Кіріспе

Зермело-Френкельдің жиынтық теориясының аксиомасы. Аксиомалық жиынтық теориясында және оны пайдаланатын математика мен философия салаларында шексіздік аксиомасы – Зермело-Френкель жиынтық теориясының аксиомаларының бірі болып табылады. Ол кем дегенде бір шексіз жиынның, атап айтқанда, натурал сандарды қамтитын жиынның бар екендігін кепілдейді. Бұл аксиома алғаш рет 1908 жылы Эрнст Зермело тарапынан оның жиынтық теориясының бір бөлігі ретінде жарияланды.

Тәуелсіздік

Егер олар үйлесімді болса, шексіздік аксиомасы ZFC-нің басқа аксиомаларынан дәлелделе алмайды. (Неге екенін түсіну үшін, ZFC Con(ZFC − Infinity) және Гёдельдің екінші толық еместік теоремасын қарастырыңыз.) Егер олар үйлесімді болса, шексіздік аксиомасының жоқтығы ZFC аксиомаларының қалған бөлігінен туындамайды. (Бұл, егер басқа аксиомалар үйлесімді болса, ZFC үйлесімді дегенмен бірдей.) Біз мұны сенеміз, бірақ дәлелдей алмаймыз (егер бұл рас болса). Шындығында, фон Нейман ғаламын пайдаланып, ZFC − Infinity + (¬Infinity) моделін құруға болады. Бұл – мұрагерлік шекті жиындар класы, мұрагерлік мүшелік қатынасымен. Егер бос жиын аксиомасы осы жүйенің бөлігі ретінде қабылданбаса (өйткені оны ZF + Infinity-ден шығаруға болады), онда бос домен де ZFC − Infinity + ¬Infinity-ді қанағаттандырады, өйткені оның барлық аксиомалары жалпылама квантификацияланған, демек, егер жиын болмаса, тривиальды түрде орындалады. Натурал сандар жиынының кардиналдығы, алеф-нуль, көптеген ірі кардинал қасиеттеріне ие. Сондықтан шексіздік аксиомасы кейде бірінші ірі кардинал аксиомасы деп есептеледі, ал керісінше, ірі кардинал аксиомалары кейде шексіздіктің күшті аксиомалары деп аталады.