Кіріспе
Ағылшын композиторы және дирижері Анжела Морли (туған Уолтер Стотт; 10 наурыз 1924 – 14 қаңтар 2009) – 1950 жылдары BBC радио тыңдаушыларына Уолли Стотт есімімен таныс болған ағылшын композиторы және дирижері. Морли "The Goon Show" және "Hancock's Half Hour" бағдарламаларына қосымша музыка жазды. Ол композиторлық және аранжировка саласына қадамын басқан себебін көбінесе канадалық жеңіл музыка композиторы Роберт Фарнонның ықпалы мен қолдауына байланысты дейді. Морли 1972 жылы трансгендер болып өтті және содан кейін трансгендер әйел ретінде ашық өмір сүрді. Морли музыкалық аранжировкадағы еңбегі үшін үш "Эмми" сыйлығын жеңіп алды. Бұл сыйлықтар 1985, 1988 және 1990 жылдары "Вашингтондағы Рождество" және Джули Эндрюс бас рөлде ойнаған екі телешоу үшін "Үздік музыкалық режиссура" номинациясында табыс етті. Морли сонымен қатар "Династия" және "Даллас" телесериалдарына музыка жазғаны үшін сегіз "Эмми" номинациясын алды. Ол екі рет "Үздік түпнұсқа ән" номинациясында "Оскар" сыйлығына ұсынылды: біріншісі 1974 жылы "Кішкентай ханзада" фильмі үшін, Алан Джей Лернер, Фредерик Лоуэ және Дуглас Гэмлимен бірге; екіншісі 1976 жылы "Слипер және Роза" фильмі үшін, Ричард М. Шерман және Роберт Б. Шерманмен бөлісіп ұсынылды. Ол – академиялық сыйлыққа ұсынылған алғашқы трансгендер адам.
Angela Morley (born Walter Stott; 10 March 192414 January 2009) was an English composer and conductor who became familiar to BBC Radio listeners in the 1950s under the name of Wally Stott. Morley notably provided incidental music for The Goon Show and Hancock's Half Hour. She attributed her entry into composing and arranging largely to the influence and encouragement of the Canadian light music composer Robert Farnon. Morley transitioned in 1972 and thereafter lived openly as a transgender woman. Morley won three Emmy Awards for her work in music arrangement. These were in the category of Outstanding Music Direction, in 1985, 1988 and 1990, for Christmas in Washington and two television specials starring Julie Andrews. Morley also received eight Emmy nominations for composing music for television series such as Dynasty and Dallas. She was twice nominated for an Academy Award in the category of Best Original Song Score: first for The Little Prince (1974), a nomination shared with Alan Jay Lerner, Frederick Loewe, and Douglas Gamley; and second for The Slipper and the Rose (1976), which Morley shared with Richard M. Sherman and Robert B. Sherman. She was the first openly transgender person to be nominated for an Academy Award.
Ерте өмір және білім
Морли 1924 жылғы 10 наурызда Йоркширдің Лидс қаласында Уолтер "Уолли" Стотт деген атпен дүниеге келді, немесе 1944 жылы. Ол 1952 жылғы үшінші сериясынан бастап 1960 жылғы соңғы бағдарламаға дейін "The Goon Show" бағдарламасының музыкалық директоры болды және BBC би оркестрін басқарды. Оның келесі хиті Роберт Эрлдің "Мен бұл жолмен ешқашан өтпеспін" және Фрэнки Вонның "Күш мұнарасы" болды. 1961 жылы Морли Лондонның Уолтемстоу қаласындағы залда жазылған RCA альбомы үшін Норман Любофф жасаған хорлық аранжировкаларға оркестрлік сүйемелдеме берді. Жаңа симфониялық оркестр (бұлгарлық жаңа симфониялық оркестрмен шатастырмау үшін арнайы жазылған ансамбль) Леопольд Стоковскийдің жетекшілігімен дирижерлік етті, ал кәсіби британдық хоры, атап айтқанда Любоффтың репетициялаған Амброзиан әншілері, "Deep River", Генделдің "Largo", Бахтың "Jesu, Joy of Man's Desiring", Рахманиновтың "Vocalise" сияқты сүйікті туындыларды орындады. Альбомның атауы Inspiration (кейін BMG Classics CD-де қайта шығарылды). 1962 жылы Морли итальяндық тенор Серджо Франчи үшін RCA Red Seal-дің тұңғыш "Романтикалық итальяндық әндер" альбомын аранжировкалады және дирижерлік етті, ал кейіннен Франчидің 1963 жылғы RCA альбомы "Women in My Life" аранжировкасын жасады және дирижерлік етті. Оның басқа да маңызды туындылары 1970 жылы жарық көрген "Көзілдірік соғысы" фильмдеріне жазған музыкасы мен аранжировкасын қамтиды, сонымен қатар ол марапаттау рәсіміне Калифорнияға барды. Ол осы фильм үшін Шерман ағайындыларымен бірге "Оскар" сыйлығына "Үздік музыка", "Үздік оригиналды ән және оның бейімделуі" немесе "Үздік бейімделу" номинациясы бойынша ұсынылды және тағы да марапаттау рәсіміне қатысты. Ол осы кезде BBC радио оркестрінің тұрақты шақырылған дирижері болды, бірақ оның есімі көрсетілмеді. Морли 1990 жылға дейін теледидарда жұмыс істеді. Ол өзінің әжесінің қыздық аты болған Morley тегін таңдады. Оның өлімі құлаудан және жүрек шабуылынан туындаған асқынулардың салдары болды. 1977 жыл - Морлидің Watership Down фильмінің музыкалық саундтрегін үш апта ішінде аяқтау үшін шақырылған жылының жартылай ойдан шығарылған есебі, Корольдік музыкасының шебері Малкольм Уильямсон жобадан бас тартқаннан кейін. Көп жағдайда фильмдер мен бейнефильмдер жасау – бұл бірлескен еңбек. Жазушылар, операторлар, продюсерлер, монтажшылар, актерлер және басқалардың көптеген шығармашылық үлесіне қарамастан, біз фильмдерді көбінесе тек режиссердің еңбегі деп есептейміз. Бұл әдет кино өнерін түбегейлі бұрмалайды, өйткені кинотанушылар Берис Гаут пен С. Пол Селлорс атап көрсеткендей. Егер транс және гендерлік вариант адамдардың аудиовизуалды шығармашылығының тарихын іздегіміз келсе, біз оларды режиссер креслосында да, одан тыс жерлерде де іздеуіміз керек. 10 Хорак Морлиді композитор ретінде транс және гендерлік вариант кино өнерінің шеберлерінің таңдалған тізіміне енгізді, атап айтқанда оның "Кішкентай ханзада" және "Watership Down" фильмдеріндегі жұмысын, сондай-ақ классикалық Голливуд киносындағы басқа трансгендерлік және гендерлік вариант адамдарының фильмдеріндегі жұмыстарымен қатар атады, мысалы, Дороти Арзнер және Кристин Йоргенсен. Сондай-ақ, оның туған жері Кирксталдағы көк тақташамен еске алынды.
text=Most of the time, making films and videos is a collaborative endeavour. Despite the many creative contributions of writers, cinematographers, producers, editors, actors, and others, we too often credit films to the director alone. This habit fundamentally misrepresents the filmmaking process, as film scholars Berys Gaut and C. Paul Sellors have argued. If we want to trace a history of trans and gender variant people's audiovisual creativity, we should look for them both in and beyond the director's chair.|author=Laura Horak|title=Tracing the History of Trans and Gender Variant Filmmakers|source=p. 10
Horak includes Morley among her selected list of trans and gender variant filmmakers as a composer, noting in particular her work on The Little Prince and Watership Down alongside the film works of other transgender and gender variant people in Classical Hollywood cinema such as Dorothy Arzner and Christine Jorgensen. and also by a blue plaque at her birthplace in Kirkstall.
Жанр
Морлидің шығармашылығына түрлі жанрлар мен стильдер әсер етті. Ол бастапқыда британдық би тобында ойнады және мансабының көп бөлігін жеңіл және оңай тыңдалатын музыка жазумен, сондай-ақ фильмдерге және телешоуларға саундтректер жазумен өткізді. Морли шығарма жазған кезеңде жеңіл музыка мен оңай тыңдалатын музыка көбінесе қадірленбеді немесе құрметке ие болған жоқ, Дюбоуски бұл жағдайды жанрдың әйелдікпен байланысы болғандықтан, ішінара әйелдерге деген жеккөрушілікпен байланыстырады. Дюбоуски жанрдың туынды, буржуазиялық және (Америкада) нәсілдік жағынан шектеулі екенін мойындайды, бірақ оның кино музыкасына тигізген әсері мен өндірісіндегі техникалық шеберлігі үшін жанрды және Морлидің жұмысын қайта қарастыруға шақырады. Ол сондай-ақ Морли мен Венди Карлосқа арналған тарауының қорытындысында Морлидің жеңіл музыкаға оның әйелдік қасиеттері үшін қызығушылық таныстырғаны туралы сұрақ қояды. Жеңіл және оңай тыңдалатын музыкадан басқа, Морли Philips Records-те фольклорлық музыкадан рок-н-роллға дейінгі әртүрлі әртістермен ынтымақтастықпен жұмыс істеді, Рождестволық музыкадан бастап театрлық әндерге дейінгі музыканың өзіндік жазбаларын жасады, ал кейіннен оркестрлік, классикалық және хорлық аранжировкаларға назар аударды, бұл жеңіл музыка мен оңай тыңдалатын музыканың шеңберінен шықты. Морли фильмдерге саз жазудан бас тартуын технологиялық өзгерістермен байланыстырды: таспаға жазу, жаңа микрофон түрлері және стереофониялық дыбыстың пайда болуы музыка индустриясына кеңінен енді, бірақ фильм индустриясына енбеді. Ол «жаңа саундтректі естімек үшін кинотеатрға бару – азап болды» деп жазды. Дегенмен, ол 2002 жылға дейін фильмдер үшін эпизодтық түрде жұмыс істеді.
Оның композицияларының ерекшеліктері
The Goon Show үшін оның музыкасы "сол кездегі стандартты комедиялық шоу музыкасынан гөрі джаздың әсерін" білдірді. Морли өзінің алғашқы шығармаларында кейіпкерлерді бейнелеу үшін аспаптарды қолданды, мысалы, Хэнкоктің жарты сағаты тақырыбындағы туба ноталары Тони Хэнкокты бейнелейтін. Морли Джонни Францпен Philips Records-та жұмыс істеген кезде Роберт Эрл Морли мен Францтың "баладалардың бәрі күшті ноталармен аяқталуына сенбейтінін" айтты. Оның кино музыкасындағы жұмысы "оркестрлеу шеберлігі және көңіл-күй мен атмосфераны тудыру сыйы" (The Slipper and the Rose және Watership Down фильмдеріне сілтеме) және "свинг, классикалық және романтикалық стильдегі күшті жақтары" (Watership Down фильміне сілтеме) үшін танымал. Watership Down үшін Морли Кехар кейіпкеріне арналған тақырыпты жасады, оны Зеро Мостель орындады. "Kehaar's Theme" туралы Дубоуски Клод Дебюссидің ықпалын атап, былай деді: text=Бұл тақырып үшін Морли Дебюссидің "Prélude à l'après midi d'un faune" атты шығармасының флейта мотивінің бір бөлігін алып, француз романтикалық стильдегі оркестрлік сазгерлік пен биг-бендтің үйлесімімен, салтанатты, көтеріңкі, романтикалық свинг вальсіне айналдырды. Альт-саксофон мелодияны орындайды; айналасындағы оркестрлеу бай, симфониялық, романтикалық, классикалық Голливуд дыбысына ие, бұл Морлидің Джон Уильямс үшін жасаған оркестрлеуінен ешқандай айырмасы жоқ. Стил және техниканың осы шеберлігіне қоса, I–bVI прогрессиясы жаңа және заманауи; "қарыз алынған" bVI акорды бұрынғы психоделик рок музыкасында қолданылған, бірақ сол кездегі "жаңа толқын" поп-музыкасында кеңінен таралды. [ ] Морлидің "Kehaar's Theme" және оның оркестрлік сүйемелдеуі кино саласындағы жұмысымен ғана емес, сонымен қатар романтикалық сүйемелдеулер мен свинг мелодиялары жиі қолданылатын "жеңіл музыка" саласындағы жылдары жинаған тәжірибесін көрсетеді. Дебюссидің "оңай тыңдалатын" нұсқасы болмаса да, "Kehaar's Theme" мұндай нәрсені қалай ойлап табуға және оны шеберлікпен орындауға болатынын көрсетеді. Ол сондай-ақ "Kehaar's Theme" полиритмдерді қамтитынын және струнный аспаптарға баса назар аударатынын, сондай-ақ Морли көптеген жанрларда жұмыс істегенін: "классикалық, свинг, джаз, жеңіл музыка, концерттік музыка және кино музыкасы" деп атап өтті. Watership Down сазгерлігі туралы сөздерінде Дубоуски "Violet's Gone" және "Venturing Forth" әндерінің тиімділігін де атап өтті.
text=For this theme, Morley takes a fragment of the opening flute motive of Debussy's 'Prélude à l'après midi d'un faune' [ ] and spins it into a majestic, soaring, romantic swing waltz, an amalgamation of her work in French romantic style orchestral scoring and big band swing. Alto sax takes the tune; the surrounding orchestration has a rich, symphonic, romantic, classical Hollywood sound, not unlike the orchestrations Morley did for John Williams. In addition to this mastery of style and technique, the opening I–bVI progression is fresh and contemporary; the 'borrowed' bVI chord had been used in earlier psych rock but would become prominently featured in the 'new wave' popular music of the time. [ ] Morley's handling of 'Kehaar's Theme' and its orchestral accompaniment shows a technique well honed not just from film work, but from years of working in 'light music' where romantic accompaniments and swing tunes were frequently employed. While not an 'easy listening' version of Debussy, 'Kehaar's Theme' nevertheless suggests how one might conceive of such a thing and execute it with finesse.|author=Jack Curtis Dubowsky|title=Intersecting Film, Music, and Queerness|source=p. 125 126
He also notes that "Kehaar's Theme" incorporates polyrhythms and has an emphasis on string instruments, and that it draws from many of the genres Morley worked in: "classical, swing, jazz, light music, concert music, and film scoring". Speaking more broadly about the Watership Down score, Dubowsky also notes the effectiveness of "Violet's Gone" and "Venturing Forth".