Немецкий универсальный пулемет MG 42 және оның вариациялары

Кіріспе

Неміс жалпы мақсаттағы пулеметі

Mauser Werke AG
Wilhelm Gustloff Stiftung
Steyr Daimler Puch
MAGET (Maschinenbau und Gerätebau GmbH, Berlin Tegel)
| бірлік құны = (1944) 250,0 1944 жылғы бағасы қазіргі шақта EUR валютасымен шамамен <есептелген сомаға> тең
| өндіріс мерзімі = 1942–1945 (Нацистік Германия)
| саны = 423,600
| түрлері = MG 45/MG 42V, MG 1, MG 2, Rheinmetall MG 3, M53, MG 74
| салмағы =
Толық автоматты режимде тек үш аяқты тұғырмен және телескопиялық көзқарастың болуымен ғана жұмыс істейді
| максималды қашықтығы =
| патронмен жабдықталуы = 50 немесе 250 оқты Patronengurt 33, 34 немесе 34/41 үлгісіндегі лента

MG 42 соғыстан кейін бірнеше қарулы ұйымдар тарапынан қабылданып, көшіріліп, лицензия бойынша өндірілді. MG 42-нің тарихы Нацистік Германияның жеңілісінен кейін де жалғасты, ол 7.62×51 мм НАТО патронымен жұмыс істейтін, дерлік бірдей MG1 (MG 42/59) пулеметінің негізін құрады, ол кейіннен MG1A3-ке, содан кейін Бундесвердің MG 3, итальяндық MG 42/59 және австриялық MG 74 пулеметтеріне айналды. Югославияда лицензиясыз, дерлік бірдей "Застава М53" көшірмесі өндірілді. MG 42 швейцариялық MG 51 және SIG MG 710 3, француздық AA 52, американдық M60 және бельгиялық MAG жалпы мақсаттағы пулеметтеріне, сондай-ақ испандық 5.56×45 мм НАТО Ameli жеңіл пулеметіне көптеген дизайн элементтерін берді.

Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын

Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын-ақ неміс әскері сол соғыста үлкен табысқа ие болған ауыр пулеметтерді жаңалауды жоспарлап жатты. MG13 – бір ғана емес, бірнеше мақсатта қолданылатын қару жасауға бағытталған алғашқы әзірлемелердің бірі болды. MG13 – жаңа талаптарға сай келу үшін Дрейсе сумен салқындатылатын пулеметін қайта жасау нәтижесінде пайда болды. 1934 жылдан бастап, MG 34 өндірістік үлгісі қабылданғанға дейін, Waffenamt (Германия армиясының қару-жарақ агенттігі) MG 34 Einheitsmaschinengewehr-дің жапсарылуға және өндіріске тым күрделі және қымбат екенін түсінді және техникалық тұжырымдаманы қарапайымдастыру мен тиімді етудің жолдарын іздеуге кірісті.

MG 42-нің дамуы

Осы мәселелерді шешу үшін, MG 34-тің орнын алмастыруға арналған жоба әзірленді және конкурс жарияланды. 1937 жылдың ақпан айында үш компанияға эскиздер ұсыну сұралды: Дёбельндегі Metall und Lackierwarenfabrik Johannes Großfuß AG, Зёммердадағы Rheinmetall Borsig AG және Эрфурттағы Stübgen AG. 1937 жылдың қазан айында дизайн және макеттер ұсынылды. Großfuß AG компаниясының эскизі ең жақсысы болып танылды, ол ерекше кері импульсті роликтермен құлыптау механизмін қолданды, ал екі бәсекелес эскиз газды жүйемен жұмыс істейтін болды. Оны басқа пулеметтерге қарағанда жасау әлдеқайда оңай болды – жаңа пулеметтің дайын болуына 75 адам-сағат жұмсалды, ал MG 34 үшін 150 адам-сағат қажет болды (50% азайту), шикізатты пайдалану MG 34-ке қарағанда төмен болды (44% азайту) және құны 250 RM болды, MG 34 үшін 327 RM еді (24% азайту). 1938 жылдың сәуірінде ұсынылған Großfuß функционалдық үлгісінің алғашқы сынақтары пулемет конкурсы комиссиясынан жақсарту туралы сұраныстар тудырды. Нәтижесінде, 1939 жылдың ақпан айында ұсынылған Großfuß MG 39 прототипі жалпы алғанда MG 34-ке ұқсас болды, бұл MG 34 үшін жасалған түрлі бекіткіштер мен басқа да аксессуарларды пайдалану мүмкіндігін сақтау үшін жасалған мақсатты шешім еді, осы арқылы пулеметтің мақсатына сәйкес түрлендіруге болады. Пулеметшінің көзқарасынан ең маңызды өзгерістер – сазды барабанмен оқтандыру опциясын алып тастау, қаруды ленталы оқтармен немесе қару қабылдағышына орнатылған 50 оқтық Gurttrommel лента контейнерінен оқтау және нысана алу үшін пулеметтің ашық көздерін қарапайымдастыру болды. Бұл өзгерістердің барлығы пулеметтің жоғары ату жылдамдығы мен оқтардың шашырауын арттыру, сақтау немесе бейімдеу үшін жасалды. Оның құрамында салыстырмалы түрде арзан және қарапайым бөлшектер болғанымен, прототиптер дәл өңделген және біршама нәзік MG 34-тен әлдеқайда берік және тосқауылға төзімді болды. Қосымша сынақтардың нәтижесінде Großfuß MG 39 прототипі соңғы өндіріс дамыту үшін таңдалды. 1941 жылы MG 39/41 үлгісінің бұқаралық өндіріске дейінгі шамамен 1500 данасы аяқталды және 1941 жылдың соңына қарай жауынгерлік сынақтарда сынақтан өтті.

In order to address these issues, a draft specification was made and a contest was held for an MG 34 replacement. Three companies were asked in February 1937 to submit designs: Metall und Lackierwarenfabrik Johannes Großfuß AG of Döbeln, Rheinmetall Borsig AG of Sömmerda, and Stübgen AG of Erfurt. The design and mock up gun proposals were submitted in October 1937. Großfuß AG's entry proved to be the best design by far, employing a unique recoil operated roller locking mechanism whereas the two competing entries used a gas actuated system. It was much simpler to build than other machine guns – it took 75 man hours to complete the new gun as opposed to 150 man hours for the MG 34 (a 50% reduction), of raw materials as opposed to for the MG 34 (a 44% reduction) – and cost 250 RM as opposed to 327 RM (a 24% reduction). The initial trials of the Großfuß functional model presented in April 1938 gave rise to improvement requests by the machine gun contest board. The resulting Großfuß MG 39 prototype gun presented in February 1939 remained similar to the earlier MG 34 overall, a deliberate decision made to maintain familiarity and capability to use the various mounts and other accessories developed for the MG 34 to adapt the gun to different roles. The only major changes from the gunner's perspective were dropping of the saddle drum magazine feed option, leaving the weapon to fire belted ammunition, or from a single 50 round drum shaped Gurttrommel belt container fitted to the gun's receiver, and simplifying the weapon's open sights for aiming purposes. All these changes were intended to increase, maintain, or accommodate the gun's high cyclic rate of fire and dispersion. Although made of relatively inexpensive and simple parts, the prototypes proved to be considerably more rugged and resistant to jamming than the precisely machined and somewhat temperamental MG 34. Further trials resulted in selecting the Großfuß MG 39 prototype gun for final production development. A limited run of about 1,500 of further improved MG 39/41 pre mass production model guns, was completed in 1941 and by the end of 1941 tested in combat trials.

МГ 42-ті қабылдау

1942 жылдың басында қарудың соңғы үлгісі ресми түрде қабылданды, және MG 42 деп аталатын жаппай өндірілетін модельді өндіру басталды, ал келісім-шарттар Großfuß, Mauser Werke, Gustloff Werke, Steyr және тағы да басқаларға берілді. MG 42 алғаш рет 1942 жылдың мамыр айында Германияның Африка корпусының (Deutsches Afrikakorps) Африкадағы экспедициялық әскерлерімен қолданылды және 1942 жылдың ортасына қарай барлық майданда енгізілді. Соғыс жылдарында 400 000-нан астам дана өндірілді (1942 жылы 17 915 дана, 1943 жылы 116 725 дана, 1944 жылы 211 806 дана, ал 1945 жылы 61 877 дана). Италиядағы шайқаста болған бразилиялық экспедициялық әскерлер MG 42-ні «Лурдинья» деп атаған; бұл лақаптың себебі, әскерлердің бірінің Мария де Лурдес есімді әйелі тігінші болған және MG 42-нің дыбысы оның тігін машинасының дыбысына ұқсас болғандықтан (Бразилияда Мария де Лурдес есімді әйелдерге «Лурдинья» деген лақап жиі қойылады).

Кіші қарулар туралы ілім

Германияның сол кездегі тактикалық жаяу әскері доктринасы (10 адамдық группа) жасағының оттық күшін жеңіл пулемет рөліндегі жалпы мақсаттағы пулеметке негіздеді. Жалпы мақсаттағы пулемет тұжырымының артықшылығы – жасақ мөлшеріндегі бөлімнің ату көлемін едәуір арттыруы болды. Операторлар үздіксіз оқ атып, тек оқпанды ауыстыру қажет болғанда ғана тоқтатуға мүмкіндік алды. Бұл MG 42-ге қарсы жақ әскерлерінің күштерін басқа жағдайда мүмкін емес деңгейде ұстап тұруға мүмкіндік берді. Американдық және британдық әскерлер өздерінің әскерлерін MG 42-нің атысынан қорғануға және оқпан ауыстырылған 10 секундтан кем уақыт ішінде нысанаға шабуыл жасауға дайындады. Екінші дүниежүзілік соғыстағы одақтас елдердің жаяу әскері доктринасы жасақтың/винтовкалық бөлімнің оттық күшін мергендерге және/немесе дүрыл қарумен оқталатын жеңіл пулеметтерге (BAR, Bren, DP 27/DPM, FM 24/29) негіздеді, және олар әдетте минутына 450–600 оқ ату жылдамдығы бар қаруларды пайдаланды. MG 42-нің төтенше/соңғы қорғаныс шебінде қолданылатын (баяу) жылдам ату жылдамдығы минутына 500 оққа дейін жететін. Жасақтағы екі стандартты Karabiner 98k винтовкасы жартылай автоматты Gewehr 43 винтовкаларымен алмастырылуы мүмкін, ал кейде StG 44 шабуыл винтовкалары пулеметпен қатар бүкіл жасақты қайта қаруландыру үшін қолданылатын. Толық группа (жасақ) пулеметке арналған 1800 оқ-дәрі тасымалдайтын.

Операция

Einheitsmaschinengewehr (Universal machine gun) рөлдерінің бірі – төменгі биіктіктегі әуе шабуылынан қорғануды қамтамасыз ету еді. Жоғары циклдік ату жылдамдығы, ұшақтар сияқты немесе қорғаныстан қорғанға жылдам қозғалып, көзге көріну уақытын қысқартатын нысаналар сияқты, жалпы мақсаттағы пулеметке қысқа ғана уақытқа ұшыраған нысаналарға қарсы қолдану үшін артықшылықты ұсынады. Егер нысана жалпы мақсаттағы пулеметпен бірнеше секундтан астам уақыт бойы атысқа түсірілсе, циклдік ату жылдамдығының маңызы азаяды. Осының салдарынан, MG 42-нің ең ерекше қасиеттерінің бірі – оның минутына 1200-1500 оқтан тұратын жоғары циклдік ату жылдамдығы болды, бұл Викерс және Браунинг пулеметтерінің минутына шамамен 600 оқ ату жылдамдығынан екі есе жоғары. MG 42-нің лентамен оқтандыру механизмі M60 пулеметінің дизайнына әсер етті. FN MAG немесе MAG 58 пулеметінің оқ ату механизмі MG 42-нің дерлік толық көшірмесі болып табылады, ал FN MAG-дің лентамен оқтандыру механизмі де өте ұқсас.

Жұмыс істеу механизмі

Роликпен бұралған бұранда жиынтығы бұранда басынан, екі роликтен, үшкір алдыңғы жағы бар шабуылшы жеңнен, бұранда денесінен және орталық серіппе айналасындағы көп талшықты, үлкен серіппеден тұрады. Бұл серіппе бұранда жиынтығын бекітілген күйге (батареяға) итеріп, оны атудың кері соққысымен немесе зарядтау тұтқасымен кері итеріп, босатылғаннан кейін қайтадан сол күйге келтіреді. Шабуылшы жең бұранда жиынтығының ішінде алға-артқа жылғалыстайтындықтан, серіппе оны құлыптау кезінде (төменде сипатталғандай) алға итеруге жауапты. Бұранда жиынтығы, патрон салынатын бөлігіне (оқпанның артқы жағына) арқалықтағы тікұшақ тәрізді кеңейтім арқылы бекітіледі. Ашық бұрандадан атылатын және кері соққымен жұмыс істейтіндіктен, қаруды жақтағы зарядтау тұтқасымен қолмен зарядтау қажет. Роликпен құлыпталатын кері соққы механизмі келесідей жұмыс істейді: бұранда басындағы екі цилиндрлік ролик шабуылшы жеңмен сыртқа итеріліп, оқпан кеңейтіміндегі сәйкес келетін ойыстарға кіріп, бұранданы оқпанға бекітеді. Ату кезінде құлыпталған күйде роликтер бұранда басындағы, оқ өзегіне параллель жазықтықта орналасып, толық құлыпталуды қамтамасыз етеді. Оқ атылғанда, патронның жануынан туындаған кері күш, тұмсық күшейткішінен туындаған қосымша кері күшпен бірігіп, баррель мен бұранда жиынтығын артқа қарай жылжытады. Бұл екі бөлік, баррель мен бұранда жиынтығы артқа жылғалысқаннан кейін, роликтер бұрысты/көлбеу беттерге тіреліп, ішке қарай жылғалысын бастағанда, шабуылшы жеңнің үшкір алдыңғы жағы бақылап, бұранда басын босатып, бұранда жиынтығының одан да артқа жылғалысына мүмкіндік береді, соның салдарынан атылған патрон корпусы сығырылып, төменгі жағындағы, көбінесе серіппелі шаң қорғағышымен жабылатын тежеме арқылы сыртына шығарылады. Көбінесе серіппелі шаң қорғағышы қару атылғанда автоматты түрде ашылады, бірақ пайдаланушы оны атудан кейін жауып, шаңның ашық тежеме арқылы қабылдағышқа енуіне жол бермеуі керек. Сонымен қатар, баррельді серіппе алға итеріп, бастапқы орнына қайтарады. Үш сымды өрілген серіппе бұранда жиынтығын тағы да алға итеріп, белбеуден жаңа патронды оқпанға жібереді. Триггер басылғанша бұл цикл қайталанады. Алғашқы MG 42 роликпен құлыпталатын механизмінде бұранданың секіруіне бейімділік байқалды. Әрекет толық құлыпталмаған жағдайда, MG 42-де жоғары қысымды газ операторға қарай кері жылжуы мүмкін еді. Бұл қауіпті жағдайларға және оқпанның уақтылы тұтанбауына әкеліп, қарудың қирауына соқтыруы мүмкін. Көптеген қарулар жөндеуге жарамсыз немесе жоғалғандықтан, себебін анықтап, шешім табу қажет болды. Жоғары жылдамдықты фотосуретке түсіру арқылы жүргізілген зерттеулерде бұрандадағы роликтер құлыпталу процесі кезінде алға-артқа секіріп немесе тербеліске ұшырайтыны анықталды, содан кейін толық құлыпталады. Мәселе анықталғаннан кейін уақытша шешім – роликтердің құлыпталуына мүмкіндік беретін, бірақ тұтану уақыты сәл ұзақ болатын, аса берік оқ-дәрілерді жасау және оларды MG 42 үшін ғана пайдалану болды. Ролик/клин жүйесіндегі гармоникалық проблеманы шешу және MG 42-ні оқ-дәрі тұтану уақытына сезімталдығын азайту үшін практикалық шешім қажет болды. Роликпен құлыптау жүйесінің туа біткен мәселесі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұранданың секіруін болдырмайтын құрылғыларды жасап, қосу арқылы шешілді. Бұл құрылғыларды MG 42 бұрандаларына да орнатуға болады. MG 42-нің циклдік атыс жылдамдығын әртүрлі бұрандалар мен серіппелерді орнату арқылы өзгертуге болады. Салмағы ауыр бұранда инерцияны жеңу үшін көбірек кері соққы энергиясын пайдаланады, осылайша пулеметтің циклдік жылдамдығын төмендетеді. Салмағы ауыр бұрандалармен бірге, серіппесі де қаттырақ болды. Минутына 1500 оқ ату жылдамдығы үшін стандартты MG 42 бұрандасының салмағы .

The roller locked bolt assembly consists of a bolt head, two rollers, a striker sleeve featuring a wedge shaped front, bolt body, and a large multi strands around a central coil return spring, which is responsible for pushing the bolt assembly into battery (the locked position) and returning it there when it is unlocked and pushed backwards by the recoil of firing or by the charging handle. As the striker sleeve is movable back and forth within the bolt assembly, the return spring is also responsible for pushing the striker sleeve forward during locking (described below). The bolt assembly locks with the barrel's breech (the end the cartridge is loaded into) via a prong type barrel extension behind the breech. As it is recoil operated and fired from an open bolt, the weapon must be manually charged with the side mounted charging handle. The roller locked recoil operation functions as follows: two cylindrical rollers, positioned in tracks on the bolt head, are pushed outwards into matching tracks in the barrel extension by the striker sleeve and lock the bolt in place against the breech. In the locked position during firing the rollers rest on parallel surfaces relative to the bore axis on the bolt head ensuring a full lockup. Upon firing, rearward force from the recoil of the cartridge ignition combined with the additional rearward force generated by the muzzle booster start to move the barrel and bolt assembly rearwards for a total distance of These two parts start the unlocking sequence after the barrel and bolt assembly have moved rearwards when the parts have moved far back enough that the rollers start the rest on angled/oblique surfaces and allow the rollers to move inwards, controlled by the wedge shaped front of the striker sleeve, back to their previous position, unlocking the bolt head and allowing the bolt assembly to further recoil rearwards, extracting the spent cartridge case and ejecting it downwards through an ejection port normally covered by a spring loaded dust cover at the bottom of the receiver, just in front of the trigger group. The spring loaded dust cover automatically opens when the gun is fired, but the user has to close it after firing to prevent dirt entering the receiver through the open port. Simultaneously the barrel is pushed forward by a recuperator spring to its starting position. The three wire braided return spring then pushes the bolt assembly forwards again, pushing a new cartridge out of the belt into the breech. The sequence repeats as long as the trigger is depressed. The original MG 42 roller locked action had an undesirable tendency to exhibit bolt bounce. It was possible to unintentionally have high pressure gas moving backwards in the MG 42 towards the operator(s) when the action was not fully locked. This causes unacceptable dangerous conditions and out of battery ignitions can result in catastrophic gun failures. Enough guns were damaged and put out of action for repair or lost to warrant finding the cause and a solution. After investigation using high speed photography the rollers in the bolt were found to "bounce" back and forth or oscillate up to when lock up is proceeding and then they settle into full lock up. Once the problem was identified, the temporary solution was to design and manufacture extra sturdy ammunition with primers with a slightly slower ignition time which allowed the rollers to settle into lockup and issue that ammunition specifically for MG 42 use. A more practical solution to control the harmonics problem in the roller/wedge system and make the MG 42 less ammunition ignition timing sensitive was needed. The roller locking system inherent problem was solved after World War II by developing and adding bolt bounce preventing bolt catches to the action. These can also be retrofitted to MG 42 bolts. The cyclic firing rate of the MG 42 can be altered by installing different bolts and return springs. A heavier bolt uses more recoil energy to overcome inertia, thus slowing the cyclic rate of the machine gun. Heavy bolts also were used along with stiffer return springs. The standard MG 42 bolt weight for a 1,500 rounds per minute cyclic rate of fire is .

Көрікті жерлер

Ашық типтегі темір көзқарас желісінің радиусы салыстырмалы түрде қысқа және ол бүгілетін тіреудегі "∧ тәрізді" биіктігін реттейтін алдыңғы көзқарас пен ашық V ойығы бар, градуировкаланған артқы көзқарастан тұрады.

Тамақтандыру

MG 42 жартылай ажыратылмайтын металл ленталарды қолдана алды, олардың бунақтары патрон корпусын айналып жатады және әр жағынан спираль тәрізді сыммен байланыстырылады. Ленталар көп рет қайта пайдалануға арналған. MG 34-тегідей, тамақ блогы арқылы жұмыс істеу тамақ қақпағында орналасқан тамақ қолмен жүзеге асырылады. Тамақтандыру жүйесі патронның лентадан тікелей қарудың патрондық ұясына итерілуіне негіделген. Сәйкесінше, затвор лента арқылы өтуіне мүмкіндік беру үшін бунақ жартылай ашық болуы керек болды. MG 42-де жаңалық ретінде екі ленталық жетегіш тамақ қолдың алдыңғы бөлігіне аралық бунақ арқылы байланыстырылған, сондықтан бір жетегіш тамақтандырғанда екіншісі лентадағы келесі патронның үстінен өтеді. Осының салдарынан, тамақтандыру затвордың ашылу және жабылу қозғалысында екі сатыда жүзеге асырылады, бұрынғы MG 34-тегідей бір сатыдан емес. Бұл лентаның жақсы ұсталуын қамтамасыз ету арқылы тамақтандыру процесінің тегістігін арттырады, тамақтандыру жолымен дәлдеуді жақсартады және тамақтандыру блогына және лента бунақтарына түсетін механикалық кернеуді азайтады. 1947 жылы «Infantry Journal» журналында жазылғандай, MG 42 тамақтандыру жүйесі минут сайын 850 оқ ату жылдамдығында сенімді жұмыс істемейді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Gurt 34/41 ленталар отбасы енгізілді. Gurt 34/41 лента бунақтары мен спираль сымдары жұқа материалдан жасалған – Gurt 34 бунақтары және Gurt 34/41 бунақтары қалың штампталған болаттан жасалған – бұл металдың 1/3-ін үнемдеп, күтпеген жерден өнімділікті арттырды. Ленталар 50 патрондық белгілі бір ұзындықта жеткізілді, бірақ ұзақ ату үшін оларды ұзын ленталарға біріктіруге болады. Оқ-дәрі жәшіктерінде бес 50 патрондық лентада 250 патроннан болды. 250 патрондық Patronengurt 33 лентасы да бункерлер сияқты бекітілген позицияларда орнатылған пулеметтерге берілді. Patronenkasten 34 және Patronenkasten 41 оқ-дәрі жәшіктері 300-ге дейін ленталанған оқ-дәрілерді ұстай алады және олар көшпелі емес, стационарлық жағдайларда қолданылды. Patronenkasten-де Einführstück лентаның бастау сегменті болуы мүмкін. Gurttrommel шабуыл барабаны қосымша тамақтандыру опциясы болды және ол қарудың сол жағына бекітілді. Бұл нағыз дүңгіршек емес, бірақ мобильді шабуыл кезінде оның ілігіп қалуына, бұрылуына және тұрып қалуына жол бермейтін 50 патрондық спираль лента мен сәйкес Einführstück стартер сегментін ұстады. Gurttrommel лента контейнері MG 42 және MG 34 пулеметтерімен бірге Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін кеңінен қолданылды.

The MG 42 could use non disintegrating metallic link belts, which have links that wrap around the cartridge case and are linked by a coiling wire on each side. The belts are intended for multiple reuse. As in the MG 34, operation through the feed block is by a feed arm housed in the feed cover. The feeding system was based on the direct push through of the cartridge out of the belt link into the gun's chamber. Accordingly, the link had to be of the half open type to enable the motion of the bolt through the link. New in the MG 42 was that two belt feed pawls are linked to the front end of the feed arm by an intermediate link, in such a way that when one pawl is feeding, the other pawl is riding over the next round in the belt. Because of that, feed is performed in two steps, on both the opening and closing movement of the bolt, instead of one step as in the earlier MG 34. This enhances the smoothness of the feeding process by improved ammunition belt retention for more precise indexing with the feedway and reduces mechanical stress put on the feed unit and belt links. According to Infantry Journal in 1947, the operating momentum driven MG 42 feed system will not function reliably under a cyclic firing rate of 850 rounds per minute. During World War II the Gurt 34/41 belt family was introduced. Gurt 34/41 belt links and wire spirals were made of thinner material — the Gurt 34 links were made of and Gurt 34/41 links of thick stamped steel sheet metal — that saved ⅓ of metal and counterintuitively yielded improved performance. Belts were supplied in a fixed length of 50 rounds, but could be linked up to make longer belts for sustained firing. Ammunition boxes contained 250 rounds in five 50 round belts. A 250 round Patronengurt 33 belt was also issued to machine guns installed in fixed emplacements such as bunkers. Patronenkasten 34 and Patronenkasten 41 ammunition boxes could hold up to 300 belted rounds and were used in more static non highly mobile situations. The Patronenkasten could contain an Einführstück belt starter segment. The Gurttrommel assault drum was an alternative feed option and designed to be clipped to the left side of the gun. It was not a true magazine but held a coiled 50 round belt and corresponding Einführstück starter segment preventing it from snagging, twisting and getting stuck during mobile assaults. The Gurttrommel belt container was commonly used until the end of World War II, with the MG 42 and the earlier MG 34.

Бәсеке

Ұзын ұңғысы және құлыптауға арналған тікұша тәрізді ұңғы қосымшасы MG 42 ұңғы жиынтығын құрады. Оны пулемет экипажы жылдам ауыстыра алатын, құлыптау бөлшегімен бірге салмағы өлшенетін. Кейіннен жасалған ұңғы ішкі беттеріне берік болу үшін қатты хром жалатылды. Әртүрлі нұсқалар MG 42 ұңғысының қызмет мерзімі ережеде 3500 мен 8000 оқ арасында өзгеретін, егер ұңғы 150 оқтан астам жылдам атуға тыйым салған нұсқауларға сәйкес қолданылса. Шамамен 500 оқпен жылдам атудан туындаған артық қыздыру ұңғы ішкі бетінің қабылдамасыз тозуына және ұңғыны қолдануға жарамсыз етуіне әкелді. Laufschützer 42, MG 34 ұңғы жиынтықтары үшін де сол мақсатта қолданылған Laufschützer 34-тен шығарылған. Соғыстың кешігіре түскен кезеңінде MG 34 және MG 42 ұңғы жиынтықтарымен қолданылатын универсалды Laufschützer 43 енгізілді.

Лафет 42 үштік

Орташа пулеметтік ролі үшін үлкен штатив, Lafette 42, кері соққыны жұмсартатын буферлі серіппелер, Zielfernrohrhalter (оптикалық прицелді орнату тірегі) MG Z 34 немесе MG Z 40 перископты типті 4x үлкейтуі бар телескопиялық прицелді орнату мүмкіндігін қамтиды, оның ішінде жанама ату үшін арнайы прицелдік жабдықтар бар, немесе Екінші дүниежүзілік соғыстың соңындағы MG Z 44, тек тікелей атуға арналған. Мұндай оптикалық прицелді орнату пулеметтің тікелей ату қашықтығын арттырды. Осы прицелдерді жасыру үшін перископты ұзартуға арналған қосымша құрал болды. Lafette тізе бүгіп, тізерлеп немесе биік күйде орнатылуы мүмкін. Lafette 42 өз салмағымен және MG 34 үшін қолданылған Lafette 34-тің жеңілдетілген нұсқасы болды, себебі MG 42 Lafette-ден оңай басқарылды және жартылай автоматты ату режимі болмады. Штатив аяқтары Lafetteaufsatzstück арқылы ұзартылып, оны төменгі деңгейдегі әуе шабуылына қарсы қолдануға болады, ал төмендетілгенде, пулеметтің штатив алдында доға бойынша атуын қамтамасыз ете отырып, "қашықтан" атуға мүмкіндік берді. Lafette-ке орнатылып, MG Z 34 немесе MG Z 40 телескопиялық прицелі арқылы бағытталған MG 42-нің тиімді ату қашықтығы жанама ату кезінде де арттырылуы мүмкін. Жанама ату әдісі S.S. Patrone-нің тиімді қашықтығын пайдаланады, бұл кішкентай қарудың максималды қашықтығы болып табылады, сонымен бірге қорғалмаған адамды әрекетсіз қалдыру үшін қажетті минималды кинетикалық энергияны сақтайды, ол әдетте 15 килограмм-метр (147 Дж / 108 фут-фунт) деп есептеледі. Lafette 42 штативінде бұрандалар сақтауға арналған қорап та болды. Неміс пулеметтерінің екінші дүниежүзілік соғыстағы ерекшеліктерінің бірі – Lafette 42 және Lafette 34 штативтеріндегі Tiefenfeuerautomat мүмкіндігі. Ол, алдын ала белгіленген аумақта өртті толқын тәрізді қозғалыстармен жоғары және төмен жылжыту арқылы, соққы аймағын ұзартты. Tiefenfeuerautomat-та соққы аймағының ұзындығын орнатуға болады. Мысалы, нақты қашықтық белгісіз болғанда, пулеметші штативтің көтерілу бұрышын 0 және 0 арасында автоматты түрде өзгертуін қамтамасыз ете алады. Бұл таңдалған соққы аймағының сканирлеуі пулемет ату кезінде жалғасты. Lafette 42 өндірістің басынан соңына дейін іздеу механизмінің артқы бөлігіне бекітілген Richt- und Überschießtafel (ату кестесіне) ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдерінде S. m. E. Spitzgeschoß mit Eisenkern (темір өзекті ұштарлы оқ) оқ-дәрілерімен достық күштерді асырып атуға арналған баллистикалық түзетулер қосылды, оның сыртқы баллистикалық мінез-құлқы s. S. Patrone-ге қарағанда жоғарылап өзгерді. Tiefenfeuerautomat іздеу-ату блогына, мақсатқа әсер етпестен пулеметті атуға мүмкіндік беретін иінтірек орнатылды. MG 42 үшін көптеген басқа да арнайы штативтер болды. Мысалы, Dreibein 34 – әуе шабуылына қарсы режимде пулеметті орнатуға арналған қарапайым үш аяқты штатив. Сондай-ақ, әртүрлі көліктерге, мотоциклдерге және бекіністерге арналған штативтер де болды. MG 42 бірнеше пулеметтік құрылымдарда орнатылды, әсіресе төменгі деңгейдегі әуе шабуылына қарсы қорғаныс үшін. Пулеметтің ағаш және бакелиттен жасалған түрлі нұсқалары өндірілді.

For the medium machine gun role a large tripod, the Lafette 42, was available that included a number of features, such as recoil absorbing buffer springs, a Zielfernrohrhalter (optical sight mounting bracket) for mounting an MG Z 34 or MG Z 40 periscope type 4× power telescopic sight containing special sighting equipment for indirect fire, or the late World War II MG Z 44, designed for direct fire only. Fitting such an optical sight enabled the machine gun to deliver direct fire out to An accessory to lengthen these sights' periscope was available to use these sights behind cover. The Lafette could be set up in a prone, kneeling or high position. The Lafette 42 weighed on its own and was a simplified version of the Lafette 34 used for the MG 34, as the MG 42 could be operated more easily from a Lafette and featured no semi automatic firing mode. The legs could be extended with a Lafetteaufsatzstück to allow it to be used in the low level anti aircraft role, and when lowered, it could be placed to allow the gun to be fired "remotely" while it swept an arc in front of the mounting with fire. Mounted to the Lafette and aimed through the MG Z 34 or MG Z 40 telescopic sight, the effective range of the MG 42 could be extended out to when fired indirectly. The indirect firing method exploits the s. S. Patrone useful maximum range, that is defined by the maximum range of a small arms projectile while still maintaining the minimum kinetic energy required to put unprotected personnel out of action, which is generally believed to be 15 kilogram meters (147 J / 108 ft⋅lbf). The Lafette 42 tripod also had a bolt box to store a (spare) bolt and return spring. Another unique feature of German World War II machine guns was the Tiefenfeuerautomat feature on the Lafette 42 and Lafette 34 tripods. It lengthened the beaten zone by walking the fire in wave like motions up and down the range in a predefined area. The length of the beaten zone could be set on the Tiefenfeuerautomat. E. g., being unsure whether the real distance was , the gunner could make the mount do an automatic sweep between the elevations for and back. This sweeping of a selected beaten zone continued as long as the gun fired. The Lafette 42 had a Richt und Überschießtafel (Overhead firing table) riveted to the rear body of the searchfire mechanism from the very start of production until the very end of it. In the later stages of World War II ballistic correction directions were added for overshooting friendly forces with S. m. E. Spitzgeschoß mit Eisenkern (spitzer with iron core) ammunition of which the external ballistic behaviour started to significantly deviate from upwards compared to the s. S. Patrone (s. S. ball cartridge). A trigger handle, which enabled the operator to fire the gun without affecting the aim, was attached to the Tiefenfeuerautomat searchfire unit. There were numerous other specialist mounts for the MG 42. The Dreibein 34, for example, was a simple high standing tripod for mounting the gun in anti aircraft mode. There were also mounts for various vehicles, motorcycle sidecars, and fortress positions. MG 42s were mounted in multiple gun arrangements, particularly for low level anti aircraft defence. The butt stock was produced in various wood and bakelite versions.

Фин МГ 42

Финляндия 1943 жылғы шілдеде бағалау мақсатымен бес МГ-42 сатып алды. Үшеуі майдандық бөлімшелерде сынақтан өтті. Финляндия 7,62×54 ммR оқтарына сәйкес модификацияланған 4000 МГ-42 өндіруге шешім қабылдады, бірақ тек бір ғана модификацияланған прототип жасалды.

MG 45

1944 жылы нацистік Германияда материалдардың тапшылығы MG 45 (немесе MG 42V) жаңа нұсқасының жасалуына әкелді, ол роликті құлыптаудың орнына роликті кідіру механизмін пайдаланды. Осы себепті MG 45 басқа типтегі қару болып есептеледі, себебі осы екі қарудың механизмдері өзгеше. Ол нашар сапалы болаттан жасалған, салмағы азайтылды, бірақ көлденең тұтқасы сақталды. Алғашқы сынақтар 1944 жылдың маусым айында басталды, бірақ әзірлеу кешігіп, нәтижесінде бар болғаны он данасы ғана жасалды. Сынақтан өткен MG 45 минутына 1350-1800 оқтан тұратын 120 000 оқ атты. MG 45 соғыстан кейін CETME, SIG және Heckler & Koch қаруларында қолданылған роликті кідіру жүйесінің дамуына әсер етті.

T24 автомат

T24 пулеметі – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде M1918 Браунинг автоматты мылтығы мен M1919A4 пехоталық бөлімшелерін алмастыру мақсатымен жасалған неміс MG 42 жалпы мақсаттағы пулеметінің кері инженериялық көшірмесі. T24, .30-06 Springfield патронына арналған. 1943 жылдың ақпанында АҚШ қару-жарақ басқармасы MG 42 бойынша алғашқы есеп жариялады, бұл есептің негізі – жаудан алынған пулеметтің сынақтан өткізілуі болды. Жылдам стволды ауыстыру және лентамен оқтау жүйелері ең жақсы конструкциялық ерекшеліктердің бірі деп есептелді. АҚШ армиясы бұл жалпы мақсаттағы пулеметті өндіруге ниеттенді, себебі ол техникалық тұрғыдан жетілген және Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ-тың жеңіл және орташа пулеметтерінен жасауға әлдеқайда оңай болды. Сондықтан бірнеше MG 42 пулеметін .30-06 Springfield M2 оқ-дәрілерін қолдану үшін қайта жарақтандыруға шешім қабылданды. General Motors компаниясының Saginaw Steering Gear бөлімшесі T24 пулеметі деп аталатын екі жұмыс істейтін, қайта жарақтандырылған MG 42 прототипін жасауға келісімшарт алды. Оны M2 штативынде де қолдануға болар еді. Абердин полигонында сынақтан өткізілген T24 пулеметінің бірінші прототипі бір оқ атқаннан кейін, гильзаны шығара алмады. Екінші сынақ та осылай аяқталды. Екінші прототип те жиі гильза шығаруда қиындықтарға тап болды, сондай-ақ оқтау жүйесінде де кейбір ақаулар байқалды. Сынақтан өткізілген қарудың орташа ату жылдамдығы минутына 614 оқ құрады. 1944 жылдың қаңтар-ақпан айларында Абердин полигонындағы сынақтар қанағаттандырмайтын нәтижелер көрсетті. 51 ақаулық тіркелгеннен және майор С. Балейзеннің рұқсатымен барлығы 1583 оқ атылғаннан кейін, 1944 жылдың ақпан айында атыс тоқтатылды. Осылайша, югославтар қарудың бастапқы конструкциялық ерекшеліктерін сақтап, M53 пулеметін неміс MG 42-нің дерлік толық көшірмесіне айналдырды. Басты айырмашылық – минутына 950 оқ ату жылдамдығы және зениттік нысананың болмауы. M53 пулеметінің тиімді ату қашықтығы MG 42-ге тең. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Югославияда қолға түскен MG 42 пулеметтері Югославия Халық Армиясының резервінде M53/42 деп белгіленді. Югославияда M53 пулеметтерін соңғы рет 1999 жылы қолданды. 1980 жылдары M53 пулеметтерінің бір бөлігі Иракқа экспортталды және екі Перс шығанағы соғысында кеңінен қолданылды. M53 пулеметі Шарац (Šarac) деген лақап атымен белгілі болды.

The T24 machine gun was a prototype reverse engineered copy of the German MG 42 general purpose machine gun developed during World War II as a possible replacement for the M1918 Browning Automatic Rifle and M1919A4 for infantry squads. The T24 was chambered for the .30 06 Springfield cartridge. By February 1943, US ordnance authorities published the first report on the MG 42, following testing of a captured gun. The quick barrel changing and belt feed systems were considered some of the best design features. The US Army wanted to be able to manufacture this general purpose gun because it was technically advanced and much easier to make than the World War II US light and medium machine guns and it was decided to convert several MG 42s to fire .30 06 Springfield M2 ball ammunition. Saginaw Steering Gear Division of General Motors received a contract to construct two working converted MG 42 prototypes designated as the T24 machine gun. It could also be used on an M2 Tripod. When one of the two T24 machine gun prototypes was fired at Aberdeen Proving Ground, it fired only one shot and failed to eject the cartridge. A second attempt had the same result. The other prototype was plagued with excessive ejection failures and to a lesser extent failures to feed. The average cyclic rate of fire of the tested weapon was 614 rounds per minute. From January to February 1944, testing at Aberdeen Proving Ground were unsatisfactory. Firings were discontinued in February 1944 after 51 malfunctions and firing a total of 1,583 rounds by authorization of Major C. Balleisen, O. C. O. By doing so, the Yugoslavs retained the original weapon's design features, making the M53 a near exact copy of the German MG 42. The only major differences were a slower 950 rounds per minute cyclic rate of fire and no anti aircraft sight mount. The aiming range of the M53 is , and the terminal range of the bullet is , the same as the MG 42. The MG 42s captured in Yugoslavia at the end of World War II were put into reserve of Yugoslav People's Army as M53/42s. The last military use of M53s in Yugoslavia was in 1999. Some quantities of M53s were exported to Iraq in the 1980s and saw extensive action during both Gulf wars. The M53 was known under the nickname Шарац (Šarac).

МГ 3

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін MG 42-нің бастапқы техникалық сызбалары мен мәліметтері кеңестік әскерлерге түсті. Олар кейін Чехословакия мен Югославияға жеткізілді. Бұл, Rheinmetall компаниясын MG 42-ні кері инженериялауға мәжбүр етті, нәтижесінде MG 3 (алғашқыда 1958 жылы ұсынылған MG 1) жасалды. MG 3 MG 42 дизайнын пайдаланады, бірақ 7.62×51 мм НАТО оқтарына қалыптастырылды. Ол қазіргі Германия қарулы күштерінің (Бундесвер) негізгі жалпы мақсаттағы пулеметі болып табылады, 2020 жылдары Heckler & Koch MG5-пен алмастырылғанша. MG 3 әлемнің 40-тан астам елінде қолданылып келеді және бүгінгі күнге дейін кеңінен пайдаланылуда. MG 3 және оның бұрынғы түрлерінің барлығы бастапқы MG 42-мен жоғары деңгейдегі бөлшектердің алмастырылу мүмкіндігіне ие. MG 42 сияқты, MG 3-тің циклдік ату жылдамдығын стандартты салмақты (шамамен) болтты, стандартты 1100–1300 оқ/мин жылдамдық үшін, ауыр болтқа (шамамен) ауыстыру арқылы өзгертуге болады, бұл 800–950 оқ/мин жылдамдыққа төмендетуге мүмкіндік береді. Осы болттар әртүрлі кері серіппелермен де қолданылады.

SIG MG710

Швейцариялық SIG MG 710 3 жалпы мақсаттағы пулеметі MG 45 дизайны негізінде жасалған, роликтің тежелу механизмі сәл өзгертіліп, 7.62×51 мм НАТО оқтарына арналған. Оның ату жылдамдығы минутына 900 оқ. Алғашқы нұсқасы MG 42-ге өте ұқсас.