Кіріспе
Американдық кәсіби бейсбол лигасы Federal League of Base Ball Clubs, жай ғана Federal League деп белгілі болған, 1913 жылы кіші лига ретінде алғашқы маусымын өткізген және 1913 жылдан бастап құрылған Ұлттық және Американдық лигаларымен бәсекелескен «үшінші ірі лига» ретінде жұмыс істеген американдық кәсіби бейсбол лигасы болды. Federal League 1913 жылдың басында Джон Т. Пауэрстің жұмысы арқылы құрылып, Ұлттық келісімнен тыс жерде ойнаған кіші лига ретінде ұйымдастырылған бейсболдың қызметін дереу сынға алды. Джеймс А. Гилмор Пауэрстің лига президенті лауазымына тағайындалғаннан кейін, лига өзін ірі лига деп жариялады. Ойыншылар «заңсыз» лига деп аталған бұл лигада ойнау арқылы ұйымдастырылған лигалардың резервтік ережесінің шектеулерінен қашып құтылуға мүмкіндік алды. Басқа, жақсы жалақы төлейтін лиганың бәсекесі ойыншылардың жалақысын күрт өсірді, бұл Американдық лига мен Ұлттық лига арасындағы соғыстан кейін алғаш рет еркін агенттіктің келісімдік әлеуетін көрсетті. Ұлттық және Американдық лигаларының олардың қызметіне араласуы 1915 жылғы маусымнан кейін Federal League-тің тарауына әкелді. Бұл тарихи сот процесіне, Federal Baseball Club v. National League ісіне әкеп соқты, онда АҚШ Жоғарғы соты Шерманның монополияға қарсы заңы Бас бейсбол лигасына қолданылмайды деп шешті. Federal League бейсбол тарихында Wrigley Field деп белгілі болған, бастапқыда Чикаго Уэйлс Federal League командасы үшін салынған алаңда өз із қалдырды. Лиганың өзі және көптеген спорт жазушылары оны өмір сүрген кезеңде ірі лига деп есептеді; ұйымдастырылған бейсбол оның ірі лига мәртебесін 1968 жылы мойындады. Негро лигаларының кейбір кезеңдерін есепке алмағанда, бұл кәсіби бейсболдың қалыптасқан құрылымынан тыс соңғы тәуелсіз ірі лига болып табылады және 1960 жылғы сәтсіз Континентальдық лигаға дейін үшінші ірі лига құруға жасалған соңғы маңызды әрекет болды.
The Federal League of Base Ball Clubs, known simply as the Federal League, was an American professional baseball league that played its first season as a minor league in 1913 and operated as a "third major league", in competition with the established National and American Leagues, from to
The Federal League came together in early 1913 through the work of John T. Powers, and immediately challenged the operations of organized baseball as a minor league playing outside of the National Agreement. After James A. Gilmore succeeded Powers as league president, the league declared itself to be a major league. Playing in what detractors called the "outlaw" league allowed players to avoid the restrictions of the organized leagues' reserve clause. The competition of another, better paying league caused players' salaries to skyrocket, demonstrating the bargaining potential of free agency for the first time since the war between the AL and NL. Interference by the National and American Leagues in their operations caused the Federal League to fold after the 1915 season. This resulted in a landmark federal lawsuit, Federal Baseball Club v. National League, in which the U. S. Supreme Court ultimately ruled that the Sherman Antitrust Act did not apply to Major League Baseball. The Federal League left its mark on baseball history in the field now known as Wrigley Field, which was originally built for the Chicago Whales Federal League team. The league itself and many sports writers considered it a major league during its existence; organized baseball recognized its major league status in 1968. Not including certain periods of the Negro leagues, it would be the last independent major league outside the established structure of professional baseball to make it to the playing field, and would be the last serious attempt to create a third major league until the abortive Continental League of 1960.
Тарих
1912 жылы бейсболды насихаттаушы Джон Т. Пауэрс Колумбия лигасы деп аталатын тәуелсіз кәсіби лига құрды. Бірақ ұйымның маңызды инвесторының бірі бас тартқандықтан, лига бірде-бір ойын ойнамай-ақ тарап кетті. Пауэрс келесі жылы қайта тырысып, Чикаго, Кливленд, Питтсбург, Индианаполис, Сент-Луис және Кентукки штатының Ковингтон қалаларында командалары бар жаңа лига құрды. Ол бұл ұйымды Федералды лига деп атады және оның алғашқы президенті болды. Федералды лига ұйымдастырылған бейсболдағы ойыншы төлемақы туралы Ұлттық келісімге бағынбағандықтан, бәсекелестері оны «заңсыз лига» деп атады. Федералды лиганың заңсыз мәртебесі оған белгілі клубтардан ойыншыларды тартуға мүмкіндік берді, соның ішінде үлкен және кіші лигалардан көптеген қазіргі және бұрынғы ойыншыларды қамтыды. 1913 жылы Федералды лига тәуелсіз алты командалық кіші лига ретінде ойнады. Алғашқы маусымда Пауэрс президенттік лауазымды атқарды, бірақ оны жақын арада Джеймс А. Гилмор алмастырды, оның басшылығымен лига 1914 жылғы маусымда өзін үлкен лига деп жариялады. Лиганың басқа демеушілері мұнай магнаты Гарри Ф. Синклер, мұз сатушы Фил Болл және Уорд Бейкинг компаниясының Джордж С. Уорд болды. Үлкен лига ретінде Федералды лига әр маусымда сегіз командадан тұрды. Төрт команда қазірдің өзінде үлкен лига бейсболы бар қалаларда орналастырылды (Чикаго, Сент-Луис, Питтсбург және Бруклин). Қалған төрт командада үлкен лига клубы жоқ аймақтарда орналастырылды (Балтимор, Буффало, Индианаполис және Канзас-Сити). 1914 жылы кейбір командалардың ресми лақап аты болды, ал кейбіреулері болмады, бірақ спорт журналистері өздерінің лақап атауларын ойлап табуға бейім болды: «ChiFeds», «BrookFeds» және т.б. Екінші маусымда көптеген командалар «ресми» лақап аттарына ие болды, бірақ көптеген жазушылар командалардың көпшілігін «Фед» деп атады. Федералды лиганың табысқа жетуі үшін оған үлкен лига ойыншылары қажет болды. Уолтер Джонсон Чикаго командасымен үш жылдық келісімге келді, бірақ сенаторлардың Кларк Гриффит Джонсонның Канзастағы үйіне барып, сәтті қарсы ұсыныс жасады. Федералды лигаға ауысқан үлкен лига ойыншыларының қатарында Билл МакКечни, Клод Хендрикс, Джек Куинн, Рассел Форд, Том Ситон, Док Крандалл, Ал Бридуэлл және Хал Чейз болды. Федералды лига жаңа командаларды басқару үшін үлкен лиганың танымал ойыншыларын да шақырды. Джо Тинкер Чикаго командасын, Мордекай Браун Сент-Луис командасын, ал Билл Брэдли Бруклин командасын басқарды. 1914 жылы Колониалдық лига Оңтүстік Жаңа Англияда орналасқан C сыныптық лига ретінде жұмыс істей бастады. Сәуір айында Александр Баннуарт Род-Айленд штатының Паутукет қаласындағы команданы басқару үшін Биг Джефф Пфферді сатып алып, назар аударды. Ал мамыр айында Баннуарт Федералды лиганың адамы ретінде жұмыс істеп жатқанына күдік туды, бірақ Баннуарт оны жоққа шығарды. Осы жаңалықтарды естігеннен кейін Колониалдық лиганың негізін қалаушылардың кейбіреуі Ұлттық бейсбол комиссиясынан қуылмақ болғандықтан отставкаға кетті. 1915 жылдың сәуірінде өткен лиганың жиналысында Коппен президенттік лауазымға қайта сайланды, ал Баннуарт хатшы болып сайланды. Федералды лиганың Бруклиндегі «Tip Tops» командасының қазынашысы және Джордж С. Уордтың ұлы Уолтер С. Уорд лиганың қазынашысы болып сайланды. Колониалдық лига өзін Федералды лиганың фермалық жүйесі ретінде қайта ұйымдастырды және ұйымдастырылған бейсболдан ерікті түрде бас тартты. Федералды лига екі жыл бойы қызықты чемпионаттық жарыстарды өткізді. 1914 жылы Индианаполис Чикагоны жартылай ойынмен жеңіп шықты. 1915 жылы үлкен лига тарихындағы ең тартысты чемпионаттық жарысқа куә болдық, өйткені үш команда (Чикаго, Сент-Луис және Питтсбург) маусымның соңғы күндеріне дейін күресті. Маусымның соңғы күні, 3 қазан күні Чикаго Питтсбургпен екі ойынды бөлісті, қараңғыда қысқартылған жеті инингтік ойында 3:0 есебімен жеңіске жетті; бұл Сент-Луистің Канзас-Ситиге 6:2 есебімен жеңіске жетуімен бірге Питтсбургті үшінші орынға (жартылай ойынмен артта қалса да) жіберді, ал Чикаго мен Сент-Луис бірінші орын үшін виртуалды теңдікке жетті. Бірақ «Whales» (86-66) «St. Louis Terriers» (87-67) командасынан екі ойынмен кем ойнағандықтан, олар жеңіс пайызының жоғары болуына байланысты (0,566-0,565) чемпионатты жеңіп алды. Бір ойын ойналмаған Питтсбург 86-67 (.562) есебімен аяқтады. 1914-15 жылғы маусымнан кейін Федералды лиганың иелері Америка және Ұлттық лигаларға қарсы монополияға қарсы сотқа шағымданып, сот отырысын қозғады. Сот ісі Федералды судья (содан кейін Бейсбол комиссары) Кенесау Маунтин Лэндистің қарауына берілді, ол екі тарапты да келіссөзге шақырды, бірақ сот ісі алға жылжуға ұшырамады, ал Федералды лига қаржылық қиындыққа тап болды. 1915 жылғы маусымнан кейін Америка және Ұлттық лигаларының иелері Федералды лига командаларының жартысын сатып алды (Питтсбург, Ньюарк, Буффало және Бруклин). Федералды лиганың екі иесіне белгілі лигалардағы қиын жағдайға тап болған франшизаларды сатып алуға рұқсат берілді: Сент-Луис «Terriers» командасының иесі Фил Боллға Америка лигасының «St. Louis Browns» командасын, ал Чикаго «Whales» командасының иесі Чарльз Уигманға «Chicago Cubs» командасын сатып алуға рұқсат берілді. Екі ие де өз командаларын белгілі лигалармен біріктірді. Канзас-Сити франшизасы банкрот деп жарияланып, маусым аяқталғаннан кейін лига кеңсесіне берілді, ал Балтимор иелері оларға жасалған ұсыныстан бас тартты. Олар өз қалаларына франшизаны сатып алып, көшіруге тырысты, бірақ оларға рұқсат берілмеді және сәтсіз сотқа шағымданып, сотқа жүгінді.
Мұра
Бейсболдың ең танымал алаңдарының бірі бастапқыда Федералды лига командасы үшін салынған: Чикаго Кабс командасының үйі Wrigley Field өзінің ұзақ өмірін Чикаго Уэйлс командасының үйі Weeghman Park ретінде бастады. Марк Окконен өзінің Федералды лига туралы кітабында Уриглиді Федералды лиганың сәтсіз экспериментіне "тыныш ескерткіш" деп атады. Әйтпесе, қысқа ғұмырлы Федералды лигадан қалған көрінетін іздер аз болды. Балтимор командасы өз стадионын Халықаралық лиганың Балтимор Ориолс клубына сатты, олар оны Ориоль паркі деп атады және өрт салдарынан қирағанға дейін шамамен 30 жыл бойы осы жерде ойнады. Ньюарк стадионы да қысқа мерзімге кіші лига ойындары үшін пайдаланылды. Бруклиндегі Вашингтон Парк III 1915 жылғы маусым басталғаннан кейін аяқталды және Чикагодағы Вейгман Паркіне ұқсас болды. Ол 1917 жылдың соңына дейін түрлі спорт түрлеріне, содан кейін 1925 жылы Бруклин Эдисон Электрик компаниясы оны сатып алғанға дейін қойма ретінде пайдаланылды, одан кейін жақын арада бұзылып кетті. Қабырғасының біреуі әлі де тұр. Басқа Федералды лига стадиондары тез арада бұзылды, оның ішінде Питтсбург Ребелс клубының үйі – Экспозиция паркі, ол 1909 жылы Форбс Филдке көшкенге дейін Ұлттық лиганың Питтсбург Пайрэтс клубына тиесілі болған. Федералды лигаға тағы бір "тыныш ескерткіш" – белгілі заңдық шешім. 1922 жылы Жоғарғы Сот Federal Baseball Club v. National League ісін (Terrapins, сатып алынбаған командалардың бірі тарапынан қозғалған) қарастырып, Бас лига бейсболы мен оның құрамына кіретін лигалар негізінен ойын-сауық екенін, дәстүрлі мемлекетаралық сауда емес екенін және осылайша Шерман монополияға қарсы заңынан босатылды деп шешті. Бұл босату 1970 жылдары айтарлықтай әлсірегенімен, жылдар өткен соң да күшінде қалды, бірақ Бас лига бейсболына қатысты мәселелер бойынша келесі сот шешімдері мен заңнамалармен шектелді. Федералды лигадағы командалардың орналасқан жерлерінің бесеуінде қазір Бас лига командалары бар. Олар – Балтимор, Чикаго, Канзас-Сити, Питтсбург және Сент-Луис. Бруклинде кіші лига командасы бар – Бруклин Циклондары. (Бас лигадағы Бруклин Доджерс 1958 жылы Лос-Анджелеске көшті, бірақ Циклонның бас клубы – Нью-Йорк Метс 1964 жылдан бері Куинс округінде орналасқан.) Буффало мен Индианаполисте Халықаралық лига командалары бар – Buffalo Bisons және Индианаполис Индианс. Ньюарк командасы, "Аюлар", 2012 жылғы маусымнан кейін таратылған тәуелсіз Can Am лигасында ойнады. Федералды лигада бірнеше ерекше жетістіктер тіркелді. Эдди Планк, Сент-Луис Терриерс үшін ойнағанда, 1915 жылдың 11 қыркүйегінде Сент-Луис қаласындағы Хэндлан паркінде өзінің 300-ші ойынында жеңіске жетті, Бас лига бейсболы тарихында 300 ойын жеңген алғашқы сол жақтан тастаушы болды және 2018 жылға дейін осындай жетістікке жеткен алты ойыншының бірі болды. Алайда, бұл маңызды оқиға Бас лига бейсболымен 1968 жылға дейін мойындалмады. Федералды лига АҚШ-та кәсіби бейсболдың қалыптасқан құрылымынан тыс "үшінші Бас лига" құрудың соңғы маңызды әрекеті болды. Үшінші лига құруға тағы бір әрекет жасалды – 1959 жылғы Континенталдық лига, бірақ оның негізін қалаушылар ұйымдастырылған бейсбол аясында өз орнын табуға үміттенген. Континенталдық лига 1960 жылы бірде-бір ойын ойнамай таратылды, бұл Федералды лиганы алаңға шыққан соңғы лигаға айналдырды. Федералды лига Ринг Ларднердің спорттық юмор жинағында (1916) маңызды орын алды, онда басты кейіпкер Чикаго Уайт Сокс клубында ойнайды және өзін бағаламаған немесе аз төленген деп сезінген кезде Федералды лигаға өтумен бірнеше рет қауіптендіреді.
Бейсбол даңқының залы
Бейсбол даңқы залында Федералды лигада ойнаған ойыншылар төменде тізімделген. Бұл ойыншылардың әрқайсысы Ардагерлер комитеті арқылы сайланды. Сонымен қатар, Сай Янг 1913 жылы Кливленд Грин Сокс командасын басқарды. Ойыншы Позициясы Команда(лар) Кірген жылы Қазаншы Балтимор Террапинз (1915) 1953 Қазаншы Сент-Луис Терриерс, Бруклин Тип Топс (1914); Чикаго Уэйлс (1915) 1949 Үшінші базамен Индианаполис Хузиерс (1914); Ньюарк Пепперс (1915) 1962 Қазаншы Сент-Луис Терриерс (1915) 1946 Орталық шабуылшы Индианаполис Хузиерс (1914); Ньюарк Пепперс (1915) 1962 Шортстоп Чикаго Уэйлс (1914–1915) 1946
Командалар
Командалық маусымдар Комментарий Балтимор Террапинс 1914–15 Бруклин Тип Топс 1914–15 Буффало Блюз 1914–15 Бастапқыда «Буффедс» деп аталды Чикаго Уэйлс 1913–15 Бастапқыда «Федералдер» немесе «Килиз» деп аталды Кливленд Грин Сокс 1913 Ковингтон Блю Сокс 1913 Сондай-ақ «Полковниктер» деп танылды. 1913 жылғы маусымның ортасында Канзас-Ситиге көшті Индианаполис Хузиерс 1913–14 1915 жылы Ньюаркқа көшті Канзас-Сити Пэкерс 1913–15 1913 жылғы маусымның ортасына дейін Ковингтонда болды Ньюарк Пепперс 1915 1914 жылғы маусымнан кейін Индианаполистен көшті Питтсбург Ребелс 1913–15 1913 жылы «Филиппиндер» деп танылды, ал 1914 жылы бастапқыда «Стогиз» деп аталды Сент-Луис Террьерс 1913–15