"Адамдар Сияқты" макеттік документалды фильмі

Кіріспе

People Like Us – британдық радио және теледидар комедиялық бағдарламасы, Джон Мортон жазған, ал Крис Лэнгем Рой Маллард рөлінде ойнайтын мақтау-мақтауға толы (немесе еліктеуші) деректі фильм. Бастапқыда 1995 жылдан 1997 жылға дейін BBC Radio 4 радиосында үш сериядан тұратын радиошоу болды, кейін 1999 жылдың қыркүйегі мен 2001 жылдың маусымы аралығында BBC Two телеарнасында екі телесериалға бейімделді.

Радио нұсқасы

Әр эпизодта BBC журналисі Рой Маллард белгілі бір мамандық немесе өмір салтының өкілдерінің өмірінен бір күнді көрсетеді. Сөз ойындары мен түсініспеушілікке толы комедиялық туынды «Бізге ұқсайтын адамдар» кездесетін «мамандарда» көрінетін абсурдқа тап болған, шаршаған басты кейіпкерге негізделген. Оның салыстырмалы түрде ақылға қонымды сұрақтары осы «мамандардың» пропорционал емес фактілерінің алдында күңкіреп қалады. Маллард үйленгенін айтқандағы реакциялар – сенімсіздіктен артық құттықтауларға дейін, тіпті дерекқор жүйелерінің осындай ақпаратты қабылдаудан бас тартуына дейін – жиі қайталанатын әзіл. Бұл қызығушылықтың себебі Маллардтың тек ерекше көрінуі ғана емес (мысалы, дәрігердің кабинетінде қабырға мен терезелерді танитын, бірақ Маллардтың кім екенін анықтай алмайтын науқас), сонымен қатар ол өте шалақы екендігінде. Мұны тіпті оны бейнежазбаға түсірген сирек көріністе де көруге болады (ол презентациялық жабдықты жөндеуге көмектесіп жатқанда). Тағы бір үнемі кездесетін тақырып – Маллардтың кофе, тамақ немесе жақсы ұйықтауға жарамды бөлме іздеуі. Рой Маллард кейіпкерінің прототипі жазушы Джон Мортонның өзі болған. Мортон Крис Лэнгемнің «Смит пен Джонс» сериалындағы орындауын ұнатқан және сценарий жазғанда оның даусын есінде ұстаған. Сериал 1997 жылы «Ең үздік комедия» жүлдесіне ие болды. Маллард телеэпизодтарда көрінбейді. Ол көбінесе кадрдан тыс болады, бірақ көрермендер оны немесе оның бір бөлігін әр эпизодта көре алады; бірде ол дүкен терезесіндегі камерада шағылысады. Көптеген әзіл-қалжыңдар сөздік сипатта болады, кейіпкерлер басқалардың сөздерін тура мағынасында түсіндіреді, артық сөздер мен себеп-салдар байланысы жоқ сөздерді қолданады. Бұл сөздік ерекшеліктермен қатар, дәстүрлі юмор да болды. Маллард өзінің кейіпкерлері мен олардың әріптестерінен ерекше мінез-құлықты кездестірді. Өзінің орташалығына және бақытсыздығына қарамастан, ол олармен салыстырғанда саналы және қабілетті көрінетін. Күлкі трегінің болмауы және бейтарап көзқарас кейбір көрермендерді «нақты» деректі фильм көріп отырғанына сендірді. Үшінші сезон жоспарланған, бірақ «Офис» пайдасына тоқтатылды. Телевизиялық нұсқасы жақсы қабылданды, алғашқы сезоны 1999 жылы комедия жанрындағы «Күміс Роза» сыйлығын жеңіп алды. 2009 жылдың қыркүйегінде екі толық сезон АҚШ-та 1-ші аймақтық NTSC DVD форматында шығарылды. Екінші сезон Ұлыбританияда 2010 жылдың 24 мамырында DVD форматында жарық көрді.

Each episode features the affable, bumbling BBC journalist Roy Mallard following a day in the lives of representatives of a particular career or lifestyle. A comedy of wordplay and misunderstanding, People Like Us builds on an inept protagonist helpless as forced to relate to the absurdity incarnated in the "professionals" he meets, where his relatively sensible inquiry fails in front of the disproportionate facts. A regularly recurring joke is that of the shocked reactions Mallard gets as he reveals he is married – ranging from disbelief to exaggerated congratulations, from invitations to be more realistic to database systems refusals to accept such a piece of data. These bewilderments may root in the frequent hints throughout the episodes that Mallard is not just oddly looking (e. g. the patient at the doctor's recognizing walls and windows but giving up deciding what Mallard was), but terribly dishevelled – as it is even seen in one extremely rare shot including him in the video recording (as he is helping fixing presentation equipment). Another recurring theme is Mallard's quest for a coffee, or a meal, or even a room fit for a good night's sleep. The character of Roy Mallard was based on an exaggeration of the writer John Morton himself. Morton had been a fan of Chris Langham's performances since seeing him on Smith and Jones, and had Langham's voice in mind when he was writing the scripts. and 1997 as well as winning a gold Sony Radio Award for best comedy. Mallard is hardly visible in the TV episodes. He is usually just out of sight, but viewers can spot him, or part of him, in every episode; on one occasion he is reflected with the camera in a shop window. Much of the humour is verbal as characters take a literal interpretation of what others say, use redundant expressions and non sequiturs. Alongside this verbal aspect there was more conventional humour. Mallard encountered bizarre behaviour from his featured characters and their counterparts. For all his own mediocrity and haplessness he could appear sane and competent compared to those alongside him. The lack of laugh track and the dead pan approach led some viewers to believe they were encountering a "straight" documentary. A third series was planned but was cancelled in favour of The Office. The TV version was well received, with the first series winning the 1999 Silver Rose d'Or for comedy. In September 2009 the complete two series were released in the United States on region 1 NTSC DVD. The second series was finally released on DVD in the UK on 24 May 2010.

Радио сериалдар

СериясыЕпизодтың атауыБірінші рет көрсетілді11Шаруа10 маусым 19952Мұғалім17 маусым 19953Журналист24 маусым 19954Диңгелек1 шілде 19955Дәрігер8 шілде 19956Адвокат15 шілде 1995Арнайы1Аты белгісіз (ә.к.а. Рождестволық панто) 23 желтоқсан 199521Басқарушы директор8 маусым 19962Суретші15 маусым 19963Ски курьері22 маусым 19964Мүлік агенті29 маусым 19965Полицей6 шілде 19966Отель менеджері13 шілде 199631Ана19 шілде 19972Банк менеджері26 шілде 19973Әуежол ұшқышы (ә.к.а. Ұшқыш) 2 тамыз 19974Фотограф9 тамыз 1997