Британдық «Оушен» броненосецінің тарихы

Кіріспе

Британдық Корольдік Әскери-теңіз флотының пре-дредноут линкоры HMS Ocean – британдық Корольдік Әскери-теңіз флотының пре-дредноут линкоры. Азияда қызмет ету үшін жоспарланған Ocean және оның бірқатар кемелері алдыңғы линкорлардан кішірек және жылдам болды, бірақ төрт зеңбірекпен жабдықталған бірдей артиллериялық батареясын сақтап қалды. Ол сондай-ақ, жұқарақ бронямен жабдықталған, бірақ Harvey бронясын пайдаланған Majestic линкорларынан артық тиімділік көрсеткен жаңа Krupp болаттарынан жасалған. Ocean 1897 жылдың желтоқсанында салынды, 1898 жылдың шілдесінде теңізге сүңгітілді және 1900 жылдың ақпанында флот құрамына қабылданды. 1901 жылдың қаңтарына дейін Жерорта теңіз флотында қызмет етті, содан кейін Қытайға ауыстырылды. 1905 жылы Қытайдан қайтарылып, резервте болғаннан кейін, Channel флотында қызмет етті. 1908 жылдан 1910 жылдың басына дейін қайтадан Жерорта теңіз флотына бекітілді. 1910 жылы Home Fleet-ке тағайындалды және 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін көп қызмет атқармады. Соғыс басталғанда 8-ші шайқас эскадрильясына қосылды және Ирландияда крейсерлік эскадрильяны қолдау үшін орналасты, бірақ қазан айында Үндістаннан әскер тасымалдау конвойларын қорғау үшін Шығыс Үндістанға ауыстырылды. 1914 жылдың соңында Ocean Суэц каналын қорғау үшін Мысырға ауыстырылмас бұрын Басраға шабуылға қатысты. 1915 жылдың ақпанында Дарданелл операциясына қайта тағайындалды және Дарданеллді қорғаған Османдық бекіністеріне бірнеше шабуылға қатысты. 18 наурызда Эренкой шығанағында минаға тап болған зардап шеккен линкорды құтқаруға тырысты, бірақ Османдық артиллериясының қарсы атысынан құтқару жұмыстарын тоқтатуға мәжбүр болды. Оның орнына Irresistible кемесінің аман қалған экипажын эвакуациялады, бірақ ашық теңізге шығар алдында минаға соқты. Ауыр зақымдалғаннан кейін экипажы мен Irresistible кемесінің аман қалғандары эсминецтермен эвакуацияланды, ал Ocean Морто шығанағында батып кетті.

Дизайн

Оушен және оның бес бауырлас кемесі Шығыс Азияда қызмет ету үшін жобаланды, онда жаңа өркендеп келе жатқан Жапония қуатты теңіз күштерін құра бастады, бірақ 1902 жылғы Англо-жапондық одақ бұл рөлді тез арада қажетсіз етіп жіберді. Кемелер өз алдыңғыларына қарағанда кішірек, жеңіл және жылдам болуы тиіс еді. Оушеннің жалпы ұзындығы 421 фут (128 м), ені 74 фут (23 м) және сусыру тереңдігі 26 фут (8 м) болды. Ол қалыпты жағдайда және толық жүктелгенде ауысады. Оның экипажы 682 офицер мен сарбаздан тұрды. Канопус класындағы кемелер жұп 3 цилиндрлі үш кеңейімді қозғалтқыштармен жабдықталған, ал буды жиырма Белльвиль қазандығы қамтамасыз етті. Олар британдық алғашқы су түтік қазандықтарымен жабдықталған, бұл бұрынғы кемелерде қолданылған от түтік қазандықтарына қарағанда аз салмақпен көбірек қуат өндірді. Жаңа қазандықтар алдыңғы және артқы түтіктерді қабылдауға әкелді, көптеген бұрынғы британдық броненосецтерінде қолданылған қатарластырылған түтіктер емес. Канопус класындағы кемелер өз уақытындағы броненосецтерге қарағанда жоғары жылдамдықпен жақсы бу кемелері болды — Мажестиктерден екі толық түйін жылдам. Оушеннің негізгі артиллериясы алдыңғы және артқы бөліктерде орналасқан екі екі мұнаралы орнатылған төрт 35 калибрлі зеңбіректерден тұрды; бұл зеңбіректер барлық тараптан жүктеуге мүмкіндік беретін дөңгелек барбеттерге орнатылды, бірақ белгілі бір бұрышта. Кемелерде сондай-ақ казематтарға орналасқан 40 калибрлі он екі зеңбіректерден тұратын қосалқы артиллерия, сонымен қатар 12 фунттық он зеңбірек және торпедалық катерлерден қорғану үшін алты 3 фунттық зеңбірек болды. Сол кездегі броненосецтерге тән болғандай, ол корпусына енгізілген төрт торпедалық түтіктермен де жабдықталған, әр жақта екі-екіден, алдыңғы және артқы барбеттерге жақын. Салмақты үнемдеу үшін Оушен Мажестикке қарағанда жұқарақ броняға ие болды. Мажестиктегі Харви бронясының Оушендегі Крупп бронясына ауысуы қорғаныстың жоғалтылуын күтілгендей үлкен емес екенін көрсетті, өйткені Крупп бронясы берілген салмақта Харви бронясынан артық қорғанысқа ие болды. Сол сияқты, кемені қорғау үшін қолданылған басқа броня да жұқарақ болуы мүмкін; белбеудің екі жағындағы бөлімшелер қалыңдығы болды. Басты артиллерия мұнаралары 12 дюймдік барбеттердің үстінде 10 дюйм қалыңдыққа ие болды, ал казематтық батарея 6 дюймдік Крупп болатпен қорғалған. Оның бақылау мұнарасының қабырғалары да 12 дюйм қалыңдыққа ие болды. Ол екі қалың броньды палубамен жабдықталған, олардың қалыңдығы тиісінше болды.

Ocean and her five sister ships were designed for service in East Asia, where the new rising power Japan was beginning to build a powerful navy, though this role was quickly made redundant by the Anglo Japanese Alliance of 1902. The ships were designed to be smaller, lighter and faster than their predecessors, the s. Ocean was 421 feet (128 m) long overall, with a beam of 74 feet (23 m) and a draft of 26 feet (8 m). She displaced normally and up to fully loaded. Her crew numbered 682 officers and ratings. The Canopus class ships were powered by a pair of 3 cylinder triple expansion engines, with steam provided by twenty Belleville boilers. They were the first British battleships with water tube boilers, which generated more power at less expense in weight compared with the fire tube boilers used in previous ships. The new boilers led to the adoption of fore and aft funnels, rather than the side by side funnel arrangement used in many previous British battleships. The Canopus class ships proved to be good steamers, with a high speed for battleships of their time— from —a full two knots faster than the Majestics. Ocean had a main battery of four 35 calibre guns mounted in twin gun turrets fore and aft; these guns were mounted in circular barbettes that allowed all around loading, although at a fixed elevation. The ships also mounted a secondary battery of twelve 40 calibre guns mounted in casemates, in addition to ten 12 pounder guns and six 3 pounder guns for defence against torpedo boats. As was customary for battleships of the period, she was also equipped with four torpedo tubes submerged in the hull, two on each broadside near the forward and aft barbette. To save weight, Ocean carried less armour than the Majestics—6 inches in the belt compared to —although the change from Harvey armour in the Majestics to Krupp armour in Ocean meant that the loss in protection was not as great as it might have been, Krupp armour having greater protective value at a given weight than its Harvey equivalent. Similarly, the other armour used to protect the ship could also be thinner; the bulkheads on either end of the belt were thick. The main battery turrets were 10 in thick, atop 12 inch barbettes, and the casemate battery was protected with 6 in of Krupp steel. Her conning tower had 12 in thick sides as well. She was fitted with two armoured decks, thick, respectively.

Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын

HMS Ocean 1897 жылғы 15 желтоқсанда Девонпорт кемежайында салынды және Девонпортта салынған алғашқы ірі бронелинейлік кеме болды. Ол 1898 жылғы 5 шілдеде суға түсірілді, сол кезде Лорн маркизасы Луиза Адмиралтействоның лордтарының қатысуымен оны қадірлеу рәсімін өткізді. 1900 жылдың басында құрылысы аяқталған Ocean 1900 жылғы 20 ақпанда капитан Асшетон Керзон Хоудың басқаруымен Жерорта теңіз флотының қызметіне жіберілді. Сынақтан өткен соң, ол 13 наурызда Девонпорттан шығып, төрт күннен кейін Гибралтарға жетті. Ocean 1901 жылдың қаңтарына дейін Жерорта теңіз флотында қызмет етті, содан кейін Боксер көтерілісіне жауап ретінде Қытай станциясына ауыстырылды. Капитан Ричард Уильям Уайт 1901 жылғы тамыздың соңында командир болып тағайындалды. Келесі жылы ол 1902 жылғы қазан айында Порт-Лазарефке (Корей түбегінде) сапар шеккені хабарланды, бірақ тайфунда зақымданып, 1903 жылға дейін жөндеуден өтті. Ұлыбритания мен Жапония 1905 жылы одақтастық шартын ратификациялағаннан кейін, Корольдік теңіз күштері Қытай станциясындағы қатысуын азайтты және барлық бронелинейлік кемелерді станциядан қайтарды. Осының салдарынан Ocean және бронелинейлік кеме 1905 жылғы 7 маусымда Гонконгтан бірге шығып, Сингапурге келді, онда олар Oceanның әпке кемелерімен кездесті. Төрт бронелинейлік кеме 1905 жылғы 20 маусымда Сингапурдан бірге шығып, 1905 жылғы 2 тамызда Плимутқа жетті. Ocean Чатем кемежайында резервке жіберілді. Ocean 1906 жылғы 2 қаңтарда толыққанды қызметке оралды, Канал флотында қызмет етті және 1907 жылғы қаңтар-наурыз және 1908 жылғы сәуір-маусым аралығында Чатемде жөндеуден өтті. 1908 жылғы 2 маусымда Ocean Жерорта теңіз флотының міндеттерін орындау үшін қайтадан жұмысқа алынды, 1908-1909 жылдары Мальтада жөндеуден өтті, оның барысында өртті басқару жабдықтарымен жабдықталды. Ocean 1910 жылғы 16 ақпанда жаңа Отандық флоттың 4-ші дивизиясына ауыстырылды. 1910 және 1911-1912 жылдары Чатемде жөндеуден өтті. 1913-1914 жылдары ол 3-ші флот құрамында Уэльстегі Пемброк док-та орналасты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, «Оушен» 8-ші шайқас эскадрильясына бекітілді және 1914 жылдың 14 тамызында оған қосылды. 21 тамызда күзеттік кеме ретінде қызмет ету үшін және сол аймақта жұмыс істейтін крейсерлік эскадрильяны қолдау үшін Ирландияның Куинстаун қаласына жіберілді. 1914 жылдың қыркүйегінде Канар аралдары станциясындағы «Альбион» бауырласының орнын алмастыруға бұйрық берілді, бірақ жол жүріп Мадейраға, содан кейін Азор аралдарына бағыт өзгертілді. Неміс Шығыс Азия эскадрильясы мен тәуелсіз крейсердің қаупі, олардың екеуі де әлі де еркін жүргендіктен, Адмиралтейство «Оушенді» Шығыс Үндістан станциясына қайта бағыттауға мәжбүр болды, ол Таяу Шығыста конвойлерді сүйемелдейтін крейсерлерге көмектесуі керек еді. 1914 жылдың қазан-желтоқсан айларында Персия шығанағында Басраға қарсы операцияларды қолдаған эскадрильяның флагманы болды. Осы кезеңде ол қазан айының ортасында Бахрейнге баратын үнділік әскерлер конвойын сүйемелдеді. Конвой 16 қазанда Үндістаннан шығып, «Оушен» үш күннен кейін конвоймен кездесіп, сүйемелдеу міндетін өз мойнына алды. 3 қарашада конвой келгеннен кейін «Оушен» Басраға шабуылға дайындық бастады. Басраға апаратын Шатт әл-Араб өзеніне кіру үшін көптеген шағын кемелер қаруланды. Бірінші мақсат – әл-Фаудағы ескі бекініссіздіру. 5 қарашада Ұлыбритания Осман империясына соғыс жариялады, ал ертесіне таңда «Оушен» әл-Фауды бомбалауды бастады. 600 адамнан тұратын десант тобы, олардың бір бөлігі «Оушеннің» Корольдік теңіз жаяу әскерлерінің бөлімшесінен келді, бекініске шабуыл жасап, ешқандай қарсылыққа тап болмай басып алды. 1914 жылдың желтоқсанына қарай «Оушен» қолдаған құрлық әскерлері Евфрат және Тигр өзендерінің қосылған жеріне, Аль-Курнаға жетті, бұл Адмиралтействоға «Оушенді» басқа мақсаттар үшін қайта шақыруға мүмкіндік берді. Сәйкесінше, ол Суэц каналын қорғауға көмектесу үшін Мысырдың Суэц қаласында орналасты. 29 желтоқсанда каналдың оңтүстік жағындағы аузына ішкі ағысқа шығып, 1915 жылдың қаңтар айының ортасына дейін сол аймақта қалды. 3-4 ақпанда ол және қарулы сауда крейсері «Гималая» Эль-Кубри маңындағы каналға Османдықтардың шабуылына қарсы жердегі әскерлерді қолдады. Кейіннен, 3 күні, Эль-Кубридегі Османдықтардың шабуылы жеңілгеннен кейін «Оушен» Деверсойрға сондағы гарнизонға артиллериялық қолдау көрсету үшін жіберілді, бірақ Османдықтардың шабуылдары маңызды болған жоқ. Келесі күні Османдықтардың шабуылдары толығымен тоқтады.

When the First World War broke out, Ocean was assigned to the 8th Battle Squadron, Channel Fleet, which she joined on 14 August 1914. She was detached to Queenstown, Ireland on 21 August to serve as guard ship there and to support a cruiser squadron operating in that area. In September 1914, she was ordered to relieve her sister ship Albion on the Cape Verde Canary Islands Station, but while en route was diverted, first to Madiera and then to the Azores. The threat of the German East Asia Squadron and the independent cruiser , both of which were still at large, forced the Admiralty to redirect Ocean again, to the East Indies Station, to support cruisers on convoy duty in the Middle East. She was joined by the protected cruiser
From October–December 1914, she served as flagship of the squadron in the Persian Gulf supporting operations against Basra. During this period, she escorted an Indian troop convoy to Bahrain in mid October; the convoy had departed India on 16 October, and Ocean met the convoy at sea three days later to take over escort duties. After the convoy arrived on 3 November, Ocean began making preparations for the attack on Basra. Numerous small craft were armed to enter the Shatt al Arab, the river leading to Basra. The first objective was to silence the old fortress at Al Faw. On 5 November, Britain declared war on the Ottoman Empire, and the next morning, Ocean began the bombardment of Al Faw. A landing party of 600 men, some of whom came from Oceans detachment of Royal Marines, stormed the fortress and captured it, having encountered no resistance. By December 1914, the ground forces Ocean supported had advanced to Al Qurnah, at the juncture of the Euphrates and Tigris, allowing the Admiralty to recall Ocean for other purposes. She was accordingly stationed at Suez, Egypt, to assist in the defence of the Suez Canal, arriving there on 29 December. She anchored in the mouth of the southern end of the canal on 29 December and remained in that area until mid January 1915, when she proceeded northward up the canal. On 3–4 February, she and the armed merchant cruiser Himalaya supported ground troops against an Ottoman attack on the canal in the vicinity of El Kubri. Later on the 3rd, after the Ottoman attack at El Kubri had been defeated, Ocean was sent to Deversoir to provide artillery support to the garrison there, but Ottoman attacks were insignificant. By the following day, the Ottoman assault had broken down completely.

Дарданелл жорығы және жоғалту

Оушен 1915 жылдың ақпан айының соңында Дарданеллге ауыстырылды. 28 ақпанда ол адмирал Джон де Робек басқаратын Дарданеллдегі Осман қорғанысын басып алуға жасалған әрекетке қатысты. Альбион және басқа соғыс кемелері Дарданус маңындағы жөнделген бекіністі бейтараптандыру міндетін алды, ал Оушен және оларды қолдаған мобильді далалық артиллерия батареяларымен күресті. Оушен бастапқыда Седд-эль-Бахр маңында белсенді болған қаруларды анықтауға тырысты, содан кейін «Маджестик» кемесімен бірге Осман батареяларының, оның ішінде Эренкой маңындағы гаубицалардың атысына түсті. Британдық линкорлар қаруды уақытша үнсіздікке мәжбүр етті, бірақ кеме басқа мақсаттарға бет алғанда, қарулар қайтадан атып бастады. Осы уақытта Альбион мен Триумф Дарданусқа жақындады, бірақ олар боғаздың еуропалық жағындағы Осман қаруларынан, соның ішінде Эренкойдағы бекіністен қатты атысқа түсті және соққы алудан сақтану үшін айналуға мәжбүр болды. Осы жағдайда Дарданусқа шабуыл жасау мүмкін болмағандықтан, кемелер Эренкойдағы қаруларға оқ ашты, бұл бастапқыда тиімді болып көрінді, себебі Осман оты әлсіреген. Оушен мен Маджестик Дарданусқа шабуыл жасауға тырысты, бірақ олар да Эренкойдан жаңа, ашулы атысқа түсті, де Робек қайтадан кері шегінуге бұйрық берді. Бірден-бір жетістік төрт линкордың боғаздан кері қайтқаннан кейін болды, Триумфтың десанттық тобы жағаға шығып, бірнеше жеңіл қаруды жарамсыз етті. Британдық және француздық флоттардың мобильді далалық артиллерияны бейтараптандыра алмауы одақтас қолбасшылықты қаруларды құрлықтан жою үшін ірі десанттық шабуыл жасаудың жалғыз жолы екеніне көндірді. Ол 4 наурызда Седд-эль-Бахрдағы десантты қолдады. Бұл екі ротадан тұратын теңіз жаяу әскері, әрқайсысы өз жағажайларына қонды. Оушенге Седд-эль-Бахрда қонған солтүстік ротаға қолдау көрсету міндеті жүктелді. Оңтүстік топтың міндеті – Кумкале қаласын басып алу еді, олар жағаға жеткенде қатты атысқа түсті. Солтүстік топқа да осындай қарсылық көрсетілді, бірақ өткен жылы Басрадағы операцияларда тәжірибелі Оушеннің артиллериялық есепшілері басқа кемелерге қарағанда тиімдірек болды. Дегенмен, екі рота да Осман қорғанысын бұза алмағандықтан кері шегінуге мәжбүр болды. 6 наурызда тағы бір бомбалау болды; Оушен мен линкорға күшті супердредноутты қорғау міндеті жүктелді, ол Осман артиллериялық батареяларына шабуыл жасады. Бір күндік бомбалаудан кейін британдықтар боғазды бөгеп тұрған миналы далаларды тазартуға тырысу үшін мина тазартушыларды жіберді, ал Оушен, Маджестик және бірнеше эсминецтер оларды қорғауды тапсырды. Қалың бомбалауға қарамастан, Осман қорғанысы көбінесе бұзылмады, тіпті Оушен мен басқа кемелерден жасалған атыс та пуляларды немесе олардың іздеу шамдарын басып тастай алмады. 7 наурызда британдықтар кері шегінуге мәжбүр болды. 18 наурызда ағылшын-француз флоты Осман қорғанысына үлкен шабуыл жасады; Оушен операцияға он британдық линкор, бір шайқас крейсері және төрт француз линкорын қосты. Жоспар бойынша, линкорлар тар жолға кіріп, қамалдарды басып, мина тазартушылар Осман миналы далаларын тазарту керек болды. Сонымен қатар, боғаздың сыртындағы көлік кемелері османдықтарды олардың әскерлерін жерге түсіретіндеріне сендіру үшін демонстрация өткізеді; Антанта қолбасшылары бұл Осман мобильді қаруларын байлап тастады деп үміттенді. Британдық кемелер бастапқыда қамалдарға ауыр залал келтіре алды, бірақ линкор және содан кейін шайқас крейсері жағалау батареяларынан ауыр зақымдар алды. Француз линкорлары да зақымдана бастады, ал «Буве» линкоры минаға соғып, жарылды. Кейінірек күні, Эренкой шығанағында минадан зақымдалды. Кемені құтқару мүмкін емес екені анықталғаннан кейін, оның барлық тірі қалған экипажы, командалық офицері мен оны су бетінде ұстауға тырысқан еріктілерден басқа, эсминецтермен шығарылды. Оушен оны сүйреп әкелуге жіберілді, бірақ ол әрекет кезінде суға батып, өзін босатып алғаннан кейін, судың аз тереңдігіне, қарсыластың өсуіне және жаудың қатты атысына байланысты оны сүйреп әкелу мүмкін емес екенін анықтады. Оушен кейін «Қарсылмас» экипажының қалған мүшелерін алып, тасталған соғыс кемесін өз тағдырына қалдырды; «Қарсылмас» одақтас күштердің байқамауында, шамамен 19:30-да батып кетті. Океанның өзі «Қарсылмас» кемесі аман қалғандарын алып, артиллериялық снарядымен Сеит Чабук, Осман армиясының артиллериялық есепшісінен соққы алды және шамамен 19:00-де ағып жатқан минаға соқты. Оның оң жақ көмірлік бункерлері мен дәліздері суға батып, руль солға қатаң түрде бұрылып, оң жаққа 15° бұрылысқа ие болды. Ол жағадан атысқа түсті және соққылар ала бастады, бұл оның оң жақ қозғалтқыш бөлмесін суға батырып, рульді жөндеуге кедерілді. Эсминецтер, жанына келді және оның экипажы мен «Қарсылмас» аман қалғандарын шамамен 19:30-да шығарды. Содан кейін ол Мо́рто шығанасына ағып кірді, әлі де атысқа түсіп, одақтас күштердің байқамауында шамамен 22:30-да батып кетті. Эсминец «Джед» кешірек сол күні шығанаға Океан мен «Қарсылмас» кемелерін торпедалармен батыру үшін кірді, олар Осман күштеріне түсіп қалмауы үшін, екі линкор да табылмайтын.

Ocean transferred to the Dardanelles in late February 1915 to participate in the Dardanelles campaign. On 28 February, she took part in an attempt to suppress the Ottoman defences in the Dardanelles led by Admiral John de Robeck; the battleships Albion and led the operation, and were tasked with neutralizing the repaired fortress at Dardanus, while Ocean and supported them by engaging batteries of mobile field guns that had proved to be troublesome in previous attempts to neutralise the Ottoman defences. Ocean initially attempted to locate guns that had been active in the vicinity of Sedd el Bahr, before moving on with Majestic and coming under fire from several Ottoman batteries, including howitzers around Erenköy. The British battleships eventually silenced the guns, but only temporarily; as soon as the ships moved on to other targets, the guns opened fire again. In the meantime, Albion and Triumph had approached Dardanus but they came under heavy fire from Ottoman guns on the European side of the straits, including the fortress at Erenköy, and were forced to circle to avoid taking hits. Unable to engage Dardanus under these conditions, the ships instead opened fire on the guns at Erenköy, which initially seemed to be effective, as the Ottoman fire slackened. Ocean and Majestic approached in an attempt to attack Dardanus, but they too came under renewed, furious fire from Erenköy, and de Robeck again ordered a withdrawal. The only success came after the four battleships withdrew from the straits and a landing party from Triumph went ashore and disabled several light guns. The inability of the British and French fleets to neutralize the mobile field guns convinced the Allied command that the only way forward would be to make a major amphibious assault to clear the guns by land. She supported the landings at Sedd el Bahr on 4 March. These consisted of two companies of Marines, each landing at their beach. Ocean was tasked with supporting the northern company that landed at Sedd el Bahr. The southern group, tasked with capturing the coastal town of Kumkale, came under heavy fire as soon as they went ashore. The northern group encountered similar resistance, but Oceans gunners, more experienced from their operations of Basra the previous year, proved to be more effective than the other ships. Nevertheless, both companies were forced to withdraw, in large part because they were too small to break through the Ottoman defences. Another bombardment followed on 6 March; Ocean and the battleship were tasked with covering the powerful superdreadnought battleship while she engaged the Ottoman artillery batteries. After a day's bombardment, the British sent in minesweepers to try to clear the minefields blocking the strait, and Ocean, Majestic, and several destroyers were tasked with protecting them. Despite the heavy bombardment, the Ottoman defenses were largely intact, and even concerted firing from Ocean and other ships could not suppress the guns or their search lights. Early on 7 March, the British were forced to withdraw. On 18 March, the Anglo French fleet mounted a major attack on the Ottoman defences; Ocean joined ten British battleships and one battlecruiser and four French battleships for the operation. The plan called for the battleships to enter the narrows and suppress the fortresses while minesweepers cleared paths in the Ottoman minefields. At the same time, transport ships outside the straits would conduct a demonstration to convince the Ottomans they were going to land troops; the Entente commanders hoped this would tie down the Ottoman mobile guns. The British ships initially succeeded in inflicting heavy damage on the fortresses, but the battleship and then the battlecruiser began taking serious damage from the coastal batteries. The French battleships also began to take damage, and the battleship Bouvet struck a mine and exploded. Later in the day, was disabled by a mine in Erenköy Bay. Once it became apparent that the ship could not be saved, all of her surviving crew was taken off by destroyers except for her commanding officer and some volunteers trying to keep her afloat. Ocean was sent in to tow her out, but she ran aground during the attempt, and, after freeing herself, found it impossible to take Irresistible under tow because of the shallow water, Irresistibles increasing list, and heavy enemy fire. Ocean then took off the remaining members of Irresistibles crew and left the abandoned battleship to her fate; Irresistible sank unobserved by Allied forces, at around 19:30. While retiring with Irresistibles survivors aboard, Ocean herself was hit by an artillery shell fired by Seyit Çabuk, an Ottoman Army gunner, and struck a drifting mine at around 19:00. Her starboard coal bunkers and passageways flooded, her steering jammed hard to port, and she took on a list of 15° to starboard. She came under fire from shore and began taking hits, which flooded her starboard engine room and prevented steering repairs. The destroyers , , and came alongside and took off her crew (and the survivors from Irresistible) at around 19:30. She then drifted into Morto Bay, still under fire, and sank there unobserved by Allied forces at about 22:30. When destroyer Jed entered the bay later that evening to sink Ocean and Irresistible with torpedoes so that they could not be captured by Ottoman forces, the two battleships were nowhere to be found.