Кіріспе

Электронның бір жерде болу ықтималдығы – электронның кванттық механикалық ықтималдық тығыздығы.

Электрон тығыздығы немесе электрондық тығыздық – кез келген нүктеге айналдыратын кеңістіктің инфинитезимальды (шексіз кішкентай) элементінде электронның болу ықтималдығының өлшемі. Ол үш кеңістіктік айнымалыға тәуелді скаляр шама болып табылады және әдетте ρ немесе n арқылы белгіленеді. Тығыздық, анықтамасы бойынша, өзі үш айнымалыға (кеңістіктік және спиндік координаттарға) тәуелді нормаланған электрондық толқындық функциясы арқылы анықталады. Керісінше, тығыздық толқындық функцияны фазалық факторға дейін анықтайды, бұл тығыздық функционалдық теориясының формальды негізін құрайды. Кванттық механикаға сәйкес, атомдық масштабтағы белгісіздік принципіне байланысты электронның нақты орналасуын болжау мүмкін емес, тек оның белгілі бір жерде болу ықтималдығын ғана болжауға болады; сондықтан атомдар мен молекулалардағы электрондар кеңістікте "таралып кеткен" сияқты әрекет етеді. Бір электронды жүйелер үшін кез келген нүктедегі электрон тығыздығы толқындық функцияның квадрат модуліне пропорционалды.

Шолу

Молекулаларда үлкен электрон тығыздығының аймақтары әдетте атомдардың және олардың байланыстарының маңында кездеседі. Фенол, бензол және гемоглобин мен хлорофилл сияқты де локальданған немесе конъюгацияланған жүйелерде электрондық тығыздық бүкіл аймақта маңызды, яғни бензолда олар жазық сақинаның үстінен және астынан табылады. Бұл кейде диаграммалық түрде бір және екі еселі байланыстардың кезектесіп орналасуы ретінде көрсетіледі. Фенол және бензол үшін алтыбұрыштың ішіндегі шеңбер қосылыстың де локальданған сипатын көрсетеді. Бұл төменде көрсетілген: Бір-бірімен байланысқан көп сақиналы жүйелері бар қосылыстарда бұл дұрыс емес, сондықтан кезектесіп бір және екі еселі байланыстар қолданылады. Хлорофилл және фенол сияқты қосылыстарда кейбір диаграммалар электрон тығыздығы жоғары аймақтардың де локальдануын көрсету үшін нүктелі немесе штрихталған сызықтарды пайдаланады, бұл сызықтар бір еселі байланыстардың жанында орналасқан. Конъюгацияланған жүйелер кейде электромагниттік сәулеленудің әртүрлі толқын ұзындығында сіңірілуін көрсететін аймақтарды бейнелей алады, нәтижесінде қосылыстар түсті болады. Полимерлерде бұл аймақтар хромофорлар деп аталады. Кванттық химиялық есептеулерде электрондық тығыздық ρ(r) – r координаталарының функциясы, және ρ(r)dr – кішкентай көлемдегі dr электрондарының саны. Жабық қабықшалы молекулалар үшін оны базистік функциялардың φ көбейтінділерінің қосындысы түрінде жазуға болады:

мұнда P – тығыздық матрицасы. Электрондық тығыздықтар көбінесе изоүстің (изотипі бар бет) түрінде беріледі, оның мөлшері мен пішіні таңдалған тығыздық мәнімен немесе барлық электрондардың пайыздық үлесімен анықталады. Молекулалық модельдеу бағдарламалық жасақтамасы электрондық тығыздықтың графикалық бейнелерін ұсынады. Мысалы, анилинде (оң жақтағы суретті қараңыз). Электрондық тығыздық, соның ішінде графикалық модельдер химиялық білім беруде жиі қолданылатын құралдар болып табылады. Анилиннің сол жақтағы суретіне назар аударыңыз, жоғары электрондық тығыздық көміртектер мен азотқа байланысты, бірақ тек бір протон ядросында бар сутектер көрінбейді. Рентгендік сәулелердің дифракциясымен сутектің орналасуын анықтаудың қиын болуының себебі осы. Көптеген молекулалық модельдеу бағдарламалық жасақтамалары пайдаланушыға электрондық тығыздық мәнін таңдауға мүмкіндік береді, оны көбінесе изомәндік деңгей деп атайды. Кейбір бағдарламалық қамтамасыз ету электрондық тығыздықты жалпы электрондардың пайыздық үлесі ретінде көрсетуге мүмкіндік береді. Изомәндік деңгейге (типикалық бірліктері – бір текше бордағы электрондар) немесе жалпы электрондардың пайыздық үлесіне байланысты электрондық тығыздық бетін атомдарды табуға, химиялық байланыстармен байланысты электрондық тығыздықтарды көрсетуге немесе жалпы молекулалық мөлшер мен пішін көрсетуге қолдануға болады. Графикалық тұрғыдан алғанда, электрондық тығыздық беті басқа электрондық қасиеттерді көрсетуге болатын кенеп ретінде қызмет етеді. Электростатикалық потенциал картасы (электростатикалық потенциалдың электрондық тығыздыққа карталанған қасиеті) молекуладағы зарядтың таралуын көрсетеді. Жергілікті иондану потенциалы картасы (электрондық тығыздыққа карталанған жергілікті иондану потенциалының қасиеті) электрофилділіктің көрсеткіші болып табылады. Ал LUMO картасы (электрондық тығыздыққа сәйкес картаға түсірілген ең төменгі бос молекулалық орбиталь) нуклеофилділік үшін көрсеткішті қамтамасыз ете алады.

Жалпы қасиеттері

Анықтамасы бойынша, электрон тығыздығы – электрондардың жалпы санына интегралданатын теріс емес функция. Бұдан әрі, кинетикалық энергиясы T болатын жүйе үшін тығыздық мына теңсіздіктерді қанағаттандырады:

Шектелген кинетикалық энергиялар үшін, бірінші (күшті) теңсіздік тығыздықтың квадрат түбірін Соболев кеңістігіне орналастырады. Нормалау және теріс еместік шарттарымен бірге, бұл физикалық тұрғыдан қабылданатын тығыздықтарды қамтитын кеңістікті анықтайды.

Екінші теңсіздік тығыздықты L3 кеңістігіне орналастырады. Нормалау қасиетімен бірге, қабылданатын тығыздықтар L1 және L3 кеңістіктерінің қиылысында орналасады – бұл олардың үстінен жиынтығы.

Топология

Атомның негізгі электрондық тығыздығы ядродан қашықтық бойынша монотонды түрде кемитін функция деп есептеледі.

Ядролық қабатының жағдайы

Электрондық тығыздық молекуладағы әр ядрода шексіз электрон-ядро Кулон потенциалының салдарынан өткелдерді (кусптарды) көрсетеді. Бұл қасиет кез келген ядроның айналасындағы шар тәрізді орташа тығыздық арқылы , , түрінде берілген Катоның өткел шартымен сипатталады. Яғни, кез келген ядрода есептелген шар тәрізді орташа тығыздықтың радиалдық туындысы сол ядродағы тығыздықтың атомдық санның теріс мәніне көбейтілген екі есесіне тең.

Жауап тығыздығы

Тығыздықтың тағы бір жалпы анықтамасы – "сызықтық жауап тығыздығы". Бұл тығыздық, кез келген спинсіз, бір электронды оператормен жиырылғанда, энергияның туындысы ретінде анықталатын сәйкес қасиетті береді. Мысалы, дипольдік момент – сыртқы магнит өрісіне қатысты энергияның туындысы және ол оператордың толқындық функциясы бойынша күтілетін мәні емес. Кейбір теорияларда толқындық функция жинақталған кезде олар бірдей болуы мүмкін. Бөлшектердің саны нөлден екіге дейін шектелмегендіктен, кейде жауап тығыздығының өзі кеңістіктің белгілі бір аймақтарында теріс болуы мүмкін.

Тәжірибелер

Көптеген эксперименталды әдістер электрон тығыздығын өлшеуге мүмкіндік береді. Мысалы, кванттық кристаллография, рентген сәулелерінің дифракциялық сканерлеуі арқылы, онда тиісті толқын ұзындығы бар рентген сәулелері үлгіге бағытталады және уақыт өте келе өлшеулер жасалады, электрондардың орналасуының ықтималдық бейнесін береді. Осы орналасулар негізінде молекулалық құрылымдарды, сондай-ақ кристалданған жүйелер үшін заряд тығыздығының дәл таралуын анықтауға болады. Кванттық электродинамика және кванттық өріс теориясының кейбір салалары электрондық суперпозиция және басқа да байланысты құбылыстарды зерттейді және талдайды, мысалы, NCI индексі, электрондық тығыздықты пайдалана отырып, ковалентті емес өзара әрекеттесулерді зерттеуге мүмкіндік береді. Мюлликен популяциялық талдау молекулалардағы электрондық тығыздыққа негізделген және атомдық зарядтарды бағалау үшін тығыздықты атомдар арасында бөлудің әдісі болып табылады. Трансмиссиялық электрондық микроскопияда (ТЭМ) және терең серпімді шашырауда, сондай-ақ басқа да жоғары энергиялы бөлшектер эксперименттерінде, жоғары энергиялы электрондар электрондық бұлтпен өзара әрекеттесіп, электрондық тығыздықты тікелей көрсетеді. ТЭМ, сканерлік туннельдік микроскопия (STM) және атомдық күш микроскопиясы (AFM) жеке атомдардың электрондық тығыздығын зерттеу үшін қолданылуы мүмкін.

Спин тығыздығы

Спин тығыздығы – еркін радикалдарға қатысты қолданылатын электрон тығыздығы. Ол бір спиннің электрондарының жалпы электрондық тығыздығы мен екінші спиннің электрондарының жалпы электрондық тығыздығының айырмасы ретінде анықталады. Оны тәжірибелік жолмен өлшеудің бір әдісі электрондық спиндік резонанс болып табылады, ал нейтрондық дифракция спин тығыздығын үш өлшемді кеңістікте тікелей бейнелеуге мүмкіндік береді.