Жан Шарль Шапе: Канада Конфедерациясының әкесі

Кіріспе

Канада Конфедерациясының әкесі Жан Чарльз Шапаис (2 желтоқсан 1811 – 17 шілде 1885) – канадалық консервативті саясаткер, Канада үкіметінің құрылымын анықтау мақсатында өткен Квебек конференциясына қатысқандығы үшін Канада Конфедерациясының әкесі саналады. Шапаис Квебек провинциясының Камураска аймағындағы шағын Ривиер-Уэль қаласында дүниеге келді және Николетте білім алды. Шаруа және саудагер ретінде табысқа жеткен соң, 1845 жылы 1833 жылдан бері тұрып келген Сен-Дени-де-ла-Бутэльерье қаласының тұңғыш мэрі болды. Келесі жылы ол Георгина Дионнеге үйленді, олардың алты баласы болды.

Саяси мансап

Шапаис әкесінің кеңесімен аймақтық саясатқа қатысты. 1851 жылы ол алғаш рет Канада провинциясының Заң шығару жиналысына сайланды; ол Kamouraska округін өкілдік ете отырып, бес мерзімге сайланды. "Блю" саясаткер ретінде ол Августин Норберт Морин, Этьен Пашаль Таше және Жорж Этьен Картьеге қолдау көрсетті. Квебектегі феодалдық жүйені жою және ауыл шаруашылығы заңнамасын реформалау үшін жұмыс істеді. 1864 жылғы қыркүйектегі Шарлоттаун конференциясынан кейін Шапаис Квебек конференциясына қатысып, Канада Шығысы атынан провинциялық үкіметтердің Канада федералды жүйесінде көбірек өкілдікке ие болуы үшін келіссөздер жүргізді. Шапаис 1864–1867 жылдардағы Ұлы коалицияда Қоғамдық жұмыстар министрі болды және Интерколониал темір жолын салумен, ал Гранд-Транк темір жолын кеңейтумен көзге түсті. 1867 жылы Британдық Солтүстік Америка актісі қабылданды, осымен Канада доминионы құрылды, ал Шапаис алғашқы Ауыл шаруашылығы министрі болды. Осы кезде ол сайлау заңбұзушылықтарына байланысты Камураскадағы жанжал салдарынан Квебек заң шығарушы органында Шамплен округін өкілдік етуге ауысты. 1868 жылдың 30 қаңтарында Жан Шарль Шапаис Канада Сенатына кірді және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті. Министр ретінде Шапаис ауыл шаруашылығымен ғана шектеліп қалмады: департамент жануарларды импорттау және экспорттау, иммиграция, халық санағы, патенттерді басқару және сауда таңбалары, халық денсаулығы, өндіріс және өнер салаларына да жауапты болды. Шамамен үш жылдан кейін оның орнын Кристофер Данкин басты, бұл Шапаистің наразылығын тудырды. Оның Бас қабылдаушы министрі лауазымы бұрынғыдан гөрі әлдеқайда беделсіз және ықпалсыз болды, ол тек үкімет атынан төлемдерді қабылдау және жүзеге асырумен шектелді. (Қазіргі таңда бұл міндеттер Мемлекеттік жұмыстар министріне жүктелген.) Шапаис 1873 жылы отбасы мен бизнесіне көбірек уақыт бөлу ниетімен отставкаға кетті. Ол Квебек провинциясының Сент-Дени-де-Ла-Бутэльерье қаласында жерленген. Шапаистің Сент-Дени-де-Ла-Бутэльерьедегі үйі 1962 жылы Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды.

At the prompting of his father in law, Chapais entered regional politics. In 1851, he was elected for the first time to the Legislative Assembly of the Province of Canada; he was eventually to serve a total of five terms representing Kamouraska. A "bleu", he was a supporter of Augustin Norbert Morin, Étienne Paschal Taché and George Étienne Cartier. He worked to abolish the system of seigneurial tenure in Quebec and reform agricultural legislation. Following the Charlottetown Conference in September 1864, Chapais attended the Quebec Conference to negotiate on behalf of Canada East for provincial governments to have greater power in the Canadian federal system. Chapais was Commissioner of Public Works in the Great Coalition of 1864–1867, and is credited with establishing the Intercolonial Railway and expanding the Grand Trunk Railway. In 1867 the British North America Act was passed, creating the Dominion of Canada, and Chapais became the first Minister of Agriculture. At this time, he also switched to representing Champlain in the Quebec legislature, due to a scandal over electoral irregularities in Kamouraska. On 30 January 1868, Jean Charles Chapais entered the Senate of Canada, and sat in the body until his death. As Minister, Chapais was in charge of more than simply agriculture: the department was also responsible for the import and export of animals, immigration, the census, patent administration and trademarks, public health, manufacturing, and the arts. After less than three years, he was replaced by Christopher Dunkin, which he greatly resented. His new position of Receiver General for Canada was significantly less prestigious and powerful, requiring little more than making and accepting payments on behalf of the government. (Today, the portfolio has passed to the Minister of Public Works.) Chapais resigned in 1873, saying that he wanted to spend more time with his family and business. He is buried in Saint Denis De La Bouteillerie, Quebec. Chapais' house in Saint Denis De La Bouteillerie was designated a National Historic Site of Canada in 1962.