Кіріспе

Кобург – Канаданың Онтарио провинциясындағы қала. Оңтүстік Онтариода, Торонтоның шығысында және Ошаваның шығысында орналасқан. Бұл Нортумберленд округінің ең ірі қаласы және округ орталығы. Ең жақын көршісі – батыстағы Порт Хоуп. Қала 401 тас жолының (472 және 474 нөмірлі шығулар) және бұрынғы 2-ші тас жолының (қазіргі Нортумберленд округінің 2-ші жолы) бойында жатыр. Оңтүстік жағынан Кобург Онтарио көлімен шектеседі. Солтүстік, шығыс және батыс жақтарын Гамильтон елді мекені қоршап тұр.

Тарих

Қазіргі Кобург қаласы орналасқан жерде бұрын Миссиссауга (анишинаабе тілінде сөйлейтін) тайпалары тұрған. Бүгінгі Кобургты құрайтын елді мекендер 1798 жылы Жоғарғы Канада провинциясының Нортумберленд округінде, Үй округінде Біріккен Империяның адалдарымен негізделген. Негізін қалаушылар мен алғашқы қоныс аударушылардың арасында Элиуд Никерсон, Джозеф Эш, Захеус Бернхам және Аса Олворт Бернхам есімдері болды. Қала бастапқыда Амхерст және Хардскрэббл сияқты кішкентай ауылдардан тұрды, кейін олар Гамильтон деп аталды. 1808 жылы ол Ньюкасл округінің округтік қаласы болды. 1819 жылы Уэльс ханшайымы Шарлотта Августаның Саксен-Кобург-Заальфельд (кейін Саксен-Кобург және Гота, соңынан Бельгия королі) принці Леопольдке үйленгенін құрметтеп, қала Кобург деп аталды. 1830 жылдарға қарай Кобург аймақтық орталыққа айналды, бұл негізінен Онтарио көліндегі қолайлы портына байланысты болды. 1835 жылы Эгертон Райерсон мен Веслиан епископтар кеңесі Кобургте Жоғарғы Канада академиясын құрды. 1837 жылдың 1 шілдесінде Кобург ресми түрде қала болып жарияланды. 1841 жылы Жоғарғы Канада академиясының атауы Виктория колледжі болып өзгертілді. 1842 жылы Виктория колледжіне ғылыми дәреже беру құқығы берілді. Бұл тауарлар мен жолаушыларды кем дегенде Райс көлінің оңтүстік жағалауына жеткізуге мүмкіндік берді. Қалған 8 шақырымдық жол жолаушылар мен жеңіл жүктер үшін қолайлы болды, бірақ құнды ағаш және кен өнімдерін тасымалдауға жарамсыз еді. 1835 жылы, әлемдегі алғашқы бу теміржолынан кейін 10 жыл өткен соң, кейін Харвуд болып белгіленген жерге дейін теміржол салу туралы белсенді талқылаулар өтті. Алайда, қала тұрғындары 300 000 фут 3 дюймдік ағаш тақтайларды пайдалана отырып, атпен тартылған көліктерге ауыр жүктерді тасымалдауға мүмкіндік беретін тақтай жолға инвестиция жасады. 1850 жылы тақтай жол бұзылып, жауынды күндері жүргісіз болды, сондықтан теміржол жобасы қайта жаңғыртылды. 1852 жылы қалада теміржол жобасына үлкен қызығушылық болды. Өзен арқылы тасымалдау осы кезде өткен ғасырдың шешімі ретінде қарастырылды, сондықтан жоспарлар Райс көлінің үстінен ұзын көпірді салуды қамтитын, теміржолды Питербороға дейін жеткізу үшін кеңейтілді. 1854 жылы рельстер көл жағалауына жетіп, сол жазда Райс көлінен 2 миллион фут ағаш және жолаушыларды Кобургке тасымалдауға жарамды болды. Алайда, жобадан түскен кіріс жүздеген ағаш тіреулерді, 31 Burr Truss аралықтарын және қайықтардың өтуіне мүмкіндік беретін орталық айналмалы көпірді пайдалана отырып, сәтсіз көпір салуға жұмсалды. Теміржол компаниясын іске қосудағы жергілікті жетекші – Кобургте орналасқан адвокат Д'Арси Е. Бультон, ол қала тұрғындарына жоспармен қуат берді. Олар бастапқыда 150 000 фунт стерлингке бағаланған жобаны қаржыландыруға келісті, бірақ көптеген адамдар құнды емес теміржол облигацияларымен және қала кеңесімен 1930 жылдарға дейін толығымен өтелмеген қарызбен қалды. Жобаны басқаруға тағайындалған Самуэль Циммерман бұрын Ұлы Батыс теміржолын (Онтарио) салуда маңызды рөл атқарған. Көпір 1854 жылдың жазында салынды және сол жылдың 29 желтоқсанында ресми түрде ашылды. Үш күннен кейін мұздың қозғалысы тіреулерді сызықтан шығарып, Burr Truss бөлімдерін қиратқанда көпір құлады. Ұсынылған шешім – тіреулерді (немесе оларды сыншылар «стильттер» деп атаған) топырақпен толтыру арқылы тұрақтандыру, бұл оңтүстік жағында әлі де көрінетін, Харвудқа жақын көлге кіретін жер жолағы ретінде сақталған. Бірақ солтүстік жағына қаражат түспеді, ал қысқы мұз және көлдің лайы жиі пайдалануға кедерес келтірді. Теңіз жағалауында орналасқан Порт Хоуп Питербороға теміржол салуды жоспарлаған кезде тағы бір мәселе туындады. 1857 жылы Порт Хоуп және Линдсей желісі салынды, ал келесі жылы Питербороға бағыт ашылды, ол көлдің батыс жағын айналып өтіп, Кобург бағытымен тікелей бәсекелесті. Кобург директорларының жауабы – Порт Хоуп желісіне инвестиция салған Д. Е. Бультонды қызметтен шеттету болды. Әр түрлі қызметкерлердің мүдделері арасындағы қақтығыстар 1861 жылдың басында көпірдің бөліктеріндегі бұрандаларды әдейі алып тастауға әкелді, мұз қайта қозғалғанда көпірдің жойылуын қамтамасыз етті, бұл жолы ол жөнделмеді. Теміржол Кобург портын Харвуд пен Райс-Лейк су жолымен байланыстырды. 1865 жылы теміржолды Питтсбургтің болат өндірушілерінің консорциумы сатып алды, олар Райс-Лейктің солтүстік-шығысында Мармора темір кенін сатып алған болатын. Олар темір кенін жеткізу үшін Трент өзенімен және Райс көлі арқылы Харвудтағы теміржолға дейін баржаларды пайдаланды. Содан кейін ол Кобург портына теміржолмен жеткізіліп, Американың болат зауыттарына жіберілді. Бұл теміржол мен қалаға 1878 жылға дейін кен аяқталғанша тұрақты табыс әкелді. Сонымен қатар, ол екі ұзақ мерзімді нәтижелерге ие болды – вагон құрастыру компаниясы және туризм индустриясының бастауы.

Кроссен автокөлік зауыты

Темір кенін өндіру ісі басталар кезде, Кобург қаласындағы шағын темір құю зауытына Мармора темір кенін портына тасымалдау үшін вагон дөңгелектері мен рамаларын құю жұмысы ұсынылды. Джеймс Кроссен өзінің темірден жасалған өнімдерін жергілікті көптеген ағаштармен біріктіріп, теміржол құралымдарын жасау мүмкіндігін байқады. Зауыт 1856 жылы Онтарио көлінің жағасында салынған Кобург желісіне және Гранд-Транк темір жолының теміржол стансасына жақын орналасқандықтан, Канаданың теміржол желісі кеңейген сайын дамуға қолайлы жағдайға ие болды. Кейін ол Crossen Car Manufacturing Company деп аталды және Канадада ағаштан жасалған теміржол вагондарының ең ірі өндірушісіне айналды, көмір және жүк вагондарынан бастап, асхана вагондары мен бірінші сыныпты вагондарға дейін барлығын жасады. 1910 жылы ағаштан жасалған вагон шығуға айналып, барлық стальной вагон пайда болғанда, ал 1915 жылы компания жаңа жағдайға бейімделе алмады, таратылды, ал учаскенің бір бөлігі қайтадан темір құю зауытына айналды. Кроссен руда тасымалдау вагонының бір көшірмесі 2016 жылы салынды және Кобург жағажайында қойылды.

Бай америкалықтар

Темір тасымалы арқылы дамыған байланыстар мен сауда қатынастары көптеген американдық өнеркәсіпшілерді Кобургке әкелді, ол танымал жазғы демалыс орнына айналды. Виктория залы қаланың орталық бөлігінде орналасқан, қазіргі таңда қала әкімдігінің ғимараты болып табылады, сонымен қатар Нортумберленд өнер галереясы, Кобург концерт залы және Кеңес палатасы ретінде пайдаланылатын Олд Бейли үлгісіндегі сот залы да осы ғимаратта орналасқан. Виктория залын сәулетші Кивас Тулли жобалаған. Бұл ескерткіш таңғажайып тас өңдеу жұмыстарымен әйгілі. 1820-1867 жылдары өмір сүрген ағылшын туған тас кесу шебері және құрылыс мердігері Чарльз Томас Томас ғимараттың басты кіреберісіндегі сақалды беткейлі кілт тасын қоса алғанда, әдемі тас кесімдерін жасады. Виктория залы 1860 жылдың 6 қыркүйегінде Уэльс ханзадасы, кейіннен король Едуард VII атынан ресми түрде ашылды. Сол кезде Кобург Канада провинциясының маңызды қаласы болды, және кейбір тұрғындар Кобургті жаңа біріккен провинциялардың астанасы етіп тағайындауға болады деп ойлады; алайда, бұл құрмет Оттава қаласына, Онтарио провинциясына берілді.

Мұралық орталық

Қаладағы ең көне ғимараттардың бірі көп жылдар бойы "Казарма" деп белгілі болды, бұл әскери байланыстарды көрсетеді. Дегенмен, ол 1800 жылдардың басында немесе 1830 жылдардың басында Джеймс Калькутттың сыра қайнату және сыра зауыты ретінде өнеркәсіптік мақсаттар үшін салынған болуы да мүмкін. 1863 жылы МакКечнилер үлкен сыра зауытын салғанға дейін ол осы мақсатта пайдаланылған болуы керек. Ескі тастан салынған ғимарат әртүрлі өндірістік және сақтау мақсаттарында қолданылды, және оның жиырма түрлі иесі болды. 2000 жылы Кобург мұражайы қоры оны жарамсыз күйде сатып алып, қалпына келтірді, қазір ол Сифтон Кук мұра орталығы ретінде ашылған.

Кобург түрмесі

1906 жылы Альберт көшесінің 77-ші үйінде Кобург түрмесі, бастапқыда округтік түрме деп аталған, тұтқындарды қабылдай бастады. Уақыт өте Кобург түрмесі тұтқындардың санының өсуімен бірге кеңейе берді. 1998 жылы түрме жабылды, ал 1999 жылы жеке тұлғалар сатып алды. Кобург 1953 жылдан 1971 жылға дейін No. 26 қару-жарақ қоймасының, кейіннен Канада Құралды Күштерінің Кобург станциясының орналасқан жері болды.

Қайта жаңғыру

1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында қала жағалау бойындағы жерді сатып алуға және осы аймақты әдемілеуге көп инвестиция жасады. Порт пен үлкен құмды жағажайды байланыстыру үшін серуендеу жолы салынды, сондай-ақ Виктория паркі мен тарихи қала орталығын қамтитын қосымша жолдар құрылды. Осы жаңару мен қайта жанданудың нәтижесінде, қазіргі таңда көптеген қоғамдық шаралар осы және осыған жақын жерлерде өтеді.

Климат

Кобург ылғалды континенталды климатқа (Dfb) ие, жазда ыстық, қыста суық болады.

Көлік

Highway 401 және Northumberland County Road 2 (бұрынғы Highway 2) қаладан өтеді. 45-аудандық жол (бұрынғы Highway 45) Кобургтен басталып, солтүстік-шығысқа қарай Норвудқа дейін созылады. Канадалық Тынық мұхиты және Канадалық Ұлттық негізгі теміржолдары (Торонто – Оттава/Монреаль) қала арқылы өтеді. Via Rail Торонто – Оттава/Монреаль бағытында Кобург теміржол станциясына күн сайын бірнеше рейспен жолаушылар тасымалын жүзеге асырады. Кобург Транзит – қалаға күнделікті автобус қызметін ұсынатын, толық қолжетімді қоғамдық көлік жүйесі. Қоғамдық көлік жүйесі сағат 19:00-де жұмысын аяқтайды, бұл басқа көлік құралы жоқ адамдар үшін саяхаттауды қиындатады. Бұрын ол сағат 21:30-ға дейін жұмыс істеген, бірақ жұмыс уақыты қысқартылды. Онтарионың жағалау жолы Кобург арқылы өтеді және жылы айларда велосипедшілерді күнделікті көруге болады.

Көрікті жерлер

Кобург өзінің шағын қала атмосферасын сақтайды, бұл орталық және оны қоршаған тұрғын үй ауданының Мұраны сақтау ауданы мәртебесіне байланысты. Қала орталығы – дәстүрлі шағын қаланың басты көшесінің жақсы сақталған мысалы. 1860 жылы салынған Виктория залы – Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші. Бұл іс-шара қазір маусым айында Виктория паркінде өтіледі. Кобургтың жағажайы, Виктория паркі жағажайы, волейбол турнирлері, шаралар, жағажай күндері, отбасылық пикниктер және басқа да іс-шаралар үшін пайдаланылады. Жағажайда су шашырату паркі, ойын алаңдары, тамақтануға арналған аймақ, жергілікті мейрамханалар және пирс бар. Бұған қоса, жағажайдың жанында шағын тіркемелер тұрағы орналасқан. Кей күндері құтқарушылар кезекте болады, сондықтан жүзуге және ойнауға қауіпсіз. Қала орталығына жақын орналасқан туристер жергілікті дүкендерден тауар сатып алып, Кобургтың көптеген мейрамханаларында тамақтануға болады. Кобургта Канаданың ең көне автотұрағы – Порт Хоуп драйв-ин орналасқан.

Басып шығару

Northumberland Today – Osprey Media компаниясына тиесілі күнделікті газет, мазмұнына Cobourg Star және Port Hope Guide үлесін қосады.

Радио

Кобургке бес радиостанция лицензиясы бар, олар Нортумберленд округіне және оның айналасындағы аймақтарға музыка, жаңалықтар және жергілікті бағдарламаларды ұсынады. FM 89.7 CFWN, коммерциялық емес, қауымдық негізде, еріктілермен басқарылатын, қауымға бағытталған бағдарламалар. FM 90.7 CHJJ, христиандық музыка. FM 93.3 CKSG, ересектерге арналған заманауи музыка. FM 103.1 CFMZ, классикалық музыка. FM 107.9 CHUC, классикалық хиттер.

Теледидар

Кобург жергілікті оқиғалар мен ауа райын көрсету үшін 10-кабельді пайдаланады. Соған қоса, Кобургтың жергілікті эфирлік телеарналары жоқ; ең жақын арна – Онтарио штатының Питерборо қаласындағы CHEX TV.