Грант Вуд: Американ суретшісі және өңірлік реализм өкілі
Grant Wood
Грант Вуд (1891-1942) – американ суретшісі, «Американдық готика» авторы. Регионализм ағымының өкілі, орталық АҚШ-тың ауылдық өмірін бейнелеген суреттерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші (1891–1942)
саясаткер
American painter (1891–1942)
the politician
Грант Девольсон Вуд (13 ақпан 1891 – 12 ақпан 1942) – американдық суретші, өңірлік реализмнің өкілі. Ол Американың ауылдық Орта Батысын бейнелейтін суреттерімен ең танымал. Оның ең белгілі туындысы – «Американдық готика» (1930), ол 20 ғасырдың басындағы американдық өнердің іріктелген үлгісіне айналды. Вуд 1891 жылғы 13 ақпанда Анамосадан шығысқа қарай 6,43 шақырым жердегі Айова штатының ауылдық аймағында, Хэтти ДеЭтт Уивер Вуд пен Фрэнсис Мэривилл Вудтың отбасында дүниеге келді. Әкесі 1901 жылы қайтыс болғаннан кейін анасы отбасын Седар-Рапидс қаласына көшірді. Содан кейін Вуд жергілікті металл шеберханасында оқушылыққа түсті. Вашингтон орта мектебін бітіргеннен кейін 1910 жылы Миннеаполистегі әйелдер басқаратын «The Handicraft Guild» өнер мектебіне оқуға түсті. 1913 жылы Чикаго өнер институтында білім алып, күмісші ретінде жұмыс істеді.
Grant DeVolson Wood (February 13, 1891February 12, 1942) was an American artist and representative of Regionalism, best known for his paintings depicting the rural American Midwest. He is particularly well known for American Gothic (1930), which has become an iconic example of early 20th century American art.]] Wood was born in rural Iowa, 4 mi (6.43 km) east of Anamosa, on February 13, 1891, the son of Hattie DeEtte Weaver Wood and Francis Maryville Wood. His mother moved the family to Cedar Rapids after his father died in 1901. Soon thereafter, Wood began as an apprentice in a local metal shop. After graduating from Washington High School, Wood enrolled in The Handicraft Guild, an art school run entirely by women in Minneapolis in 1910. In 1913, he enrolled at the School of the Art Institute of Chicago and performed some work as a silversmith.
Мансап
Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында Вуд АҚШ әскеріне қосылып, маскировкалық көріністерді және басқа да өнер туындыларын жасаған суретші болып жұмыс істеді. 1919-1925 жылдары Вуд Седар-Рапидс қалалық мектеп жүйесінде орта мектеп оқушыларына өнер сабақтарын оқытты. Бұл жұмыс оған қаржылық тұрақтылықты қамтамасыз етті, ал маусымдық сипаты Еуропаға жазғы сапарлар жасап, өнерді зерттеуге мүмкіндік берді. Одан әрі, ол 1923-1924 оқу жылында бір жыл бойы Еуропада оқу үшін демалысқа шықты. 1922 жылдан 1935 жылға дейін Вуд анасымен бірге Седар-Рапидстегі ат қорасының шатырында тұрды, оны "5 Тернер аллеясы" деген мекенжайдағы жеке студиясына айналдырды (студияның мекенжайы Вуд оны ойлап тапқанға дейін болған жоқ). 1922-1928 жылдар аралығында Вуд Еуропаға төрт рет сапар шекті, онда ол көптеген сурет салу стильдерін, әсіресе импрессионизм және постымпрессионизмді зерттеді. Алайда, 15 ғасыр фламанд суретшісі Ян ван Эйктің туындылары оған осы техниканың айқындығын қабылдауға және оны жаңа жұмыстарына енгізуге ықпал етті. Сонымен қатар, 1928 жылы Мюнхенге жасаған сапары Седар-Рапидстегі ардагерлер ескерткіш ғимараты үшін оның жобалаған боялған шыны терезелерінің жасалуын қадағалауға арналған еді. 1932 жылы Вуд өзінің туған қаласына жақын жерде суретшілерге Ұлы депрессияны еңсеруге көмектесу үшін Stone City Art Colony-ді құруға көмектесті. Ол өнердегі аймақтық бағыттың жақтаушысы болды және осы тақырыпта ел бойынша лекциялар оқыды. Оның классикалық американдық бейнесі қалыптасқан сайын, Париждегі богемиялық күндері оның қоғамдық бейнесінен жойылды. 1934 жылы Вудқа Айова қаласында жаңа келісімнің қоғамдық өнер жобасының (PWAP) директоры ретінде жұмыс істеу және оқыту ұсынылды. Айова қаласындағы штаб-пәтері мен Айова университетімен байланысы бар болғандықтан, ол Айова штатының Эймс қаласындағы Айова мемлекеттік университеті үшін қабырғалық суреттер жиынтығын жасауға басқа суретшілер мен өнер студенттеріне көмектесті. 1934 жылы PWAP аяқталғаннан кейін Айова университеті оған көркем өнердің доценті лауазымын үш жылға ұсынды. 1941 жылға дейін университеттің өнер мектебінде сурет салудан сабақ берді. Ол осы кезеңде қабырғаға сурет салу жобаларын басқарды, Элизабет Кэтлетт сияқты студенттерге жетекшілік етті, көптеген өзінің туындыларын жасады және университеттің мәдени ортасының маңызды бөлігіне айналды.
Close to the end of World War I, Wood joined the U. S. military, working as an artist designing camouflage scenes as well as other art. From 1919 to 1925, Wood taught art to junior high school students in the Cedar Rapids public school system. This employment provided financial stability, and its seasonal nature allowed him summer trips to Europe to study art. In addition, he took a leave of absence for the 1923–1924 school year so he could spend an entire year studying in Europe. From 1922 to 1935, Wood lived with his mother in the loft of a carriage house in Cedar Rapids, which he turned into his personal studio at "5 Turner Alley" (the studio had no address until Wood made one up). Between 1922 and 1928, Wood made four trips to Europe, where he studied many styles of painting, especially Impressionism and post Impressionism. However, it was the work of the 15th century Flemish artist Jan van Eyck that influenced him to take on the clarity of this technique and incorporate it in his new works. In addition, his 1928 trip to Munich was to oversee the making of the stained glass windows he had designed for a Veterans Memorial Building in Cedar Rapids. In 1932, Wood helped found the Stone City Art Colony near his hometown to help artists get through the Great Depression. He became a great proponent of regionalism in the arts, lecturing throughout the country on the topic. As his classically American image was solidified, his bohemian days in Paris were expunged from his public persona. In 1934, Wood was offered a position working and teaching in Iowa City as Director of a New Deal Public Works of Art Project (PWAP). While headquartered in Iowa City and associated with the University of Iowa, he assisted other artists and art students in producing a set of murals for Iowa State University in Ames, Iowa. Once his PWAP concluded in 1934, the University of Iowa offered a three year term as an Associate Professor of Fine Art. He taught painting at the university's School of Art until 1941. During that time, he supervised mural painting projects, mentored students including Elizabeth Catlett, produced a variety of his own works, and became a key part of the university's cultural community.
Жұмыс
Вуд өмір бойы, өте жас кезінен бастап қайтыс болғанға дейін белсенді суретші болды. Ол көбінесе суреттерімен танымал болғанымен, литография, түйін, көмір, керамика, металл, ағаш және табылған заттар сияқты көптеген техникаларда жұмыс істеді. Өмірі бойы ол Айова штатындағы көптеген компанияларға тұрақты табыс табу үшін өнер талантын ұсынды. Бұл жарнамалар салу, жеделханалардың бөлмелерін жарнамалық буклеттерге суретке түсіру және бір жағдайда, қонақүйдің асханасы үшін жүгері тақырыбындағы интерьерді (оның ішінде люстраны) жобалауды қамтыды.
Wood was an active painter from an extremely young age until his death, and although best known for his paintings, he worked in a large number of media, including lithography, ink, charcoal, ceramics, metal, wood and found objects. Throughout his life he hired out his talents to many Iowa based businesses as a steady source of income. This included painting advertisements, sketching rooms of a mortuary house for promotional flyers and, in one case, designing the corn themed décor (including chandelier) for the dining room of a hotel.
Өңіршілдік
Вуд америкалық регионализм қозғалысымен байланысты, ол негізінен Орта Батыста қалыптасқан және еуропалық абстракцияны қабылдамау арқылы американдық ауылдық тақырыптардың бейнелі суреттерін дамытқан. «Америка готикасы» алғаш рет 1930 жылы Чикаго өнер институтында көрмеге қойылды, ол әлі күнге дейін сол жерде сақтаулы. Оған 300 доллар сыйлық берілді және ол бүкіл елде жаңалықтарға айналып, Вудқа бірден танымал атақ әкелді. Содан бері ол жарнамалар мен карикатуралар үшін көп рет қолданылып, пародияланды. Гертруда Стайн және Кристофер Морли сияқты картинаға жағымды пікір білдірген сыншылар, картинаның ауылдағы шағын қала өмірінің қаталдығы мен шектеулі ойлауын сатиралау мақсатында жасалғанын болжады. Ол Шервуд Андерсонның 1919 жылғы «Уайнсбург, Огайо», Синклер Льюистің 1920 жылғы «Мейн-стрит» және Карл Ван Вехтеннің «Татуировкалы графиня» сияқты романдармен салыстырылатын, американдық ауылдық жерлерді сынға алу тенденциясының бір бөлігі ретінде қарастырылды.
Wood is associated with the American movement of Regionalism, which was primarily situated in the Midwest, and advanced figurative painting of rural American themes in an aggressive rejection of European abstraction. American Gothic was first exhibited in 1930 at the Art Institute of Chicago, where it is still located. It was awarded a $300 prize and made news stories nationwide, bringing Wood immediate recognition. Since then, it has been borrowed and satirized endlessly for advertisements and cartoons. Art critics who had favorable opinions about the painting, such as Gertrude Stein and Christopher Morley, assumed the painting was meant to be a satire of repression and narrow mindedness of rural small town life. It was seen as part of the trend toward increasingly critical depictions of rural America, along the lines of such novels as Sherwood Anderson's 1919 Winesburg, Ohio, Sinclair Lewis's 1920 Main Street, and Carl Van Vechten's The Tattooed Countess.
Жеке өмір
Вуд 1935-1938 жылдары Сара Шерман Максонмен үйленген. Достары бұл некені оның үшін қателік деп санайтын. Вуд өзін жасырған гомосексуал болған. Оның әріптесі Лестер Лонгман оны моральдық принциптерді бұзғаны және өңірлік идеалдарды қолдағаны үшін жұмыстан шығаруға тырысқан. Сынаушы Жанет Маслин оның достары оны "гомосексуал және жалпы киім киген шаруа баласы ретінде өзін көрсетуде сәл әжуалы" деп білгенін айтады. Вуд 1921-1924 жылдары Айова штатының Седар-Рапидс қаласындағы #263 Маунт-Хермон ложасының масоны және мүшесі болды. Мастер-масонның үшінші дәрежесін алғаннан кейін ол 1921 жылы «Фримасондықтың алғашқы үш дәрежесі» атты картинасын жазды. Бірақ 1924 жылдың наурыз айында жарна төлемегендігі үшін ұйымнан шеттетілді және одан әрі осы ұйыммен байланысы болмады. Вуд 51 жасқа толуының алдында Айова университетінің ауруханасында қарын безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол Айова штатының Аномоса қаласындағы Риверсайд зиратында жерленген.
Wood was married to Sara Sherman Maxon from 1935 to 1938. Friends considered the marriage a mistake for him. Wood was a closeted homosexual. There was an unsuccessful attempt by a colleague, Lester Longman, to get him fired both on explicit moral grounds and for his advocacy of regionalism. Critic Janet Maslin states that his friends knew him to be "homosexual and a bit facetious in his masquerade as an overall clad farm boy." Wood was a Freemason and Member of Mount Hermon Lodge #263 in Cedar Rapids, Iowa, from 1921 to 1924. After receiving his third Degree of Master Mason he painted The First Three Degrees of Freemasonry in 1921. However, he was suspended for not paying dues in March 1924, and had no further association with the organization. Wood died at Iowa City university hospital of pancreatic cancer on the eve of his 51st birthday. He is buried at Riverside Cemetery, Anamosa, Iowa.
Мұра
Вуд қайтыс болған кезде оның мүлкі оның әпкесі Нан Вуд Грэмге, «Америкалық готика» картинасында бейнеленген әйелге өтті. Ол 1990 жылы қайтыс болғаннан кейін оның мүлкі, Вудтың жеке заттары және түрлі өнер туындыларымен бірге Айова штатының Давенпорт қаласындағы Фидж өнер мұражайының меншігіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Либерти» кемесі оның құрметіне аталды. Айованың тоғыз аймақтық білім беру агенттігінің бірі – Грант Вуд аймақтық білім беру агенттігі 1974 жылы құрылып, Шығыс Айоваға қызмет көрсетеді. 2009 жылы Грант штаттың ең жоғары азаматтық наградасы – Айова сыйлығымен марапатталды. Грант Вуд өнер колониясы Джим Хейздің 1975 жылы Вудтың тарихи Айова-Ситидегі 1142 Корт-стрит мекенжайындағы үйін сатып алуынан пайда болды. Үй 1978 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді және 2016 жылғы «1142: Кірпіштен тыс» деректі фильмінде көрсетілді. Жылдар өте келе Хейз үйдің артындағы төрт жер учаскесін сатып алды. Бұл қосымша оның 1142-ге қатысты көзқарасын кеңейтіп, Вуд өмірінде Тас қаласындағы сияқты құруға тырысқан колониялар үлгісіндегі, суретшілердің алмаса келетін қауымдастығын құруға мүмкіндік берді. Хейз Айова университетімен серіктестік құрды, және 2011 жылдан бері Грант Вуд өнер колониясы үнемі симпозиумдар өткізіп, сурет салу және сызу, графика және пәнаралық өнер салаларындағы суретшілерге стипендия ұсынады. Стипендия алған суретшілерге 1142 үйінің артындағы үйлерде жабдықталған тұрғын үйлер беріледі.
When Wood died, his estate went to his sister, Nan Wood Graham, the woman portrayed in American Gothic. When she died in 1990, her estate, along with Wood's personal effects and various works of art, became the property of the Figge Art Museum in Davenport, Iowa. The World War II Liberty Ship was named in his honor. One of Iowa's nine regional Area Education Agencies, Grant Wood Area Education Agency was established in 1974 and serves Eastern Iowa. In 2009, Grant was awarded the Iowa Prize, the state's highest citizen honor. The Grant Wood Art Colony grew out of Jim Hayes’s 1975 purchase of Wood's historic Iowa City home at 1142 Court Street. The house was placed on the National Register of Historic Places in 1978 and was featured in the 2016 documentary, 1142: Beyond the Bricks. Over the years, Hayes purchased four land parcels behind the home. This addition led to the expansion of his vision for 1142 to include a rotating community of artists modeled after the colonies that Wood tried to establish in his lifetime such as the one at Stone City. Hayes partnered with the University of Iowa on his vision, and since 2011, the Grant Wood Art Colony holds a recurring symposium and hosts artist fellows in painting & drawing, printmaking, and interdisciplinary performance. The fellows are provided with furnished living quarters in the houses behind 1142.
Жазу
Вуд, Грант. "Баланың күнделікті өміріндегі өнер". "Ауылдық Америка", 1940 жылғы наурыз, 7–9 беттер. "Қалаға қарсы бүлік". Айова қаласы: Клио баспасы, 1935.
Wood, Grant. "Art in the Daily Life of the Child." Rural America, March 1940, 7–9. Revolt against the City. Iowa City: Clio Press, 1935.