Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Maschinengewehr 30 немесе MG 30 – 1930 жылдары түрлі қарулы күштерде қолданылған неміс жасаған пулемет. Ол сондай-ақ MG 15 және MG 17 ретінде стандартты неміс әскери ұшақтарының пулеметтеріне өзгертілді. Бұл модель MG 34 және MG 42 пулеметтерінің дизайнына негіз болды, демек ол көптеген қазіргі қарулардың алғашқы нұсқаларының бірі болып саналады, олар кейін 21-ғасырда кеңінен таралды.
The Maschinengewehr 30, or MG 30 was a German designed machine gun that saw some service with various armed forces in the 1930s. It was also modified to become the standard German aircraft gun as the MG 15 and MG 17. It is most notable as the design pattern that led to the MG 34 and MG 42, and thus is one of the major ancestors of many of the weapons in service which would later find widespread use into the 21st century.
Тарих
MG 30 машинасын Луи Станж Rheinmetall компаниясының Зөммерда кеңсесінде әзірледі, ол 1928-1929 жылдары бірнеше патенттік өтініштер берді. Алайда, Версаль келісіміне сәйкес Германияда пулеметтерді өндіруге тыйым салынды. Rheinmetall бұл шарттарды Швейцариядағы компанияның басым акцияларын сатып алып, өндірісті сол жерге көшіру арқылы айналып өтті. Мақсаты – қару-жарағын жаңғыртуда болған Рейхсверді қайта қаруландыруға арналған тапсырыстар алу еді. Алайда, бұл үлгіні Германия Рейхсвері қабылдамады, олар MG 13-ті қабылдады. Содан кейін Rheinmetall басқа компанияларға жүгінді және дизайнды Швейцариядағы Solothurn және Австриядағы Steyr Daimler Puch компанияларына лицензиялады. Көп ұзамай, екі елдің де қарулы күштеріне Solothurn S2 200 және Maschinengewehr Solothurn 1930, немесе MG 30 үлгілері түсті. 2000–3000 данасын Венгрия да сатып алды, онда ол Solothurn 31 деп аталды, M Golyószóró деп те белгілі болды. Будапешттегі FÉG зауыты лицензия бойынша сериялық өндіріске дайындалды. 1938 жылдан 1944 жылға дейін 9000 дана 31 M. Golyószóró жеңіл пулеметі өндірілді. Әрбір мылтық ротасында 12 Solothurn пулеметі болды, олардың 9-ы екі аяқты жеңіл пулемет ретінде, ал 3-і үш аяқты орташа пулемет ретінде жабдықталды. Барлығы 12000-нан астам пулемет Венгрия Қарулы Күштері мен Трансильванияның Секели Ұлттық гвардиясының иелігіне өтті. Соғыстан аман қалған 31 M. үлгілері 1956 жылға дейін сақтауда болды, содан кейін олардың көп бөлігі балқытылды.
Development of the MG 30 took place under the direction of Louis Stange at Rheinmetall's Sömmerda office, from where he filed several patent claims in 1928–1929. However actual production of machine guns was prohibited in Germany under the Versailles Treaty. Rheinmetall circumvented the provisions by acquiring the majority shareholding of the Swiss manufacturer de and relocating production there. The goal was to acquire orders for the rearmament of the Reichswehr, which was modernizing its arsenal. The design was rejected by the German Reichswehr which adopted the MG 13. Rheinmetall then turned to other companies and licensed the design to Solothurn in Switzerland and Steyr Daimler Puch in Austria. Production soon followed, entering the armed forces of both countries as the Solothurn S2 200 and Maschinengewehr Solothurn 1930, or MG 30, respectively. 2000–3000 were also purchased by Hungary, where it was known as the Solothurn 31. M Golyószóró. The FÉG factory in Budapest prepared for serial production under its license. From 1938 to 1944 9000 pcs of 31 M. Golyószóró light machine gun were produced. Every rifle company had 12 Solothurns, 9 of them were equipped with bipod as light machine gun, and 3 of them were equipped with tripod as medium machine gun. A total of more than 12000 machine guns came into the possession of the Hungarian Armed Forces and Székely National Guard of Transylvania, the 31 M. s that survived the war were kept in storage until 1956, after almost all of them were melted down.
Дизайн
Қару ауамен салқындатылатын, кері импульсті жұмыс істейтін конструкция, стандартты 7,92×57 мм Маузер оқ-дәрісімен атылады, қарудың сол жағына салынатын, сәл иілген 30 оқтың жинағысынан оқтандырылады. Ол, стволдық ұзартудың соңында орналасқан құлыптау сақинасын пайдаланады, ол құлыпты бекітеді. Құлыптау сақинасының ішінде, құлыптың артқы бөлігінде жасалған құлыптағыштармен үйлесетін, үзіліспен орналасқан алты жұп құлыптағыш тірек бар. Сақинаның айналуы, құлыпты бекіту және босатуды қамтамасыз етеді, және ол сақинаның сыртындағы бекіткіште басқарылады. Қару салыстырмалы түрде қарапайым конструкцияға ие, көптеген бөліктері дөңгелек қималы. Түтік тәрізді қабылдағыш – стволдық қапшақтың жалғасы. Сапта қайтару серіппесі мен оның бағыттағышы орналасқан түтік орналасқан. MG 30, екі сатылы оқ ату тетігінің қаншалықты тартылғанына байланысты, жартылай автоматты және толық автоматты режимдерде атылады, толық автоматты режимде минутына 600-ден 800 оққа дейін ату жылдамдығына ие. Оған стволдың үштен екісіне бекітілген екі аяқты тірек кіретін.
The gun is an air cooled, recoil operated design, firing standard 7.92×57mm Mauser ammunition, fed from a slightly curved 30 round magazine inserted in the left side of the weapon. It uses a locking ring, which is located at the end of the barrel extension, to lock the bolt. Inside the locking ring, there are six sets of locking lugs, arranged as an interrupted thread, which mate with lugs cut at the rear of the bolt. Rotation of the ring, which locks and unlocks the bolt, is controlled in a mount on the outside of the ring. The gun is of relatively simple design, with most parts having a round cross section. The tubular receiver is an extension of the barrel jacket. The butt hosts a tube which contains the return spring and its guide. The MG 30 fired both in semi automatic and full automatic mode depending on how far the two stage trigger is pulled, with a rate of fire between 600 and 800 rounds per minute in full auto. It included a folding bipod attached two thirds down the barrel.
Нұсқалар
Rheinmetall компаниясының Борсиг кеңсесі MG 30 конструкциясын әуе кемелерінде пайдалану үшін өзгертті, нәтижесінде Flugzeugmaschinengewehr 15 немесе MG 15 машиналық қаруы жасалды. Басты өзгерістер – 75 оқ сыйымдылығы бар екі барабанды дүңгіршік пен бомбалаушының тар кеңістігінде қолдану үшін түйреуіктің алынып тасталуы болды. 1936 жылы жасалған одан әрі өзгерістер MG 17-ге әкелді, ол барабаннан бөлек, лентамен оқтандыру мүмкіндігін, шамамен 1200 оқ/мин ату жылдамдығын қамтиды. Дизайнында жабық ілмекпен ату циклы болғандықтан, бұл қару ұшақтың өз қанаты арқылы ату үшін синхронизациялық механизмдері бар ұшақтарда қолдануға жарамды болды. MG 131 жеткілікті мөлшерде қолжетімді болғаннан кейін 7,92×57 мм қарулар Luftwaffe үшін енді пайдалы саналмады. 1940 жылға қарай көптеген жаңа әскери ұшақтардың жартылай брондалған қорғанысы 7,92×57 мм SmK оғымен теңесті. Көптеген MG 15, MG 17 және одан да заманауи 7,92 мм MG 81 қарулары, әсіресе 1944 жылдан бастап, жердегі күштерде қолданылды. Көптегендары екі аяқты тіреуге және қарапайым металлдан жасалған түйреуікке ие болды, ал басқалары лентамен оқтандырылатын MG 17 және MG 81 қаруларынан әуеге қарсы автоматтық қос және төрттік орналымдар құрастырылды. Осы машиналық қарулардың 47-сі Сальвадор үшін 7×57 мм Mauser калибрінде жасалды. 3000 2S 200 және 9033 Солотхерн 31. М Голосозро.
Rheinmetall's Borsig office modified the MG 30 design for use as an aircraft gun, producing the Flugzeugmaschinengewehr 15, or MG 15 machine gun. The primary changes were the use of a double drum magazine holding 75 rounds, and the removal of the stock for use inside the cramped quarters of a bomber. Further modification in 1936 led to the MG 17, which included provisions for belt fed ammo in addition to the drums, increased the rate of fire to about 1,200 rpm, and with its design incorporating a closed bolt firing cycle, was suitable for use on a synchronization gear system equipped aircraft for shooting through the aircraft's own propeller. 7.92×57mm weapons were no longer considered useful by the Luftwaffe once enough MG 131s were available. The partial armour protection of most new military aircraft had caught up with the 7.92×57mm SmK cartridge by 1940. Many MG 15, MG 17 and more modern 7.92 mm MG 81 were then used by forces on the ground, especially since 1944. Many were modified with a bipod and simple metal stock, and other belt fed MG 17 and MG 81 were built into dedicated anti air machine gun twin and quad mounts. Forty seven of these machine guns were made in 7×57mm Mauser for El Salvador. : 3000 2S 200 and 9033 Solothurn 31. M Golyószóró