Рокуэлл Кент: Американ суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық суретші (1882–1971)

Рокуэлл Кент (21 маусым 1882 – 13 наурыз 1971) – американдық суретші, гравюрашы, иллюстратор, жазушы, теңізші, оқиғашы және саяхатшы.

Өмірбаян

Роквелл Кент Нью-Йорктің Тарритаун қаласында дүниеге келген. Кенттің тегі – ағылшын. Ол өмірінің басында Нью-Йорк қаласы мен айналасында көп уақыт өткізді, онда Хорас Манн мектебінде оқыды. Кент замандас суретшілер мен теориялық ойшылдардың бірнешесінен сабақ алды. 1900 жылдың күзінде ол Артур Уэсли Доудан композиция және дизайнды, ал 1900 мен 1902 жылдар аралығындағы үш жаз бойы Уильям Меррит Чейстен сурет салуды үйренді, содан кейін 1902 жылдың күзінде Чейс негізін салған Нью-Йорк өнер мектебінде Роберт Анридің сабағына қатысты. 1903 жылдың жазында Нью-Гэмпшир штатының Дублин қаласында Кент суретші және табиғатты зерттеуші Эбботт Хендерсон Тейердің шәкірті болды. Колумбия университетіндегі сәулет білімі Кентті 1900-ші және 1910-шы жылдары архитектуралық эскиздер жасау және ағаш ұстасы болу жұмысына дайындады. Колумбияда Кент болашақ куратор Карл Зигроссермен достық қарым-қатынас жасады, ол оның жақын досы, қолдаушысы және серіктесі болды. Кенттің Монднок тауы мен Нью-Гэмпширдің алғашқы суреттері 1904 жылы Нью-Йорктегі Америка суретшілері қоғамында көрсетілді, ал Дублин тоғанын Смит колледжі сатып алды. 1905 жылы Кент Мэн штатындағы Монхейган аралына сапар шекті және оның қатал және ескі сұлулығы келесі бес жыл бойы оған шабыт берді. Оның Монхэганға арналған алғашқы суреттері 1907 жылы Нью-Йорктегі Клаузен галереясында үлкен жаңғырыс тудырды. Бұл туындылар оның американдық модернист ретіндегі беделін қалыптастырды және бүкіл елдегі музейлерде, соның ішінде Метрополитен өнер мұражайында, Сиэтл өнер мұражайында, Нью-Британ америкалық өнер мұражайында және Сан-Францискодағы Көркем өнер мұражайларында көруге болады. Кенттің туындыларын мақтаған сыншылардың қатарында "The Sun" газетінен Джеймс Хунекер де болды, ол Кенттің белсенді қылқаламмен жұмыс істеуін және батыл түс үйлесімсіздіктерін жоғары бағалады. (Хунекер "Сегіздер" суреттерін "күрт реакциялық" деп атады.) 1910 жылы Кент тәуелсіз суретшілердің көрмесін ұйымдастыруға көмектесті, ал 1911 жылы Артур Б. Дэвиспен бірлесіп "Он екі" және "Кенттің шатыры" деп аталған Он екі суретшінің суреттері мен графикалық туындыларының тәуелсіз көрмесін ұйымдастырды. 1911 жылғы көрмеге Марсден Хартли, Джон Марин және Макс Вебер (бірақ Джон Слоан, Роберт Анри немесе Джордж Беллоус емес) қатысты. 1913 жылы Манхэттендегі тарихи Армори шоуы өтіп жатқанда Кент архитектуралық тапсырмамен Миннесота штатының Винона қаласында болды. Торо мен Эмерсонның еңбектерін оқыған трансценденталист және мистик Кент шөл даланың қаталдығы мен сұлулығынан шабыт алды. Монхейганнан кейін ол ұзақ уақыт бойы Винонада, Миннесотада (1912-1913), Ньюфаундлендте (1914-1915), Аляскада (1918-19), Вермонтта (1919-1925), Отын жерінде (1922-23), Ирландияда (1926) және Гренландияда (1929; 1931-32; 1934-35) өмір сүрді. Оның осы қиын жерлерден жасаған пейзаждар мен теңіз суреттері сериясы табиғат әлемінің құпиялары мен ғажайыптарын бейнелейтін Символизм рухын жеткізеді. "Мен жеке өзімді білдіруді қаламаймын, мен элементарлы, шексіз нәрсені қалаймын; Мен мәңгілік ырғақты суретке түсіргім келеді" деді Кент. 1918 жылдың жазында Кент тоғыз жасар ұлымен Аляска шекарасына сапар шекті. "Wilderness" (1920) – Кенттің бірнеше оқиғалық естеліктерінің біріншісі, ол үйіне жазған хаттарының өңделген және суреттелген жинағы. "New Statesman" (Лондон) журналы "Wilderness" кітабын " Leaves of Grass" жарық көргеннен бері Америкадан шыққан ең керемет кітап" деп сипаттады. 1919 жылдың наурыз айында суретшінің Нью-Йоркке оралуымен Джордж Палмер Путнам және басқалар, соның ішінде Гертруда Вандербильт Уитнидің көмекшісі Джулиана Форс суретшіні "Роквелл Кент, Inc." ретінде тіркеді, оның Вермонттағы жаңа шаруашылығын қолдау үшін және 1920 жылы Нью-Йорктегі Кнодлер галереясында Аляскадан әкелген суреттерін көрсетуге көмектесу үшін. Кенттің Аляскадан жасаған майлы эскиздері – жарық пен түстің біркелкі көлденең зерттеулері – Кнодлерде "Impressions" деген атпен көрсетілді. Олардың Джеймс Эбботт Макнилл Уистлердің (1834-1903) кішкентай және бос майлы эскиздерімен, көбінесе "Аранжировкалар" деп аталатын көркемдік байланысы Кенттің Уистлердің гениалдығына деген құрметін көрсетеді. 1926 жылы баспагер Р.Р. Доннелли Ричард Генри Дананың "Масттан екі жыл бұрын" кітабының суреттелген нұсқасын шығаруды ұсынған кезде Кент оның орнына "Моби Дик" кітабын ұсынды. 1930 жылы Чикагодағы Лейкссайд баспасында жарық көрген үш томдық шектеулі басылым (1000 дана) Кенттің қара және ақ қаламмен/щеткамен және сиямен жасалған суреттерімен толтырылды және дереу сатылып кетті; Random House та саудалық басылымды шығарды. Кенттің джаз дәуірінің юморисіне қабілеті көпке белгісіз. "Hogarth Jr." атты қаламгер ретінде Кент Vanity Fair, New York Tribune, Harper's Weekly және түпнұсқа Life журналдарында жарияланған ондаған ойшау және өткір суреттер жасады. Ол 1918 жылы аяқтаған және Ванамакердің универмагында көрсеткен әйнек бетіне боялған суреттеріне де Hogarth Jr. стилін қолданды. (Осы әйнек суреттерінің екеуі Колумбус өнер мұражайының коллекциясында сақталады, ол модернист коллекционер Фердинанд Хауальдтың мұрасының бір бөлігі). "Rockwell Kent: The Mythic and the Modern" кітабында Джейк Милграм Вин Hogarth Jr.-ға арналған жеке тарауды арнап, оның бірнеше суреттерін және әйнек бетіне боялған суреттерін жариялайды. 1920-ші жылдары Кент жиі иллюстрация саласына қатысты және көптеген жетекші журналдардың мұқабаларында пайдалану үшін суреттер жасады. Мысалы, Кенттің қаламмен, щеткамен және сиямен жасалған суреттері 1927 жылы "Adventure" тақырыпты журналының мұқабасында жарияланды, соның салдарынан "Time" журналы "Adventure" басқа 'пулп' журналдардан ерекшеленетінінің себебі – ол бір кезде толығымен Роквелл Кенттің суреттерімен безендірілген" деді. 1939 жылы Вернон Килнс Кент салған үш сериядағы суреттерді (Моби Дик, Саламина, Америкамыз) заманауи қытай аспап-сапарына көшірді. 1920-ші немесе 1930-шы жылдары Өнер студенттері лигасының студенті болған Кент Вильгельмина Вебер Фурлонг және Томас Фурлонг сияқты көптеген суретшілермен танысып, достық қарым-қатынас жасады. Массачусетс штатындағы Деннис қаласындағы Кейп Плейхаус пен Киноның негізін қалаушы және продюсері Реймонд Мур Кентті киноға қабырға суреттерін салуға шақырды, соның ішінде кино төбесіне өте кең сурет салды. Суреттерді көшіру және салу жұмысын Кенттің серіктесі Джо Миелзинер (1901-1976) және Нью-Йорк қаласынан келген декорация суретшілері жасады. 1927 жылы Сакко мен Ванцеттидің өлім жазасын атқаруға наразылық білдіріп, Массачусетс штатынан алыс тұрған Кент шындығында 1930 жылдың маусымында үш күнге Денниске барып, мұңдыққа толы қабырға суреттерін салуға қатысты, ұсыныстар мен түзетулер жасады. Кенттің және Миелзинердің қолдары киноның қарама-қарсы қабырғаларында тұр. 1927 жылы Кент Нью-Йорк штатының солтүстігіне көшіп, онда ол Адриондак шаруашылығын сатып алды. "Asgaard" деп атаған ол өмірінің соңына дейін онда тұрды және ондағы студиясынан көптеген сурет салу және графикалық жұмыстарды орындады. 1929 жылдың жазында Кент Гренландияға сурет салу экспедициясына барды, ал оның оқиғалары (және оқиғалары) 1930 жылы жарық көрген "N by E" кітабында баяндалған. Даниялық Арктика зерттеушілері Питер Фрухен мен Кнуд Расмуссенмен осы сапарда танысқаннан кейін Кент Гренландияға оралып, сурет салу және жазуды жалғастыруға бекінді. Ол Арктика аймағының үстіндегі шағын балықшылық поселкесі Игдлорсуитте (немесе Иллорсуитте) екі жыл (1931-1932 және 1934-1935) өмір сүрді, онда ол өміріндегі ең маңызды және танымал суреттерін жасады. Оның Гренландиядағы мәдениеттермен болған қарым-қатынасының ішінде неміс кинорежиссері және актрисасы Лени Рифеншталь да болды, ол "S. O. S. Iceberg" фильмінің түсірілім тобымен бірге қысқа мерзімге Иллорсуитке келді. Кенттің өзінің кино жасау армандары, инуиттерді бейнелейтін квази-документалды фильмді қоса алғанда, әлі де...

Rockwell Kent was born in Tarrytown, New York. Kent was of English descent. He lived much of his early life in and around New York City, where he attended the Horace Mann School. Kent studied with several influential painters and theorists of his day. He studied composition and design with Arthur Wesley Dow at the Art Students League in the fall of 1900, and he studied painting with William Merritt Chase each of the three summers between 1900 and 1902 at the Shinnecock Hills Summer School of Art, after which he entered in the fall of 1902 Robert Henri's class at the New York School of Art, which Chase had founded. During the summer of 1903, in Dublin, New Hampshire, Kent was apprenticed to painter and naturalist Abbott Handerson Thayer. An undergraduate background in architecture at Columbia University prepared Kent for occasional work in the 1900s and 1910s as an architectural renderer and carpenter. At Columbia, Kent befriended future curator Carl Zigrosser, who became his close friend, supporter, and collaborator. Kent's early paintings of Mount Monadnock and New Hampshire were first shown at the Society of American Artists in New York in 1904, when Dublin Pond was purchased by Smith College. In 1905 Kent ventured to Monhegan Island, Maine, and found its rugged and primordial beauty a source of inspiration for the next five years. His first series of paintings of Monhegan were shown to wide critical acclaim in 1907 at Clausen Galleries in New York. These works form the foundation of his lasting reputation as an early American modernist, and can be seen in museums across the country, including the Metropolitan Museum of Art, Seattle Art Museum, New Britain Museum of American Art, and the Fine Arts Museums of San Francisco. Among those critics lauding Kent was James Huneker of the Sun, who praised Kent's athletic brushwork and daring color dissonances. (It was Huneker who deemed the paintings of The Eight as "decidedly reactionary".) In 1910, Kent helped organize the Exhibition of Independent Artists, and in 1911, together with Arthur B. Davies he organized An Independent Exhibition of the Paintings and Drawings of Twelve Men, referred to as "The Twelve" and "Kent's Tent". Painters Marsden Hartley, John Marin, and Max Weber (but not John Sloan, Robert Henri, or George Bellows) participated in the 1911 exhibition. Kent was away in Winona, Minnesota, on an architectural assignment when the historic Armory Show took place in Manhattan in 1913. A transcendentalist and mystic in the tradition of Thoreau and Emerson, whose works he read, Kent found inspiration in the austerity and stark beauty of wilderness. After Monhegan, he lived for extended periods of time in Winona, Minnesota (1912–1913), Newfoundland (1914–15), Alaska (1918–19), Vermont (1919–1925), Tierra del Fuego (1922–23), Ireland (1926), and Greenland (1929; 1931–32; 1934–35). His series of land and seascapes from these often forbidding locales convey the Symbolist spirit evoking the mysteries and cosmic wonders of the natural world. "I don't want petty self expression", Kent wrote, "I want the elemental, infinite thing; I want to paint the rhythm of eternity." In the late summer of 1918, Kent and his nine year old son ventured to the American frontier of Alaska. Wilderness (1920), the first of Kent's several adventure memoirs, is an edited and illustrated compilation of his letters home. The New Statesman (London) described Wilderness as "easily the most remarkable book to come out of America since Leaves of Grass was published." Upon the artist's return to New York in March 1919, publishing scion George Palmer Putnam and others, including Juliana Force—assistant to Gertrude Vanderbilt Whitney—incorporated the artist as "Rockwell Kent, Inc." to support him in his new Vermont homestead while he completed his paintings from Alaska for exhibition in 1920 at Knoedler Galleries in New York. Kent's small oil on wood panel sketches from Alaska—uniformly horizontal studies of light and color—were exhibited at Knoedler's as "Impressions." Their artistic lineage to the small and spare oil sketches of James Abbott McNeill Whistler (1834–1903), which are often entitled "Arrangements," underscores Kent's admiration of Whistler's genius. Approached in 1926 by publisher R. R. Donnelley to produce an illustrated edition of Richard Henry Dana Jr.'s Two Years Before the Mast, Kent suggested Moby Dick instead. Published in 1930 by the Lakeside Press of Chicago, the three volume limited edition (1,000 copies) filled with Kent's haunting black and white pen/brush and ink drawings sold out immediately; Random House also produced a trade edition. Less well known are Kent's talents as a jazz age humorist. As the pen and ink draftsman "Hogarth Jr.," Kent created dozens of whimsical and smartly irreverent drawings published by Vanity Fair, New York Tribune, Harper's Weekly, and the original Life. He also brought his Hogarth Jr., style to a series of richly colored reverse paintings on glass that he completed in 1918 and exhibited at Wanamaker's Department Store. (Two of these glass paintings are in the collection of the Columbus Museum of Art, part of the bequest of modernist collector Ferdinand Howald.) In Rockwell Kent: The Mythic and the Modern, Jake Milgram Wien devotes an entire chapter to Hogarth Jr. and reproduces several of the ink drawings and reverse paintings on glass. Kent frequently crossed into the realm of illustration in the 1920s and contributed drawings for reproduction on the covers of many leading magazines. For example, Kent's pen, brush, and ink drawings were reproduced on the covers of the pulp magazine Adventure in 1927, leading Time magazine to say that "if it were distinguished for nothing else, Adventure would stand apart from rival 'pulps' because it was once entirely illustrated by Rockwell Kent " Decorative work ensued intermittently: in 1939, Vernon Kilns reproduced three series of designs drawn by Kent (Moby Dick, Salamina, Our America) on its sets of contemporary china dinnerware. At the Art Students League in the 1920s or 1930s, Kent met and befriended many artists, including Wilhelmina Weber Furlong and Thomas Furlong. Raymond Moore, founder and impresario of the Cape Playhouse and Cinema in Dennis, Massachusetts, contracted with Rockwell Kent for the design of murals for the cinema—including an extraordinarily expansive mural for the ceiling. The work of transferring and painting the designs on the span was done by Kent's collaborator Jo Mielziner (1901–1976) and a crew of stage set painters from New York City. Ostensibly staying away from the state of Massachusetts to protest the Sacco and Vanzetti executions of 1927, Kent did in fact venture to Dennis in June 1930 to spend three days on the scaffolding, making suggestions and corrections. The signatures of both Kent and Mielziner appear on opposite walls of the cinema. In 1927, Kent moved to upstate New York where he had acquired an Adirondack farmstead. Asgaard, as he named it, was his residence for the remainder of his life, and from his studio there he worked tirelessly on countless painting and drawing assignments. In the summer of 1929, Kent sailed on a painting expedition to Greenland, and his adventures (and misadventures) are recounted in the best selling N by E (1930). After meeting Danish Arctic explorers Peter Freuchen and Knud Rasmussen on this trip, Kent determined to return to Greenland to paint and write. He spent two years (1931–32 and 1934–35) above the Arctic Circle in a tiny fishing settlement called Igdlorssuit (or Illorsuit), where he conceived some of the largest and most celebrated paintings of his career. His cross cultural encounters in Greenland included Leni Riefenstahl, the famed German filmmaker/actor, who was briefly in Illorsuit with the film crew of S. O. S. Iceberg. Kent's own movie making aspirations, including a quasi documentary film featuring the Inuit, are explored in Rockwell Kent and Hollywood (Jake Milgram Wien, 2002), cited below. Many of Kent's historic photographs and hand tinted lantern slides are reproduced for the first time in North by Nuuk: Greenland after Rockwell Kent (Denis Defibaugh, 2019), also cited below. As World War II approached, Kent shifted his artistic agenda, becoming increasingly active in progressive politics. In 1937, the Section of Painting and Sculpture of the U. S. Treasury commissioned Kent, along with nine other artists, to paint two murals in the New Post Office building at the Federal Triangle in Washington, DC; the two murals are named "Mail Service in the Arctic" and "Mail Service in the Tropics" to celebrate the reach of domestic airborne postal service. Kent included (in an Alaska Native language and in tiny letters) a polemical statement in the painting, apparently a message from the indigenous people of Alaska to the Puerto Ricans, in support of decolonization. As translated, the communication read "To the peoples of Puerto Rico, our friends: Go ahead, let us change chiefs. That alone can make us equal and free". The incident caused some consternation. Kent's patriotism never waned in spite of his often critical views of American foreign policy and his impatience with the promises of capitalism. He remained America's premier draftsman of the sea, and during World War II he produced a series of pen/brush and ink maritime drawings for American Export Lines and began another series of pen/brush and ink drawings for Rahr Malting Company which he completed in 1946. The drawings were reproduced in To Thee!, a book Kent also wrote and designed celebrating American freedom and democracy and the important role immigrants play in constructing American national identity. In 1948, Kent was elected to the National Academy of Design as an Associate member, and in 1966 he became a full Academician. Kent passed away at his home in the Adirondacks in 1971.

Саясат

Салыстырмалы түрде жақсы жағдайда өскенмен, Кент өмірінің басында радикалды саяси көзқарастар қалыптастырды және 1904 жылы Америка Социалистік партиясына қосылды. Сол жылы ол алғашқы президенттік дауысын Юджин Дебске берді және өмірінің соңына дейін кез келген жағдайда социалистік идеяларды талқылауға дайын болды. Жеке тәжірибесі мен өнеріндегі шеберлігі арқылы еңбек құндылығын түсінгендіктен, ол кәсіподақтарды ынталы түрде қолдады. 1912 жылы ол қысқа мерзімге Дүниежүзілік өнеркәсіптік жұмысшылар ұйымына қосылды және Америка Еңбек Федерациясы мен Өнеркәсіптік Ұйымдар Конгресінің кәсіподақтарына әр түрлі уақытта мүше болды. Кенттің саяси белсенділігі 1930 жылдардың соңында күшейді, ол мәдени халықтық фронттың бірнеше бастамасына қатысты, оның ішінде Испания Республикасын қолдау және фашизмге қарсы күрес. Ең маңыздысы, ол 1936 жылы құрылған Америка Суретшілер Конгресіне қатысты, кейін Америка Суретшілер Одағының және Америка Суретшілер Лигасының басшысы болып қызмет етті, олар суретшілерді кеңестерге, мұражайларға және дилерлерге таныстыруға тырысты. 1948 жылы ол Генри Уоллестің Прогрессивтік партиясының президенттік үміткерлігін қолдап, Америка Еңбек партиясынан Конгресске кандидат болды, бұл Нью-Дил саясатын кеңейтудің ең жақсы жолы деп есептеді. Соғыстан кейінгі жаңа жағдайда Кент ядролық қаруды жоюды және Американың соғыстағы одақтасы – Кеңес Одағымен достық қарым-қатынасты сақтауды жақтады. Бұл оны АҚШ-тың «суық соғыс» саясатына қарсы жағдайға түсірді. Кеңес Одағы Кенттің туындыларын кеңінен насихаттады, ол Джозеф Маккартимен байланыста болған жүздеген зиялылар мен шығармашылық тұлғалардың нысанасына алынды, бірақ Кент пен Уильям Гроппер ғана графикалық суретшілер ретінде мақұлданды. Кент коммунист емес еді және өзінің саяси көзқарастарын американдық демократияның ең жақсы дәстүрлеріне сай деп санайтын. Алайда, Стокгольмге шақыруға және Дүниежүзілік бейбітшілік кеңесіне қатысқаны үшін 1950 жылы оның паспорты тоқтатылды. 1958 жылдың маусымында АҚШ Жоғарғы Соты «Кентке қарсы Даллес» ісінде оның азаматтық құқықтарын бұзу болып табылатын тыйым салуды жойды. Сонымен қатар, Кент Халықаралық жұмысшылар ұйымының басшысы ретінде де шабуылға ұшырады, бұл солшылдар мен иммигранттар қолдаған өзара көмек және мәдени қоғам еді. 1951 жылы Кент сотта өзінің коммунист екені туралы жалған куәліктерді жоққа шығарды. 1957 жылдан 1971 жылға дейін Кент Америка-Кеңес достығының ұлттық кеңесінің президенті болды. 1957-1958 жылдары өзінің туындылары Пушкин атындағы Мемлекеттік көркемсурет мұражайында, Мемлекеттік Эрмитаж мұражайында, Киевтегі Батыс және Шығыс өнері мұражайында, Одессадағы Батыс және Шығыс өнері мұражайында және Ригадағы Мемлекеттік көркемсурет мұражайында көрсетілгеннен кейін, ол 1960 жылы бірнеше жүз суреті мен эскизін Кеңес халқына сыйға тартты («Роквелл Кенттің ұмытылған пейзаждары» каталогы бойынша: Скотт Р. Феррис және Эллен Пирс. Шығыс кітаптары. 1998 ж.). Кейіннен ол Кеңес Одағының Көркемсурет академиясының құрметті мүшесі болды және 1967 жылы Халықаралық Лениндік бейбітшілік сыйлығын алды. Кент сыйлық ақшасын Солтүстік және Оңтүстік Вьетнамның әйелдері мен балаларына беруді қалады. (Кенттің сыйлығының мәнін оның әйелі Салли Фред Льюис түсірген және жазған 2005 жылғы «Роквелл Кент» деректі фильмінде түсіндіреді.)

Although he came from a relatively privileged background, Kent formed radical political views early in life, joining the Socialist Party of America in 1904. He cast his first presidential vote for Eugene Debs that year, and for the rest of his life was ready to debate socialist ideas on any occasion. His respect for the dignity of labor, acquired through personal experience and the skills of his craft, also made him a strong supporter of unions. He briefly joined the Industrial Workers of the World in 1912 and belonged at various times to unions in the American Federation of Labor and the Congress of Industrial Organizations. Kent's political activism came to the fore in the latter part of the 1930s, when he took part in several initiatives of the cultural popular front, including support for the Spanish Republic and the subsequent war against fascism. Most notably, he participated in the American Artists' Congress at the time of its formation in 1936 and later served as an officer of the Artists' Union of America and then the Artists' League of America in their efforts to represent artists to boards, museums and dealers. In 1948 he stood for Congress as an American Labor Party candidate supporting Henry Wallace's Progressive Party presidential campaign as the best option for extending the legacy of the New Deal. In the changing postwar context, Kent advocated nuclear disarmament and continued friendship with America's wartime ally, the Soviet Union. This placed him on the wrong side of American Cold War policies. The Soviet Union extensively promoted Kent's work, who was among hundreds of other prominent intellectuals and creative artists targeted by those in league with Joseph McCarthy, but he and William Gropper share the distinction of being the only graphic artists to be targeted. Kent was not a Communist and considered his political views to be in the best traditions of American democracy. However, his participation in the Stockholm Appeal and the World Peace Council led to the suspension of his passport in 1950. After he filed suit to regain his foreign travel rights, in June 1958, the U. S. Supreme Court in Kent v. Dulles affirmed his right to travel by declaring the ban a violation of his civil rights. Meanwhile, Kent also came under attack as an officer of the International Workers Order, a mutual benefit and cultural society supported by leftists and immigrants. In 1951, Kent defended his record in court proceedings and exposed the perjured testimony that claimed he was a Communist. From 1957 to 1971, Kent was president of the National Council of American Soviet Friendship. After a well received exhibition of his work in five Soviet museums – Pushkin State Museum of Fine Arts, the State Hermitage Museum, Kiev Museum of Western and Eastern Art, Odessa Museum of Western and Eastern Art and State Museum of Fine Arts, Riga – in 1957–58, he donated several hundred of his paintings and drawings to the Soviet peoples in 1960 (as catalogued in "Rockwell Kent's Forgotten Landscapes": Scott R Ferris and Ellen Pearce. Down East Books. 1998). He subsequently became an honorary member of the Soviet Academy of Fine Arts and in 1967 the recipient of the International Lenin Peace Prize. Kent specified that his prize money be given to the women and children of Vietnam, both North and South. (The nature of Kent's gift is clarified by his wife Sally in the 2005 documentary Rockwell Kent, produced and written by Fred Lewis.)

Украинаның совет суретшілерімен кездесу

Рокуэлл Кент Кеңес Одағына сапар шегіп, сол жерде бірдей ойлы адамдарды кездестірді. "Саламина" кітабының орыс тіліндегі екінші басылымының кіріспесінде Кент былай деп жазды: "Жқында Киевтен келген екі дарынды жас суретші – Ада Рыбачук және Володимир Мельниченкомен таныстым. Олар, мен сияқты, Солтүстікке ғашық болды және Солтүстікте тұрып жұмыс істеді. Егер өнер адамзаттың мәнін ашып көрсетпесе неге? Адамдар үшін жақсы әлем құруға тырысатын біз, адамды жасауға қолданатын шикізатты білуіміз керек."

Мұра

1971 жылы Кент жүрек талмасынан қайтыс болғанда, «Нью-Йорк Таймс» газеті оның өміріне арналған кең көлемді некролог жариялады, ол былай деп басталды: «Ұзақ өмірінің әр түрлі (көбінесе бір уақытта) кезеңдерінде, протеандық Рокуэлл Кент – сәулетші, суретші, иллюстратор, литограф, ксилограф, карикатурист, жарнама суретшісі, ағаш шебері, сүт шаруашылығымен айналысушы, саяхатшы, кәсіподақ жетекшісі және саяси қайраткер болды. «Ол өте көп қыры бар, сан алуан тұлға», – деп бір кезде ақын Луи Унтермейер атап өткен. 1982 жылы Кенттің туындыларының антологиясы жарық көргенде, «Нью-Йорк Таймс» газетінің бір рецензенты Кентті «Америка кітап өнеріне өшпес үлес қосқан, ойлы, қиын, өте тәуелсіз, ерекше және мейірімді адам» деп сипаттады. Суретшінің суреттері мен эскиздерінің ретроспективтік көрмесі Ньюфаундленд және Лабрадор өнер галереясында (Сент-Джонс, Ньюфаундленд) ұйымдастырылды. 2014 жылдың жазында Каролина Стоун «Солтүстікке бұрылған: Рокуэлл Кент Ньюфаундленд және Лабрадорда» атты көрменің кураторы болды. Басқа көрмелердің арасында – 2013 жылы Винонада (Миннесота штаты) Кенттің туғанына 100 жыл толуына арналған көрме; 2012 жылдың күзінде Санкт-Лоуренс университетіндегі Ричард Ф. Бруш өнер галереясы мен Оуэн Д. Янг кітапханасы (Кантон, Нью-Йорк); 2012 жылдың көктемі мен күзінде Фарнсворт өнер мұражайы (Рокленд, Мэн); 2012 жылдың жазында Вермонт штатындағы Беннингтон мұражайы; 2012 жылдың көктемі мен жазында Филадельфия өнер мұражайы; және 2005 жылдың жазында Портленд өнер мұражайы (Мэн штаты), Кенттің Монхеган аралына келгеніне 100 жыл толуына арналған маңызды жазғы көрме. 2018 жылдан 2020 жылға дейін Кенттің Аляскадағы сурет салу экспедициясының 100 жылдығы, оның Фокс аралында болған уақыты және «Жабайылық: Аляскадағы тыныш оқиғалар журналы» атты кітабы жарық көрді. Ол кезде жазған хаттары мен алған хаттары кітабындағы баяндамасынан гөрі, оның өмірінің тыныш болмағанын көрсетеді. Әйелі Кэтлинмен және сол кездегі жақыны Хилдегард Хиршпен болған жеке хат алмасуы оның өмірінің арқа жағына қызықты үңілуге мүмкіндік береді. Толығырақ мәліметтерді Rockwell Kent "Wilderness" Centennial Journal блогынан табуға болады. Кенттің «Моби Дик» ромасынан жасаған қалам мен бояумен салған суретінің бірі 2001 жылы американдық иллюстрацияны тойлайтын мемориалдық серияның бөлігі ретінде шығарылған АҚШ пошта маркасында пайда болды, оған сондай-ақ Максфилд Пэриш, Фредерик Ремингтон және Норман Роквеллтің басқа да туындылары енді. 1914-1915 жылдары Ньюфаундлендте өткізген уақыты туралы канадтық жазушы Майкл Винтер 2004 жылы Winterset сыйлығын жеңіп алған «The Big Why» романында көркемдеп суреттеген. Кенттің туындылары Стив Мартиннің 2010 жылғы «Сұлулық нысаны» романында да кездеседі және Дуглас Бринклидің 2011 жылғы «Тыныш әлем: Алясканың жабайы патшалығын сақтау: 1879–1960» тарихындағы бір тараудың тақырыбы болып табылады. Колумбия университеті Рокуэлл Кенттің 3300 жұмыс суреті мен эскизінен тұратын жеке коллекциясын сақтайды, олардың көпшілігі жарияланбаған. Бұл сыйлықты 1972 жылы Альфред К. Берол, Корлис Ламонт, Артур Хейс Сулцбергер және Дэн Берн Джонс отбасы жасады. Америка өнерінің мұрағаты Кенттің көптеген хаттарының сақтаушысы болып табылады.

When Kent died of a heart attack in 1971, the New York Times published an extensive front page obituary that commenced: "At various (and frequently simultaneous) periods of his long life the protean Rockwell Kent was an architect, painter, illustrator, lithographer, xylographer, cartoonist, advertising artist, carpenter, dairy farmer, explorer, trade union leader and political controversialist. "He is so multiple a person as to be multifarious," Louis Untermeyer, the poet, once observed." When an anthology of Kent's work was published in 1982, a reviewer of the book for the New York Times further described Kent as " a thoughtful, troublesome, profoundly independent, odd and kind man who made an imperishable contribution to the art of bookmaking in the United States." Retrospectives of the artist's paintings and drawings have been mounted, by the Art Gallery of Newfoundland and Labrador in St. John's, Newfoundland, where the exhibition Pointed North: Rockwell Kent in Newfoundland and Labrador was curated by Caroline Stone in the summer of 2014. Other exhibitions include an exhibition in 2013 in Winona, Minnesota marking the centennial of Kent's time there; the Richard F. Brush Art Gallery and Owen D. Young Library at St. Lawrence University (Canton, New York) in the autumn of 2012; the Farnsworth Art Museum (Rockland, Maine) during the spring through autumn of 2012; the Bennington Museum in Vermont during the summer of 2012; the Philadelphia Museum of Art in the spring through summer of 2012; and the Portland Museum of Art, Maine for the major summer show of 2005 commemorating the centenary of Kent's arrival on Monhegan Island. 2018 through 2020 marked the 100th anniversary of Kent's Alaskan painting expedition, his stay on Fox Island, and the publication of Wilderness: A Journal of Quiet Adventure in Alaska. The letters he wrote and received during that time reveal a less than quiet experience beneath his book's narrative. Personal correspondence with his wife, Kathleen, and with Hildegarde Hirsch, his inamorata of that time, provide a fascinating glimpse into the backstory of his life. A more detailed account can be found at the blog Rockwell Kent "Wilderness" Centennial Journal. One of Kent's exemplary pen and ink drawings from Moby Dick appears on a U. S. postage stamp issued as part of the 2001 commemorative panel celebrating American Illustration, with other artistic examples by Maxfield Parrish, Frederic Remington, and Norman Rockwell. The year he spent in Newfoundland in 1914 1915 is fictionally recalled by Canadian writer Michael Winter in The Big Why, his 2004 Winterset Award winning novel. Kent's work also figures in Steve Martin's 2010 novel An Object of Beauty and is the subject of a chapter in Douglas Brinkley's 2011 history The Quiet World: Saving Alaska's Wilderness Kingdom: 1879–1960. Columbia University is the repository of Rockwell Kent's personal collection of 3,300 working drawings and sketches, most of which were unpublished. The gift was made in 1972 by Mr. and Mrs. Alfred C. Berol, Corliss Lamont, Mrs. Arthur Hayes Sulzberger, and Dan Burne Jones. The Archives of American Art is the repository for Kent's voluminous correspondence.