«Фрэнсис» (1982) фильмі – әйгілі актриса Фрэнсис Фармердің өмірі мен психикалық аурулары туралы драма. Джессика Лэнг басты рөлде. Биографиялық фильмдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылғы американдық тамырлы драмалық фильм, Грейм Клиффордтың режиссерлігінде.
1982 American biographical drama film by Graeme Clifford
«Франсис» – Грейм Клиффордтың режиссерлігінде, Эрик Бергрен, Кристофер Де Вор және Николас Казан жазған сценарий бойынша 1982 жылғы американдық тамырлы драмалық фильм. Фильмде Джессика Лэнг 1930 жылдары психикалық ауруы салдарынан мансабы қиындыққа тап болған Франсис Фармер рөлін ойнайды. Сондай-ақ, Ким Стэнли, Сэм Шепард, Барт Бернс, Кристофер Пеннок, Джонатан Бэнкс және Джеффри Де Мунн қосалқы рөлдерде ойнаған. Фильм Фармердің орта мектептегі жылдарынан, эмоционалды түрде зорлық-зомбылық көрсеткен анасымен болған қарым-қатынасынан, 1930 жылдардағы шақырымды кино мансабынан, 1940 жылдардағы психикалық ауруы үшін мәжбүрлі емге жатқызылуынан, 1950 жылдардағы емханадан шығуынан және «Бұл сіздің өміріңіз» телешоуындағы қатысуынан баяндайды. «Франсис» 1982 жылдың 3 желтоқсанында Universal Pictures тарапынан көрсетілді. Лэнгтің ойыны бірауыздан мақталып, көптеген адамдар (оның ішінде өзі де) оны ең жақсы рөлі деп санайды. 55-ші «Оскар» сыйлықтарында Лэнг және Стэнли тиісінше «Ең үздік әйел актриса» және «Ең үздік қосалқы әйел актриса» номинацияларына ие болды.
Frances is a 1982 American biographical drama film directed by Graeme Clifford from a screenplay written by Eric Bergren, Christopher De Vore, and Nicholas Kazan. The film stars Jessica Lange as Frances Farmer, a troubled actress during the 1930s whose career suffered as a result of her mental illness. It also features Kim Stanley, Sam Shepard, Bart Burns, Christopher Pennock, Jonathan Banks, and Jeffrey DeMunn in supporting roles. The film chronicles Farmer's life from her days as a high school student, her turbulent relationship with her emotionally abusive mother, her short lived film career in the 1930s, her institutionalization for alleged mental illness in the 1940s, her deinstitutionalization in the 1950s and her appearance on This Is Your Life. Frances was released theatrically on December 3, 1982 by Universal Pictures. Lange's performance was unanimously praised and has been cited by many (including her) as her best performance. At the 55th Academy Awards, it received two nominations for Lange and Stanley as Best Actress and Best Supporting Actress respectively.
Сюжет
Сиэтл қаласында дүниеге келген Франсис Елена Фармер жас кезінен-ақ бунтар болып өседі, 1931 жылы «Құдай өлді» атты мектеп эссесі үшін «The Scholastic Art and Writing Awards» сыйлығынан 100 доллар жеңіп алады. 1935 жылы ол барлық шығындары төленген сапарды жеңіп алып (құптап қабылдап), Мәскеу өнер театрына бару үшін КСРО-ға кетеді, бұл оны тағы да даулы жағдайға түсіреді. Актриса болуға бекінген Франсис Голливудтың ойындарына қатыспауға да бекінеді: ол жарнамалық трюктерге келіспейді және экранға макияжсыз шығуға батыл тұрады. Ол алғашқы күйеуі Дуэйн Стилге үйленеді, оған кеңес бермегеніне қарамастан, туған қаласындағы «Кел, алып кел» фильмінің премьерасы күні коммунист Гарри Йоркпен оған опасыздық жасайды. Оның қарсылығы Бродвей драматургы Клиффорд Одетстің назарын аударады, ол Франсестің болашағын Топ театрында іздеу керектігіне көндіреді. Голливудтан Нью-Йоркке көшіп, Group Theatre-дің «Алтын бала» спектаклінде ойнағаннан кейін, Франсис ашумен, Group Theatre оның атағын тек көрермендерді тарту үшін пайдаланғанын біледі. Олар оның отбасының Лондонға сапары үшін қажетті қаржылай қолдау үшін бай актрисамен алмастырады. Голливудқа оралғаннан кейін кино мансабын қайта жандандыруға жасаған әрекеттері оны ұмытылатын B фильмдеріндегі ешқандай қиындық тудырмайтын рөлдерге түсіруге әкеледі. 1940 жылдары алкоголь мен амфетаминге тәуелділігі күшейеді, ал бірнеше заңдық проблемалардан кейін оның заңды қамқоршысы болған анасы оған қысым көрсетіп, нәтижесінде ол толыққанды жүйке бұзылуына ұшырайды. Ла Кресцентадағы Кимболл санаториясында алғашқы емделуден кейін, оған инсулиндік шок терапиясы мен гидротерапия жасауға мәжбүр етеді, ол анасына Голливудқа қайта оралғысы келмейтінін, оның орнына ауылда жалғыз өмір сүргісі келетінін айтады, осыдан кейін туысқандарымен жанжалдасып, Лилианды ұрып-сабап, қорқытады. Батыс мемлекеттік ауруханасында жатқан кезде Франсис билік иелері тарапынан зорлық-зомбылыққа ұшырайды: оған электр тогының соққысын жасау терапиясы қолданылады, қатал түрде ұрылады, жақын маңдағы әскери бөлімнен келген ер адамдар мен сарбаздар оны үнемі зорлайды және 1950 жылы босатылар алдында еріксіз лоботомия жасайды. 1958 жылы Франсис Ральф Эдвардстың «Бұл сіздің өміріңіз» телешоуында құрметке ие болады, оны Гарри Йорк өз үйінен тамашалайды. Алкоголизм, есірткі және психикалық аурулар туралы сұрақтарға Фармер олардың барлығын жоққа шығарып, «Егер сізді науқас ретінде қараса, сіз де солай әрекет етесіз» дейді. Фильм Голливуд Рузвельт қонақ үйінде оған арналған кештен кейін, Гарри Йоркпен бірге көшеде серуендеп, ата-анасының өлімі, үйін қалай сатқаны және болашақта баяу өмір салтымен «бетсіз күнәкар» екендігі туралы әңгімелесіп аяқталады. Фильмнің соңында ол көп ұзамай Индианаполиске көшіп, 1958 жылдан 1964 жылға дейін жергілікті күндізгі телебағдарламасын («Франсис Фармер таныстырады») жүргізеді, содан кейін 1970 жылдың 1 тамызында 56 жасында жалғыз өмір сүргендей, жалғыз қайтыс болады.
Born in Seattle, Washington, Frances Elena Farmer is a rebel from a young age, winning $100 in 1931 from The Scholastic Art and Writing Awards for a high school essay called God Dies. In 1935, she becomes controversial again when she wins (and accepts) an all expenses paid trip to the USSR to visit its Moscow Art Theatre. Determined to become an actress, Frances is equally determined not to play the Hollywood game: she refuses to acquiesce to publicity stunts, and insists upon appearing on screen without makeup. She marries her first husband, Dwayne Steele, despite being advised not to, but cheats on him with alleged Communist Harry York on the night of her hometown's premiere of Come and Get It. Her defiance attracts the attention of Broadway playwright Clifford Odets, who convinces Frances that her future rests with the Group Theatre. After leaving Hollywood for New York City and appearing in the Group Theatre play Golden Boy, Frances learns, much to her chagrin, that the Group Theatre exploited her fame only to draw in more customers, replacing her with a wealthy actress for her family's needed financial backing for the play's London tour, and Odets ends their affair upon his wife's upcoming return from Europe. Her desperate attempts to restart her film career upon returning to Hollywood results in being cast in unchallenging roles in forgettable B films. Her increased dependence on alcohol and amphetamines in the 1940s and the pressures brought on her by her wannabe mother, who becomes her legal guardian after her multiple legal problems, result in a complete nervous breakdown. After her first hospitalization at Kimball Sanitarium in La Crescenta where she was forced to undergo insulin shock therapy and hydrotherapy, she tells her mother that she doesn't want to return to Hollywood but instead wants to live alone in the countryside, assaulting and threatening Lillian in the resulting argument. While institutionalized at Western State Hospital, Frances is abused by the powers that be: she is subjected to electroconvulsive shock therapy, is cruelly beaten, periodically raped by the male orderlies and visiting soldiers from a nearby military base and involuntarily lobotomized before her release in 1950. In 1958, Frances is paid honor on Ralph Edwards' This Is Your Life television program, which Harry York watches from his home. When asked about alcoholism, illegal drugs and mental illness, Farmer denies them all and says, "If you're treated like a patient, you're apt to act like one". The film ends just after a party honoring her at the Hollywood Roosevelt Hotel with Farmer walking down a street with Harry York, talking about her parents' deaths, how she sold their house and that she's a "faceless sinner" with a slower paced lifestyle ahead of her in the future. The end credits state that she moved to Indianapolis shortly afterwards, hosting a local daytime TV program (Frances Farmer Presents) from 1958 to 1964 before dying alone, just as she had lived, on August 1, 1970 at age 56.
Өндіріс
Фильмді "Сил адам" фильмін жасаған команда – жазушылар Эрик Бергрен және Кристофер Де Воре, продюсер Джонатан Сангер және Мел Брукс әзірледі. Брукс "Сил адам" фильмінің режиссері Дэвид Линчтің осы фильмді түсіруге келісетініне үміттенді. Бірақ Линч Universal компаниясымен келісім шартқа қол қойған болатын. Сангер оның орнына редактор ретінде танымал, Роберт Альтманмен бірнеше фильмде жұмыс істеген Грейм Клиффордты ұсынды. "Ол өте зерек және оқиғаға бойымен берілген", – деді Брукс. Сценарий Уильям Арнольдтың "Shadowland" романына негізделген, ол Фармердің көркемдік өмірбаяны еді. Алдын ала өндіріс кезінде продюсерлер кітапты бастапқы материал ретінде пайдалану құқығынан бас тартты. Арнольд авторлық құқықты бұзу туралы сотқа шағым түсірді, бірақ оның көптеген көркемдік элементтері соңғы фильмге енгізілді. DVD нұсқасының комментарийінде режиссер Клиффорд: "Біз фактілермен адамдарды жалықтыруды қаламадық" деді. Мел Брукс фильмнің атқарушы продюсері болды, бірақ "Сил адам" фильміндегідей, Брукс өзінің қатысуы үшін есімді көрсетуден жаңылды, себебі оның есімі көбінесе пародистармен немесе әжуалы комедиялармен байланысты болды. Фильм жасаушылар EMI Films компаниясы көмектескенше қаржы табу үшін күресті. Фармердің тұтқындалу сахнасындағы жалаңаш түсірілім, полицейлердің Knickerbocker қонақ үйіне басып кіруі Джессика Лэнг үшін өте қиын болды. Дәретхана есігі жабысып, екінші жақтағы полицейлерді сомдаған актерлер оны ашуға тырысқанда қайта-қайта жабысып тұрды. Фильмде үш минуттан аспайтын бұл көріністі түсіруге төрт күн кетті. Лэнг бұған ашуланды. Ол өзін Франсис сияқты пайдаланылған, зорлық көрген және манипуляцияланған сезінді.
The film was developed by the team who had made The Elephant Man, writers Eric Bergren and Christopher De Vore, and producer Jonathan Sanger and Mel Brooks. Brooks was keen for David Lynch, who had directed The Elephant Man, to direct. However, Lynch had signed an agreement with Universal. Sanger then suggested Graeme Clifford, who was well established as an editor, notably having made several films with Robert Altman. "He's very bright and completely in love with the story", said Brooks. The script was based upon William Arnold's Shadowland, a fictional biography of Farmer. In pre production, the producers reneged on their option to use the book as source material. Arnold filed an unsuccessful copyright infringement lawsuit but many of his fictional elements were incorporated into the final film. On the commentary of the DVD release, director Clifford stated, "We didn't want to nickel and dime people to death with facts." Mel Brooks was executive producer of the film, but as with The Elephant Man, Brooks intentionally received no credit for his participation as his name had been attributed to parodies or crude comedies. The filmmakers struggled to gain finance until EMI Films stepped in. The nude scene of Farmer's arrest with policemen breaking into the Knickerbocker Hotel was particularly frustrating and demanding for Jessica Lange. There was a problem with the bathroom door which stuck and stuck again when the actors playing cops on the other side tried to get it open. The entire scene, lasting no more than three minutes of film time, took four days to shoot. Lange was disgusted. She began to feel as used, abused, and manipulated as Frances herself.
Кастинг
Франсис Фармердің рөліне Энн Арчер, Сьюзан Блейкли, Блайт Даннер, Сьюзан Дей, Пэтти Дьюк, Миа Фарроу, Салли Филд, Джейн Фонда, Голди Хоун, Дайан Китон, Лиза Миннелли, Сьюзан Сарандон, Сибилл Шепард, Сисси Спейчек, Мерил Стрип, Натали Вуд және Сейсенбі Велд сияқты көптеген актрисалар қарастырылды. Фей Дунавей рөлден бас тартты. "Бұл әр актрисаның өмірі бойы күтетін рөлі", - деді Хоун. "Ол өте шыдамсыз болды және өзін-өзі жоюға бейімділігімен көзге түсті, бірақ ол нағыз жауынгер еді", - деді Ланге. "Бұл дұрыс емес батырлық әрекеті болды." "Мен Фрэнсис Фармердің ашуымен бірдейленіп бастадым", - деді Ланге. "Ол салдарына қарамастан, оны жасырмайтын".
Many actresses were considered candidates for the role of Frances Farmer including Anne Archer, Susan Blakely, Blythe Danner, Susan Dey, Patty Duke, Mia Farrow, Sally Field, Jane Fonda, Goldie Hawn, Diane Keaton, Liza Minnelli, Susan Sarandon, Cybill Shepherd, Sissy Spacek, Meryl Streep, Natalie Wood and Tuesday Weld. Faye Dunaway turned it down. "This is a role every actress waits all her life for", said Hawn. "She was very high strung and had overpowering elements in her personality of self destruction, but she was a real warrior", said Lange. "It was misguided heroics." "I began to identify with Frances Farmer's anger", said Lange. "She would release it no matter what the consequences were."
Музыка
Бастапқы музыканы Джон Барри жазған. Барридің сөзіне қарағанда, негізгі тақырыпты гармоникамен жеткізу туралы оның идеясы продюсерлерге ұнамаған, олар толық оркестрленген нұсқасын естігенге дейін. Сол кезеңдегі танымал әндермен қатар, ерекше музыкалық шығарма – Моцарттың фортепиано сонатасы №11, K331, ал Бетховеннің жетінші симфониясының екінші бөлігі де пайдаланылған.
The original music score was composed by John Barry. According to Barry, his idea of carrying the main theme using a harmonica was initially disliked by producers until they heard it fully orchestrated. Along with some popular songs from the period, a notable piece of music was from Mozart's Piano Sonata No.11, K331, and the second movement of Beethoven's seventh Symphony also featured.
Өңдеу
Фильм бастапқыда үш сағатқа созылған, бірақ кейін қысқартылды. Бұл Франсис пен оның ата-анасына, сондай-ақ Франсис пен оның сүйікті адамына берілген экран уақытын азайтуға әкеп соқты. Клиффорд кейін фильмнің тым қысқа болғанын айтқан.
The film originally ran for three hours and was cut down. This meant reduction of the amount of screen time dedicated to Frances and her parents, and Frances and her love interest. Clifford would subsequently claim he felt the film was too short.