built Karlberg Palace to the northwest of Stockholm and spent his last years there. He died at Karlberg in 1650, and was buried at Strängnäs Cathedral. Karlberg was eventually taken over as an administrative headquarters for the Swedish military, but several of the central reception rooms are preserved as they were in Gyllenhielm's lifetime.