Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 1024-1032 жылдар аралығында.
Head of the Catholic Church from 1024 to 1032
Копт Папасы
the Coptic Pope
Рим Папасы Иоанн XIX (Иоанн XIX; 1032 жылдың қазан айында қайтыс болды), Роман туылған, 1024 жылдан өліміне дейін Рим епископы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Ол Тускулумның күшті графтары отбасынан шыққан, ағасы Бенедикт VIII-ге мұрагер болды. Иоанн XIX-ның паптығы кезінде Константинополь патриархатымен Рим Папасының қарым-қатынасы нашарлады. Ол император Конрад II-нің қолдаушысы және музыкант Гвидо Ареццолықтың меценаты болды.
Pope John XIX (Ioannes XIX; died October 1032), born Romanus, was the bishop of Rome and ruler of the Papal States from 1024 to his death. He belonged to the family of the powerful counts of Tusculum, succeeding his brother, Benedict VIII. Papal relations with the Patriarchate of Constantinople soured during John XIX's pontificate. He was a supporter of Emperor Conrad II and patron of the musician Guido of Arezzo.
Отбасы
Роман Римде дүниеге келді. Ол Тускулум графы I Григорий мен оның әйелі Мэридің үшінші ұлы болды. Ағасы VIII Бенедикт папа болып тұрғанда Роман қалалық консул және сенатор ретінде уақыттық билікке ие болды. Бенедикт қайтыс болғаннан кейін, дінші емес Роман оның орнына сайланды. Ол бірден барлық шендерге қабылданып, папалық таққа отыру үшін епископқа бекітілді. Ол өзін Джон деп атады.
Romanus was born in Rome. He was the third son of Count Gregory I of Tusculum and his wife, Mary. During the pontificate of his brother, Benedict VIII, Romanus held temporal power in the city as consul and senator. Upon the death of Benedict, Romanus, a layman, was elected to succeed him. He was immediately ordained in all the orders in succession, and consecrated bishop in order to enable him to ascend the papal chair. He took the name of John.
Папалық
Иоанн XIX 1054 жылғы Скизмаға әкелген процесте Константинополь Патриархы Евстафийдің сол патриархаттың Шығыстағы ықпал аймағын мойындау туралы ұсынысын қабылдамау арқылы белгілі бір рөл атқарды. Діни тарихқа қайшы келіп, Иоанн XIX үлкен пара алғаннан кейін Константинополь патриархының «экуменикалық епископ» атағына талап етуін мойындауға келісті. Бірақ бұл ұсыныс шіркеудің барлық жерінде наразылық тудырып, оны келісімнен бас тартуға мәжбүр етті. Иоанн атақты музыкант Гвидо Ареццолықты Римге шақырып, оның өзі ойлап тапқан музыкалық нотацияны түсіндіруін сұрады. Ол бенедиктин монахтарын рим дін қызметкерлерін музыкаға үйретуге ынталандырды. 1024 жылы император Генрих II қайтыс болғаннан кейін Иоанн император Конрад II-ге қолдау көрсетті, ол әйелі Гизела Швабпен бірге 1027 жылы Пасха күні Әулие Петр базиликасында салтанатты түрде тәж кигізілді. Бұл сапарға Бургундияның Рудольф III және Дания мен Англияның Кнут Ұлы аттанды, бұл рәсімдер аяқталмас бұрын олардың келгенін көрсетеді. 1025 жылы ол Польшаға тәж жіберіп, Польша королі Батыл Болеслав I-нің тәж кигізу рәсімін баталады. 1027 жылдың 6 сәуірінде Иоанн Латеран соборын өткізді, онда ол Аквилея патриархын Градо патриархына қарсы жақтады, Аквилея епископы Поппоға патриархалық мәртебе берді және Градо епископын өзінің билігіне бағындырды. Шындығында, патриарх Италияның барлық епископтарынан жоғары тұрды. 1029 жылы Иоанн өзінің шешімін кері қайтарып, Градоның барлық мәртебесін қайта бекітті. Иоанн сондай-ақ папалық бұйрық шығарды, ол Бари архиепископы Византияға Бари епархиясы 1025 жылы Римге қайта қосылғаннан кейін өзінің он екі суфраганын тағайындау құқығын берді. Бұл Евстафиймен жасалған келісімнің бір бөлігі болды, оған сәйкес Константинопольде латын діни рәсімдерін өткізетін шіркеулер құрылуына рұқсат берілді, ал оның орнына Италияда византиялық рәсімдерге рұқсат берілді. Папа Иоанн XIX Клюни аббаттығын өзінің қорғауына алды және Макон епискобы Гослиннің наразылығына қарамастан оның артықшылықтарын жаңартты. Ол Клунидің Одилосына Лион архиепископы лауазымын ұсынды, бірақ Одило бас тартты, содан кейін папа Одилоны бағынбағаны үшін айыптады. Иоанн XIX көп ұзамай қайтыс болды. Оның ашулы шаруалар тобының қолынан қаза тапқаны айтылды, бірақ оны растайтын тікелей дәлел жоқ. Оның жүйесі Бенедикт IX оның орнына таңдалды, бірақ ол әлі жас болды; кейбір деректерге сәйкес, ол 12 жаста болған, бірақ оның шамамен 18 немесе 20 жаста болғаны мүмкін.
John XIX played a role in the process leading to the Schism of 1054 by rejecting a proposal by Patriarch Eustathius of Constantinople to recognise that patriarchate's sphere of interest in the east. Against the grain of ecclesiastical history, John XIX agreed, upon being paid a large bribe, to recognize the patriarch of Constantinople's claim to the title of ecumenical bishop. However, this proposal excited general indignation throughout the Church, immediately compelling him to withdraw from the agreement. John invited the celebrated musician, Guido of Arezzo, to visit Rome and explain the musical notation invented by him. He encouraged the Benedictine to instruct the Roman clergy in music. On the death of the Emperor Henry II in 1024, John gave his support to Emperor Conrad II, who along with his wife, Gisela of Swabia, was crowned with great pomp at St. Peter's Basilica on Easter of 1027. Two kings, Rudolph III of Burgundy and Cnut the Great of Denmark and England, took part in this journey to Rome. suggesting it was before the ceremonies were completed. In 1025 he sent the crown to Poland and blessed the coronation of the Polish king Bolesław I the Brave. On 6 April 1027, John held a Lateran synod in which he declared for the patriarch of Aquileia against the patriarch of Grado, giving its bishop, Poppo of Aquileia, the patriarchal dignity and putting the bishop of Grado under his jurisdiction. In fact, the patriarch took precedence over all Italian bishops. In 1029, John revoked his decision and reaffirmed all the dignities of Grado. John also enacted a papal bull endowing Archbishop Byzantius of Bari with the right to consecrate his own twelve suffragans after the reattachment of the Bariot diocese to Rome in 1025. This was part of a conciliatory agreement with Eustathius, whereby the existence of the Byzantine Rite would be allowed in Italy in exchange for the establishment of churches celebrating the Latin liturgical rites in Constantinople. Pope John XIX took the Cluny Abbey under his protection, and renewed its privileges in spite of the protests of Goslin, bishop of Macon. He offered Odilo of Cluny the archbishopric of Lyons, but Odilo refused and the pope then chided Odilo for disobedience. John XIX died shortly after. He was said to have been killed by a mob of angry peasants, but there is no direct evidence to support this. His nephew Benedict IX was selected to succeed him, although he was still young; according to some sources, he was only 12, but he was more likely to have been about 18 or 20.
Отбасылық ағашы
Иоанн XIX 10-шы және 11-ші ғасырларда таққа отырған тағы бес папамен, сондай-ақ сол кездегі Италияның ең ықпалды билеушілерімен жақын туыс болған.
John XIX was closely related to five other popes who reigned in the 10th and 11th centuries, as well as some of the most powerful rulers of Italy at the time.