Кіріспе

Ағылшын тарихшысы және шіркеу қызметкері (1808–1893)

Чарльз Меривал (8 наурыз 1808 – 27 желтоқсан 1893) – ағылшын тарихшысы және шіркеу қызметкері, көп жылдар бойы Эли соборының деканы болды. Ол 1829 жылы Хенлиде өткен алғашқы Оксфорд және Кембридж қайық жарысын ұйымдастырушылардың бірі еді.

Ерте өмір

Меривал Джон Герман Меривалдың (1770–1844) және Харроу мектебінің директоры Джозеф Друридің қызы Луиза Хит Друридің екінші ұлы болды. Ол 1818–1824 жылдары Джордж Батлер басшылығымен Харроу мектебінде білім алды, оның мектептегі ең жақын достары Чарльз Вордсворт және Ричард Ченевикс Тренч еді. 1824 жылы Итон мен Харроу арасындағы крикет матчына қатысты. 1824 жылы оған Үндістанның мемлекеттік қызметінде лауазым ұсынылды, ол қысқа мерзімге Хейлибери колледжіне барып, онда шығыс тілдерін жақсы меңгерді. Үндістанда мансап жасаудан бас тартып, 1826 жылы Кембридж университетінің Сент-Джон колледжіне түсті. Басқа да жетістіктерінің қатарында, ол 1830 жылы төртінші классик атанды, ал 1833 жылы Сент-Джон колледжінің мүшесі болып сайланды. Ол Апостолдар клубының мүшесі болды, оның құрамында Теннисон, А. Х. Халлам, Монктон Милнес, В. Х. Томпсон, Тренч және Джеймс Спединг болды. Меривал 1829 жылы Темзадағы Хенлиде өткен Оксфорд пен Кембридж арасындағы қайық жарысын ұйымдастыруға Кембридж жағынан белсенді қатысты. Ол жарыста Оксфорд жеңіске жеткенде, Кембридж қайығында төртінші нөмірдегі қатысушы болды.

Қызмет жолы

1833 жылы Меривал диаккон, 1834 жылы священник болып тағайындалды және колледж және университет жұмысын сәтті аяқтады. 1839 жылы ол Уайтхоллдегі таңдаулы уағызшы болып тағайындалды. 1848 жылы ол колледждің Лоуфорд, Сент-Мэри шіркеуіне, Эссекс штатындағы Маннингтриге жақын жердегі қызметке ие болды. 1863 жылы ол Парламент спикерінің капелланы болып тағайындалды. 1869 жылы ол Кембридж университетіндегі заманауи тарих профессоры қызметін қабылдаудан бас тартты, бірақ сол жылы Гладстоннан Эли деканатын қабылдап, өмірінің соңына дейін кафедраль мүдделеріне берілді, сондай-ақ көптеген құрметті академиялық наградалар алды. Олардың қызы София Меривал 1907 жылғы қарашада Оксфорд қалалық кеңесіне сайланған алғашқы әйел кеңесші болды.

Өлім

Меривал 85 жасында Елиде қайтыс болды. Оның құрметіне Ели соборында және Лоуфордтағы Сент-Мэри шіркеуінде ескерткіш қойылған.

Шығармалары

Меривалдың басты еңбегі – 1850-1862 жылдар аралығында жарық көрген сегіз томдық «Империя кезеңіндегі римдіктер тарихы» (A History of the Romans under the Empire) еді. Ол Моммсен мен Гиббон еңбектерінің арасындағы бос орындарды толтыру мақсатында жазылған. Он жыл өткен соң ол зерттеуін кеңейтіп, «Римнің жалпы тарихы: қаланың негізі қаланғаннан Августулдың құлауына дейін» (1875) атты еңбегімен аяқтады. Ол «Римдік триумвираттары» (1876) сияқты бірнеше шағын тарихи еңбектер жазды, сондай-ақ уағыздар, лекциялар мен латын өлеңдерін жариялады. Оның Джон Китстің «Гиперион» поэмасын латын тіліне аударғаны (1862) жоғары бағаланды.