Кіріспе

Американдық суретші Альберт Гертер (2 наурыз 1871 – 15 ақпан 1950) – американдық суретші, иллюстратор, монументалды суретші және интерьер дизайнері. Ол Нью-Йорк қаласында дүниеге келді, Джеймс Кэрролл Беквитпен Көркемөнер студенттері лигасынан оқыды, содан кейін Парижде Жан Поль Лоуренс пен Фернан Кормонмен бірге білім алды. Гертер 1912 жылы ұлдары Эвериттің (сол жақта) және Кристианның (оң жақта) толық мөлшердегі екі портретін салған, оны оның досы В. Эверит Мейси Метрополитен өнер мұражайына сыйлаған. 1918 жылы Эверит Гертер Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болғаннан кейін, Метрополитен «Колледж студенттерінің портретін» суретшіге қайтарды, ал Мейси орнына Гертердің «Жас орыс дворянының портретін» сыйлады. «Муза» (1894), Вирджинияның көркемөнер мұражайы. «Қызыл шашты әйел» (1894), Смитсоновтың американдық өнер мұражайы. «Гесперидтер бағы» (шамамен 1898), жеке коллекция. «Отбасылық топ» (1898), жеке жинақ. «Гамлет костюміндегі автопортрет» (шамамен 1900), Смитсоновтың американдық өнер мұражайы. «Кортлендт Палмердің портреті» (1906), Метрополитен өнер мұражайы. Композитордың пианинода ойнап отырғаны бейнеленген. «Гүлдер мен жемістермен натюрморт» (шамамен 1910), Гудзон өзені мұражайы. «Рим моншасы» (шамамен 1910), Питтсбург Атлетикалық қауымдастығы (жеке клуб). «Анна Мария Ричардсон Харкнестің портреті» (Бенджамин Кертис Портерден кейін), (1910–1915), Йель университетінің өнер галереясы. «Колледж студенттерінің портреті» (1912), жеке коллекция. Суретшінің ұлдары Эверит пен Кристиан Гертердің екі портреті. «Жас орыс дворянының портреті» (шамамен 1918), Метрополитен өнер мұражайы. «Пилгун Юн – «Аладдин» рөлінде» (шамамен 1923), Бруклин мұражайы. «Ұлттық ғылым академиясының негізін қалаушылар» (1924), Ұлттық ғылым академиясы, Вашингтон, Колумбия округі. Президент Линкольннің 1863 жылғы Ұлттық ғылым академиясын құру туралы заңға қол қоюы бейнеленген. «Бувье егіздері» (1926), жеке коллекция. Мод пен Мишель Бувьедің екі портреті, Жаклин Бувье Кеннеди Онассистің тәтелері. «Эдвард С. Харкнестің портреті» (1931), Йель университетінің өнер галереясы.

Суреттер

Ол "Ladies' Home Journal" және басқа журналдардың обложкаларын суреттеді, сондай-ақ көптеген кітаптарды иллюстрациялады. Ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған бірнеше плакат жасады.

Таспалар

Суретші мамандығымен айналысса да, мырза Гертер кездеме текстурасын жақсы түсінеді, оны тоқыма станогында жеке жұмыс істеу арқылы жетілдірген. Әсіресе қызықты болуы керек – қазір тоқыма станоктарында жасалып жатқан 26 панельдік жиынтық, ол Питер Стьювесант ұзын сапталған түтінін тартып, голланд тілінде ашу айтқан заманнан бастап Нью-Йорк тарихын бейнелейді. Нью-Йорк тарихы (1912) 28 панель, МакАлпин қонақ үйі, Нью-Йорк қаласы. Ұлы крест жорығы (1920), Кранбрук өнер мұражайы, Блумфилд Хиллз, Мичиган штаты.

Ішкі дизайн

Гертер Сан-Францискодағы Лоудың Уорфилд театры (1923) үшін испандық отаршылдық жаңғыру стиліндегі интерьерлерді жобалады, соның ішінде сахна алдындағы қабырғаға испандық бишілердің суретін салды. Ол Нью-Йорктегі Бродвейдің Мартин Бек театры (1924) үшін византиялық жаңғыру стиліндегі интерьерлерді жобалады, ол 2003 жылы Аль Хиршфельд театры деп аталды.

Криктер

1894 жылы күйеу жігіттің анасы Мэри Майлз Гертер үйлену тойына сыйлық ретінде Лонг-Айлендтің Ист-Хэмптон қаласында Монток тас жолы мен Георгика тоғаны арасындағы жер учаскесін сыйлады. 1899 жылы олар сәулетші Гросвенор Атербери жобалаған, 40 бөлмелі, Жерорта теңізі стиліндегі «Крикс» вилласын салды. Мүліктің жағалау бойындағы ұзындығы шамамен бір шақырымды құрады. Виллада әрбір суретшінің жеке жұмыс істеуі үшін «оның және оның» суретші студиялары болды. Адель Гертер кеңейтілген бақтарды жобалады. 1912 жылы Альберт Гертер 56x35 фут көлемдес, жеке театр ретінде де пайдаланылған үлкен студия салды, онда Энрико Карузо, Изадора Дункан және Анна Павлова өнер көрсетті. Альберт Гертердің Лонг-Айлендтегі Ист-Хэмптон қаласындағы ауылдық үйі – сәулет өнеріндегі түс схемасының ең көрнекті мысалдарының бірі. Үй теңізге тым жақын салынған, сондықтан судың көк-жасыл және аспанның ашық көк түсі түс жоспарының бір бөлігі ретінде қасады түрде ескерілді. Альберт Гертердің ниеті, мүмкін болса, Сицилиядағы үйдің әсерін беру болды, сондықтан ол үйді қызғылт сары штукатурмен және мыс шатырмен салды. Теңіз желдері қабырғалардың текстурасын жұмсартты және түсін сальмон түсіне дейін тереңдетті, ал мыс шатыр теңіз түсін қайталайтын көк-жасыл түске айналды. Үйдің алдында қызыл, сары және қызыл гүлдермен безенілген кең террасалар бар, ал үйдің артында көк және жасыл персиялық плиткалармен және үлкен көк итальяндық құмыралармен жасалған парсы бағы орналасқан. Бұл жерде көк және қызғылт гүлдерге, сондай-ақ олардың арасындағы аметист түстеріне рұқсат етілген. Қара жасыл ағаштар мен бұталар кеңінен қолданылды, бұл Максфилд Пэрриштің жарқын шығыс бақшаларын еске түсіреді. 1946 жылы әйелі Адель «Крикс» вилласында қайтыс болғаннан кейін Альберт Гертер Калифорнияға көшіп кетті. Оның өлімінен кейін ұлы Кристиан Гертер 1951 жылы мүлікті Альфонсо А. Оссориоға сатты. Оссорио үйді өнер коллекцияларын көрсету үшін галерея ретінде пайдаланды және 20 жыл бойы экзотикалық қылқан жапырақты ағаштарды отырғызып, бақты көркейтіп, оның айналасына жарқын түсті заттардан жасалған мүсіндерін орналастырды. 1975 жылы ол «Крикс» вилласын Табиғатты қорғау қорына сыйлады. 1990 жылы Оссорио қайтыс болғаннан кейін, оның серіктесі, биші Тед Драгон мүлікті 25 миллион АҚШ долларына сатуға ұсынды. Қазір мүлікке Рональд Перлман иелік етеді.

Эль Мирасол

Адель мен Альберт Гертер Калифорнияда көп уақытын 1904 жылы Санта-Барбарадағы анасының "Эль Мирасол" мүлкінде өткізді. Мэри Майлз Гертер сол жерде Роберт Луис Стивенсонның жесірі Фанни Вандегрифт сияқты достарын қабылдады (кейіннен ол зейнеткерлікке шығып, 1914 жылы "Эль Мирасолда" қайтыс болды). Бұл отель теңгерімді дизайнымен және жеке тыныштығымен ғана емес, сонымен қатар Вандербильттер, Рокфеллерлер, Гуггенхаймдер, Чарльз Кроккердің мұрагерлері, Дж. П. Морган және Филип Данфорт Армор сияқты бай клиенттерімен де әйгілі болды.

Құрметтер

Ол 1906 жылы Ұлттық дизайн академиясының қосымша мүшесі болып сайланды, ал 1943 жылы толық академик атағын алды. Ол Америка суретшілері қоғамының, Америка акварель қоғамының, Нью-Йорк су бояу клубының, монументалды суретшілер қоғамының және Century клубының мүшесі болды.