Құстар туысы: Scolopax – 7-8 түрден тұратын, ұқсас су құстары. Аты латын тілінен келген, 1050 жылдан бері қолданылады. Орнитология, табиғат туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстар туысы Құстар Жыланқұстар – Scolopax туысына жататын жеті немесе сегіз өте ұқсас, қазіргі кезде тіршілік ететін су құстарының тобы. Туыстың атауы латын тілінде қырғауыл немесе жыланқұс деген мағынаны білдіреді және шамамен 1800 жылға дейін түрлі су құстарын атау үшін қолданылып келген. Ағылшыл тіліндегі атауы алғаш рет 1050 жыл шамасында тіркелген. "Харлеиан Мисселлани" еңбегінде жыланқұстардың тобын "құлау" деп атайды.
Genus of birds
birds
The woodcocks are a group of seven or eight very similar living species of wading birds in the genus Scolopax. The genus name is Latin for a snipe or woodcock, and until around 1800 was used to refer to a variety of waders. The English name is first recorded in about 1050. According to the Harleian Miscellany, a group of woodcocks is called a "fall".
Таксономия
Scolopax тұқымдасын 1758 жылы швед натуралисі Карл Линней өзінің "Systema Naturae" кітабының оныншы басылымында енгізген. Тұқым атауы латын тілінде шұбар немесе ағаш құсын білдіреді. Тек екі ағаш құсы кеңінен таралған, ал қалғандары аралдық эндемиктер. Көбінесе олар Солтүстік жарты шардан табылады, бірақ кейбіреулері Үлкен Сунда, Валацея және Жаңа Гвинеяға дейін жетеді. Олардың ең жақын туыстары – Gallinago тұқымдасына жататын шұбарлар. Ағаш құс түрлері аралдық тізбектерде жылдам түрленуге бейім, оның мысалы – Рюкю аралдарындағы Амами ағаш құсы, сондай-ақ Индонезия, Филиппин және Жаңа Гвинея аралдарындағы бірнеше ағаш құс түрлері. Субфоссильдік деректер Үлкен Антиль аралдарында ағаш құс түрлерінің тағы бір таралу ошағы болғанын көрсетеді; бұл Кариб ағаш құстары Жаңа әлемге қарағанда Ескі әлем ағаш құс түрлерімен тығыз байланысты болуы мүмкін, және адамдардың аймаққа енуі салдарынан жойылған болуы ықтимал.
The genus Scolopax was introduced in 1758 by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in the tenth edition of his Systema Naturae. The genus name is Latin for a snipe or woodcock. Only two woodcocks are widespread, the others being localized island endemics. Most are found in the Northern Hemisphere but a few range into the Greater Sundas, Wallacea and New Guinea. Their closest relatives are the typical snipes of the genus Gallinago. Woodcock species are known to undergo rapid speciation in island chains, with the extant examples being the Amami woodcock in the Ryukyu Islands and the several species of woodcock in the Indonesian islands, the Philippines, and New Guinea. Subfossil evidence indicates the presence of another radiation of woodcock species in the Greater Antilles; these Caribbean woodcocks may have been more closely related to the Old World woodcock species than the New World ones, and were likely wiped out by human incursion into the region.
Түрлер
Бұл туыста сегіз түр бар: Көптеген құстардан өзгеше, мүсінің жоғарғы бөлігінің ұшы иілгіш келеді. Кокер-спаниель ит тұқымы осы құстың атымен аталыпты: бұл иттер бастапқыда ағаш құсын аулау үшін шаруашылыққа пайдаланылған.
The genus contains eight species: Unlike in most birds, the tip of the bill's upper mandible is flexible. The cocker spaniel dog breed is named after the bird: the dogs were originally bred to hunt the woodcock.