Америкалық қоршаған ортаны қорғау клубы «Сиерра клубы»

Сиерра Клуб – АҚШ экологиялық ұйымы, 1892 ж. құрылған. Табиғатты қорғау, жасыл энергияны қолдау, климат өзгеруіне қарсы күресетін прогрессивті қозғалыс.

21 мин оқу

100%

Дереккөз: Sierra Club — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ-та орналасқан экологиялық коммерциялық емес мүшелік қауымдастық.

Сиерра клубы – Американың барлық 50 штатында, Вашингтон қаласында және Пуэрто-Рикода бөлімшелері бар американдық экологиялық ұйым. Клуб 1892 жылы Сан-Францискода табиғатты қорғаушы Джон Мьюр құрған. Прогрессивті қозғалыстың нәтижесі болған ол, әлемдегі алғашқы ірі экологиялық қорғау ұйымдарының бірі. 1950 жылдан бері ол саясаткерлерге экологиялық саясатты ілгерілету үшін, тіпті ол даулы болса да, лоббилік жұмыс жүргізіп келеді. Жақындағы мақсаттары – тұрақты энергияны дамыту және жаһандық жылуды азайту, сондай-ақ көмір, су электр станциялары және ядролық энергияны пайдалануға қарсы тұру. Оның саяси қолдауы көбінесе сайлауларда либералды және прогрессивті кандидаттарға бағытталған. Саяси жақтаудан басқа, Сиерра клубы сыртқы демалыс шараларын ұйымдастырады және тарихи тұрғыдан АҚШ-та альпинизм және тауға көтерілудегі маңызды ұйым болған. Сиерра клубының мүшелері тауға көтерілудің Йосемити ондық жүйесін жасады және тауға көтерілудің алғашқы дамуының маңызды бөлігіне жауапты болды. Бұл қызметтің көп бөлігі клубтың атымен аталған Сьерра-Невада тауларында өтті. Сиерра клубы тек АҚШ-та жұмыс істейді және 501(c)(4) коммерциялық емес әлеуметтік қамқорлық ұйымының заңды мәртебесіне ие. Sierra Club Canada – жеке ұйым.

Шолу

Сиерра клубының мақсаты "Жер бетіндегі жабайы табиғатты зерттеу, тамашалау және қорғау; Жердің экожүйелері мен ресурстарын жауапкершілікпен пайдалануды іске асыру және насихаттау; Табиғи және адам тұратын ортаның сапасын қорғау және жақсарту үшін адамзатты біліммен қаруландыру және жұмылдыру; және осы мақсаттарға жету үшін барлық заңды құралдарды пайдалану" болып табылады. Сиерра клубы 15 мүшеден тұратын директорлар кеңесімен басқарылады. Жыл сайын бес директор үш жылдық мерзімге сайланады, ал клубтың барлық мүшелері дауыс беруге құқылы. Президент жыл сайын кеңес мүшелері арасынан сайланады. Атқарушы директор ұйымның күнделікті жұмысын басқарады. Майкл Брун, бұрын Rainforest Action Network ұйымының атқарушы директоры болған, 2010 жылдан бері осы қызметте қызмет етеді. Брун Карл Поупты алмастырды. Поуп ұйымның негізгі принциптерінен ауытқуына наразылық білдірілген кезде қызметтен кетті. Сиерра клубы ұлттық және штаттық деңгейде ұйымдастырылған, 50 штаттың және АҚШ-тың екі аумағының (Пуэрто-Рико және Вашингтон округі) аттарымен аталатын бөлімшелері бар. Калифорния штаты Калифорния округтерінің аттарымен аталатын көптеген бөлімшелері бар жалғыз штат. Клуб бөлімшелері аймақтық топтар мен комитеттер құруға мүмкіндік береді, олардың кейбіреулерінде мыңдаған мүшелері бар. Бұл бөлімшелер сонымен қатар арнайы қызығушылықтарға арналған секцияларды (мысалы, фотосурет, саяхаттар), комитеттерді (сақтау және саяси) және географиялық байланысы бар жекелеген мәселелер бойынша жұмыс топтарын құруға мүмкіндік береді. Көптеген шаралар жергілікті деңгейде үйлестірілсе де, клуб біртұтас ұйым болып табылады; ұлттық деңгейде қабылданған шешімдер басымдыққа ие, оның ішінде бөлімшелерді тарату және құру, сондай-ақ мүшелерді қабылдау және шығару.

Негізін қалау

Журналист Роберт Андервуд Джонсон Джон Мьюрмен бірге 1864 жылы құрылған, одан әлдеқайда кіші мемлекеттік паркті қоршаған үлкен Йосемити ұлттық паркін құру үшін сәтті науқанда жұмыс істеді. Бұл науқан 1890 жылы жемісті аяқталды. Көктемде 1889 жылы Джонсон Мьюрді Сьерра-Неваданы қорғауға көмектесетін «бірлестік» құруға ынталандырды, содан кейін топты жоспарлау үшін дайындық жиналыстары өтті. Алғашқы жоспарлауға қатысқандардың арасында суретші Уильям Кит, Уиллис Линн Джепсон, Уоррен Олни, Уиллард Дрейк Джонсон, Джозеф ЛеКонте және Дэвид Старр Джордан болды. 1982 жылдың мамыр айында Калифорния университетінің (Беркли) жас ботаника профессоры Уиллис Линн Джепсон Мьюр мен адвокат Уоррен Олниге шығыс Аппалачи тау клубының үлгісінде жаңа ұйым құруға көмектесті. Сиерра клубының алғашқы мүшелері Мьюрді президент етіп сайлады, ол 1914 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Клубтың алғашқы мақсаттарына Глейшер және Маунт-Рейнир ұлттық парктерін құру, Калифорния заң шығарушы органына Йосемити аңғарын АҚШ федералдық үкіметіне беруге және Калифорнияның жағалаулық секвоя ормандарын сақтауға көндіру кірді. 1903 жылы Мьюр президент Теодор Рузвельтпен бірге Йосемитиді аралап шықты, екі жылдан кейін Калифорния заң шығарушы органы Йосемити аңғары мен Марипоса Гроувті федералдық үкіметке өткізді. Сиерра клубы 1872 жылы Йеллоустоуннан кейін елдегі екінші ұлттық парктің құрылуымен алғашқы лоббилік жеңісін одісті. 2020 жылы Джордж Флойдтың наразылықтары мен қоғамдық тарихындағы жүйелі расизмді мойындаудан кейін, Сиерра клубы өздерінің ерте тарихының расизммен тығыз байланысқандығын мойындады. Атап айтқанда, Сиерра клубының алғашқы жылдарында ақ мүшелердің қажеттіліктеріне басымдық беріліп, түрлі-түсті адамдарды қабылдаудан бас тартты. Мьюр және оның серіктестері, мысалы Джозеф ЛеКонте, Дэвид Старр Джордан және Генри Фэйрфилд Осборн АҚШ-тағы ерте евгеника қозғалысымен байланысты болды. Сиерра клубының атқарушы директоры Майкл Брун 2020 жылдың жазында клубтың негізін қалаушы Джон Мьюрді сынады.

Journalist Robert Underwood Johnson had worked with John Muir on the successful campaign to create a large Yosemite National Park surrounding the much smaller state park which had been created in 1864. This campaign succeeded in 1890. As early as 1889, Johnson had encouraged Muir to form an "association" to help protect the Sierra Nevada, and preliminary meetings were held to plan the group. Others involved in the early planning included artist William Keith, Willis Linn Jepson, Warren Olney, Willard Drake Johnson, Joseph LeConte and David Starr Jordan. In May 1892, the young botany professor, Willis Linn Jepson from the University of California, Berkeley helped Muir and attorney Warren Olney launched the new organization modeled after the eastern Appalachian Mountain Club. The charter members of the Sierra Club elected Muir president, an office he held until his death in 1914. The first goals of the club included establishing Glacier and Mount Rainier national parks, convincing the California legislature to give Yosemite Valley to the U. S. federal government, and preserving coastal redwood forests of California. Muir escorted President Theodore Roosevelt through Yosemite in 1903, and two years later the California legislature ceded Yosemite Valley and Mariposa Grove to the federal government. The Sierra Club won its first lobbying victory with the creation of the country's second national park, after Yellowstone in 1872. In 2020, in wake of the George Floyd protests and subsequent public reconciliation of systematic racism in public history, the Sierra Club described their own early history as intermingled with racism. In particular, the early Sierra Club favored the needs of white members to the exclusion of people of color, and Muir and some of his associates, such as Joseph LeConte, David Starr Jordan, and Henry Fairfield Osborn were closely related to the early eugenics movement in the United States. Michael Brune, writing as the executive director of the Sierra Club, disavowed founder John Muir in the summer of 2020,

Хеч-Хетчи су қоймасының экологиялық шаралары

1900 жылдардың басында Сьерра клубы Хеч-Хетчи суқоймасы үшін болған күреске қатысты, бұл күрес табиғатты сақтаушыларды «ресурстарды басқару» саясатын қолдаушылардан бөліп тұрды. 19 ғасырдың соңында Сан-Франциско қаласының сумен қамтамасыз етілуі шектеулі болды, ол жергілікті бұлақтар мен өзендерге тәуелді еді. 1890 жылы Сан-Франциско мэрі Джеймс Д. Фелан қаланың сумен қамтамасыз етілуін арттыру және тұрақтандыру мақсатында Туолумне өзенінде бөгет және су құбырын салуды ұсынды, бұл өзен Оңтүстік Сьерраның ең ірі өзендерінің бірі еді. Мемлекеттік коммуналдық кәсіпорындарды қолдаған және сол кезде ұлттық саябақтарға қарайтын АҚШ Орман шаруашылығы басқармасының басшысы болған Гиффорд Пиншот Хеч-Хетчи бөгетін салуды қолдады. Мьюр өзінің досы, АҚШ президенті Рузвельтке жүгінді, бірақ ол Сан-Франциско халқы арасында бөгетке қолдау көрсетілгенін ескере отырып, бөгетке қарсы ұстаным білдірмеді (1908 жылғы референдумда бөгет пен қалалық сумен жабдықтауды қолдаған жетіге бір дауыс көптігі расталды). Мьюр және адвокат Уильям Эдвард Колби бөгетке қарсы ұлттық науқанды бастады, оған көптеген шығыс консерваторлары қолдау көрсетті. 1912 жылы Сан-Францисконы жеңіп алған АҚШ президенті Вудро Вильсон сайланды, бұл бөгетті қолдаушыларға Ақ үйден достың табысуына мүмкіндік берді. 1913 жылы Конгресс Хеч-Хетчи бөгетін салу туралы заң қабылдады, осылайша Сьерра клубы өзінің алғашқы маңызды шайқасын ұтырды. Жауап ретінде клуб 1916 жылы Ұлттық саябақтар қызметін құруды қолдады, бұл саябақтарды Орман шаруашылығы басқармасының бақылауынан шығару үшін жасалды. Чикаголық клуб мүшесі және Хеч-Хетчи бөгетіне қарсы болған Стивен Мэтер Ұлттық саябақтар қызметінің бірінші директоры болды.

Брауер дәуірінің соңы

Клубтың Гранд-Каньон бөгеттерінің жобаларын тоқтатудағы және 501(c)(3) статусынан 501(c)(4) статусына өтудегі табысына қарамастан, Брауэр мен директорлар кеңесі арасында қаржы мәселелеріне байланысты шиеленіс күшейді. Клубтың жылдық дефициті 1967 және 1968 жылдары 100 000 доллардан 1969 жылы шамамен 200 000 долларға дейін өсті. Тағы бір жанжал Калифорния штатының Сан-Луис-Обиспо қаласының жанындағы Диабло каньонында Pacific Gas and Electric (PG&E) компаниясы құрылысын жоспарлап отырған ядролық электр стансасына қатысты клуб саясаты бойынша туды. Клуб 1960 жылдардың басында Калифорниядағы Бодега шығанағында PG&E компаниясының ядролық электр стансасын салу жобасын тоқтатуда жетекші рөл атқарған болатын, бірақ ол жағдайда қарсылық ядролық энергияның өзіне емес, жақын маңдағы Сан-Андреас жарылысынан туындаған жергілікті экологиялық әсерге және жер сілкінісі қаупіне негізделген. Басқарма жаңа жобаланған құрылыс орнын қоршаған ортаға сезімтал Нипомо құмдарынан Диабло каньонына көшіру шартымен, PG&E компаниясының электр стансасы жоспарын қолдауға дауыс берді. 1967 жылы өткізілген мүшелік референдумы басқарманың шешімін бекітті. Бірақ Брауэр кез келген жердегі ядролық энергияны қателік деп есептеді және клубтың ресми саясатына қайшы келіп, стансаға қарсылығын білдірді. Брауэрді қолдаған және оған қарсы болған топтардың поляризациялануы жылдық директор сайлауында көрінді. 1968 жылы Брауэрдің жақтастары көпшілік дауысқа ие болды, бірақ 1969 жылғы сәуір сайлауында Брауэрге қарсы кандидаттар бес лауазымның бесiн де жеңіп алды. А. Адамс және президент Ричард Леонард, оның ең жақын достары, Брауэрге қарсы шығып, оны қаржылық бейхабарлық және бағынбаушылыққа айыптап, атқарушы директор лауазымынан кетуге шақырды. Басқарма Брауэрдің отставкасын қабылдады, дауыс беру нәтижесі 10:5 болды. Дуглас Уилермен екі жылдық үзілістен кейін, оның республикалық сенімхаттары либералды мүшелерді алаңдатқаннан кейін, клуб 1987 жылдан 1992 жылға дейін атқарушы директор болып қызмет еткен Калифорния жағалау комиссиясының бұрынғы төрағасы Майкл Фишерді жұмысқа алды. 1992 жылы клубтың бұрынғы заң шығару директоры Карл Поуп атқарушы директор болып тағайындалды.

Despite the club's success in blocking plans for the Grand Canyon dams and weathering the transition from 501(c)(3) to 501(c)(4) status, tension grew over finances between Brower and the board of directors. The club's annual deficits rose from $100,000 in 1967 and 1968 to some $200,000 in 1969. Another conflict occurred over the club's policy toward the nuclear power plant to be constructed by Pacific Gas and Electric (PG&E) at Diablo Canyon near San Luis Obispo, California. Although the club had played the leading role blocking PG&E's nuclear power plant proposed for Bodega Bay, California, in the early 1960s, that case had been built around the local environmental impact and earthquake danger from the nearby San Andreas fault, not from opposition to nuclear power itself. In exchange for moving the new proposed site from the environmentally sensitive Nipomo Dunes to Diablo Canyon, the board of directors voted to support PG&E's plan for the power plant. A membership referendum in 1967 upheld the board's decision. But Brower concluded that nuclear power at any location was a mistake, and he voiced his opposition to the plant, contrary to the club's official policy. As pro and anti Brower factions polarized, the annual election of new directors reflected the conflict. Brower's supporters won a majority in 1968, but in the April 1969 election the anti Brower candidates won all five open positions. Ansel Adams and president Richard Leonard, two of his closest friends on the board, led the opposition to Brower, charging him with financial recklessness and insubordination and calling for his ouster as executive director. The board voted ten to five to accept Brower's resignation. After a two year interlude with Douglas Wheeler, whose Republican credentials were disconcerting to liberal members, the club hired Michael Fischer, the former head of the California Coastal Commission, who served as executive director from 1987 to 1992. Carl Pope, formerly the club's legislative director, was named executive director in 1992.

Клуб ішінде лоббистік әрекет

1990 жылдары клуб мүшелері Джим Бенсман, Роджер Кларк, Дэвид Дилворт, Чад Хансон және Дэвид Орр шамамен 2000 мүшемен бірге клубтың ұстанымдарын өзгерту мақсатында ішкі кокус – «Джон Мьюр Сиерранс» (JMS) ұйымын құрды. Олар мемлекеттік жерлерде орманды тіксіз кесу саясатын жақтады және бірнеше жыл өткен соң Глен-Каньон тоғанын бұзуды ұсынды. JMS клубтың екі мәселе бойынша да ұстанымдарын өзгертуге қол жеткізді.

21 ғасыр

2008 жылы бірнеше «Сиерра клубы» шенеуніктері «Сиерра клубы» Clorox компаниясының өнімдерін ілгерілетуге келіскеннен кейін наразылық білдіріп, қызметінен кетті. 2004 жылы «Public Interest Research Group» тобы бұл компанияны «қауіпті он екі компанияның» бірі деп атаған еді. «Сиерра клубы» төрағасы Карл Поуптың айтуынша, бұл келісімшарт клубқа төрт жыл ішінде 1,3 миллион доллар әкелді. 2011 жылдың қарашасында «Сиерра клубы» төрағасы Карл Поуп Clorox компаниясымен жасалған келісімге және басқа да мәселелерге наразылық білдіріп, қызметінен кетті. 2013 жылдың қаңтарында атқарушы директоры Майкл Брун «Сиерра клубы» тарихындағы 120 жылдық тарихында алғаш рет азаматтық наразылық акциясына ресми түрде қатысатынын жариялады. Бұл акция Обама әкімшілігінен «Keystone XL» мұнай құбырының құрылысын қабылдамауды талап ету мақсатында ұйымдастырылды. Брун: «Біз жаһандық дағдарыстың көз алдымызда қалай өршитінін көріп отырмыз, және оны қалай тоқтату керектігін білсек те, жақтан шығып, оған жол беру – қараңғылық», – деді. 2013 жылдың 13 ақпанында Брун, азаматтық құқықтар қозғалысының белгілі қайраткері Джулиан Бонд және NASA климат ғалымы Джеймс Хансен сияқты 48 адаммен бірге ұсталды. 2015 жылдың мамырында «Сиерра клубы» директорлар кеңесінің төрағасы қызметіне ұйымның алғашқы афроамерикалық президенті Арон Мейрді тағайындады. «Сиерра клубы» 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Хиллари Клинтонды, ал 2020 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Джо Байденді қолдады, себебі Дональд Трамптың экологиялық реттеуді жою саясатына қарсы болды. 2023 жылдың қаңтарында NAACP ұйымының бұрынғы президенті Бен Джелусс бұл ұйымның жаңа атқарушы директоры болды, ол осы лауазымды атқарған алғашқы афроамерикалық азамат атанды.

Тау-кен көтеру

1901 жылы Уильям Колби Йосемити аңғарына алғашқы «Сиерра клубы» экспедициясын ұйымдастырды. Жыл сайынғы тау сапарларын Фрэнсис П. Фаркуар, Джозеф Нисбет ЛеКонте, Норман Клайд, Уолтер А. Старр, Джуль Айхорн, Глен Доусон, Ансел Адамс және Дэвид Р. Брауэр сияқты альпинистер жүргізді. «Сиерра клубы» экспедицияларында Невада тауларында бірнеше жаңа шыңдарға көтерілу орын алды. «Сиерра клубы» мүшелері де тауға жатақтап шығудың ерте жақтастары болды. 1911 жылы алғашқы филиал құрылды, «Анжелес», ол Лос-Анджелес төңірегіндегі және Батыс аймағындағы жергілікті экспедицияларды ұйымдастыра бастады. «Сиерра клубы» тарапынан демеушілік етіліп, жарияланған Стив Ропердің «Солтүстік Американың елу классикалық тау шағасы» кітабы АҚШ-тағы тау шағасы бойынша ең толық нұсқаулықтардың бірі болып саналады. «Жабайы табиғатта саяхаттау курсы» – «Сиерра клубы» ұйымдастырған альпинистік негізгі сабақ.

Жаяу жүру және саяхаттар

Екінші дүниежүзілік соғыста Сиерра клубының бірқатар басшылары 10-шы тау дивизиясына қосылды. Олардың арасында Дэвид Р. Брауэр де бар, ол 1947 жылдан 1954 жылға дейін Жоғарғы сапар бағдарламасын басқарды, сонымен қатар Армия резервінде майор болып қызмет етті. Елдің көптеген аймақтарында Сиерра клубы жаяу жүру турларын да ұйымдастырады. "Сиерра клубы" веб-сайтында "маған жақын жатқан жаяу серуендер" деген функция бар. "Сіздің маңыңыздағы Сиерра клубы" бөлімі жақын жердегі алдағы сапарлардың барлығын көрсетеді. Тарихи Жоғарғы сапарлар, кейде жүзден астам қатысушылары мен экипажы бар ірі экспедициялар, АҚШ-та және шетелде ұйымдастырылатын кішірек және көптеген экскурсияларға ұласты. Бұл саяхаттар Сиерра клубы мәдениетінің маңызды бөлігін құрайды және кейбір бөлімшелерде мүшелердің қызметінің көп бөлігін құрайды. Сонымен қатар, Сиерра клубы табиғатты сақтау саласындағы бірнеше марапаттар тағайындайды: Ansel Adams Award for Conservation Photography (Табиғатты сақтау саласындағы фотосурет үшін Ансель Адамс сыйлығы), Francis P. Farquhar Mountaineering Award (Франсис П. Фаркуар тау шаңғысы сыйлығы), Edgar Wayburn Award (Эдгар Уэйбурн сыйлығы, мемлекеттік қызметкерлерге арналған), Rachel Carson Award (Рейчел Карсон сыйлығы, журналистер мен жазушыларға арналған), William O. Douglas Award (Уильям О. Дуглас сыйлығы, құқықтық жұмыс үшін) және EarthCare Award (EarthCare сыйлығы, халықаралық қоршаған ортаны қорғау және сақтау үшін).

Жерді басқару

Жерді басқару, қол жеткізу және қорғау – Сиерра клубының дәстүрлі түрде негізгі қорғау салалары саналады. Прогрессивті ұйым үшін ерекшелігі – Сиерра клубының ауылдық аймақтарда мықты қоғамдық ұйымы бар, оның көптеген қызметі мемлекеттік жерлерді тең және экологиялық тұрғыдан таза пайдалануды қамтамасыз етуге бағытталған. Бұл, әсіресе, клубтың көптеген адамдарды тартатынымен байланысты, олар негізінен демалыс үшін және мемлекеттік жерлерде жаяу серуендеу үшін клубқа қосылады. 2023 жылы Сиерра клубы Пуэрто-Рико үкіметін 2000 гектардан астам жерге орналастырылған 18 жаңартылатын энергия жобасы бойынша сотқа берді. Сиерра клубы бұл жердің экологиялық тұрғыдан сезімтал және жоғары ауыл шаруашылық құндылығына ие екенін мәлімдеді. Сиерра клубы ауыл шаруашылық жерлерінде жаңартылатын энергия жобаларын салу – «Пуэрто-Риконың азық-түлік қауіпсіздігіне жасалған қатыгез шабуыл» екенін айтты.

Көмірге қарсылық

Сиерра клубының мақсаты – көмірдің орнына басқа энергия көздерін пайдалану. "Көмірден тыс" науқаны арқылы Сиерра клубы 2017 жылға дейін АҚШ-тағы барлық көмір станцияларының жартысын жабуға ниеттенді. 2011 жылы американдық бизнес магнаты және Нью-Йорк қаласының бұрынғы мэрі Майкл Блумберг Сиерра клубының көмірге қарсы жұмысына 50 миллион доллар сыйлады, ал 2015 жылы Сиерраның "Көмірден тыс" науқанына тағы 30 миллион доллар көмек бөлді. "Көмірден тыс" науқанының мәліметінше, 2010 жылдан бері 187 көмір станциясы жабылды. Сиерра клубының көмірге қарсы науқанына қаржылай көмек көрсеткендердің қатарында Уильям және Флора Хьюлетт қоры, сондай-ақ Джон Д. және Кэтрин Т. Макартур қоры бар. Табиғи газ компаниясы "Чеспик Энерджи" компаниясының бас директоры 2007 мен 2010 жылдар аралығында "Көмірден тыс" науқанына 26 миллион доллар қайырымдылық жасады.

Су электр станциялары мен бөгеттерге қарсылық

Сиерра клубы гидроэнергетикалық жобалар мен ірі бөгеттерге қарсы лоббилік жұмыс жүргізді. ГЭС жобаларына қарсы лоббилеу барысында Сиерра клубы электр желілеріне қарсылық білдіріп, ГЭС жобалары жануарлардың мекендеу ортасын бұзады деп мәлімдеді. Сиерра клубы лайықсыз деп санайтын бөгеттерге, соның ішінде ұлттық саябақтардағы кейбір мемлекеттік бөгеттерге де қарсы тұрады. 20-шы ғасырдың басында ұйым Йосемити ұлттық саябағындағы Хетч-Хетчи аңғарын бөгеттеп, су басуға қарсы күресті. Осы лоббиге қарамастан, Конгресс Туолумне өзеніндегі О'Шонесси бөгетін салуға рұқсат берді. Сиерра клубы бөгетті жоюды қолдауды жалғастыруда. Сиерра клубы Глен-Каньон бөгетін істен шығаруды және Пауэлл көлін құрғатуды жақтасады. Клуб сонымен қатар көптеген басқа бөгеттерді, оның ішінде Шығыс Вашингтондағы Төменгі Снейк өзеніндегі төрт бөгетті алып тастауды, бұзуды немесе істен шығаруды қолдайды. Сиерра клубы Квебек гидроэлектр станцияларының энергиясын Нью-Йоркке импорттауға қарсы шығып, Квебек станцияларының артық энергиясын импорттау қоршаған ортаға зиян келтіріп, Нью-Йорк штатындағы жаңаруға жарамды энергия жобаларының азаюына алып келеді деп санайды.

Күн энергиясы жобаларына қатысты әр түрлі пікірлер

Кейбір "Сиерра клубының" бөлімдері күн энергиясы жобаларына қарсы лоббилік іс-қимылдар жүргізсе, басқа бөлімдері оларды қорғады. "Сиерра клубы" АҚШ-тағы ең ірі күн жобасы – Battle Born Solar Project-ке қарсылық білдірді, оның шөлдегі тасбақалардың мекендеу ортасына тигізетін әсеріне сілтеме жасады. "Сиерра клубы" Калифорниядағы Мохаве шөліндегі 663,5 мегаватттық Calico күн электр стансасын тоқтату үшін федералдық үкіметке сотқа шағымданып, ол қорғалатын жабайы жануарларға қауіп келтіретінін мәлімдеді.

Рұқсаттарды жеңілдетуге қарсылық

Экологиялық жобаларға рұқсат алу процесін жеңілдетуге бағытталған ұсынылған реформаларға жауап ретінде, қоршаған ортаға қатысты рұқсаттарды қарау экологиялық тұрғыдан пайдалы жобаларды кешіктіріп, тоқтатып тастауы мүмкін деген алаңдаушылықты білдірген Сьерра клубы мұндай реформаларға қарсылық танытты. Олар: "Жоба қандай болмасын – құбыр желісі, тас жол немесе күн электр стансасы болсын – оны бірдей ақылға қонымды қараудан өткізу керек. Егер біз осы жобалардың тезірек іске асуын қаласақ, қоршаған ортаны қорғау заңдарын әлсіретудің орнына, агенттіктерге және қызметкерлерге көбірек ресурстар жұмсауымыз керек."

Тұрғын үйге қарсы сот іс-әрекеттері

Сиерра клубы жаңа тұрғын үйлер салуға қарсы сотқа шағымдану және тұрғын үй құрылысын жеңілдетуге бағытталған заң жобаларын тоқтатуға тырысу тарихына ие. Сыншылар Сиерра клубының тұрғын үй саясатын NIMBYшілік деп сипаттады. 2012 жылы Сиерра клубы Калифорния штатының Риверсайд қаласында 16 655 тұрғын үйден (шамамен 37 000 тұрғынға) және коммерциялық кеңістіктерден тұратын көп мақсатты кешеннің құрылысын тоқтату үшін сотқа шағымданды. 2018 жылы Сиерра клубы SB 827 заңына қарсы болды, ол Калифорниядағы ірі қоғамдық көлік станцияларының жанындағы тығыз тұрғын үйлер салуға мүмкіндік берер еді. Көптеген басқа экологиялық ұйымдар бұл заң жобасын қолдады, себебі қоғамдық көлікке жақын тығыз тұрғын үйлер салу автомобильдің зиянды газдарын едәуір азайтып, Калифорнияның эмиссиялық мақсаттарына жетуіне көмектесеріне сенді. UC Беркли және UCLA құқық мектептеріндегі Климаттық өзгерістер және бизнес бағдарламасының директоры Итан Элкинд бұл заң жобасын «Калифорниядағы ең маңызды климаттық заң жобаларының бірі» деп атады. 2023 жылы Сиерра клубы AB 1633 заңына қарсы лоббилік іс-қимылдар жүргізді, ол жергілікті және мемлекеттік жерді пайдалану және қоршаған ортаны қорғау ережелеріне сәйкес келетін жаңа тұрғын үйлер салуға кедересі келген Калифорнияның қоршаған ортаның сапасы туралы заңның NIMBYшілікпен әрекет етуіне жол бермейді. 2023 жылы Сиерра клубы Гавайи штатын сотқа берді, себебі Гавайи губернаторы Джош Грин Гавайидегі тұрғын үй тапшылығын жеңілдету үшін тұрғын үй құрылысын жеделдету мақсатында төтенше жағдай режимін жариялаған еді. Гавайидегі Сиерра клубының атқарушы директоры Гавайидегі тұрғын үй тапшылығының себебі тұрғын үйдің жетіспеушілігі емес, «девелоперлердің ондаған жылдар бойы жеріміз бен суымыздан пайда табуы» екенін мәлімдеді.

Халық саны мен иммиграция

Иммиграция клуб ішіндегі ең даулы мәселелердің бірі болды. 1996 жылы, жылдар бойы талқыланғаннан кейін, Сиерра клубы иммиграция деңгейіне қатысты бейтарап позицияны қабылдады. Клуб сол қанатқа қарай жылдам ауысқандықтан, бұл позиция 2013 жылы «құжаттары жоқ иммигранттар үшін азаматтыққа тең мүмкіндік беруді» қолдау мақсатымен өзгертілді. Сиерра клубының позициясы көбінесе иммиграцияға жағымды болғанымен, кейбір сыншылар клуб мүшелерінің иммиграцияны шектеуге бағытталған күш-жігері адам санының бақылауы мен евгеника қозғалысының жалғасы болып табылады деп айыптайды. 1969 жылы Сиерра клубы Пол Р. Эрлихтің «Халық санының өсуі» атты кітабын жариялады, онда ол халық санының өсуі қоршаған ортаның нашарлауына жауапты екенін айтты және оны төмендету үшін мәжбүрлеу шараларын ұсынды. Кейбір сарапшылар кітаптың евгеника қозғалысының дәстүрінде «жатырлық өлшемге» ие екенін және ол «Осборнның ашу-ызалы сөздерін қайталады» деп мәлімдеді. 1980 жылдары, Пол Эрлихтің әйелі Энн сияқты, бірнеше Сиерра клубы мүшелері, ал 1988 жылы ұйымның Халық саны комитеті мен Сақтауды үйлестіру комитеті АҚШ-қа иммиграцияны халық санының тұрақтануына қол жеткізу үшін шектеу керек деп мәлімдеді. Басқа Сиерра клубы мүшелері иммиграция мәселесі клубтың негізгі экологиялық миссиясынан тым алыс екенін ойлады және бұл қатысу ұйымның басқа мақсаттарына жетуге қабілетін шектеуі мүмкін деп алаңдады. 1990 жылдардың ортасында клуб иммиграцияны шектеу позициясынан біртіндеп алшақтады, бұл 1996 жылы иммиграция саясатына қатысты бейтарап позицияны қабылдаумен аяқталды. 1998 жылы Сиерра клубының дауыс беруші мүшелерінің 60,1% ұйымның Американың иммиграциялық саясатына қатысты бейтарап болуын қолдады, ал 39,2% АҚШ-қа иммиграцияны қатаң шектеуді талап ететін ұсынысты қолдады. 1996 жылғы директорлар кеңесінің саясатын қабылдағаннан кейін, иммиграцияны азайтуды жақтаған бірнеше мүшелер «SUSPS» деп аталатын ұйым құрды, бұл атау бастапқыда «АҚШ халқының тұрақтандырылуы үшін Сиерра клубы» деген сөздерден алынған, қазір ол «АҚШ халқының тұрақтандырылуын қолдау» дегенді білдіреді. SUSPS Сиерра клубының «дәстүрлі» (1970–1996) иммиграциялық саясатына оралуын жақтайды. SUSPS АҚШ шекарасын толығымен жабуға және 1924 жылғы Иммиграциялық заңда белгіленген иммиграция деңгейіне қайта оралуға шақырады, онда қатаң этникалық квоталар қарастырылған. Дэвид Броуэр клубтың иммиграция мәселесіне қатысты позициясын өзгертуін 2000 жылы директорлар кеңесінен кеткенінің себебі ретінде атады. Клубтың ішінде иммиграцияны азайтуды жақтағандар директорлар кеңесінің иммиграция бойынша шектеуші позициядан бас тартқанын, инвестор Дэвид Гелбаумның сыйлықтарына байланысты айыптады. Ол 1990 жылдардың ортасы мен 2000 жылдардың басында клубқа 200 миллион доллар сыйға тартқан және 1990 жылдардың ортасында Карл Поупқа 1988 жылы қабылданған иммиграциялық позицияны өзгертпесе, сыйлық беруді тоқтатумен қорқытқан. 2004 жылы иммиграцияны азайтуды жақтаған үш үміткерден тұратын топ, клубтың иммиграцияға қатысты бейтарап позициясынан ауысып, бұрынғы позициясын қалпына келтіруді үміттене отырып, 2004 жылғы Сиерра клубы директорлар кеңесінің сайлауына қатысты, бұл дауды қайта жақтандырды. Клубтан тыс топтар, мысалы Оңтүстік кедейлік заң орталығы және MoveOn да қатысты. Үш үміткердің екеуі (Фрэнк Моррис пен Дэвид Пиментель) иммиграцияға қарсы топтың «Тұрақты Америка үшін әртүрлілік альянсы» кеңесінде болды, ал екеуі (Ричард Ламм мен Фрэнк Моррис) «Америка иммиграциялық реформасы федерациясының» директорлар кеңесінде немесе кеңесшілер кеңесінде болды. Олардың кандидатураларын төртінші үміткер, SPLC-нің Моррис Диз «иммиграцияға қарсы белсенділердің» «жаулап алу әрекеті» деп айыптады. Иммиграцияны азайтуды жақтағандар сайлауда берілген барлық дауыстардың 7% -ын жеңіп алды. 2005 жылы мүшелер 102 455 дауыспен 19 898 дауысқа қарсы «АҚШ-қа көшіп келуге төменгі шектеулерді қабылдау қажеттігін мойындау» туралы ұсынысқа қарсы дауыс берді. Соңғы жылдары клубқа прогрессивті белсенділердің саны артуымен, Сиерра клубы иммиграция мәселесіне қатысты позициясын одан да жағымды бағытқа қарай өзгертті. Бүгінде Сиерра клубы құжаттары жоқ иммигранттар үшін азаматтыққа жол ашуды қолдайды, шекаралық қабырғаға қарсы тұрады және иммигранттар тобымен экологиялық әділдікті ілгерілету үшін жұмыс істейді.

Immigration was historically among the most divisive issues within the club. In 1996, after years of debate, the Sierra Club adopted a neutral position on immigration levels. As the club has shifted to the left over the years, this position was amended in 2013 to support "an equitable path to citizenship for undocumented immigrants". Although the position of the Sierra Club has generally been favorable towards immigration, some critics of the Sierra Club have charged that the efforts of some club members to restrain immigration, are a continuation of aspects of human population control and the eugenics movement. In 1969, the Sierra Club published Paul R. Ehrlich's book, The Population Bomb, in which he said that population growth was responsible for environmental decline and advocated coercive measures to reduce it. Some observers have argued that the book had a "racial dimension" in the tradition of the Eugenics movement, and that it "reiterated many of Osborn's jeremiads." During the 1980s, some Sierra Club members, including Paul Ehrlich's wife Anne, and in 1988, the organization's Population Committee and Conservation Coordinating Committee stated that immigration to the U. S. should be limited, so as to achieve population stabilization. Other Sierra Club members thought that the immigration issue was too far from the club's core environmentalist mission, and were also concerned that involvement would impair the organization's political ability to pursue its other objectives. In the mid 1990s, the club began gradually stepping away from the immigration restrictionist position, culminating with the board adopting a neutral position on immigration policy in 1996. In 1998, 60.1% of Sierra Club voting members voted that the organization should remain neutral on America's immigration policies, while 39.2% supported a measure calling for stricter curbs on immigration to the United States. After the 1996 board policy adoption, some members who were advocates of immigration reduction organized themselves as "SUSPS", a name originally derived from "Sierrans for U. S. Population Stabilization", which now stands for "Support U. S. Population Stabilization". SUSPS advocates a return to the Sierra Club's "traditional" (1970–1996) immigration policy stance. SUSPS has called for fully closing the borders of the United States, and for returning to immigration levels established by the Immigration Act of 1924, which includes strict ethnic quotas. David Brower also cited the club's position shift on immigration as one of the reasons for his resignation from the board in 2000. Supporters of immigration reduction within the club also charged that the board had abandoned the restrictionist position on immigration due to donations from investor David Gelbaum, who reportedly gave $200 million to the club between the mid 1990s and early 2000s and threatened Carl Pope in the mid 1990s to cease donations if they did not change their position on immigration adopted in 1988. The controversy resurfaced when a group of three immigration reduction proponents ran in the 2004 Sierra Club Board of Directors election, hoping to move the club's position away from a neutral stance on immigration, and to restore the stance previously held. Groups outside of the club became involved, such as the Southern Poverty Law Center and MoveOn. Of the three candidates, two (Frank Morris and David Pimentel), were on the board of the anti immigration group Diversity Alliance for a Sustainable America and two (Richard Lamm and Frank Morris) were on the board of directors or the board of advisors of the Federation for American Immigration Reform; Their candidacies were denounced by a fourth candidate, Morris Dees of the SPLC, as a "hostile takeover" attempt by "radical anti immigrant activists". The immigration reduction proponents won 7% of all votes cast in the election. In 2005, members voted 102,455 to 19,898 against a proposed change to "recognize the need to adopt lower limits on migration to the United States." With the increased number of progressive activists joining the club in recent years, the Sierra Club has dramatically shifted its stance on immigration further towards the affirmative. Today, the Sierra Club supports a path to citizenship for undocumented immigrants, opposes a border wall and works with immigrant groups to promote environmental justice.

Қатысушы және еншілес компаниялар

Sierra Club Foundation 1960 жылы Дэвид Р. Брауэр құрған. 501(c)(3) ұйым ретінде, ол Ішкі кірістер қызметінің (Internal Revenue Service) Сьерра клубының саяси қызметіне байланысты салықтан босатылған мәртебесін жойғаннан кейін құрылды. Сьерра клубы 1963 жылы алғашқы канадалық бөлімшесін қосты және 1989 жылы Оттава қаласында ұлттық кеңсе ашты. Сьерра клубының Канададағы филиалдары Sierra Club Canada аясында жұмыс істейді. 1971 жылы Сьерра клубымен жұмыс істеген ерікті адвокаттар Sierra Club Legal Defense Fund қорын құрды. Бұл клубтан лицензия алған "Сьерра клубы" атауын пайдаланған дербес ұйым болды; ол 1997 жылы Earthjustice деп өзгертілді. Сьерра студенттік коалициясы (SSC) – Сьерра клубының студенттік ұйымы. Адам Вербах 1991 жылы құрған, қазіргі таңда 30 000 мүшесі бар. Жазғы бағдарлама (SPROG) – бүкіл елдегі жастарға экологиялық және әлеуметтік әділеттілік үшін белсенділік құралдарын үйрететін бір апталық көшбасшылық оқыту бағдарламасы. Ұйым Sierra Club Books атты баспасын ұстап тұр. Олар сонымен қатар негізін қалаушының көптеген еңбектерін қамтитын Джон Мьюр кітапханасын жариялайды. Sierra Club Voter Education Fund – 2004 жылғы президенттік сайлауда ірі партиялардың кандидаттарының қоршаған ортаға қатысты ұстанымдары туралы телеарналарда жарнамалар көрсету арқылы белсенділік танытқан 527-топ. Экологиялық сайлаушыларды тәрбиелеу кампаниясы (EVEC) арқылы клуб еріктілерді телефон арқылы дауыс жинауға, үйден үйге аралап үгіт жүргізуге және хаттар жазуға жұмылдыруды көздеді.

Бюджет және қаржыландыру

2011 жылы «Сьерра клубының» жылдық бюджеті 88 миллион доллар, ал 2012 жылы 100 миллион доллар болды. 2013 жылы ұйымның бюджеті 97,8 миллион долларға жетті. «Сьерра клубы» «Чесапик Энергиясынан» алған қаражатты «Көмірден арылу» науқанына жұмсады, оның мақсаты жаңа көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларын салуды тоқтату және ескілерін жабу болды. Майкл Брун 2010 жылы «Сьерра клубының» атқарушы директоры болып Карл Поуптан кейін, осы сыйлықтар туралы білгенін хабарлады. Брун табиғи газ саласымен жасалған қаржылық келісімді тоқтатты. 2013 жылы Наоми Клейн клубтың қазба отыннан көп миллион долларлық қаржы алуы ішінде және басқа да «экологиялық» ұйымдарда, осындай қаржы алғандықтарына байланысты «күрт дауға» себеп болғанын жазды. 2014 жылы Энергия және қоршаған ортаны қорғау институты Ішкі кірістер қызметіне жүгініп, «Сьерра клубы» мен «Сьерра клубының» қоры АҚШ-тағы серіктестеріне күн панельдерін сатудан түскен табыс салығын төлемегенін көрсетті. «Сьерра клубының» еншілес супер PAC-ы бар. Ол 2014 жылғы сайлауға 1 000 575 доллар жұмсады, барлық қаражат республикалық кандидаттарға қарсы бағытталды. «Сьерра клубы» прогрессивті мәселелерді үйлестіретін және насихаттайтын «Америка дауысы» ұйымының серіктесі болып табылады. «Сьерра клубына» донорлар ретінде Дэвид Гелбаум, Майкл Блумберг, Уильям және Флора Хьюлетт қоры, сондай-ақ Джон Д. және Кэтрин Т. Макартур қоры қаражат бөлді. «Сьерра клубы» Демократиялық альянс және «Tides Foundation» адвокаттық қорынан да қаржы алды. 2015 жылы «Экологиялық саясат альянсы» деп аталатын PR тобы «Сьерра клубы» мен басқа да АҚШ экологиялық ұйымдары Ресейдің мемлекеттік мұнай компаниясымен байланысы бар ұйымдардан қаржы алғанын мәлімдеді. 2023 жылдың сәуір айында «Сьерра клубы» 40 миллион долларлық бюджет тапшылығына байланысты қайта құру жоспарын жариялады. Келесі айда 400-ге жуық қызметкерді білдіретін кәсіподақ ондаған адамның жұмыстан босатылғанын хабарлады және Ұлттық еңбек қатынастары кеңесіне екі шағым түсірді.

Тұрғын үй мәселесіне қатысты ұстаным

Сиерра клубы Калифорниядағы тұрғын үй тапшылығын азайту және парниктік газдар шығарындыларын төмендетуге бағытталған жоғары тығыздықпен салынған тұрғын үй жобаларына қарсы шыққандығы үшін сынға ұшырады. Калифорния университетінің Беркли заң мектебінің Заң, энергия және қоршаған орта орталығының (CLEE) климат бағдарламасының директоры Итан Элкинд, Сиерра клубының Калифорния Сенатының 827 заңына қарсылығын – бұл заң қалаларды қоғамдық көлік орталықтарына жақын жерде тығыз және биік тұрғын үйлер салуға рұқсат беруді және тұрғын үй құрылысына қалалардың қоятын тұрақ талаптарын жеңілдетуді талап етеді – «таң қалдыратын» деді.

Шетелдік ықпалдың болуы

2020 жылдың соңында Вайоминг штатының өкілі Лиз Чейни АҚШ Әділет департаментінен (DOJ) "Сиерра Клубы" сияқты экологиялық ұйымдарды тергеуді сұрады, осыған қатысты: "Бұл ұйымдардың қарсыластарымыздың көзқарастарымен үндесетін пікірлерді жиі білдіруімен бірге, белсенді саяси және сот қызметі, осы ұйымдардың ішінде немесе оларға бағытталған кез келген шетелдік ықпал туралы Департаменттің хабардар болуын одан да маңызды етеді".

Израильге саяхат

2021 жылдың басында MondoWeiss хабарлағандай, палестиналықтарды қолдайтын бірқатар ұйымдар Сьерра Клубынан "апартеид" Израильге ұйымдастырылған "жасыл бояу" сапарларын тоқтатуды талап етті. Нәтижесінде, Сьерра Клубы алдағы екі сапарды күштен тоқтату туралы хабарлады, бірақ бұл шешімді дереу кері қайтарды, оны "жақсы ойластырылмаған" және "жеткілікті мүдделі тараптармен кеңеспей" қабылданғанын мәлімдеді. MondoWeiss кейіннен сапарды қайта кестелеп, Голан биіктіктері мен Палестина аумақтарына сапарларды қамтитынын жариялады, бірақ сапарды тоқтатқан жоқ.

Негізгі дереккөздер

Брауэр, Дэвид. Жер үшін: Дэвид Брауэрдің өмірі мен дәуірі (Солт-Лейк-Сити: Peregrine Smith Books, 1990)
МакКлоски, Майкл. Тығырықтан: Сиерра клубындағы өмірім (Вашингтон, округ Колумбия: Island Press, 2005)