Кіріспе

Docklands Light Railway және National Rail станциясы – қазіргі Limehouse станциясы.

Limehouse – Лондон, Англиядағы National Rail және Docklands Light Railway (DLR) станциясы. Ол c2c компаниясының Fenchurch Street станциясынан және одан басқаратын аймақтық пойыздарымен, сондай-ақ DLR жеңіл метро қызметтерінің Tower Gateway немесе Bank станцияларынан және одан қызмет көрсетеді. Басты жолда Limehouse Фенчерч-стриттен 1 миль (2 км) қашықтықта орналасқан, ал келесі станциясы – Вест Хэм; DLR желісінде ол Шэдвелл мен Вестферри арасында, 2-аяқталған аймақта орналасқан. Станция 1840 жылы Коммерциялық теміржол (кейіннен Лондон және Блэкволл теміржолы) тарапынан Stepney деген атпен ашылған. Сол кезде Коммерциялық теміржолда Лаймхаус деп аталатын тағы бір жеке станция болған, ол шығысқа қарай бір аялдама жерде орналасқан. Stepney 1923 жылы Stepney East деп өзгертілді, ал 1926 жылы екінші Limehouse станциясы жабылды. Stepney East 1987 жылы, DLR ашылғанға дейін қазіргі Limehouse атауын қабылдады.

Ерте тарихы (18401866)

Станция 1840 жылғы 6 шілдеде Коммерциялық темір жолы тарапынан ашылды, ол Ратклиф ауылындағы Степни еншісінде орналасқан. 1850 жылғы 28 қыркүйекте Степниден Боуға дейін желі ұзартылды, бұл LBR-ді Шығыс округтері темір жолымен (ECR) байланыстырды. Фенчерч-стрит көшесіне жақын маңайдағы тығырындардың күшеюі Фенчерч-стрит пен Джордж көшесіндегі (қазір Боулкотт көшесі деп аталады) қиылысқа дейін үшінші жол салу туралы ұсыныс жасауға әкелді. Оны алмастыру туралы әңгімелер 1853 жылы басталды, бірақ LBR басқармасы жоспарларды 1856 жылғы 1 сәуірде ғана бекітті. Осы уақыт аралығында Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы (LTSR) 1854 жылы ашылды, ол Стратфорд темір жол станциясы арқылы Фенчерч-стрит көшесіне қатынайтын пойызды басқарды. Жаңа станция (қазіргі станция) платформалар жиынтығымен (қазіргі 1 және 2 платформалар) Боу бағытына (сол кездегідей) қызмет көрсету үшін салынды, ал тағы екі платформа Блэкволл желісі үшін салынды (Docklands Жеңіл темір жолының платформалары осы жерде орналасқан). Ол 1856 жылғы 30 наурызда ашылды.

Ұлы Шығыс темір жолының меншік құқығы (18661922)

1866 жылы Ұлы Шығыс темір жолы (GER) LBR-ді ұзақ мерзімге жалға алып, бірқатар жөндеу жұмыстарын бастады. 1869 жылы жаңа сигнал қорапшасы, өзара байланысқан сигналдар және іргелес сигнал қорапшалары арасындағы блок жүйесі арқылы сигнал беру жүйесі жақсартылды. 1871 жылдың 9 сәуірінде Боу станциясынан шыққан пойыз сигналды еске бермей, Блэкволлдан Фенчурч көшесіне бағытталған пойызға соқтығысты. Соңғы вагон виадуктан құлап, төмендегі ғимаратқа түсті. 1879 жылы болған келесі апатта Сауда министрлігінің инспекторы сигнал қорапшасын қайта орналастыруды ұсынды, бұл 1880 жылы іске асырылды. Бірақ, жиі пойыз қозғалысы болғандықтан, Степниде 1874 жылы 106 адам жарақаттанды, 1889 жылы LTSR локомотиві рельстен шығып кетті, ал 1892 жылы тағы бір LTSR локомотиві рельстен шығып, GER локомотивімен соқтығысып, LTSR жүргізушісі қаза тапты. 1894 жылы Боу платформасында жақсартылған ғимарат салынды. 1895 жылы Фенчурч көшесіне қарай төртінші жол ашылды, бұл пойыздардың қақтығысуын азайтып, апаттардың алдын алуға көмектесті. GER 1900 жылы станцияны одан әрі жақсартты. LTSR 1912 жылы Мидленд темір жолының құрамына кірді.

Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының меншік құқығы (19231947)

1923 жылдың 1 қаңтарында Мидленд темір жолы Лондон Мидленд және Шотландия темір жолының (LMS) құрамына кірді, ол Саутхенд және Тилбериге қатынайтын қызметтерді өз мойнына алды. GER осы күні Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының бөлігіне айналды, ал станция 1 шілдеде 1923 жылы Йоркширдегі Степни станциясымен шатасуды болдырмау үшін Степни Ист деп қайта аталды. 3 мамырда 1926 жылы жолаушылар қызметтері тоқтатылғандықтан LBR платформалары жабылды және барлық қызметтер Боу платформалары арқылы жүргізілді. Аз ғана жүк пойыздары Блэкволл бағытын пайдаланды, бірақ LBR платформалары шамамен 1936 жылы бұзылып жатысқан.

Темір жолды мемлекет меншігіне алу (1948-1994)

1949 жылдың 20 ақпанында бүкіл LTS желісі Шығыс аймағына берілді, бірақ ұйымдастырушылық өзгерістерге қарамастан, ескі LTSR электрленгенге дейін бұрынғы LTS және LMS локомотивтерімен жұмыс істейтін ерекше жүйе болып қала берді. Стретфордқа Боу Роуд арқылы соқпақ 1949 жылы электрлендірілді, соның салдарынан бұрынғы GER қала маңындағы қызметтері тоқтатылды, ал Степни Ист станциясы тек бұрынғы LTSR бағыттарына қатынайтын пойыздармен қамтамасыз етілді. Дегенмен, ескі LTSR жүйесі 1961–62 жылдары электрлендірілгенше, халыққа арналған электр пойыздары іске қосылған жоқ, толық электрлік қызмет 1962 жылдың 17 маусымында басталды. Блэкволл желісіне қосылған жол 1952 жылы алынып тасталды, бірақ Блэкволл бағытынан қол жетімді виадукта Регент догынан металл шығындарын тасымалдау үшін қосымша жол сақталды, ол ескі Блэкволл платформаларында аяқталды. 1982–1992 жылдар аралығында станция British Rail компаниясының үш жолаушылар бизнес-секторларының бірі – Network SouthEast компаниясымен басқарылды, кейін жекешелендіруге дайындық барысында бизнес-бөлімге берілді.

Жекешелендіру дәуірі (1994ж. - қазіргі уақыт)

1994 жылдың сәуірінде Railtrack Limehouse станциясының инфрақұрылымын күтіп ұстауға жауапты болды. 2002 жылы Railtrack компаниясының орнын Network Rail компаниясы басты. 1996 жылдың мамырында жолаушылар темір жолы франшизасының директоры 15 жылдық мерзімге «London, Tilbury and Southend» желісіне арналған франшизаны Prism Rail компаниясына берді, оған жыл сайын 18,4 миллион фунт стерлинг көлемінде субсидия қарастырылды. 1996 жылдың 26 мамырында ол LTS Rail ретінде жұмысын бастады. 2003 жылы Prism компаниясын National Express сатып алды, олар франшизаны c2c деп атады және станцияны пайдалануды жалғастырды. DLR ашылғаннан бері Лаймхаус Эссекс және Шығыс Лондоннан Кенери-Уорф ауданында жұмыс істейтін жолаушылар үшін ыңғайлы айырбас пунктіне айналды, бірақ екі виадук бөлек болғандықтан, DLR және Ұлттық теміржол платформалары арасында қиындықтар туды, себебі жолаушылар төмен қарай түсіп, содан кейін баспалдақпен жоғары көтерілуге мәжбүр болды. Мұны, кем дегенде, ішінара шешу үшін батысқа қарай (Лондонға қарай) бағытталған негізгі желі платформасын көршілес шығысқа қарай (Канари-Уорфқа қарай) бағытталған DLR платформасымен байланыстыратын көпір салынды. Алғашқы жоспар бойынша ол 2008 жылдың соңына дейін аяқталуға тиіс еді, бірақ 2009 жылдың қарашасында қолданысқа берілді. Көпір салынып жатқанда, станцияны DLR бойынша үш вагонмен жұмыс істеуге дайындау және платформаларға кіру үшін лифттер мен баспалдақтармен жабдықталған қосымша шығыс кіреберісі салынуы сияқты басқа да жақсартулар жасалды.

Лаймхаус қисығы

Сондай-ақ, Limehouse Curve деп аталатын станцияның шығысына қарай қисық виадукта теміржол байланысы болды. Бұл 1880 жылдың 5 сәуірінде ашылды және көбінесе Лондонның портына бағытталған жүк пойыздары үшін қолданылды. 1880 жылдың 1 қыркүйегінен 1881 жылдың 1 наурызына дейін Блэквол мен Палас Гейтс арасында (Стратфорд және Жеті әйел бауырлас арқылы) қысқа мерзімге жолаушылар пойызы қызмет етті. Осы шамада, 1890 және 1891 жылдары жазғы демалыс күндері Блэкволдан Саутхендке және Саутминстерге бағытталған кейбір арнайы экскурсиялық пойыздар да осы бұрылысты пайдаланды.

Дизайн

Лаймхаус станциясы екі айырылатын виадуктың үстінде салынған. Әр виадук екі платформадан тұрады – біреуі Ұлттық теміржол пойыздары үшін, екіншісі Docklands Light Railway (DLR) пойыздары үшін. Ұлттық теміржол платформаларына батыс жақтағы баспалдақ арқылы ғана кіруге болады, ал DLR платформаларының батыс және шығыс жақтарында жеке кіреберістері бар, олардың әрқайсысы баспалдақ пен лифттермен жабдықталған. Батыс бағытындағы магистральдық платформа шығыс бағытындағы DLR платформасымен жаяу көпір арқылы жалғастырылған. Станция Secure Stations Scheme аккредитациясына ие, ал батыс кіреберісінде DLR платформаларының астында велосипед тұрағы орналасқан. Билет кассасы станция ғимаратында, магистральдық платформалардың астында орналасқан және c2c компаниясы басқарады; билеттер Ұлттық теміржол қызметтеріне, DLR және Oyster картасына сатылады. DLR және Oyster карталары үшін қосымша автоматты билет автоматтары баспалдақтардың астында, DLR платформаларының астында орналасқан. Ұлттық теміржол платформаларында автоматты билет барьерлері бар, бірақ DLR платформаларында жоқ, сондықтан екі платформалар жиыны арасындағы көпірдің өз барьерлері бар.

Байланыстар

Лондон автобустарының 15, 115, 135, D3 маршруттары және түнгі N15, N550 және N551 маршруттары станцияны қамтиды.