Мартин Арчер Ши: Ирланд суретшісі және Корольдік академия президенті
Martin Archer Shee
Сэр Мартин Арчер Ши – ирланд суретші, Корольдік академия президенті (1769-1850). Портреттер шебері, өнерімен Лондонға келді. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық суретші және Корольдік академияның президенті (1769–1850)
Irish painter and president of the Royal Academy (1769–1850)
Сэр Мартин Арчер Ши (23 желтоқсан 1769 – 13 тамыз 1850) – ирландиялық портрет суретшісі. Ол сонымен қатар Корольдік академияның президенті қызметін атқарды.
Sir Martin Archer Shee (23 December 1769 – 13 August 1850) was an Irish portrait painter. He also served as the president of the Royal Academy.
Ерте өмір
Ол Дублинде, көне ирландтық католик отбасында дүниеге келді, саудагер Мартин Шидің ұлы, ол суретші болу мамандығын Ши әулетінің ұрпағы үшін лайықсыз деп есептеді. Дегенмен, оның ұлы Мартин Дублин Корольдік қоғамында сурет өнерін оқыды және Лондонға келді. 1788 жылы ол Эдмунд Берк арқылы Джошуа Рейнольдспен танысты, оның кеңесімен ол Корольдік өнер академиясының мектептерінде білім алды.
He was born in Dublin, of an old Irish Roman Catholic family, the son of Martin Shee, a merchant, who regarded the profession of a painter as an unsuitable occupation for a descendant of the Shees. His son Martin nevertheless studied art in the Royal Dublin Society and came to London. There, in 1788, he was introduced by Edmund Burke to Joshua Reynolds, on whose advice he studied in the schools of the Royal Academy of Arts.
Мансап
1789 жылы ол өзінің алғашқы екі суретін – "Ақсақалдың басы" және "Мырзаның портреті" – көрмеге қойды. Келесі он жыл бойы ол өнерде үздіксіз өркендеді. 1798 жылы Корольдік академияның құрметті мүшесі болып тағайындалды. 1789 жылы Яков Пауэрдің үлкен қызы Мэриге үйленді, ал 1800 жылы Корольдік академигі болып сайланды. Ол Джордж Ромнидің бұрынғы үйіне, 32 Кавендиш скверіне көшіп, оның ізбасары ретінде жұмыс істеді. Портреттерінен өзге, ол түрлі сюжеттер мен тарихи туындыларды жасай білді, мысалы, Лавиния, Белисарий, оның дипломдық жұмысы "Просперо мен Миранда" және "Ефтаның қызы".
In 1789, he exhibited his first two pictures, the "Head of an Old Man" and "Portrait of a Gentleman." Over the next ten years he steadily increased in practice. He was chosen an associate of the Royal Academy in 1798. In 1789, he married Mary, eldest daughter of James Power of Youghal, and in 1800 he was elected a Royal Academician. He moved to George Romney's former house at 32 Cavendish Square, and set up as his successor. In addition to his portraits he executed various subjects and historical works, such as Lavinia, Belisarius, his diploma picture "Prospero and Miranda", and the "Daughter of Jephthah".
Жазу
1805 жылы ол «Өнер туралы ұйқастар» атты өлеңін жариялады, ал 1809 жылы оның екінші бөлігі жарық көрді. Лорд Байрон «Ағылшын жыршылары мен шотландтық рецензенттерінде» осы туындысы жайлы жақсы пікір білдірді. 1814 жылы Ши тағы бір шағын өлеңдер жинағын жариялады, ол «Сэр Джошуа Рейнольдсты еске алу және басқа өлеңдер» деп аталды, бірақ бұл туынды бұрынғыдай сәтті болмады. Ол сонымен қатар Польшада өтетін «Аласко» трагедиясын жазды. Пьеса Ковент-Гарденде қабылданды, бірақ оған лицензия берілмеді, себебі оның ішінде мемлекетке қарсы айтылған сөздер бар еді. Ши бұл шешімге ашуланып, өтінішін жұртшылыққа жеткізуге бел буды. Ол 1824 жылы осы ниетін орындады, бірақ «Аласко» 1911 жылға дейін қойылмаған пьесалар тізімінде қалды. Ол екі роман да жариялады – «Олдкорт» (1829, үш томдық) және «Сесил Хайд» (1834). Сэр Томас Лоуренс 1830 жылы қайтыс болғаннан кейін Ши Корольдік академияның президенті болып сайланды және көп ұзамай рыцарь атағын алды. 1831 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1836 жылы Корольдік академияның функцияларына қатысты парламенттік комитет алдындағы тексеруде ол академияның құқықтарын шебер қорғады. Ол 1845 жылға дейін сурет салуын жалғастырды, содан кейін денсаулығына байланысты Брайтонға зейнетке шықты. Академияда оның орнын Ж.М.У. Тернер басты, ол оны жоспарланған Тернер үйінің сенімді тұлғасы етіп тағайындаған еді. 1842 жылдан 1849 жылға дейін ол Бирмингем суретшілер қоғамының алғашқы президенті болды.
In 1805 he published a poem consisting of Rhymes on Art, and a second part followed in 1809. Lord Byron spoke well of it in his English Bards and Scotch Reviewers. Shee published another small volume of verse in 1814, entitled The Commemoration of Sir Joshua Reynolds, and other Poems, but this was less successful. He also produced a tragedy, Alasco, set in Poland. The play was accepted at Covent Garden, but was refused a licence, on the grounds that it contained treasonable allusions, and Shee angrily resolved to make his appeal to the public. He carried out his threat in 1824, but Alasco was still on the list of unacted dramas in 1911. He also published two novels – Oldcourt (1829, in three volumes) and Cecil Hyde (1834). On the death of Sir Thomas Lawrence in 1830, Shee was chosen president of the Royal Academy in his stead and shortly afterwards received a knighthood. In 1831, he was elected a Fellow of the Royal Society. In an examination before the parliamentary committee of 1836 concerning the functions of the Royal Academy, he ably defended its rights. He continued to paint till 1845, when illness made him retire to Brighton. He was deputised for at the Academy by J. M. W. Turner, who had appointed him a trustee of the projected Turner almshouse. From 1842 to 1849, he was the first president of the Birmingham Society of Artists.
Өлім
Ши 1850 жылы Брайтон қаласында қайтыс болды және Брайтондағы Сент-Николас зиратының батыс жағына қосылған бөлігіне жерленді. Оның қабір тасы сақталған, бірақ ол жатып, зираттың шетіне жылжытылған.
Shee died in Brighton in 1850 and was buried in the western extension to St Nicholas' Churchyard in Brighton. His headstone remains, but has been laid flat and moved to the perimeter of the site.
Жеке өмір
Шидің үш ұлы болды, олар табысты адвокаттарға айналып, үш қызы да болды. Ұлдарының бірінің ұрпағы Джордж Арчер Ши еді, оның тарихы Сэр Теренс Раттиган және оның үлкен жартылай бауыры Мартин Арчер Шидің "Уинслоу Бой" атты пьесасына шабыттандырды. Шидің ұрпағы Мэри Арчер Ши Тернердің өсиеттері бойынша қалауларын орындау науқанына қолдау көрсетеді.
Shee had three sons, who became successful barristers, and three daughters. Descendants of one of the sons was George Archer Shee, whose story inspired The Winslow Boy, a play written by Sir Terence Rattigan and his older half brother, Martin Archer Shee MP. Shee's descendant, Mary Archer Shee, supports the campaign for the fulfilment of Turner's wishes for his bequests.