Зинфандель: Тегі, тарихы және географиясы

Кіріспе

Жүзімнің сұрпы

Америка Құрама Штаттарының қаласы

Зинфандель (сондай-ақ Примитиво деп те аталады) – қара терілі шарап жүзімінің бір түрі. Бұл сұрып Калифорниядағы жүзімдіктердің 10 пайызынан астам бөлігін құрайды. ДНК-талдау нәтижесінде оның генетикалық тұрғыдан Хорватияның Crljenak Kaštelanski және Tribidrag жүзімдерімен, сондай-ақ Италияның Апулия аймағында дәстүрлі түрде өсірілетін Primitivo сұрпымен (ол 18 ғасырда әкелінген) және Черногорияның Kratošija сұрпымен бірдей екендігі анықталды. Бұл жүзім 19 ғасырдың ортасында АҚШ-қа жеткен, онда ол басқа бір жүзімге берілген атаудың өзгеше нұсқаларымен белгілі болды, мүмкін Австриядан келген "Zierfandler" еді. Жүзім әдетте күшті қызыл шарап береді, бірақ АҚШ-та "Ақ Зинфандель" деп аталатын жартылай тәтті розе (блуш стиліндегі) шараптың сатылымы қызыл шараптан алты есе жоғары. Жүзімнің жоғары қант мөлшері 15 проценттен аспайтын спирт мөлшеріне дейін ашытылуы мүмкін. Қызыл шараптың дәмі одан жасалған жүзімнің пісіп-жеткендігіне байланысты. Салқын аймақтардан алынған шараптарда құлпынай сияқты қызыл жидектердің дәмі басым, ал жылы аймақтарда жасалған шараптарда қара жидек, анис және бұрыш ноталары жиі кездеседі. Жүзімді өсіру кейіннен Жерорта теңізі және оның төңірегіндегі аймақтарға тарады. Хорватияда бір кезде Зинфандельге жақын бірнеше жергілікті сұрыптар болған, олар 19 ғасырда оның шарап өнеркәсібінің негізін құрады. Бұл әртүрлілік жүзімнің Хорватияда басқа жерлерге қарағанда ұзақ уақыт өсірілгенін көрсетеді. Алайда, бұл сұрыптар 19 ғасырдың соңындағы филлоксера эпидемиясынан дерлік жойылды, нәтижесінде Зинфандель 2001 жылы Хорватияның Далмация жағалауында табылған жергілікті "Crljenak Kaštelanski" жүзімінің тоғыз бұтасына дейін азайды. Бұл атаудың пайда болуы, Зинфандель термині алғаш рет қолданылғаннан кейін 40 жыл өткен соң, Примитиво Атлант мұхитынан Италияға әкелінген деген болжамға негізделді; алайда, жүзімнің хорваттық тегінің ашылуынан кейін бұл гипотеза күмәнді болып қалды. Қазіргі кезде Примитиво 18 ғасырда Италияның Апулия аймағына жеке клондар түрінде әкелінген деп есептеледі. Бари қаласына жақын Гиоя-дель-Колле шіркеуінің діни қызметкері Дон Франческо Филиппо Инделликати Загареза сұрпының ерте пісетін ("primo") өсімдігін таңдап, Липонтиге отырғызды. Лонг-Айлендтегі бағбан Джордж Гиббс 1820-1829 жылдар аралығында Шёнбрунн мен Еуропаның басқа жерлерінен жүзім алды. Гиббс 1830 жылы Бостонға барып, сол қаланың Самуэль Перкинс көп ұзамай "Зенфендал" сата бастады. 1830 жылы Гиббс Принцке "Black St. Peters" деген ұқсас сұрпты ұсынды, ол Англиядан келген болуы мүмкін, онда көптеген жүзімдердің атында "St. Peters" бар. Бұл жүзім туралы көп мәлімет жоқ, бірақ 1850 жылдары Калифорнияға келген Black St. Peters 1870 жылдары Зинфандель деп аталған нәрсемен бірдей болды. Бұл Зинфандельдің ескі жүзімдері қазір жоғары сапалы қызыл шарап өндіру үшін бағалы, бірақ олардың көп бөлігі 1920 жылдары, тыйым салу жылдарында (1920-1933) жойылды, бірақ себебі анық емес. Тіпті тыйым салу кезінде де үйде шарап жасау заңды болып қалды, ал кейбір жүзімдіктер үйде шарап жасау үшін жүзімді сатуға көшті. Зинфандель жүзімдері жүзімдіктер маңында тұратын үй шарапшыларының арасында танымал болғанмен, Шығыс жағалауындағы нарықтарға дейін ұзақ сапарда шіруге бейім еді. Қалың терілі Аликанте Буше шіруге аз бейім болғандықтан, бұл және ұқсас сұрыптар үй шараптарын өндіру нарығына кеңінен отырғызылды. 1931 жылы 3000 вагон (шамамен ) Зинфандель жүзімдері жеткізілді, ал Аликанте Боушеттің 6000 вагоны. Ішкі нарықты қамтамасыз ету арқылы тірі қалған көптеген жүзімдіктер Калифорнияның Орталық аңғарында орналасқан, бұл сапалы Зинфандель өсіру үшін оңтайлы емес орта. 1974 және 1981 жылдары американдық шарап жазушылары оны "Калифорнияның түпнұсқасы, басқа жерде өспейді" және "Калифорнияның өз қызыл жүзімі" деп сипаттады. 1972 жылы Саттер Хоум-ның Боб Тринчеро өзінің Девер жүзімдігінің Зинфандель өніміне көбірек танин мен түс беру үшін ыдыстардан шырынды суарып көрді. Ол осы шырынды құрғақ шарап түрінде винификациялап, оны Oeil de Perdrix деген атпен сатуға тырысты, бұл сайнье әдісімен жасалған швейцариялық шарап. Алкоголь, темекі және атыс қарулары бюросы ағылшынша аударма жасалуын талап етті, сондықтан ол атына "Ақ Зинфандель" деп қосты және 220 қорапты сатты. Алайда, 1975 жылы Тринчероның шарабы тұншығып, қант спиртке айналғанға дейін ашытқы өліп кетті. Ақ Зинфандель әлі де АҚШ шараптарының көлем бойынша 9,9 пайызын (құны бойынша 6,3 пайызын) құрайды, қызыл Зинфандель сатылымынан алты есе жоғары. Бірақ 1967 жылы Калифорния университетінің (UCD) профессоры Остин Гохин Италияға барғанда, Примитиводан жасалған шараптың Зинфандельді еске есіргенін байқады. Осы уақытта басқалар да осы байланысты байқады. Примитиво 1968 жылы Калифорнияға әкелінді, ал 1972 жылы ампелографтар оның Зинфандельмен бірдей екенін жариялады. Осы Калифорния жүзімдерінен 1975 жылы жасалған алғашқы шарап та Зинфандельмен бірдей болды. 1975 жылы PhD студенті Уэйд Уолф екі сұрыптың изозималық іздерінің бірдей екенін көрсетті. 1976 жылы Баридегі доктор Ламберти Гохинге Примитиво Хорватияның Плавац Мали сұрпы болуы мүмкін екенін айтты. Хорватияның Далмация аймағында Загреб университетімен бірлесіп зерттеулер жүргізілді. Салыстырмалы егіс сынақтарында "Примитиво таңдаулары Зинфандельге қарағанда жақсырақ болды, олар ерте пісіп, бірдей немесе жоғары өнімділікке ие және бірдей немесе төменгі шіруге бейімділікке ие". Бұл Примитиво Хорватия жүзімінің ерте пісіп кету клоны ретінде таңдалған деген теориямен сәйкес келеді. 1998 жылға қарай Мередиттің командасы Плавац Мали Зинфандель емес екенін, бірақ олардың біреуі екіншісінің ата-анасы екенін түсінді. 2000 жылы олар Примитиво/Зинфандель Плавац Малидің ата-анасы екенін анықтады. Бұл хорваттық жүзімдікте тоғыз Crljenak Kaštelanski жүзім бұтағы басқа мыңдаған жүзім бұтақтарымен араласқан. 2002 жылы Далмацияның Омиш қаласында Pribidrag деген тағы бір сұрып табылды. Екі клондар да Ридж Винеярдс басшылығымен Калифорнияда көбейтілуде, бірақ вирус инфекциялары оларды шығаруды кешіктірді. Сонымен қатар, Примитивоның Калифорниядағы егісі көбейді, онда ол сіңірілуі жағынан туысқандарынан аздап төмен өседі. Оның шараптарында қара жидек және дәмдеуіштердің дәмі көп деп есептеледі. 2012 жылғы Wine Grapes кітабында шарап сарапшылары Жансис Робинсон және Джулия Хардинг, сондай-ақ швейцариялық жүзім генетигі доктор Хосе Вуийямоз Зинфандельдің шығу тегін іздеу туралы мәліметтер келтіреді. Жылдар бойы зерттеулер мен жүзімдердің ДНК-тестілеуінен кейін, Хорватияның Сплит қаласындағы қарт әйелдің бағынан алынған 90 жылдық жүзім өсімдігі Зинфандельдің Хорватия жүзімі екенін, ол кемінде 15 ғасырдан бері Трибидраг деп белгілі болғанын көрсетті. Итальяндық шарап өндірушілер осы ережелерден пайдаланып, Примитиво шараптарын АҚШ-қа Зинфандель деп белгілеп жіберді.

Zinfandel (also known as Primitivo) is a variety of black skinned wine grape. The variety is grown in over 10 percent of California vineyards. DNA analysis has revealed that it is genetically equivalent to the Croatian grapes Crljenak Kaštelanski and Tribidrag, as well as to the Primitivo variety traditionally grown in Apulia, Italy, where it was introduced in the 18th century, and Kratošija in Montenegro. The grape found its way to the United States in the mid 19th century, where it became known by variations of a name applied to a different grape, likely "Zierfandler" from Austria. The grapes typically produce a robust red wine, although, in the United States, a semi sweet rosé (blush style) wine called White Zinfandel has six times the sales of the red wine. The grape's high sugar content can be fermented into levels of alcohol exceeding 15 percent. The taste of the red wine depends on the ripeness of the grapes from which it is made. Red berry fruit flavors like raspberry predominate in wines from cooler areas, whereas blackberry, anise and pepper notes are more common in wines made in warmer areas Cultivation of the vine subsequently spread to the Mediterranean and surrounding regions. Croatia once had several indigenous varieties related to Zinfandel, which formed the basis of its wine industry in the 19th century. This diversity suggests that the grapes have been grown in Croatia longer than anywhere else. These varieties were almost entirely wiped out, however, by the phylloxera epidemic of the late 19th century, eventually reducing Zinfandel to just nine vines of locally known "Crljenak Kaštelanski" discovered in 2001 on the Dalmatian coast of Croatia. This name's appearance, 40 years after the first documented use of the term Zinfandel, was previously thought to suggest that Primitivo was introduced to Italy from across the Atlantic; however, this hypothesis has become unlikely since the discovery of the vine's Croatian origin. Primitivo is now thought to have been introduced as a distinct clone into Italy's Apulia region in the 18th century. Don Francesco Filippo Indellicati, the priest of the church at Gioia del Colle near Bari, selected an early ("primo") ripening plant of the Zagarese variety and planted it in Liponti. George Gibbs, a horticulturist on Long Island, received shipments of grapes from Schönbrunn and elsewhere in Europe between 1820 and 1829. a white grape (Grüner Sylvaner) from Austria's Thermenregion. Gibbs visited Boston in 1830, and Samuel Perkins of that city began selling "Zenfendal" soon afterward. In 1830, Gibbs also supplied Prince with "Black St. Peters," a similar variety that may have come from England, where many vines have "St. Peters" in their names. Little is known about this vine, except that the Black St. Peters that arrived in California in the 1850s was the same as what became known as Zinfandel by the 1870s. These Zinfandel old vines are now treasured for the production of premium red wine, but many were ripped up in the 1920s, during the Prohibition years (1920–1933), but not for the obvious reason. Even during the Prohibition, home winemaking remained effectively legal, and some vineyards embraced the sale of grapes for making wine at home. While Zinfandel grapes proved popular among home winemakers living near the vineyards, it was vulnerable to rot on the long journey to East Coast markets. The thick skinned Alicante Bouschet was less susceptible to rot, so this and similar varieties were widely planted for the home winemaking market. In 1931, 3000 cars – about – of Zinfandel grapes were shipped, compared to 6000 cars of Alicante Bouschet. Many vineyards that survived by supplying the home market were located in California's Central Valley, a non optimal environment for growing quality Zinfandel. In 1974 and 1981, American wine writers described it as "a California original, grown nowhere else" and "California's own red grape". In 1972, Bob Trinchero of the Sutter Home Winery decided to try draining some juice from the vats to impart more tannins and color to his Deaver Vineyard Zinfandel. He vinified this juice as a dry wine, and tried to sell it under the name of Oeil de Perdrix, a Swiss wine made by this saignée method. The Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms insisted on an English translation, so he added "White Zinfandel" to the name, and sold 220 cases. However, in 1975, Trinchero's wine experienced a stuck fermentation, a problem in which the yeast dies off before all the sugar is converted to alcohol. White Zinfandel still accounts for 9.9% of U. S. wine sales by volume (6.3% by value), six times the sales of red Zinfandel. but when University of California, Davis (UCD) professor Austin Goheen visited Italy in 1967, he noticed how the wine made from Primitivo reminded him of Zinfandel. Others also made the connection about that time. Primitivo was brought to California in 1968, and ampelographers declared it identical to Zinfandel in 1972. The first wine made from these California vines in 1975 also seemed identical to Zinfandel. In 1975, Ph. D. student Wade Wolfe showed that the two varieties had identical isozyme fingerprints. Dr. Lamberti of Bari had suggested to Goheen in 1976 that Primitivo might be the Croatian variety Plavac Mali. throughout Dalmatia, in collaboration with the University of Zagreb. Comparative field trials have found that "Primitivo selections were generally superior to those of Zinfandel, having earlier fruit maturity, similar or higher yield, and similar or lower bunch rot susceptibility." This is consistent with the theory that Primitivo was selected as an early ripening clone of a Croatian grape. By 1998, Meredith's team realized that Plavac Mali was not Zinfandel, but that one was the parent of the other. In 2000 they discovered that Primitivo/Zinfandel was one parent of Plavac Mali. This Croatian vineyard contained nine Crljenak Kaštelanski vines mixed with thousands of other vines. In 2002, additional vines, known locally as Pribidrag, were found in the Dalmatian coastal town of Omiš. Both clones are being propagated in California under the aegis of Ridge Vineyards, although virus infections have delayed their release. Meanwhile, plantings of Primitivo have increased in California, where it seems to grow somewhat less vigorously than its sibling. Its wines are reputed to have more blackberry and spice flavors. The 2012 book Wine Grapes Masters of wine Jancis Robinson and Julia Harding and Swiss grape geneticist Dr. José Vouillamoz detail the search for Zinfandel's origins. After years of research and DNA testing of vines from vineyards across the globe, a single 90 year old grapevine from the garden of an elderly lady in Split, Croatia provided the evidence to show that Zinfandel was a Croatian grape that had been known as Tribidrag since at least the 15th century. Italian winemakers have taken advantage of these rules and shipped Primitivo wines to the United States labeled as Zinfandels,

2007 жылғы желтоқсан айының мәліметі бойынша, TTB АҚШ шараптары үшін Зинфандель және Примитиво екеуін де мақұлданған жүзім сұрыптарының тізіміне енгізді, бірақ оларды синонимдер ретінде тізімдемеді; сондықтан АҚШ өндірушілері шарапты Зинфандель немесе Примитиво деп белгілеуі керек. алынып тасталды.

Америка Құрама Штаттары

Зинфандель Америка Құрама Штаттарының барлық аймақтарында өсіріледі, бірақ Калифорния ең көп мөлшерін өсіреді.

Басқа жерлер

Хорватиялық Crljenak Kaštelanski түрі зинфанделмен байланысы анықталғанға дейін Хорватияда жеке сорт ретінде бөтелкеге құйылмаған. Батыс Австралияда, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Муджиде және Оңтүстік Австралияның Макларен Вэйл аймағында да шағын Зинфандель егістіктері бар. Оңтүстік Африка зинфанделдің шағын көлемде өндірісін жүзеге асырады, соның ішінде елдегі зинфандел өндірушілерінің қатарындағы бір шаруашылық және халықаралық жүлде иегері бар. Францияда Ко́т-де-Тонг аймағында бір гектар зинфандел өсіріледі, оны Domaine de l'Arjolle сатады.

Жүзім шаруашылығы және шарап жасау

Зинфандель бұталары өте күшті және жылы, бірақ тым ыстық емес климатта жақсы өседі, себебі ыстық ауа райында жүзім кеуіп қалуы мүмкін. Зинфандельдің жұқа қабықты жүзімдері үлкен, тығыз шоғырларға жиналады және кейде шоғыр шіруіне бейім болады. Жемісі орташа ерте піседі және жоғары қантты құрамды шырын береді. Ауа райы мүмкіндік берсе, жүзімді кештен жинап, десерттен жасалған шараптарға қолдануға болады. ZPC, Black St. Peters, Zenfendal, Zinfardel, Zinfindal, Taranto, Tribidrag, Zeinfandall, Zinfardell, Zinfindel, Zinfandal.